Category: ΣΚΕΨΕΙΣ

10:00 AM | |

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΤΑ ΜΠΟΡΔΕΛΑ

Εκείνο το βράδυ λοιπόν μια αστυνομική περίπολος έκανε έλεγχο στην κακόφημη πλατεία των Ηρώων της κυπριακής ελευθερίας, παρεμποδίζοντας την κίνηση. Κάποια στιγμή μπήκαν στην πλατεία με το αυτοκίνητό τους δυο

Read Full
10:40 AM | |

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ “ΔΡΟΣΕΡΗ ΠΟΤΑΜΙΑ”

Άνοιξη του 1982. Εκδρομή τελειόφοιτων του Γυμνασίου Στροβόλου (μετέπειτα Λύκειο Εθνομάρτυρα Κυπριανού), στο Τρόοδος. Πριν από την επιστροφή, σταθμός για φαγητό στο «Κέντρον η Δροσερή Ποταμιά», στην Κακοπετριά, λίγο κάτω

Read Full
6:15 PM | |

ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΝ ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ

Τα σπίτια τους ερείπια, οι ζωές τους ερείπια, τα όνειρά τους ερείπια.  Συρία, μια χώρα απέραντο νεκροταφείο. Διαμελισμένο κορμί στον κρατήρα της διεθνούς ρεαλπολιτίκ, κάτω απ’ τα παγερά βλέμματα των πολιτών της παγκοσμιοποίησης

Read Full
2:15 AM | |

Όχι, δεν βεβηλώθηκε στα κατεχόμενα…

H φωτογραφία είναι από το σημερινό Φιλελεύθερο. Όχι το κοιμητήριο αυτό δεν είναι στα κατεχόμενα για να αρχίσουμε να διαμαρτυρόμαστε μετά βδελυγμίας ότι βεβηλώθηκε από το κατοχικό καθεστώς. Είναι το

Read Full
10:43 AM | |

ΚΑΙ ΦΥΣΗΞΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΙΑ ΣΚΟΝΗ

Συρία. Απόσταση από την Κύπρο 105 χιλιόμετρα. Όσο να πας από τη Λευκωσία στο Κούριο. Σε τούτη τη χώρα εδώ και 4 χρόνια μαίνεται ένας ανελέητος πόλεμος. Οι νεκροί πάνω

Read Full
6:13 PM | |

“ΨΥΧΕΣ ΣΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ…”

Ένας απέραντος υγρός τάφος η Μεσόγειος. Ανθρώπων που φεύγουν με την ψυχή στο στόμα, στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες στα σαπιοκάραβα απατεώνων, που τους υπόσχονται μια καλύτερη μοίρα. Διωγμένοι από πολέμους, ανέχεια,

Read Full
3:59 PM | |

Πόσες ήττες…

Από μικρός ακούω για “εθνικόφρονες”, “ελληνόφρονες”, “βασιλόφρονες”, …”βαρελόφρονες” και άλλες τέτοιες μαλακίες που τις έχει σιχαθεί η ψυχή μου, διότι είδα αίμα και πόνο και μάνες μαυροφορεμένες πάνω από τάφους

Read Full
6:29 PM | |

ΤΗ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΤΗ ΡΩΤΗΣΑΝ ΑΝ ΗΘΕΛΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΗΡΩΑ;

Σ’ ένα στεναγμό της ιστορίας σπάρθηκαν σώματα παιδιών σ’ αυτούς τους τάφους. Μικρός ήμουν τότε που τους κουβάλησαν εδώ με τα καμιόνια. Παιδιά σαν τα δικά μας. Γελούσαν, γλεντούσαν, ονειρεύονταν.

Read Full