ΕΝΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα καταδικάζουμε το πραξικόπημα που διενήργησε στις 15 Ιουλίου 1974 η στρατιωτική χούντα της Ελλάδας, υπό τον ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη, εναντίον του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας αρχιεπισκόπου Μακαρίου, στην Κύπρο. Το λέμε «πραξικόπημα» αλλά η επίσημη καταγγελία της Κυπριακής Δημοκρατίας στα Ηνωμένα Έθνη αναφερόταν σε εισβολή της Ελλάδας στην Κύπρο, όπως και η τουρκική εισβολή που ακολούθησε πέντε μέρες αργότερα.

Τα ξημερώματα (ώρα Κύπρου) της 20ής Ιουλίου 1974, τα τουρκικά πολεμικά πλοία ήταν στα ανοικτά της Κερύνειας πλησιάζοντας την ακτή του «Πέντε Μίλι» και τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μετέδιδαν εικόνες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρχιεπίσκοπος Μακάριος ανέβηκε στο βήμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και κατάγγειλε την ελληνική εισβολή. Όχι μόνο δεν είπε οτιδήποτε για τα τουρκικά πλοία που πλησίαζαν την Κύπρο, όχι μόνο δεν προειδοποίησε την Τουρκία να μην πραγματοποιήσει εισβολή αλλά αντίθετα κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να ενεργήσει για αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο διότι, εκτός από τους Ελληνοκύπριους, η ελληνική εισβολή έθετε σε κίνδυνο και τους Τουρκοκύπριους.

Να το γράψω όσο απλά γίνεται: Με τη διατύπωσή του ο Μακάριος, εμμέσως πλην σαφώς, έδινε στην Τουρκία τη νομιμοποίηση που χρειαζόταν για να εισβάλει στην Κύπρο. Από τότε η Τουρκία επικαλείται εκείνη την ομιλία κάθε φορά που την κατηγορούμε στα διεθνή βήματα ότι διενήργησε εισβολή στην Κύπρο, ενώ η ίδια ισχυρίζεται ότι διενήργησε «ειρηνευτική επιχείρηση», για να μας σώσει. Ίσως γι’ αυτό επίσης δεν υπάρχει μέχρι σήμερα σε κανένα ψήφισμα του ΟΗΕ καταδίκη της Τουρκίας για την εισβολή της στην Κύπρο.

Στο επίσημο αφήγημα για το πραξικόπημα, ο Μακάριος είχε προειδοποιηθεί για το πραξικόπημα,  από ξένους διπλωμάτες και άλλους παράγοντες και ότι απάντησε με αφέλεια νηπίου και όχι ωριμότητα ηγέτη πως «δεν πίστευε ότι ελληνικό χέρι θα έστρεφε όπλο εναντίον του». Το σαββατοκύριακο πριν από την πιθανότερη ημερομηνία εκδήλωσης του πραξικοπήματος, ο Μακάριος διανυκτέρευσε στην εξοχική προεδρική κατοικία του Τροόδους και κατέβηκε στο προεδρικό το πρωί της Δευτέρας 15 Ιουλίου.

Στη διαδρομή πέρασε ακριβώς έξω από την επιλαρχία των τεθωρακισμένων στην Κοκκινοτριμιθιά, χωρίς κανείς να τον σταματήσει. Τον άφησαν να περάσει έξω από την πύλη τους και μετά ξεκίνησαν τα τανκς να πάνε να τον βρούνε στο προεδρικό. Φτάνοντας στο προεδρικό τα άρματα και οι λοκατζήδες, δεν θεώρησαν αναγκαίο να περικυκλώσουν το κτίριο. Σχημάτισαν ένα πέταλο κι άφησαν ελεύθερο το πίσω μέρος του προεδρικού μεγάρου, το μονοπάτι που περνούσε μέσα από τον Πεδιαίο Ποταμό και έβγαινε στην οδό Προδρόμου.

Διαφεύγοντας από εκεί και βγαίνοντας στο δρόμο, μαζί με τον υπασπιστή του, ο Μακάριος σταμάτησε ένα αυτοκίνητο και ζήτησε από τον οδηγό να του το δώσει. Αρχικά μετέβη στην Κλήρου κι έπειτα από εκεί ξεκίνησε για τη μονή Κύκκου. Ούτε στο μοναστήρι σκέφτηκαν οι πραξικοπηματίες να στείλουν ένα άγημα αλλά ούτε και στη μητρόπολη της Πάφου, όπου ο Μακάριος κατέληξε το απόγευμα της Δευτέρας. Στην Πάφο, ο τεχνικός του ΡΙΚ ένωσε τον αναμεταδότη του ραδιοφώνου με ένα πρόχειρο στούντιο, από το οποίο ο Μακάριος απηύθυνε το γνωστό διάγγελμα «ελληνικέ κυπριακέ λαέ, γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις…».

Από την ημέρα της εισβολής μέχρι σήμερα υπήρχε πάντοτε η πικρία στην κυπριακή κοινή γνώμη ότι πίσω από τα γεγονότα του 1974 κρυβόταν «αγγλοαμερικανικός δάκτυλος». Αλλά ήταν οι Εγγλέζοι εκείνοι που φιλοξένησαν τον Μακάριο στις βάσεις τους στην Επισκοπή κι από εκεί τον μετέφεραν με ελικόπτερο μέχρι τη Μάλτα κι έπειτα αεροπορικώς στο Λονδίνο, όπου και τον φιλοξένησαν. Τρεις ημέρες αργότερα μετέβη στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να καταγγείλει από το βήμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ την ελληνική εισβολή, όπως έγραψα και στη δεύτερη παράγραφο.

Ποιος ήταν ακριβώς ο ρόλος του Μακαρίου στα γεγονότα δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, ενόσω τα πιο σημαντικά αρχεία, που αφορούν τα γεγονότα του πραξικοπήματος και της εισβολής, κρατούνται ακόμη ερμητικά κλειστά και δεν δίνονται στη δημοσιότητα. Αν οι ευθύνες αφορούσαν μόνο τη χούντα, δε νομίζω ότι θα τα κρατούσα ακόμη σαν εφτασφράγιστα μυστικά.

Αντί του επίσημου αφηγήματος, σας προτείνω το εξής σενάριο:

Οι ξένοι που σχεδίασαν και συντόνισαν στο παρασκήνιο τα θλιβερά γεγονότα του 1974 (αμερικανικές και βρετανικές μυστικές υπηρεσίες), είχαν αποφασίσει να εξυπηρετήσουν ένα σχέδιο οριστικής λύσης του Κυπριακού με γεωγραφικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων, ώστε να σταματήσουν οι προστριβές στην Κύπρο ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία, δύο συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Τον δικτάτορα Ιωαννίδη δεν ήταν δύσκολο να τον πείσουν. Εξάλλου ο ίδιος, σε ανύποπτο χρόνο, είχε πει ότι το Κυπριακό μόνο με διχοτόμηση θα μπορούσε να λυθεί, αλλά το πρόβλημα ήταν ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν θα δέχονταν ποτέ να παραχωρήσουν γη στους Τουρκοκύπριους για να γίνει αυτό το πράγμα. Από την άλλη ο Μακάριος, που τα πήγαινε πολύ καλά με τη χούντα του Παπαδόπουλου, αντιμετώπισε την ψυχρότητα της χούντας του Ιωαννίδη. Άρχισαν τότε να τον πολιορκούν στο παρασκήνιο σταλμένοι των αγγλοαμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έλληνες και ξένοι πολιτικοί και διπλωμάτες, οι οποίοι τον έπεισαν ότι τελικά ίσως έπρεπε να γίνει το πραξικόπημα για να ακολουθήσει η τουρκική εισβολή, με μια ελεγχόμενη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας, η οποία θα προκαλούσε την πτώση της χούντας.

