Αρχείο κατηγορίας ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ

Ξανά τ΄ Άη Παντελεήμονα…

myrtouΚαθώς πήγαινα στη θάλασσα πρωί πρωί, στο δρόμο προς τον Προφήτη Ηλία για να κατέβω στον Πρωταρά, πέρασα έξω από το μικρό ξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα στο Παραλίμνι. Για να θυμηθώ και πάλι το … παιδικό μου πανηγύρι της Μύρτου. Κάπου εκεί, αρχές του 70.

Άλλες εποχές, δύσκολες και τότε σίγουρα. Με την Κύπρο μικρό καραβάκι να κλυδωνίζεται μεσοπέλαγα, σε μεγάλες φουρτούνες… Γιαυτό εξάλλου παίρναμε, με το παλιό Βολκβάγκεν βαν του παππού, το άλλο δρόμο, το μακρύ για την Κερύνεια, εκείνον που περνούσε από Γερόλακκο, Άγιο Βασίλειο, Σκυλλούρα, Κοντεμένο, Ασώματο, Μύρτου, Πάναγρα, Βασίλεια, Λάπηθο, Καραβά, Άγιο Γεώργιο.  Διότι ο πολύ κοντινός δρόμος, μέσω Κιόνελι ήταν επικίνδυνος, καθώς έπρεπε να περάσεις μέσα από τον τουρκοκυπριακό θύλακα Λευκωσίας – Αγίρτας, όπου είχαν κλειστεί οι Τουρκοκύπριοι της Λευκωσίας, μετά τα γεγονότα του 1963-64…

Είχα και τότε μια πίκρα για όλα κείνα που συνέβαιναν, αλλά πολύ περισσότερη σήμερα που βλέπω, από τη μια να χάνουμε τη μισή μας πατρίδα κι από την άλλη ένα λαό δισταχτικό και καχύποπτο απέναντι στη λύση του Κυπριακού, φοβισμένο ότι μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να …ταράξει τα νερά και να μας βγάλει από το βόλεμα μας. Το βόλεμά μας δηλαδή με ό,τι κόκκαλο μας πετά η πολιτική μας ηγεσία, μια (εξ αποτελέσματος) αποτυχημένη πολιτική ηγεσία, ανεπαρκέστατη -αν όχι και ύποπτη για ίδια ή και αλλότρια συμφέροντα- σε σχέση με μια σωστή διαχείριση του Κυπριακού.

Αλλά στον τόπο αυτό που φαλίρισε οικονομικά και πολύ περισσότερο ηθικά, όλα πρέπει να αλλάξουν κι ανάμεσα σ’ αυτά σίγουρα πρέπει να αλλάξει η στάση και η διάθεσή μας απέναντι στο εθνικό μας πρόβλημα.
Να αποφασίσουμε επιτέλους ότι δεν έχουμε ούτε μια σπιθαμή γη να δωρίσουμε στην Τουρκία, σαν αντάλλαγμα για ένα καθαρό ελληνικό κράτος στο νότο, διότι πατρίδα μας δεν είναι η νότια Κύπρος, πατρίδα μας είναι ολόκληρη η Κύπρος.

Να διεκδικήσουμε με αποφασιστικότητα και σθένος την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας σε μία χώρα, την οποία θα διαφεντεύουμε εμείς που γεννηθήκαμε εδώ και κουβαλάμε μέσα μας το DNA ανθρώπων που δούλεψαν πολύ ίδρωσαν και μάτωσαν για να κρατήσουμε την ταυτότητά μας, σαν ένας μικρός μεν λαός, αλλά με οντότητα και μακρά ιστορία.

Επομένως ανάμεσα σε ό,τι οφείλουμε να αλλάξουμε είναι και το να αποκαταστήσουμε μέσα μας αλλά και γύρω μας και στην πολιτική μας κουλτούρα τον αληθινό πατριωτισμό, της πραγματικής αγάπης απέναντι στο ό,τι είναι πατρίδα και να πετάξουμε από πάνω μας το φτιασίδωμα ενός βερμπαλιστικού, ανούσιου και διχοτομικού στο βάθος ψευδοπατριωτισμού.

