Αρχείο ετικέτας διαφθορά

Η Τρόικα, τα κόμματα και το φαγοπότι…

troika_cyprus_781019701Αρχίζω λέγοντας ότι κακώς βρεθήκαμε σε Μνημόνιο και κάτω από τον έλεγχο της Τρόικας και πολύ κακώς ακόμα δεν τιμωρήθηκε κανένας από αυτούς που μας έριξαν σ’ αυτό το χάλι και στην ανάγκη να μας υποδεικνύουν ΞΕΝΟΙ τι πρέπει να κάνουμε μέσα στο σπίτι μας. Το χειρότερο μάλιστα είναι ότι κάποιοι από εκείνους που ευθύνονται βγαίνουν και μιλούν, παραδίδοντας μαθήματα ηθικής, πολιτικής και οικονομίας!

Την ίδια στιγμή όμως – που κακίζω το γεγονός ότι μας κουβάλησαν εδώ την Τρόικα- θεωρώ ΠΟΛΥ ΥΠΟΠΤΟ το γεγονός ότι κόμματα και ΜΜΕ διαστρεβλώνουν διαρκώς και με γελοίο τρόπο πολλές φορές (που υποτιμά τη νοημοσύνη μας), όλες τις θέσεις τις Τρόικας.

Π.χ. είπε χτες η Βελκουλέσκου: Προσέξτε να μην ξεφύγει πάλι το μισθολόγιο της δημόσιας υπηρεσίας, μετά το ξεπάγωμα των μισθών το 2016. Μάλιστα αν είναι δυνατόν μειώστε το κι οπωσδήποτε σκεφτείτε τρόπους ώστε οι αυξήσεις στο δημόσιο να μην δίνονται αυτόματα σε όλους αλλά με αξιολογικά κριτήρια ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ.

Εγώ προσωπικά δεν βρίσκω τίποτε το μεμπτό σ’ αυτή τη δήλωση. Μείωση του κρατικού μισθολογίου ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΜΕΙΩΘΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ των δημοσίων υπαλλήλων αλλά να έχουμε μια ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ και ΠΙΟ ΑΠΟΔΟΤΙΚΗ δημόσια υπηρεσία. ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΑ ΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΑΒΕΡΤΑ τους δικούς τους για να εξυπηρετούν τα ρουσφέτια τους. Να μην κάνουν δηλαδή τα κόμματα αυτό που έκαναν μέχρι σήμερα ΦΟΡΤΩΝΟΝΤΑΣ ΜΑΣ ΦΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ.

Επίσης συμφωνώ ότι για να έχουμε μια πραγματικά καλή δημόσια υπηρεσία, πρέπει οι καλοί δημόσιοι υπάλληλοι να έχουν κίνητρα για να είναι καλοί, σε σχέση με τις προαγωγές και τις αυξήσεις. Ενόσω συνεχίζεται το σημερινό σύστημα, που ΟΛΟΙ θα πάρουν τις αυξήσεις τους, είτε δουλεύουν σαν γαϊδούρια είτε κοπροσκυλιάζουν όλη μέρα και ενόσω οι προαγωγές γίνονται με βάση την αρχαιότητα ή τα πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα, χωρίς να παίζει κανένα ρόλο το πόσο καλός είναι ένας υπάλληλος, θα έχουμε απλά την ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑΣ και μια ελάχιστα αποδοτική δημόσια υπηρεσία.

Ενώ λοιπόν εγώ βρίσκω απόλυτα λογικές αυτές τις θέσεις , σχεδόν όλα τα κόμματα χτες βγήκαν να … κακίσουν τη Βελκουλέσκου ή να εκφράσουν τις ανησυχίες τους γι’ αυτά που είπε… Γιατί άραγε;

Αξίζει πάντως κανείς να μελετήσει αυτό το φαινόμενο και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Γιατί τα κόμματα δεν λένε λέξη για τα μέτρα που εισηγείται η Τρόικα για φορολόγηση του πλούτου; Γιατί δεν λένε ότι η Τρόικα προτείνει και αντισταθμιστικά μέτρα για τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και τους απλούς εργαζόμενους; Γιατί τα κόμματα επιδίδονται σ’ αυτή τη συστηματική διαστρέβλωση και γιατί προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο να πιστεύει ότι η Τρόικα είναι εδώ για να μας καταστρέψει;

Μήπως επειδή δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα σε τούτο τον τόπο; Μήπως επειδή τα κόμματα κατάλαβαν ότι το φαγοπότι δεν τελείωσε ακόμη και προσπαθούν να διασφαλίσουν τις … μερίδες τους;

Ο Ερτογάν κι ο ψηλός τοίχος που δεν περνούν από πάνω ούτε τα πουλιά…

DIXOTOMISI SIMAIESΟ Ερτογάν συνεχίζει να βαράει το νταούλι της διχοτόμησης. Επιμένει στην παρθενογένεση του ομοσπονδιακού κράτους, με ιδρυτικά κράτη την Κυπριακή Δημοκρατία και το … ψευδοκράτος.