Οι ίδιοι έπεισαν από την άλλη και τον «αόρατο δικτάτορα» ταξίαρχο Ιωαννίδη ότι μόνο απομακρύνοντας τον Μακάριο με πραξικόπημα θα μπορούσε να επιτευχθεί επιτέλους πολιτική διευθέτηση στην Κύπρο, η οποία θα τερμάτιζε και την προβληματική για το ΝΑΤΟ αλλά και για την ίδια την Ελλάδα, διένεξή της με την Τουρκία. Είπαν και σ’ αυτόν ότι η τουρκική επιχείρηση θα ήταν περιορισμένης έκτασης και ότι, όσο λιγότερη ήταν η αντίσταση απέναντι στην εισβολή, τόσο λιγότερη θα ήταν και η αιματοχυσία. Οπότε θα έπρεπε να βρεθεί ο τρόπος να μην μπορέσει η Εθνική Φρουρά να εκδηλώσει σοβαρή αντίσταση.

Στον Μακάριο είπαν ότι δεν θα κινδύνευε η ζωή του, ούτε θα συλλαμβανόταν κι ότι θα τον μετέφεραν στον ΟΗΕ οι Βρετανοί, για να καταγγείλει την ελληνική εισβολή, ώστε να ακολουθήσει μια συμφωνημένα περιορισμένης έκτασης τουρκική επιχείρηση, που θα προκαλούσε την πτώση της χούντας.

Από την άλλη στον Ιωαννίδη είπαν ότι ο Μακάριος δεν έπρεπε να σκοτωθεί, ούτε να συλληφθεί, διότι οι συνέπειες θα ήταν ανεξέλεγκτες. Ότι ο Μακάριος θα έπρεπε να αφεθεί να φύγει από την Κύπρο, μέσω των βρετανικών βάσεων και να ζήσει στην εξορία, όπως ζούσαν εξάλλου και πολλοί Έλληνες πολιτικοί. Ότι επίσης δεν θα έπρεπε να υπάρξει σθεναρή αντίσταση εναντίον της τουρκικής επιχείρησης, ώστε να μην προκληθεί αιματοχυσία. Ότι η Τουρκία θα κατελάμβανε τις περιοχές που ήταν στο συμφωνημένο σχέδιο, για να μεταφέρει εκεί τους Τουρκοκύπριους και να λυθεί έτσι οριστικά το Κυπριακό, είτε με διπλή Ένωση είτε με δημιουργία δύο κρατών, λύσεις που ο Ιωαννίδης θεωρούσε ιδανικές.

Αν έχετε υπόψη σας το πιο πάνω σενάριο, τότε απαντώνται όλες σας οι απορίες:  Γιατί ο Μακάριος δεν έκανε κάτι για να αποτρέψει το πραξικόπημα, ενώ είχε πληροφορίες γι’ αυτό; Γιατί οι πραξικοπηματίες δεν συνέλαβαν τον Μακάριο την ώρα που περνούσε έξω από την επιλαρχία της Κοκκινοτριμυθιάς; Γιατί δεν περικύκλωσαν το προεδρικό; Γιατί δεν μπλόκαραν τις πιθανές διαδρομές από τις οποίες θα έφευγε ο Μακάριος; Γιατί τον Μακάριο τον φυγάδευσαν οι Βρετανοί, που τους κατηγορούμε ως συνυπεύθυνους για το πραξικόπημα και την εισβολή; Γιατί η Εθνική Φρουρά δεν αφέθηκε να αντισταθεί σοβαρά εναντίον του Τούρκου εισβολέα και γιατί πολλές μονάδες λάμβαναν εντολές να μην χτυπήσουν, διότι επρόκειτο τάχα για τουρκική άσκηση; Γιατί δεν επανδρώθηκαν τα πολυβολεία του Πενταδακτύλου, που θα μπορούσαν να είχαν βυθίσει τα τουρκικά πολεμικά, πριν αρχίσει η εισβολή αλλά η μονάδα που τα επάνδρωνε στάλθηκε στην Πάφο; Γιατί ο Μακάριος κατάγγειλε στον ΟΗΕ μόνο την ελληνική εισβολή, λέγοντας ότι κινδυνεύουν οι Τουρκοκύπριοι, όταν έβλεπε από την τηλεόραση στη Νέα Υόρκη τα τουρκικά πλοία έτοιμα να αποβιβάσουν στρατό στην Κερύνεια;

Δυστυχώς το επίσημο αφήγημα, το παραμύθι δηλαδή που μας πουλάνε εδώ και δεκαετίες, αδυνατεί να δώσει σοβαρές απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα. Σε αντίθεση με το … αιρετικό σενάριο που σας έχω προτείνει.

Το πραξικόπημα ήταν το πρώτο μέρος του σχεδίου και η τουρκική εισβολή το δεύτερο. Για να επιβληθεί στην Κύπρο μια λύση που, όπως είναι φανερό από τη μέχρι τώρα πορεία του Κυπριακού προβλήματος, βόλευε τελικά όλους όλους. Δυστυχώς για όσους ονειροπόλους πιστεύουμε ακόμη ότι θα μπορούσε αυτό το νησί να είχε μια καλύτερη τύχη από τη διχοτόμηση.

ΕΣΕΙΣ ΑΠΛΑ ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΑΣ…

Εδώ και μέρες βλέπουμε στα πάνελ των καναλιών κάποιον κύριο Σκαλιά να λέει ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία υποχρέωση να διαβουλεύεται με τους ενδιαφερόμενους όταν παίρνει μια απόφαση. Επειδή, λέει, ο κ. Αναστασιάδης πήρε το 56% ατις εκλογές, μπορεί να αποφασίζει και να διατάζει.  Στη συνέχεια οι  …πληγέντες από τις αποφάσεις οφείλουν να προσέρχονται  και σε διάλογο, για να συζητήσουν τις αποφάσεις, αλλά – προσέξτε λογική- ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ από αυτά που αποφασίστηκαν! 
 
Με άλλα λόγια η μεγαλόψυχη κυβέρνηση Αναστασιάδη καθιερώνει διάλογο με εκείνους που επηρεάζονται από τις αποφάσεις της με σκοπό να τους δώσει την ευκαιρία να πουν τον πόνο τους και να βγάλουν από μέσα τους το μαράζι. Δεν αλλάζει τίποτα όμως επί της ουσίας.
 
¨Εχοντας λοιπόν πυροβολήσει εν ψυχρώ τη νοημοσύνη μας, στη συνέχεια ο κ. Σκαλιάς συνεχίζει με δακρύβρεχτες ατάκες που θυμίζουν ελληνικό κινηματογράφο της δεκαετίας του 1950, του τύπου «οι δάσκαλοι κάνουν διακοπές κι οι μεροκαματιάρηδες δουλεύουν μες στο λιοπύρι». Λογικά έπρεπε να πέσει και κανένας Καζαντζίδης σε μουσική υπόκρουση, ώστε να γίνει πιο πειστικό το δούλεμα, να κρυφτεί καλύτερα η αλήθεια που είναι αυτή:
 
Επειδή μας φόρτωσαν με 7 δισεκατομμύρια ζημιές του Συνεργατισμού και λεφτά δεν υπάρχουν για να προσλάβουν άλλους εκπαιδευτικούς να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες στα σχολεία, αυξάνουν τις ώρες διδασκαλίας στην έδρα των νυν εκπαιδευτικών. Αναγκαστικά λοιπόν πρέπει να αφαιρέσουν άλλες δραστηριότητες από τους εκπαιδευτικούς, για να τους έχουν στην έδρα να διδάσκουν απλά την ύλη και τίποτε άλλο.
 