 

Δείτε εδώ το περσινό μου σημείωμα, ανήμερα του Άη Παντελεήμονα…

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Συλλήψεις σχετικά με τις καταγγελίες Λιοτατή θα γίνουν την Κότσινην Πέφτην.

PETROS KLERIDESΈχω μια απορία, που μπορεί να είναι αφελής, μπορεί και όχι…

Ένας πολίτης αυτού του τόπου καταγγέλλει στην Βουλή μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση, στην οποία κατονομάζει ως εμπλεκόμενους πολλούς και διάφορους παράγοντες της πολιτικής και αθλητικής ζωής του τόπου. Μιλά για μίζες, απάτες, διασπάθιση δημοσίου χρήματος κτλ κτλ… Μάλιστα κρατά στα χέρια και το checkbook από το οποίο κόπηκαν – όπως λέει – επιταγές προς εκείνους τους οποίους καταγγέλλει…

Πάνε τώρα 10 μέρες που ανέλαβε την υπόθεση η εισαγγελία… Πότε θα δούμε να συλλαμβάνεται κάποιος για … διευκόλυνση των ανακρίσεων; Είτε ένας από αυτούς που καταγγέλλει ο Λιοτατής είτε ο ίδιος ο Λιοτατής αν λέει ψέματα… Πότε; Την Κότσινη Πέφτην μήπως; Όλα την Κότσινην Πέφτην θα γίνουν σ’ αυτόν τον τόπο;

Υ.Γ.: Μήπως το πρόβλημα είναι ότι μιλάμε για εκατομμύρια και όχι για 500 ευρώ; Αν είναι έτσι εντάξει! Διότι είναι γνωστό ότι στην Κύπρο πρέπει να χρωστάς από 1 σεντ μέχρι 10 χιλιάδες το πολύ για να μπείς φυλακή. Αν χρωστάς ή αν έχεις κλέψει παραπάνω,  προπαντός αν μιλάμε για εκατομμύρια, δεν σε πιάνει ο νόμος…

Δεν κάνουμε εμείς τέτοια πράγματα εδώ στην Κύπρο!

silai2

 

 

Ήταν από τις πιο ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες, με τεράστιο κύρος και επιρροή, στα ανώτατα δώματα της εξουσίας. Πολλοί πίστευαν ότι κάποια στιγμή θα κυβερνούσε τη χώρα. Παρόλα αυτά σύρεται σήμερα στο δικαστήριο με εξαιρετικά σοβαρές κατηγορίες:

 

  • Χρησιμοποίησε τη πολύ ισχυρή πολιτική του επιρροή σε μια προσπάθεια να συγκαλύψει έγκλημα. 
  • Αποδέχτηκε (βλέπε εκβίασε) μεγάλα χρηματικά ποσά και ακίνητη περιουσία σαν “δώρα”, εκμεταλλευόμενος τη θέση του.
  • Καταχράστηκε δημόσιο χρήμα.

Δεν ξέρω σε ποιον ή ποιους μπορεί να πήγε το δικό σας μυαλό, διαβάζοντας τα πιο πάνω,  αλλά εγώ αναφέρομαι στον εικονιζόμενο Κινέζο πολιτικό Μπο Σιλάι.

Στην Κύπρο κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν έχει ποτέ δικαστεί για ανάλογης φύσης κατηγορίες, απλά διότι τέτοιες κακές συνήθειες είναι ξένες και άγνωστες στο δικό μας πολιτικό σύστημα… Δεν είμαστε Κίνα εμείς!

Συνεχίζεται η ασυλία Χριστόφια στο ΡΙΚ;

MARI NEKROI 2Για κάποιο λόγο που, δημοσιογραφικά, δεν μπορεί να ερμηνευθεί, το όνομα του τέως προέδρου Δημήτρη Χριστόφια δεν αναφέρθηκε πουθενά στα ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου του ΡΙΚ, ούτε τις προάλλες που βγήκε η απόφαση για το Μαρί ούτε και χθες που αγόρευσε ο Ευστάθιος Ευσταθίου για μετριασμό της ποινής των κατηγορουμένων.

