Δημόσιος λόγος · Μουσική · Εικόνα · Ιστορίες
Ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως μιλά με τη Μικαέλα Κωνσταντίνου για τη ζωή του, από την ταραγμένη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα. Για τα παιδικά και νεανικά του χρόνια, το γάμο και την οικογένειά του, για την καριέρα του αρχικά ως εκπαιδευτικός και μετά…
Διαβάστε περισσότερα →Όταν με πήρε τηλέφωνο η μάνα μου, ο παππούς είχε κιόλας φύγει. Δεν τον προλάβαινα πια. Κοίταξα απ’ το παράθυρο τον ουρανό. Τα σύννεφα μαζεύονταν με μια ασυνήθιστη σπουδή… Όταν ξεκίνησα τ’ αμάξι, βαριές σταγόνες πάσκιζαν να μου τρυπήσουν το παρμπρίζ. Μας…
Διαβάστε περισσότερα →To 1974, όταν σε στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη, ο Μάνος Λοΐζος έγραφε και τραγουδούσε αυτό το τραγούδι, είχαν περάσει γύρω στα 30 χρόνια από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κι οι άνθρωποι είχαν ακόμη ζωντανά στη μνήμη τους τα εγκλήματα του κτήνους που…
Διαβάστε περισσότερα →Παραλίμνι ώρα 3:30 τα ξημερώματα. Από τις 6:00 το απόγευμα άκρα του τάφου σιωπή. Στους δρόμους δεν βγήκε ούτε αυτοκίνητο, ούτε μοτοσικλέτα, ούτε ψυχή ζώσα. Γαύγισμα σκύλου μα τον Θεό δεν ακούστηκε κι αυτός ακόμη ο άνεμος κρατά την αναπνοή του. Είναι…
Διαβάστε περισσότερα →Στον Γρηγόρη Αυξεντίου. Εδώ είμαστε ακόμα Γρηγόρηστο μηδέν της απραξίαςμε τους φραπέδες αραχτοί στην αυταπάτη.Δεν μας πληγώνει τίποτααπ’ ό,τι αγάπησες. Ξέρω δεν είσαι πια παρών όταν μαζεύονταιγραβατωμένοι ρήτορες κι άλλοι που θέρισανκαρπούς απ’ τη σπορά σουτόσο μικροί κάτω απ’ το μπόι σουτόσο…
Διαβάστε περισσότερα →Εκείνο το βράδυ λοιπόν μια αστυνομική περίπολος έκανε έλεγχο στην κακόφημη πλατεία των Ηρώων της κυπριακής ελευθερίας, παρεμποδίζοντας την κίνηση. Κάποια στιγμή μπήκαν στην πλατεία με το αυτοκίνητό τους δυο νεαροί, θκυο κοπελλούθκια δηλαδή, 25 χρονών. Πάνω στην πλάκα ή πάνω στην…
Διαβάστε περισσότερα →Άνοιξη του 1982. Εκδρομή τελειόφοιτων του Γυμνασίου Στροβόλου (μετέπειτα Λύκειο Εθνομάρτυρα Κυπριανού), στο Τρόοδος. Πριν από την επιστροφή, σταθμός για φαγητό στο «Κέντρον η Δροσερή Ποταμιά», στην Κακοπετριά, λίγο κάτω από τα «Πλατάνια». Πάνω το «κέντρον», κάτω το δροσερό ποτάμι και στην…
Διαβάστε περισσότερα →Τα σπίτια τους ερείπια, οι ζωές τους ερείπια, τα όνειρά τους ερείπια. Συρία, μια χώρα απέραντο νεκροταφείο. Διαμελισμένο κορμί στον κρατήρα της διεθνούς ρεαλπολιτίκ, κάτω απ’ τα παγερά βλέμματα των πολιτών της παγκοσμιοποίησης με τη μεταλλαγμένη συνείδηση. Αν τα παιδιά στο Χαλέπι φωνάξουν όλα μαζί,…
Διαβάστε περισσότερα →