Κι εμείς εδώ το δικό μας βιολί… Επιβεβαιώνεται – λένε όλοι – ότι ορθά επιμένουμε σε κοινό ανακοινωθέν. Για να μην δώσουμε στους Τούρκους την ευκαιρία να μας σύρουν σε συνομιλίες στις οποίες θα θέτουν τέτοιες απαράδεκτες θέσεις… Κι εγώ λέω, ναι σωστά επιμένουμε σε κοινό ανακοινωθέν, αλλά… τα κόμματά μας συμφωνούν σε ένα κοινό ανακοινωθέν μεταξύ τους, ΠΡΙΝ ΠΑΜΕ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ; Διότι είχα την εντύπωση ότι κάποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν ήδη απορρίψει την Διζωνική Ομοσπονδία. Επομένως, τι κοινό ανακοινωθέν ζητούν να συμφωνηθεί;

Αλλά είναι και κάτι άλλο πολύ σημαντικό: Αυτά που σήμερα ο Ερτογάν ΔΕΝ διαπραγματεύεται, όπως προκλητικά δηλώνει μπροστά σε Ευρωπαίους επίσημους, τα είχαν αποδεχτεί οι Τούρκοι σε προηγούμενες φάσεις αυτής της ατέρμονης διαδικασίας των συνομιλιών. Αυτό ούτε το σχολιάζουμε, ούτε το επικαλούμαστε. Αλλά πώς να επικαλεστούμε εκείνα που οι ίδιοι απορρίψαμε;

Η ατμομηχανή του Κυπριακού έχει μετατραπεί σε ταχεία που πλησιάζει ολοένα και πιο κοντά στη διχοτόμηση. Προς ικανοποίηση της Τουρκίας – που μεθοδεύει τη διχοτόμηση από το 1955 μέχρι σήμερα – αλλά και κάποιων δικών μας, που προτιμούν ένα τοίχο ψηλό μες στην μέσην, “που να μεν ρέσσουν που πάνω ούτε τα πουλιά”…

Μια χώρα που γκρεμίζεται…

ΚΥΠΡΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣΤο 2004 αποφάσισα να παρατήσω μια επιτυχημένη καριέρα στην Κύπρο και να φύγω για την Ελλάδα. Όχι, δεν είχα κανένα πρόβλημα στη δουλειά και στην προσωπική μου ζωή. Ήμουν ωστόσο φοβερά απογοητευμένος με την πατρίδα μου.

Η Κύπρος ήταν μια χώρα με διαβρωμένους θεσμούς και αξίες. Τα κόμματα είχαν ήδη αλώσει τα πάντα. Μοίρασαν μεταξύ τους και την τελευταία καρέκλα της κρατικής μηχανής και κάθισαν σ’ αυτές τους ημέτερούς τους ανεξαρτήτως ικανοτήτων και αξίας.

Στα ανώτατα στρώματα της κρατικής ιεραρχίας και σε πόστα κλειδιά για την οργάνωση κι ανάπτυξη της χώρας, βρίσκονταν ήδη οι πενηντάρηδες που διορίστηκαν στην δημόσια υπηρεσία με προσόν την … κομματική τους ταυτότητα, στις δεκαετίες του 70 και του 80… 

Η αναξιοκρατία (παράγωγο του ρουσφετιού και της κομματοκρατίας) δεν μπορούσε να μην έχει τις συνέπειές της.  Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι η πραγματική και όχι πλασματική ευημερία μιας χώρας, εδράζεται στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους και των θεσμών του, στο σεβασμό των νόμων και στην ανυστερόβουλη υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου. Τα κόμματα δεν μπορούσαν να αντιληφθούν το πρόβλημα, διότι αυτό το τερατούργημα ήταν έργο των χειρών τους.