Αφαιρούν δηλαδή προσέξτε: ώρες που τώρα οι εκπαιδευτικοί έχουν για να βοηθούν παιδιά με μαθησιακά προβλήματα και ειδικές ικανότητες, τα παιδάκια της πρώτης τάξης που χρειάζονται επιπλέον βοήθεια. Αφαιρούν ώρες επίσης από την απαραίτητη σε μια πολιτισμένη χώρα ευρύτερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών σε σχέση με την ανάπτυξη των καλλιτεχνικών δεξιοτήτων και ταλέντων τους, π.χ. στη μουσική και στο θέατρο.
Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, για να κάνει οικονομία μετά την αποτυχία της με τον Συνεργατισμό, πάει να κάνει τα σχολεία επεξεργασίας σκέτης ΥΛΗΣ, σχολεία άκαρδα, που δεν νοιάζονται για τα παιδιά εκείνα που χρειάζονται περισσότερη φροντίδα, σχολεία χωρίς ενδιαφέρον για τις τέχνες και τον πολιτισμό, σχολεία ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ που παράγουν τούβλα.
Δυστυχώς τις προχειρότητες και τις στραβάρες που πάει να κάνει ο κ. Χαμπιαούρης και η κυβέρνηση Αναστασιάδη στα σχολεία τον Σεπτέμβρη, θα τις πληρώσουν τα παιδιά μας. Τα παιδιά του μεροκαματιάρη, της εργαζόμενης μάνας, όλων εκείνων που ο κ. Σκαλιάς επικαλείται για να πουλήσει τα φύκια του σαν μεταξωτές κορδέλες. Όταν σε λίγα χρόνια θα ψάχνουμε το λάθος για τις στραβάρες αυτές, όπως πάντα θα γυρεύουμε τους αίτιους και δεν θα βρίσκουμε κανέναν.
Όσο για τον κύριο Σκαλιά, θέλετε να μάθετε ποιος είναι; Πρόκειται για πρώην καθηγητή, πρώην λυκειάρχη και συντεχνιακό, τον οποίο προσέλαβε ο κ. Χαμπιαούρης ως σύμβουλό του στο υπουργείο, μαζί βεβαίως και με άλλους ενεργούς εκπαιδευτικούς που έχει αποσπάσει εκεί.
Παρόλο που είναι συνταξιούχος, προσλήφθηκε λέει με αγορά υπηρεσιών και, σύμφωνα με τον ίδιο, παίρνει περίπου 250 ευρώ τον μήνα για να πληρώνει τα καύσιμά του από Αγία Νάπα  προς Λευκωσία και ανάποδα. Αυτός λοιπόν ο κύριος  που, όταν υπηρετούσε ο ίδιος ως εκπαιδευτικός, απόλαυσε στο έπακρον όλα όσα σήμερα καταγγέλλει ως τάχα απαράδεκτα, είναι  ως συνταξιούχος πλέον ο εκπρόσωπος στις δημόσιες συζητήσεις του κ. Χαμπιούρη, της κυβέρνησης και του προέδρου Αναστασιάδη και προσπαθεί να μας πείσει ότι θα κάνουν λέει εξορθολογισμό, σε τούτο τον πελλότοπο που ζούμε. Καλή τύχη!

Ξυπνάτε πρόβατα!

Τελείται σήμερον, στις 16:00, από το ναό της δημοκρατίας (Βουλή των Αντιπροσώπων) η κηδεία του προσφιλούς μας πατρός, πάππου, αδελφού και αδερφής, Συνεργατισμού. Επιτρέψτε μου, στις επόμενες γραμμές, να γράψω ένα σύντομο επικήδειο.

Ο Συνεργατισμός γεννήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η Κύπρος ήταν βρετανική αποικία.  Όραμά του ήταν να οι απλοί άνθρωποι, οι γεωργοί, οι μεροκαματιάρηδες, οι χαμηλόμισθοι που με δυσκολία τα έφερναν βόλτα, να στηρίζουν ο ένας τον άλλον,  ώστε να μην έχουν ανάγκη τα λαμόγια, τους τοκογλύφους, που τους έπιναν το αίμα. Ήθελαν με αυτό τον τρόπο να μπορέσουν οικονομικά να σταθούν στα πόδια τους. Τα κατάφεραν.

Όταν όμως έφυγαν οι Βρετανοί, η Κύπρος από αποικία έγινε Μπανανία και πήραν την εξουσία οι τοκογλύφοι, χρηματίζοντας το πολιτικό σύστημα και καθιστώντας την μπαμπεσιά και τη διαφθορά κύριο χαρακτηριστικό της εξουσίας και των παρακοιμώμενών της. Τότε ο Συνεργατισμός  συναποτελείτο από δεκάδες τοπικές ΣΠΕ, οι οποίες είχαν ευρεία αυτονομία η καθεμιά, αλλά και όλες μαζί συνεξέλεγαν μια κοινή επιτροπεία ως κεντρικό συντονιστικό πυρήνα του Συνεργατισμού.

Οι τοκογλύφοι μέσω των κομμάτων και των πολιτικάντηδων που λάδωναν, κατάφεραν να αλώσουν όχι μόνο το κράτος αλλά και τον Συνεργατισμό, καθώς οι επιτροπείες των τοπικών ΣΠΕ ελέγχονταν από τα κόμματα. Ξεκίνησε ένα όργιο κατασπατάλησης των χρημάτων του απλού κοσμάκη, σε σκανδαλώδεις αγορές και σε δανεικά κι αγύριστα που έδιναν χωρίς εξασφαλίσεις στους λίγους προνομιούχους. Για να κλείνουν το στόμα του απλού κόσμου, έδιναν αβέρτα δάνεια και στον καθένα κι ανάθεμα αν είχε να τα αποπληρώσει.

Ο Συνεργατισμός φαλίρισε πρώτη φορά το 1980, όταν διοικητής του ήταν ο διορισμένος από τον Μακάριο, Ανδρέας Αζίνας. Μάλιστα αυτός μπήκε φυλακή για ενάμισι χρόνο περίπου, αλλά πιστέψτε με όχι γιατί αποφάσισε η τότε κυβέρνηση Κυπριανού να καθαρίσει τις βρωμιές. Αντίθετα οι πιο μεγάλες και ξεδιάντροπες βρωμιές τότε ακριβώς ήταν που ξεκίνησαν. Τον Αζίνα τον έστειλαν φυλακή γιατί είχε αποκτήσει δύναμη και κύρος και καθώς προερχόταν από το Μακαριακό κατεστημένο, αποτελούσε δυνάμει κίνδυνο για τον Σπύρο Κυπριανού, αν αποφάσιζε να διεκδικήσει την προεδρία του κράτους…  Εκτός από τον Αζίνα δεν τιμωρήθηκε κανένας.