Αν κάποιος είχε παρακολουθήσει μόνο το ρεπορτάζ του ΡΙΚ για την απόφαση, θα έμενε με την εντύπωση ότι το δικαστήριο δεν έκανε ουδεμία αναφορά στον κ. Χριστόφια! Στην πραγματικότητα συνέβη ακριβώς το αντίθετο: οι αναφορές στον τέως πρόεδρο ήταν σαφέστατες και καταπελτικές ως προς τις ευθύνες του.

Παρομοίως και χθες. Ακούγοντας το ρεπορτάζ του ΡΙΚ έμεινα με την εντύπωση ότι ο κ. Ευσταθίου δεν ανέφερε τον κ. Χριστόφια ανάμεσα στα πρόσωπα που, κατά τη γνώμη του, είχαν ευθύνες. Διότι το ΡΙΚ ανέφερε όλα τα άλλα ονόματα που ακούστηκαν εκτός από το όνομα του κ. Χριστοφια…

Οι αναφορές στον τέως πρόεδρο ήταν και στις δύο περιπτώσεις εξαιρετικά μεγάλης σημασίας και η απουσία τους από τα ρεπορτάζ αποτελεί σοβαρή παράλειψη, που ισοδυναμεί με αλλοίωση της είδησης. Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιος είναι ο λόγος αυτής της παράλειψης που συνέβη σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις και αφορά το ίδιο πρόσωπο…

Οι σοκαριστικοί ισχυρισμοί Λιοτατή κι ένα ερώτημα: Γιατί να λυθεί το Κυπριακό; Για να τελειώσει το πάρτι;

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩΟι ισχυρισμοί του επιχειρηματία Χαράλαμπου Λιοτατή στη επιτροπή της βουλής που διερευνά τα σκάνδαλα σε σχέση με την παράνομη εκμετάλλευση τουρκοκυπριακών περιουσιών είναι πραγματικά για να παθαίνει κανείς νευρικό κλονισμό.

Ο Λιοτατής και η σύζυγός του καταγγέλλουν ότι δάνεισαν χρήματα σε επιχειρηματία από τη Λάρνακα για να αγοράσει γη στη Δρομολαξιά από ένα Τουρκοκύπριο που  εργαζόταν στις ελεύθερες περιοχές. Σημειώστε ότι ο ΤΚ δεν είχε το δικαίωμα να πουλήσει, από τη στιγμή που διέμενε μόνιμα στα κατεχόμενα.

Πώς τα κατάφερε όμως να πουλήσει και μάλιστα με την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου του τότε προέδρου Χριστόφια; Απλά η ΚΥΠ έστειλε μια έκθεση στο Υπουργικό Συμβούλιο βεβαιώνοντας ότι ο ΤΚ διαμένει στις ελεύθερες περιοχές και το Υπουργικό έδωσε έγκριση. Η απάτη της ΚΥΠ διερευνάται τώρα, λέει, από την αστυνομία.

Στη συνέχεια ο επιχειρηματίας που αγόρασε τη γη από τον ΤΚ για 1.5 εκατομμύριο ευρώ, την πώλησε στη CYTA για … 9 εκατομμύρια, επειδή η CYTA είναι πλούσια εταιρεία, βγάζει πολλά εκατομμύρια από τους πελάτες της (δηλαδή από εμάς) κι έτσι δεν έχει πρόβλημα να δίνει μερικά ψωροεκατομμύρια παραπάνω.