Η νοοτροπία της ιδιοτέλειας, του βολέματος, του γρήγορου κέρδους και της εύκολης ζωής και η συναφής διάβρωση των αξιών εμπότισε και τη νοοτροπία του απλού κόσμου και μια επαρχιώτικη έπαρση αντικατέστησε την ανθρωπιά που συναντούσες στην Κύπρο σε παλιότερες εποχές.

Φεύγοντας για την Ελλάδα, ήμουν σίγουρος και το έλεγα στους δικούς μου ανθρώπους, ότι η Κύπρος θα πλήρωνε σύντομα πολύ βαρύ τίμημα για τον εν γένει ηθικό της ξεπεσμό σε όλα τα επίπεδα. 

Βεβαίως πολύ γρήγορα διαπίστωσα ότι και στην Ελλάδα η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη. Η εικόνα της ευημερίας και της προόδου που εξέπεμπε εκείνη την εποχή η χώρα γρήγορα διαπίστωσα ότι ήταν εξίσου απατηλή με αυτή της Κύπρου. Σε λιγότερο από 2 χρόνια αποφάσισα να επιστρέψω. 

Όμως ενόσω ήμουν εκεί και στο συχνό μου πήγαινε έλα μεταξύ Λάρνακας και Αθήνας, γρήγορα σταμάτησα να ταξιδεύω με την “ΗΛΙΟΣ”. Με την εικόνα της ανοργανωσιάς και της επιπολαιότητας που έβλεπα, είπα στους δικούς μου ανθρώπους ότι “αυτοί θα ρίξουν αεροπλάνο”. 

Η αεροπορική τραγωδία του 2005 ήταν η απαρχή της κατάρρευσης αυτού του κράτους. Ήταν το πρώτο ισχυρό τράνταγμα, που αποκάλυψε τα χίλια μύρια προβλήματα της χώρας. Δυστυχώς όλοι πίστεψαν τότε ότι ήταν απλά μια … ατυχία. Ένα ανθρώπινο λάθος. Αυτή η λανθασμένη διάγνωση μας επέστρεψε γρήγορα στον εφησυχασμό.

Τρία χρόνια αργότερα ξεκίνησε η οικονομική κρίση, χωρίς αυτή η χώρα και η ηγεσία της να μπορέσει να την αντιμετωπίσει. Ήρθε καπάκι η έκρηξη στο Μαρί, που επισφράγησε την αποτυχία κράτους και πολιτικών να συγκρατήσουν την ραγδαία πια κατάρρευση. Ενάμισι χρόνο μετά το Μαρί, τινάχτηκε στον αέρα το τραπεζικό σύστημα που οδήγησε την οικονομία της χώρας στο γύψο.

Τα όσα βγαίνουν σχεδόν καθημερινά στην επιφάνεια, μοιάζουν με κατολίσθηση τις συνέπειες της οποίας δεν μπορεί κανείς ακόμη να προβλέψει με ακρίβεια. Διότι δυστυχώς τα αίτια έχουν πολύ βαθιές ρίζες και μαγική θεραπεία δεν υπάρχει. Πολύ περισσότερο που και οι νυν κυβερνώντες μέχρι στιγμής διαπρέπουν πολύ περισσότερο στα λόγια παρά στα έργα…  

Πάμε ξανά: Το πρόβλημα είναι συστημικό!

φαύλος κύκλοςΠέμπτη αυτοκτονία στις φυλακές. Ας το καταλάβει επιτέλους ο πρόεδρος ότι η Κύπρος έχει συστημικό πρόβλημα. Βαθιά σήψη. Αυτό τον τόπο τον διέλυσαν τα κόμματα και οι πελατειακές τους σχέσεις, που άπλωσαν τη διαπλοκή και τη διαφθορά σαν γάγγραινα σε ολόκληρο σώμα της Κύπρου.

Ό,τι θερίζουμε σήμερα είναι η σπορά που έσπειρε η ηγεσία μας με τη δική μας έγκριση. Ένα κράτος με διαβρωμένους από τη διαφθορά θεσμούς, με ανίκανους ημέτερους σε θέσεις κλειδιά και πολιτικούς, των οποίων η ιδιοτέλεια ξεπερνά τις ικανότητες τους.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης πάει να κλείσει ένα χρόνο στην εξουσία και κινδυνεύει να γίνει ψευδός (μασσός) από τα βαρύγδουπα ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ. Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έγινε καμία ουσιαστική αλλαγή, και δεν τιμωρήθηκε κανένας από τους φταίχτες για το κατάντημα μας. Μάλιστα στους διορισμούς για τους ημικρατικούς απλά έκανε, σε συνεργασία με τους κομματάρχες, ότι και οι προηγούμενοι πρόεδροι.