Τότε ήρθαν οι μαλάκες, δηλαδή οι φορολογούμενοι και πλήρωσαν  αδιαμαρτύρητα από την τσέπη τους τη χασούρα του Συνεργατισμού, 6 μόλις χρόνια μετά την μεγάλη καταστροφή του 1974.  Από τότε ξεκίνησε άλλο μεγάλο φαγοπότι.  Τα ακάλυπτα δάνεια πλήθυναν. Οι ΣΠΕ συνέχισαν να δίνουν δανεικά κι αγύριστα πολλών εκατομμυρίων στους προνομιούχους καθώς και μικρότερα ποσά σε απλό κόσμο, για να μην υπάρχουν αντιδράσεις. Η τρύπα του Συνεργατισμού άρχισε να μεγαλώνει, να γίνεται ίσαμε την τρύπα του όζοντος, με την κάλυψη της εξουσίας και των κομμάτων, με το αζημίωτο βεβαίως, αφού έτρωγαν κι αυτοί βασιλικά μαζί με το οικονομικό κατεστημένο.

Έτσι φτάσαμε στο 2013, που έσπασε η τραπεζική φούσκα και άρχισαν τα κρυμμένα από κάτω αυτήν αηδιαστικά, γλοιώδη ερπετά του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου να τρέχουν να κρυφτούν. Αλλά επειδή «αυτοί παπάδες αυτοί τατάδες» στην εξουσία, τα σκέπασαν πάλι, Έκαναν ένα διακανονισμό με την Τρόικα να μας δώσουν ένα δάνειο ως εκεί που θα μπορούσαμε να πληρώσουμε κι υποσχέθηκαν ότι θα βρουν τρόπο να διαχειριστούν το πολύ μεγαλύτερο ποσό των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (ΜΕΔ).

Επειδή όμως το μεγαλύτερο ποσό από τα ΜΕΔ το χρωστάνε οι … σπόνσορες του πολιτικού συστήματος, οι τοκογλύφοι και οι εκατομμυριούχοι, που εδώ και δεκαετίες δεν πληρώνουν ούτε φόρους, ούτε χρέη ούτε τίποτα και δεν τους ενοχλεί κανένας, το πολιτικό σύστημα δεν έκανε απολύτως τίποτε το αποτελεσματικό για να λυθεί το πρόβλημα. Εφάρμοσαν κάποια ανεπαρκή μέτρα, απλά για να ρίξουν στάκτη στα μάτια της Τρόϊκας και στην πραγματικότητα συνέχισαν να καλύπτουν τους λεγόμενους «Στρατηγικούς Κακοπληρωτές».

Κοντά στην πλήρη ανυπαρξία βούλησης για επίλυση του προβλήματος των ΜΕΔ, προσθέστε και την σκανδαλώδη κακοδιαχείριση της νέας διοίκησης του Συνεργατισμού, την οποία διόρισε η κυβέρνηση Αναστασιάδη, με ευθύνη του Χάρη Γεωργιάδη. Ο ΥΠΟΙΚ διόρισε εκεί τους φίλους του, αυξάνοντας τις διευθυντικές θέσεις και ανεβάζοντας σημαντικά την αμοιβή και τα ωφελήματά τους. Αν ήταν για να σώσουν τον Συνεργατισμό, θα λέγαμε σήμερα ότι άξιζαν τα λεφτά τους. Δυστυχώς όμως τον οδήγησαν στον θάνατο. Είδαμε περιουσίες υγιέστατων ΣΠΕ και ΣΠΙ να πωλούνται σε τιμές χώμα.  Αν σηκώσουμε τις πέτρες να δούμε ποιοι αγόρασαν σε σκανδαλωδώς χαμηλές τιμές περιουσιακά στοιχεία του Συνεργατισμού,  είμαι βέβαιος ότι θα δούμε πάλι τις ίδιες γλοιώδεις σαύρες του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου να τρέχουν να κρυφτούν αλλού.

Σκάνδαλα επί σκανδάλων κι ο απλός πολίτης, ο μεροκαματιάρης, ο χαμηλόμισθος, ο οικογενειάρχης που παλεύει κάθε μέρα να εξασφαλίσει μια υποφερτή ποιότητα ζωής στην οικογένειά του, καλείται για άλλη μια φορά να πληρώσει τα σπασμένα.

ΕΠΤΑΜΙΣΗ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ φορτώθηκαν στην τσέπη του φορολογούμενου, στην όλη υποτιθέμενη προσπάθεια αυτής της κυβέρνησης να σώσει τον Συνεργατισμό. Με τον εκβιασμό ότι, αν δεν επικυρωθεί η συμφωνία με την Ελληνική Τράπεζα, ο Συνεργατισμός θα κλείσει αμέσως και οι καταθέτες θα χάσουν τα λεφτά τους, με μόνη εγγύηση για τις καταθέσεις μέχρι 100 χιλιάδες, οι οποίες ανέρχονται σε 8 ΔΙΣ και θα της πληρώσουμε ΠΑΛΙ ΕΜΕΙΣ, οι φορολογούμενοι.

Εδώ και πέντε χρόνια είναι γνωστό το τεράστιο πρόβλημα των ΜΕΔ, που απειλεί να μας κάνει όλους ζητιάνους σε τούτο τον τόπο διότι μιλάμε για ΔΕΚΑΔΕΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, αν προσθέσουμε τα ΜΕΔ όλων των τραπεζών. Κι όμως όλα τα κόμματα ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ τους «Στρατηγικούς Κακοπληρωτές».  Όσο κι αν δημόσια το αρνούνται και λένε ότι τάχατες προστατεύουν τους απλούς ανθρώπους που «έκοψαν μέσα» και δεν έχουν να πληρώσουν, στην πραγματικότητα χρησιμοποιούν αυτή τη δικαιολογία για να καλύψουν τους μεγαλοκαρχαρίες, προκειμένου να φορτώσουν στο τέλος σ’ εμάς τα χρέη τους.

Υποτίθεται ότι θα ιδρυθεί ένας οργανισμός ο οποίος θα προσπαθήσει να διαχειριστεί τα ΜΕΔ του Συνεργατισμού.  Αν με ρωτάτε εμένα σας λέω μην μασάτε! Οι μεγαλοκαρχαρίες ΔΕΝ θα τα πληρώσουν. Έμαθαν να μην πληρώνουν. Προτιμούν να λαδώνουν το πολιτικό σύστημα με ένα άλφα ποσό, για να τους καλύπτει να γλυτώνουν πολλαπλάσιο ποσό σε φόρους και δάνεια, που δεν έχουν καμία διάθεση να πληρώσουν κι έχουν την απαίτηση να τα πληρώσει ο απλός εργαζόμενος.  Περιμένετε και θα δείτε στα επόμενα χρόνια ότι ΔΕΝ πρόκειται να πληρώσουν. Τα χρέη θα φορτωθούν οριστικά στα χρωστούμενα του κράτους, δηλαδή στα δικά μας χρωστούμενα και θα  πληρώσουμε εμείς θέλοντας και μη.

Κι αν νομίζετε ότι αυτό θα είναι το τέλος στα βάσανά μας, κάνετε λάθος. Αυτό θα είναι μόνο η ΑΡΧΗ. Διότι έπονται πολλά άλλα ΔΕΚΑΔΕΣ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ των ΜΕΔ, στις άλλες τράπεζες, που θα μας τα φορτώσουν κι εκείνα. Είναι λογικό, σκεφτείτε το. Όταν εκείνοι που χρωστάνε στην Τράπεζα Κύπρου και στην Ελληνική δουν ότι τα χρέη στο Συνεργατισμό τα φορτώθηκε το κράτος, γιατί εκείνοι να πληρώσουν τα δικά τους; Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Θα τα πληρώσουμε πάλι εμείς.