Ο πρόεδρος μοιάζει να μην έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και προσπαθεί με …παρακλήσεις να ξορκίσει τον τυφώνα.

Ας πιάσει τα μηνύματα και τα σημάδια με αυτά που συμβαίνουν τώρα, διότι αύριο δεν θα χωράει ο νους του πώς θα είναι τα χειρότερα.

Αν είχαν λίγη τσίπα…

φυλακέςΌσα περιέγραψαν σήμερα στο ΡΙΚ για τις φυλακές δύο πρώην κατάδικοι αλλά και η Επίτροπος Διοικήσεως, αποκαλύπτουν ένα σωφρονιστικό σύστημα τριτοκοσμικής χώρας υπό διάλυση.

Ήμασταν τόσα χρόνια σε όλα μας σ’ αυτό τον τόπο μια όμορφη βιτρίνα και πίσω η διαφθορά και το χάος. Φταίμε όλοι γι’ αυτό. Άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο. ΟΛΟΙ όμως.

Μα πιο πολύ από όλους οι πολιτικοί. Αυτοί που διεκδίκησαν τις ευθύνες της εξουσίας αλλά αντιπαρήλθαν τις ευθύνες και μόνο καταχράστηκαν τα προνόμια που τους δώσαμε με την ψήφο μας.

Όλα τα κόμματα βγήκαν σήμερα με καταπελτικές ανακοινώσεις για τις φυλακές. Είναι τα ίδια κόμματα που έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις καταγγελίες που η Επίτροπος Διοικήσεως έκανε εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν ασχολήθηκαν καθόλου. Είναι τα ίδια κόμματα που διέλυσαν αυτό τον τόπο.

Αν είχαν λίγη τσίπα θα σιωπούσαν.

Θα τραβάμε στα δικαστήρια τους δικούς μας ανθρώπους;

CYPRUS AIRWAYSΓια πολλοστή φορά ο πρόεδρος των Κυπριακών Αερογραμμών καταγγέλλει τα προηγούμενα Δ.Σ. ότι με αλόγιστες πράξεις,  κακοδιαχείριση και τη διασπάθιση χρημάτων,  οδήγησαν την εταιρεία στην τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα. Μάλιστα τονίζει ότι έγιναν έρευνες, με πορίσματα που τεκμηριώνουν τις καταγγελίες του, οι οποίες στάληκαν και στην κυβέρνηση.

Από πλευράς κυβέρνησης, σιγή ιχθύος… Σαν να μην έγινε τίποτα. Σιγά τώρα. Επειδή δίναμε καμιά 50ριά εκατομμύρια το χρόνο στις ζημιές των Κ.Α. είναι λόγος τώρα αυτός να ταλαιπωρούμε τους καημένους τους ανθρώπους που φταίνε; Δηλαδή δεν φτάνει που ήταν άσχετοι και τους βόλεψαν εκεί τα κόμματα, στο πλαίσιο της ρουσφετοκρατίας που βασιλεύει σ’ αυτό τον τόπο, θα τους τραβάμε τώρα στα δικαστήρια για μερικές εκατοντάδες ψωροεκατομμύρια;

Στην Κύπρο, οι κυβερνώντες συνήθισαν ότι τα σπασμένα των ανευθυνοϋπεθύνων, σε κάθε δημόσιο πόστο, θα τα πληρώνει πάντα ο ηλίθιος ο φορολογούμενος. Αυτοί που τα έσπασαν ή τα έφαγαν ή τα κακοδιαχειρίστηκαν, συνεχίζουν τις ζωές τους ανενόχλητοι… Μακαρία νήσος Κύπρος…

Γιατί έκανα τόση φασαρία…

AnastaspanigiriΑγαπητοί μου φίλοι των social media, τις τελευταίες 3 ημέρες σας έπρηξα κυριολεκτικά με τις συνεχείς αναφορές μου στις διεργασίες για τους ημικρατικούς οργανισμούς. Πιθανόν κάποιοι από εσάς να νομίσατε ότι έχω κάποιου είδους προσωπικό ενδιαφέρον ή συμφέρον. Καμία σχέση. Ούτε εγώ ούτε κάποιο άλλο πρόσωπο του περιβάλλοντός μου ενδιαφέρθηκαν για κάτι τέτοιο.

Ο λόγος που επέμενα σε τόσο έντονο – σχεδόν ψυχωτικό – βαθμό, είναι επειδή θεωρώ το διορισμό των μελών των ημικρατικών ως ένα κομβικό σημείο στη διακυβέρνηση Αναστασιάδη, ως μία πράξη ύψιστης πολιτικής ευθύνης, που θα καταδείξει τον τρόπο που αυτός ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται το ρόλο του στην αποκατάσταση των θεσμών και την εξυγίανση του κράτους. Ιδιαίτερα μετά από το ισχυρότατο σοκ της καταστροφής της οικονομίας του τόπου, που έφερε στο φως σοβαρότατα σκάνδαλα και ατασθαλίες του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου.

Το κράτος αυτό διαβρώθηκε από ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και οι ημικρατικοί οργανισμοί υπήρξαν βασική εστία μόλυνσης. Σ’ αυτούς (όπως και στην υπόλοιπη δημόσια υπηρεσία και στους δήμους) παίχτηκε κατά κύριο λόγο το παιγνίδι της «μοιρασιάς», της μίζας, του βολέματος και της ευνοιοκρατίας, του ρουφετιού και της αναξιοκρατίας. Με άλλα λόγια εδώ έγινε το πάρτι των κομμάτων, από την τσέπη του αφελούς και καταταλαιπωρημένου αυτού κόσμου.

Ήλπιζα λοιπόν ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα είχε καταλάβει αυτό που ο Αβέρωφ κατάλαβε και διαχειρίστηκε οφείλω να πω πολύ πιο επιδέξια: ότι ο κόσμος είναι αηδιασμένος με τα κόμματα και τους πολιτικούς και ότι παρακολουθεί με εκνευρισμό την απροκάλυπτη και προκλητική παρέμβαση των κομμάτων για διαμοιρασμό των θέσεων στους ημικρατικούς. Διότι είναι σαν να λέει το πολιτικό σύστημα στον κόσμο πολύ απλά: «Κοίτα, ξέρουμε ότι είσαι νευριασμένος μαζί μας αλλά … στα τέτοια μας! Εμείς θα συνεχίσουμε το πάρτι, θα φάμε ότι τρώγεται κι εσύ κοροϊδάρα θα πληρώνεις ξανά και ξανά το λογαριασμό».

Ο Αβέρωφ λοιπόν είπε ότι δεν θα δώσει λίστα… Βεβαίως σύμφωνα με τις πληροφορίες μας τελικά πρότεινε συγκεκριμένα ονόματα, έστω και χωρίς … λίστα. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης από την πλευρά του ωστόσο έδειξε για άλλη μια φορά την … καλοσύνη του προς τα κόμματα και τους ζήτησε κατάλογο!

Και ρωτώ: Από πού κι ως πού να ζητήσει κατάλογο από τα κόμματα; Δεν υπήρχαν άλλοι φορείς και ομάδες, δεν υπήρχαν προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους και εμπειρογνώμονες να προτείνουν αυτοί ονόματα; Έπρεπε να προτείνουν πάλι τους δικούς τους τα κόμματα; Έπρεπε δηλαδή οι λύκοι που ρήμαξαν τα πρόβατα να διορίσουν και πάλι τους φύλακες που θα φυλάνε όσα πρόβατα απέμειναν αφάγωτα;

Βεβαίως δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι ο οποιοσδήποτε πρόεδρος δεν θα διόριζε και δικούς του ανθρώπους. Αλλά δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να προκαλέσει με αυτό τον τρόπο τον απλό πολίτη, συνεχίζοντας την παράδοση της κομματοκρατίας, με όσα κακά αυτή κουβαλά στην αμαρτωλή της πλάτη.

Για λόγους αρχής αλλά και για λόγους ουσίας τα κόμματα έπρεπε να είχαν παραμείνει – δημοσίως τουλάχιστον- βουβά και αμέτοχα. Και λυπάμαι πολύ που το λέω, αλλά σε μια εξαιρετικά κρίσιμη πολιτική του πράξη ο πρόεδρος Αναστασιάδης απέτυχε να φανεί αντάξιος της εμπιστοσύνης που του έδειξαν πολλοί από εκείνους που τον ψήφισαν.