Αν κάποτε καταφέρουμε να βγάλουμε φυσικό αέριο, τότε ίσως το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο φιλοτιμηθεί να μην καταβροχθίσει αυτό όλα τα έσοδα αλλά να αφήσει και λίγα πίσω για να πληρώσει το κράτος  μέρος από τα χρωστούμενα,  ώστε να ελφρύνει κάπως και τη δική μας τσέπη . Αυτή είναι δυστυχώς η κατάντια μας, αλλά θέλουμε και τα παθαίνουμε. Διότι χρόνια τώρα μας εξαπατά και μας κατακλέβει το ξιμαρισμένο κατεστημένο αυτής της χώρας κι εμείς απλά σωπαίνουμε, σαν πρόβατα επί σφαγή.

Υστερόγραφο: Δεν μπορώ να εστιάσω τις ευθύνες μόνο σε ένα κόμμα ή σε μια κυβέρνηση. Ναι θεωρώ ότι η κυβέρνηση Αναστασιάδη απέτυχε παταγωδώς στο Συνεργατισμό και σκανδαλωδώς μάς φορτώνει λογαριασμό δισεκατομμυρίων για το φαγοπότι άλλων. Όμως ο Συνεργατισμός ήταν έναν «κακόν κακκάτιν» εδώ και δεκαετίες κι από τα κλεψιμιά ΕΦΑΓΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ από τη μια του άκρη ως την άλλη.

Δάσκαλοι σαν σοβατζήδες κι εκπαίδευση χωρίς παιδεία.

Από τα ανήκουστα -για μια πολιτισμένη χώρα- που λέει η κυβέρνηση Αναστασιάδη για να αιτιολογήσει τον ούτω καλούμενο «εξορθολογισμό» που πάει να κάνει στα σχολεία, είναι φανερό ότι πάμε για μια δημόσια εκπαίδευση χωρίς παιδεία και όραμα, πλήρως εναρμονισμένη με τη γενικότερη κουλτούρα της απαξίας, που χαρακτηρίζει το κλεφτοκράτος στο οποίο ζούμε. 
Ο Γενικός Ελεγκτής της Δημοκρατίας, Οδυσσέας Μιχαηλίδης, ανέλαβε αυτοκλήτως το ρόλο του επιστάτη, που θα μετρά το «καπάλιν» των εκπαιδευτικών, με το τετραγωνικό μέτρο επί τα λεπτά εργασίας. Η λογική της διαπαιδαγώγησης των παιδιών, με την ορθή έννοια του όρου, σε ένα σχολικό περιβάλλον με καλλιτεχνικές, αθλητικές και άλλες δραστηριότητες, πέραν της διδακτικής ύλης αντικαθίσταται από τη λογική του σουβά.
Πόσο σουβά έστρωσε σήμερα ο χτίστης πάνω στα τούβλα; Πόσες ώρες δηλαδή δούλεψε σήμερα ο εκπαιδευτικός πάνω στην έδρα, καλύπτοντας τη διδακτέα ύλη; Δικαιολόγησε το μεροκάματό του;  Με αυτή λοιπόν τη λογική ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θεωρεί ότι αυτές «οι άλλες δραστηριότητες» αποτελούν σπατάλη!
Θα στείλουν λέει τους εκπαιδευτικούς στην έδρα! Τι ωραία ατάκα! Δεν μας είπαν όμως ποιος θα κάνει όλες εκείνες τις δουλειές που κάνουν τώρα οι εκπαιδευτικοί στο μη διδακτικό τους χρόνο, δουλειές που είναι απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων.
Θα μειώσουν λέει τις αποσπάσεις, ποιοι; Εκείνοι που γέμισαν το υπουργείο παιδείας και το προεδρικό μέγαρο με αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, σχετικούς αλλά και άσχετους, που είναι απλά φίλοι τους και ζητώ συγγνώμη από φίλους μου που είναι ανάμεσα στους απόσπασμένους, αλλά είμαι υποχρεωμένος να επισημάνω την υποκρισία και την ανακολουθία της κυβέρνησης  Αναστασιάδη (και) σ’ αυτό το θέμα.
 
ην ίδια ώρα που ζητούν από τον τον φορολογούμενο πολίτη να πληρώσει πέντε δισεκατομμύρια για τα χρέη «στρατηγικών κακοπληρωτών», που έχουν λεφτά και δεν πληρώνουν, την ίδια ώρα που άλλα δυόμισι δισεκατομμύρια φόρων των ιδίων αυτών εκατομμυριούχων παραμένουν απλήρωτοι και θα πληρώσει το έλλειμα αυτό και πάλι ο φορολογούμενος πολίτης, ο Υπουργός Παιδείας του κ. Αναστασιάδη και ο κυβερνητικός του εκπρόσωπος, δηλώνουν με θράσος χιλίων πιθήκων ότι θα εξοικονομήσουν, τάχα, μερικά εκατομμύρια, με τον «εξορθολογισμό» που θα κάνουν στα σχολεία.
Ανάμεσα στο μη διδακτικό χρόνο που θα αφαιρέσουν από τους εκπαιδευτικούς, για να τους στείλουν στην έδρα, είναι και η προετοιμασία καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, θεατρικών παραστάσεων.  Σε μια πολιτισμένη χώρα τέτοιες εκδηλώσεις είναι απαραίτητες για να μπορεί το σχολείο να διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότες αυριανών πολιτών και όχι να βγάζει μόνο λογιστές με  software στη θέση του εγκεφάλου.
 
Η κυβέρνηση Αναστασιάδη εναρμονίζεται με την αντίληψη που έχει για την παιδεία ο Γεν. Ελεγκτής Οδυσσέας Μιχαηλίδης, ο όποιος είναι και σκέφτεται σαν λογιστής. Επειδή ωστόσο η λογιστική είναι η παρεξήγηση της μαθηματικής διάστασης του Σύμπαντος, όλα όσα συντρέχουν πέρα από τους αριθμούς σε κάθε ανθρώπινο έργο, οι λογιστές αδυνατούν να τα κατανοήσουν. Αδυνατούν με άλλα λόγια να δουν πέρα από τη μύτη τους, δεν ξέρουν τι σημαίνει «όραμα»  γι’ αυτό και χρόνια τώρα λέω πως μια δουλειά, όταν αναλαμβάνουν να τη διαχειρίζονται λογιστές, δεν υπάρχει άλλη περίπτωση παρά να την κλείσουν.
 
Έτσι και η κυβέρνηση Αναστασιάδη οδηγεί την δημόσια εκπαίδευση σε φιάσκο.  Αυτά που τώρα ισχυρίζεται ότι θα εξοικονομήσει, θα τα πληρώσει στο πολλαπλάσιο το κράτος τα επόμενα χρόνια. Κι όταν λέμε «θα τα πληρώσει το κράτος» αντιλαμβάνεστε ποιοι μαλάκες της παρέας θα τα πληρώσουν από την ταλαιπωρημένη τους τσέπη. Πάντως δεν θα τα πληρώσουν οι κεφαλαιοκράτες, που ούτως ή άλλως δεν πληρώνουν ποτέ, ούτε οι λογιστάδες, οι ελεγκτάδες, οι αθκειασεροί τεχνοκράτες και οι άλλοι ειδήμονες που πάνε
τώρα να κάνουν τις στραβάρες τους στην παιδεία του τόπου.

Οι δάσκαλοι δεν είναι «καπαλιτζήδες» κ. Αναστασιάδη!

Εκνεύρισε την δημοσιογράφο Ελένη Βρεττού και πολλούς ακροατές με τον εριστικό του λόγο, σήμερα το πρωί στο Τρίτο του ΡΙΚ, ο αντιπρόεδρος της οργάνωσης των καθηγητών ΟΕΛΜΕΚ, ο οποίος κατάγγειλε τις αποφάσεις που πήρε το Υπουργικό Συμβούλιο, για τον τάχα εξορθολογισμό των δαπανών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Ωστόσο ο άνθρωπος, παρά τον προκλητικό του τόνο,  είπε ωμές αλήθειες.
Αυτό που επιχειρεί η κυβέρνηση με το ψευδοπρόσχημα του εξορθολογισμού, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ιταμή επίθεση εναντίον των εκπαιδευτικών,  με μια ασύλληπτη προχειρότητα από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας, η οποία επιβεβαίωνεται κι από την εξίσου ασύλληπτη προχειρολογία και ψευδολογία αντί σοβαρής επιχειρηματολογίας από τον υπουργό Κώστα Χαμπιαούρη.
Δεν ξέρω αν ο υπουργός προκάλεσε το νέο αυτό τυφώνα στα της παιδείας, λόγω της προφανέστατης ανεπάρκειάς του ως πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Παιδείας, ή αν το έκανε σκόπιμα,  γνωρίζοντας ότι πολλοί θα χαρούν αν τα βάλει η κυβέρνηση με τους δασκάλους και τους καθηγητές.  Διότι υπάρχει και ο γνωστός χωρκάτικος φθόνος του Κυπραίου, που αντί να κοιτά πώς θα γίνει ο ίδιος καλύτερος ή να βελτιώσει τη ζωή του, ζηλεύει τους άλλους που θεωρεί ότι περνούν καλύτερα από αυτόν και νομίζει πως, με το να πάθουν ζημιά εκείνοι, θα κερδίσει κάτι αυτός.
 
Εν πάση περιπτώσει, ίσως δεν χρειαζόταν να το γράψω, αλλά σε μια χώρα που κολυμπά στη βλακεία, είναι ανάγκη να λέμε και τα αυτονόητα. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι «καπαλιτζήδες» για να μετρούμε τις ώρες δουλειάς τους. «Καπάλιν» δουλεύουν στα χτίσματα, γιατί αυτή είναι η φύση των οικοδομικών επαγγελμάτων.
Οι Κύπριοι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να έχουν διδακτικό χρόνο τουλάχιστον στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι ένα ωράριο επινόησης Χαμπιαούρη ή Οδυσσέα Μιχαηλίδη ή οποιουδήποτε άλλου προσπαθεί να πατεντάρει δικές του ιδέες ως παγκόσμια πρωτοτυπία.  Δεν είναι ανάγκη στην Κύπρο να προσπαθούμε κάθε φορά να ανακαλύψουμε την τασιηνόπιττα και στο τέλος να τρώμε σκατόπιτα, διότι ως εκεί μας βοηθά ο νους μας.
 
Τα γράφω αυτά διότι δούλεψα πέντε χρόνια ως δάσκαλος και ξέρω πολύ καλά πόση ένταση και πίεση αισθάνεται ο εκπαιδευτικός τις ώρες που διδάσκει και πόση κούραση αισθάνεται όταν σχολνάει και πάει στο σπίτι του. Ξέρω επίσης πολύ καλά ότι ο εργάσιμος χρόνος του δασκάλου δεν είναι μόνο εκείνος που αναλώνει μέσα στην τάξη με τους μαθητές αλλά και εκείνος που χρειάζεται για την προετοιμασία του, που είναι πολλές φορές άλλος τόσος στο σπίτι.
 
Το πρόβλημα της εκπαίδευσης στην Κύπρο δεν είναι οι δάσκαλοι αλλά τα ατελείωτα πειράματα του Υπουργείου Παιδείας, που έχουν μετατρέψει γενιές γενιών Κυπρίων μαθητών σε πειραματόζωα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την απογοήτευση που μου προκαλούσε τότε που ήμουν δάσκαλος το προδήλως προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο, αντί να διορθώνεται κάθε φορά που υποτίθεται το διόρθωναν, στράβωνε όλο και περισσότερο. Έφυγα από την εκπαίδευση πριν από 26 χρόνια και τα πειράματα συνεχίζονται, με την ίδια διαχρονικά παροιμιώδη προχειρότητα και αδεξιότητα.
 
Βέβαια, όπως έγραψα και πιο πάνω, για την έντονη ρήξη μεταξύ κυβέρνησης και εκπαιδευτικών ευθύνεται προσωπικά ο Υπουργός Παιδείας. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο κ. Αναστασιάδης έκανε άλλη μια ατυχή επιλογή στο πρόσωπο του κ. Χαμπιαούρη, ίσως την ατυχέστερη από όλες μέχρι σήμερα και διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι με την αδεξιότητα του ως υπουργός θα αφήσει πολύ σοβαρά εκτεθειμένο τον ΠτΔ στο μέλλον.  

Τι έμεινε να ζητήσουν οι «Masaei» από τους «Malakes»…

Σε μια μακρινή Μπανανία της κεντρικής Αφρικής, ζει μια φυλή που οι ανθρωπολόγοι ονόμασαν «Cypriani Malakes» ή, για συντομία, σκέτοι «Malakes». Είναι φιλήσυχος κι εργατικός λαός οι «Malakes» και παρόλο που είναι η μόνη λευκή φυλή της Αφρικής, δουλεύουν, όπως λέμε, «σαν τους μαύρους». Χαΐρι όμως δεν βλέπουν και θα σας εξηγήσω γιατί.

Τη φυλή αυτή την κυβερνά μια άλλη ανώτερη φυλή, οι “Masaei». Αυτοί αποτελούν ουσιαστικά την προνομιούχα κάστα της Μπανανίας, στην οποία ανήκουν οι άρχοντες, οι έμποροι, οι τοκογλύφοι και το ιερατείο. Οι άρχοντες “Masaei”, που κυβερνούν τους “Malakes”, μεριμνούν έτσι ώστε οι έμποροι να μπορούν να κλέβουν εύκολα και χωρίς συνέπειες τους «Malakes», οι τοκογλύφοι να τους ξεγελούν στα χρεολύσια και στις άλλες πιστωτικές τους συναλλαγές και το ιερατείο να μπορεί, χωρίς να φορολογείται, να μαζεύει χρήματα από τους «Malakes» για να συγχωρέσει ο Θεός τις πολλές τους αμαρτίες.

Οι ίδιοι οι άρχοντες “Masaei”, πέρα από τα δώρα που παίρνουν από τους έμπορους και τους τοκογλύφους για τις εξυπηρετήσεις που τους κάνουν, έχουν επίσης τη δυνατότητα να αξιοποιούν το δημόσιο χρήμα της Μπανανίας, αυτό δηλαδή που πληρώνουν σε φόρους οι «Malakes», για να γίνονται πλουσιότεροι. Ό,τι δημόσιο έργο σχεδιάζεται, το κοστολογούν στο 900% της πραγματικής του αξίας και στη συνέχεια τρώνε από το κονδύλι το 980%, αφήνοντας για το έργο μόνο το 20% του πραγματικού του κόστους, με αποτέλεσμα τα έργα να μένουν εκεί ατέλειωτα ή να κατασκευάζονται με άθλιες κακοτεχνίες.