Έτσι όπως στήθηκε το όλο σκηνικό ας μην μας θεωρήσει αφελείς να πιστέψουμε στο τέλος ότι αυτοί που επιλέχθηκαν δεν επιβλήθηκαν από τα κόμματα ή ότι δεν θα εξυπηρετήσουν εκείνους που τους πρότειναν για να πάρουν τις θέσεις…

(Σημ.: Αυτή είναι και η τελευταία μου ανάρτηση γι΄ αυτό το θέμα. Ό,τι είχα να πω το είπα)

Αδιόρθωτοι!

Κι αυτοί που μας κυβερνούν κι εμείς που παρακολουθούμε σαν μουγγοί θεατές τη διάλυση της χώρας.

Αίσχος! Είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει αυτό που γίνεται με τους ημικρατικούς. Η κομματοκρατία συνεχίζει απτόητη να διαβρώνει ό,τι απέμεινε (αν απέμεινε κάτι) όρθιο σ’ αυτό τον τόπο και την ίδια στιγμή εμπαίζεται ο αφελέστατος λαός, με όμορφα λόγια, τα οποία δυστυχώς φαίνεται να πιστεύει.Nikolas - Anastasiades

Αν ο πρόεδρος Αναστασιάδης ήθελε πραγματικά να κρατήσει μακριά από τους ημικρατικούς οργανισμούς τα κόμματα, όπως … δεσμεύθηκε (!):

  • Γιατί ζήτησε από τα κόμματα να του δώσουν ονόματα;
  • Γιατί κάθισε μαζί τους και παζάρεψε πόσες και ποιες θέσεις θα πάρει ο καθένας;
  • Από πού κι ως που ο Νικόλας Παπαδόπουλος αποφάσισε ποιοι 45 θα διοριστούν στην «μερίδα» του ΔΗΚΟ;  Όταν μάλιστα η ίδια η εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ είπε στο ραδιόφωνο ότι στάληκαν στο κόμμα ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ βιογραφικά, με ποια αρμοδιότητα ο Νικόλας διάλεξε από αυτά ΜΟΝΟ 45, χωρίς να δώσει ούτε και ένα όνομα παραπάνω στον Πρόεδρο της χώρας, για να διαλέξει;  Μήπως το ΔΗΚΟ, με τον νέο του ηγέτη, επιστρεφει στον χειρότερο παλιό εαυτό του, ως το κόμμα που ενδιαφέρεται μόνο για τα θεμιτά και αθέμιτα προνόμια της εξουσίας;
  • Από πού κι ως πού άξιοι πολίτες αυτού του τόπου, ικανοί να στελεχώσουν τα διοικητικά συμβούλια των ημικρατικών πρέπει να γλείφουν τους κομματάρχες, για να έχουν ελπίδα να προταθούν ως υποψήφιοι;
  • Τι είδους κουτοπονηριά ήταν πάλι αυτή με τα 800 βιογραφικά; Πού ήξεραν αυτοί οι 800 ότι στο προεδρικό δέχονται βιογραφικά; Πότε το προεδρικό ανακοίνωσε μια τέτοια διαδικασία; Μήπως ήταν ένας κουτοπόνηρος τρόπος για να πουν ότι … «αυτά είχε μπροστά του ο πρόεδρος και διάλεξε από αυτούς που έστειλαν βιογραφικά»;
  • Γιατί δεν ζητήθηκαν ονόματα, από τους εργαζόμενους και τις διευθύνσεις των ΙΔΙΩΝ των ημικρατικών; Ονόματα ανθρώπων που οι εργαζόμενοι και οι διευθύνσεις γνωρίζουν και μπορούν να πιστοποιήσουν την εμπειρογνωμοσύνη, την αξία και το ήθος τους; Γιατί δεν ζητήθηκαν ονόματα από προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους αυτής της κοινωνίας; Από πού κι ως πού τα ΚΟΜΜΑΤΑ να είναι πάλι αρμόδια να προτείνουν;

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μερικές ώρες ακόμη να ξανασκεφτεί το όλο θέμα. Να αντιληφθεί ότι αυτό που γίνεται κι αυτό που πάει να ολοκληρωθεί είναι απλά η συντήρηση και συνέχεια ενός ξοφλημένου συστήματος, που έχει ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι και να συμπεριφερθεί ως πρόεδρος και όχι σαν μαριονέτα των κομμάτων. Διότι έτσι όπως πάει, θα λουστεί στο τέλος τις ακόμη πιο οικτρές συνέπειες που θα έχει για τη χώρα η συνέχεια αυτής της αρρωστημένης κατάστασης.