Όπως είπα οι “Malakes” είναι ευτυχώς φιλήσυχοι. Ό,τι τους διατάζουν οι “Masaei” το εκτελούν χωρίς διαμαρτυρίες. Οι «Masaei» μάλιστα δοκίμασαν πολλές φορές τις αντοχές τους και είδαν ότι οι «Malakes» αντέχουν τα πάντα. Τους έστελναν σε πολέμους και σκοτώνονταν περήφανοι για να γίνουν ήρωες. Τους έβαλαν να ποντάρουν σε ένα χρηματιστήριο της πλάκας και τους μάζεψαν ό,τι οικονομίες είχαν και δεν είχαν. Ύστερα τους έκαναν οι έμποροι τη γη χρυσάφι και μόλις οι «Malakes» την αγόρασαν, ανακάλυψαν ότι ήταν φούσκα. Μετά ήρθαν οι τοκογλύφοι και τους κούρεψαν τις καταθέσεις και τώρα – όπως μαθαίνω κι εγώ από γνωστούς μου ανθρωπολόγους- έρχονται να τους τα πάρουν πάλι. Πρέπει να πληρώσουν λέει ο “Malakes” τα χρέη των «Masaei», διότι αυτοί είναι ανώτερη φυλή και δεν γίνεται να πληρώνουν ούτε φόρους ούτε χρέη ούτε τίποτα. Στην Μπανανία οι “Masaei” απλά μαζεύουν λεφτά. Δεν δίνουν ποτέ. Πληρώνουν μόνο οι «Malakes”.

Οι ανθρωπολόγοι είναι βέβαιοι πως το επόμενο βήμα στην Μπανανία είναι οι “Masaei” να θεσπίσουν νομοθεσία που θα προνοεί ότι για λόγους δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει να πηδάνε τους «Malakes» τρεις φορές την ημέρα, πρωί – μεσημέρι – βράδυ. Εννοείται ότι για κάθε πήδημα ο «Malakas» θα πρέπει να πληρώνει συγκεκριμένο τέλος στον “Masaei” που τον πηδά. Διότι πήδημα δωρεάν δεν υπάρχει. Μάλιστα ο νόμος θα προβλέπει πως ο κάθε πατριώτης “Malakas” θα πρέπει να καταβάλλει το τέλος πηδήματος προκαταβολικά.

Όπως επισημαίνουν οι ανθρωπολόγοι, το μόνο πράγμα που δεν έδωσαν μέχρι σήμερα οι “Malakes” στους “Masaei” είναι κώλο. Αλλά ήρθε η ώρα να τον δώσουν κι αυτόν, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να πάει μπροστά η πατρίδα.

Μας πηδάνε και τους αγαπάμε…

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη αγόρασε (με τα λεφτά μας) τον Συνεργατισμό πριν πέντε χρόνια για να τον σώσει. Αντ’ αυτού, εκτός από το ότι χαράμισε εκείνα τα λεφτά, έκανε τελικά μια συμφωνία πώλησης της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας που μας φορτώνει πρόσθετο βάρος μερικών δισεκατομμυρίων, από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Στο δικό μου μυαλό δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αποτυχία της κυβέρνησης Αναστασιάδη και προσωπικά του Υπουργού Οικονομικών. Είναι γνωστό, το είπε κι ο Γενικός Ελεγκτής, ότι προσλήφθηκαν στη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα περισσότεροι διευθυντάδες, με υψηλότερους μισθούς και περισσότερα ωφελήματα από τους προηγούμενους. Μερικοί μάλιστα από αυτούς ήταν προσωπικοί φίλοι του Χάρη Γεωργιάδη. 
 
Ως εδώ λοιπόν έχει δίκαιο το ΑΚΕΛ που καταδικάζει μετά βδελυγμίας την κακοδιαχείριση της τελευταίας πενταετίας. Δυστυχώς όμως  το ΑΚΕΛ λέει τη μισή αλήθεια. Διότι στην άλλη μισή το κόμμα είναι συνένοχο. Στο Συνεργατισμό η κακοδιαχείριση και το φαγοπότι, εις βάρος των απλών καταθετών, γινόταν για δεκαετίες, γινόταν και την εποχή που τις περισσότερες τοπικές Συνεργατικές Πιστωτικές Εταιρίες τις έλεγχε το ΑΚΕΛ.
 
Όμως πέρα από το φαγοπότι και την κακοδιαχείριση, το μέγιστο πρόβλημα είναι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Οι μεγαλύτερες τράπεζες του τόπου, η Κύπρου, η Συνεργατική και η Ελληνική, κάθονται πάνω σε τρεις ωρολογιακές βόμβες. Η πρώτη εξερράγη κι έκανε κομμάτια τον Συνεργατισμό. Δεν θα αργήσουν να εκραγούν και οι άλλες δύο και τότε θα ξαναζήσουμε το πατατράκ του 2013 σε όλο του το μεγαλείο.
 
Το μεγαλύτερο ποσό από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια το χρωστάνε οι λεγόμενοι «Στρατηγικοί Κακοπληρωτές», εκείνοι δηλαδή που έχουν τα χρήματα αλλά δεν τα πληρώνουν, για να τα πληρώσουμε εμείς, που βγάζουμε ένα μισθό για να συντηρήσουμε την οικογένεια μας και πληρώνουμε κανονικά τους φόρους μας. Δεν τους ενδιαφέρει αν η Κύπρος θα καταστραφεί, δεν τους ενδιαφέρει αν οι απλοί άνθρωποι αυτού του τόπου θα δυστυχήσουν. Αυτοί δεν έχουν καμία διάθεση να χαλάσουν τη ζαχαρένια τους.
 
Αυτούς λοιπόν τους προδότες καλύπτει η πολτική μας ηγεσία εδώ και χρόνια και προφανώς υπάρχουν σοβαροί -πλην αλλότριοι προς το δημόσιο συμφέρον- λόγοι για να τους καλύπτει. Δεν φτάνει που πληρώνουμε εμείς τα δισεκατομμύρια των απολήρωτων φόρων τους, τώρα μας φόρτωσαν και τα χρέη τους.
 
Όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα αναλώνονται σε απατηλές ρητορείες, αλλά στην πράξη δεν έκαναν τίποτε το ουσιαστικό όλα αυτά τα χρόνια στη βουλή, για να υποχρεώσουν τους προδότες να πληρώσουν. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, υπό την πίεση της Τρόικας και της Ε.Ε., επαναφέρει κατά καιρούς το θέμα της νομοθεσίας για τις εκποιήσεις (ως μέτρο πίεσης των οφειλετών), αλλά να δείτε στο τέλος που αυτός ο νόμος θα δουλέψει και πάλι μόνο ως εκεί που θα πάρουν τα σπίτια και τις λιγοστές περιουσίες των φτωχών, ενώ τους πλούσιους «Στρατηγικούς Κακοπληρωτές» θα τους αφήσουν ξανά ανέγγικτους.
 
Άρα το πρόβλημα ανάγεται και πάλι στην πηγή της κακοδαιμονίας αυτής της χώρας που δεν είναι άλλη από το συνδυασμό διαπλοκής και διαφθοράς. Είμαστε μια ξιμαρισμένη, διεφθαρμένη χώρα, που κυβερνάται εδώ και δεκαετίες από ένα ξετσίπωτο κατεστημένο, που δεν είχε ποτέ όρια στο μέχρι που φτάνει η ανηθικότητά του. Γι’ αυτό κι έχουμε πάθει τόσες εθνικές και οικονομικές συμφορές, αλλά κανένας ποτέ δεν τιμωρήθηκε. Υπάρχει όμως ένα ρητό που λέει ότι «κάθε λαός έχει την ηγεσία που του αξίζει». Εμείς λοιπόν έχουμε μια ηγεσία που μας πηδάει και την αγαπάμε. 

ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΨΩ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ!

Διαβάζω ότι ο Οργανισμός για τη Συνεργασία και την Ασφάλεια στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) επεξεργάζεται, με τη συνδρομή της Ένωσης Συντακτών Κύπρου, ένα «γλωσσάρι» για να είναι στη διάθεση των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων,  αν και εφόσον θέλουν (προαιρετικά) να το χρησιμοποιούν στο πλαίσιο της προσπάθειας  για λύση του Κυπριακού και ειρηνική συμβίωση όλων των Κυπρίων στην κοινή μας πατρίδα.

Θα κάτσουν δηλαδή μαζί δημοσιογράφοι κι από τις δύο κοινότητες και θα βρουν κοινό λεξιλόγιο που δεν θα ξεσηκώνει ή δεν θα δίνει αφορμές για εντάσεις ανάμεσα στις δύο κοινότητες.

Θα μου πείτε; Μα θα σταματήσουμε να λέμε την λέξη «εισβολή» ή «κατοχή¨επειδή θα θιγούν οι Τουρκοκύπριοι; Κατ’ αρχάς το «γλωσσάρι» δεν έχει γίνει ακόμη και το να λέμε τι θα περιλαμβάνει ή δεν θα περιλαμβάνει είναι σαν να μαλλώνουν δυο γάιδαροι σε ξένο αχυρώνα. Αλλά και όταν γίνει το «γλωσσάρι», ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα υποχρεώσει είτε δημοσιογράφο είτε οποιονδήποτε άλλον να το χρησιμοποιεί. Σκοπός του είναι να ξέρουμε κι εμείς απ’ εδώ κι εκείνοι απ΄εκεί ποιες λεκτικές αναφορές θίγουν την άλλη κοινότητα και ποιες δεν τη θίγουν, ώστε σε κάθε περίπτωση να αποφασίζουμε αν θα χρησιμοποιήσουμε γλώσσα που δεν προκαλεί ή αν θα λέμε ό,τι γουστάρουμε κι αν τους αρέσει κι αν μην τους αρέσει.

Όπως ήταν φυσικό κι όπως γίνεται πάντα, από τον καιρό που γεννήθηκα και θυμάμαι τον κόσμο γύρω μου σε τούτη τη χώρα, πετάχτηκαν οι γνωστοί κύκλοι να διαμαρτυρηθούν γιατί να γίνει ένα τέτοιο «γλωσσάρι». Ανακάλυψαν -ως συνήθως- αρχές που θα καταπατηθούν αφόρητα, για λογοκρισία που πάει να επιβληθεί στους δημοσιογράφους, για περιορισμό της ελευθερίας του τύπου, για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες τέτοιες ΥΠΟΚΡΙΣΙΕΣ, από εκείνες που εφευρίσκουν όσοι βολεύτηκαν μια χαρά με τη ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ και δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στο Κυπριακό.

Είναι οι γνωστοί κύκλοι που, όταν ακούνε να γίνεται οποιασδήποτε μορφής προσπάθεια για προσέγγιση των δύο κοινοτήτων με σκοπό την αλληλοκατανόηση και την συνεννόηση, είναι σαν να τους χτυπάς με το σφυρί πάνω στο κεφάλι. Θέλουν όχι μόνο γεωγραφικό αλλά και ψυχολογικό διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων, θέλουν συνειδητοποιημένα τη ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα είναι καλύτερα, θα είμαστε πιο ασφαλείς, αν δεν έχουμε μέσα στα πόδια μας τους Τουρκοκύπριους, θα είναι όλα μια χαρά στο νότο, όταν ο βορράς θα έχει γεμίσει με περισσότερους από εμάς Τούρκους υπήκοους κι ο στρατός των 40 χιλιάδων πάνοπλων Τούρκων θα είναι πάντα εκεί να μας σημαδεύει.

Αρνούμαι πλέον να μπαίνω στη διαδικασία να απαντώ στα υποκριτικά ψευδοεπιχειρήματα που κατασκευάζουν κάθε φορά που πολεμούν με λύσσα οτιδήποτε προτείνεται προς τη συμφιλίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Διότι μπούχτησα να απαντώ  με ειλικρίνεια στον οχετό του ψέματος και της υποκρισίας τους. Θέλουν να δώσουν τη μισή Κύπρο στην Τουρκία, για να μας λυπηθεί και να μας αφήσει ήσυχους στην άλλη μισή; Ας το πουν επιτέλους ξεκάθαρα να τελειώνουμε. Ας μην ταλαιπωρούν και τη νοημοσύνη μας κάθε φορά, λες κι είμαστε παλαβοί και δεν ξέρουμε ποιος είναι  πραγματικός σκοπός τους.

Αρνούμαι λοιπόν να συνυπογράψω την επιστολή διαμαρτυρίας που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες κάποιοι δημοσιογράφοι, λέγοντας ψέματα ότι το «γλωσσάρι» του ΟΑΣΕ θα περιορίσει τάχα την ελευθερία του τύπου και θα τους επιβάλει λογοκρισία. Θεωρώ γκεμπελικής μορφής μαύρη προπαγάνδα τις αναφορές μιας εφημερίδας σε «παραχάραξη της ιστορίας» και «φίμωση των δημοσιογράφων» και δεν ανέχομαι κανείς να κακοποιεί τη νοημοσύνη μου με τέτοιο βάναυσο τρόπο. Κανένας δεν θα υποδείξει στους δημοσιογράφους τι θα κάνουν και κανένας δεν θα τους επιβάλει λογοκρισία.

Μακάρι την ελευθερία που αισθάνονται σήμερα στην άσκηση του επαγγέλματός τους, να την αξιοποιούσαν πιο πολύ στη διερευνητική δημοσιογραφία παρά στα θέματα ημερολογίου, στις έτοιμες ανακοινώσεις και στις χωρίς ζόρισμα καθημερινές δηλώσεις πολιτικών προσώπων και κρατικών αξιωματούχων. Μακάρι δηλαδή να ασκούσαν στο βαθμό που έπρεπε την τέταρτη εξουσία, σε μια χώρα όπου κινδυνεύουμε να μας πνίξουν τα λύματα της διαπλοκής και της διαφθοράς, με τα ατελείωτα σκάνδαλα και τα ασύλληπτα ποσά δημοσίου χρήματος που κλάπηκαν από τις τσέπες του φορολογούμενου.

Αρνούμαι να συνυπογράψω αυτό το πλήρες υποκρισίας και κρυψίνοιας υπόμνημα και φυσικά εννοείται ότι αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, την οποία εκφράζω ελεύθερα, χωρίς να επιτρέπω λογοκρισία από κανέναν, αλλά και χωρίς να υποχρεώνω κανέναν να την ασπαστεί.