Όταν, μετά την πώληση της γης στη CYTA, ο κ. Λιοτατής πήγε να ζητήσει τα λεφτά που δάνεισε, ο επιχειρηματίας από τη Λάρνακα του είπε ότι … δεν έμειναν λεφτά, διότι τα έδωσε σε μίζες και δωρεές σε ομάδες και του αράδιασε εκεί κάμποσα ονόματα κομματικών στελεχών του ΑΚΕΛ και ομάδων προσκείμενων στην αριστερά, καθώς και συγκεκριμένων στελεχών της CYTA…

Ψέματα αλήθεια αυτά που ισχυρίζεται ο Λιοτατής, δεν ξέρω. Πάντως ο ίδιος και η γυναίκα του δηλώνουν ότι τους εξαπάτησαν και τους οδήγησαν στο χείλος της χρεωκοπίας και μαρτυρούν ότι σε πολλές συναντήσεις που είχαν με τον Λαρνακιώτη επιχειρηματία ήταν παρόντες και αρκετοί από εκείνους που ο επιχειρηματίας κατονόμασε αργότερα ότι πήραν μίζες.

Κάποιοι που ξέρουν πολλά λένε ότι αυτά που βγήκαν στη δημοσιότητα καθώς και η όλη συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι τίποτα παραπάνω από την… κορυφή του παγόβουνου! Φανταστείτε δηλαδή τι θα γίνει όταν ολόκληρο το παγόβουνο βγει από πάνω!

Στην μπανανία λοιπόν αυτή που ζούμε έχουμε ακόμα πολλά να ακούσουμε, αν και εφόσον βέβαια δεν τα καταφέρουν να τα … κουκουλώσουν και πάλι, στο όνομα κάποιας νέας “εθνικής συμφιλίωσης”… Όμως θα ήθελα να επισημάνω μια άλλη πτυχή του θέματος, που μάλλον θα περάσει ασχολίαστη λόγω των εκκωφαντικών αποκαλύψεων που αφορούν γνωστά πρόσωπα και καταστάσεις:

Όταν έγινε όλο αυτό το πάρτι τόσα χρόνια με τις τουρκοκυπριακές περιουσίες και με πολλά άλλα προσοδοφόρα παρεμφερή με την ύπαρξη του Κυπριακού προβλήματος,  υπάρχει πραγματικά κανένας άλλος αφελής εκτός από εμένα που ελπίζει ότι αυτό το πολιτικό κατεστημένο θα επιτρέψει τη λύση του Κυπριακού; Μα να λυθεί το κυπριακό και να τους πούνε ξαφνικά “finito la musica pasato la fiesta”; 

Η κυπριακή ελίτ εξυπηρετήθηκε πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως από τη διαιώνιση του κυπριακού προβλήματος. Όποια πέτρα σηκώσεις θα βρεις από κάτω καμπόσους πατριώτες να τρώνε με χρυσές μασέλες και να ρεύονται χαχανίζοντας για εμάς τα κορόιδα που πιστέψαμε σε αγώνες και ιδανικά για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Ούτε απελευθέρωση θέλουν ούτε τίποτα. Περιμένετε να αρχίσει η νέα πρωτοβουλία για το Κυπριακό το Φθινόπωρο και θα δείτε με πόσο πατριωτικό σθένος και με τι υπέροχα συνθήματα θα υπερασπιστούν τα καλά και συμφέροντα … της κοιλιάς τους. 

 

 

 

ΝΑΙ στην ενότητα – ΟΧΙ στην …εξώδικη διευθέτηση των ευθυνών για την κρίση!

ΑΒΕΡΩΦ-ΑΝΤΡΟΣΤο Φθινόπωρο ξεκινά νέα πρωτοβουλία στο Κυπριακό και  πρέπει οπωσδήποτε να την αξιοποιήσουμε με πολλή σοβαρότητα και με διάθεση να καταλήξουμε όσο γίνεται πιο σύντομα σε μια συμφωνία, προς όφελος και των δύο κοινοτήτων, αν κι εφόσον υπάρχουν βέβαια οι προϋποθέσεις κι η ανάλογη θέληση από την άλλη πλευρά.

Παρά την οικονομική κρίση, οι γεωπολιτικές συγκυρίες  (τις οποίες θα αναλύσω σε άλλο άρθρο) είναι αρκετά ευνοϊκές για να  επιτύχουμε μια δίκαιη λύση, που θα απελευθερώσει την Κύπρο από τον τουρκικό στρατό και θα αποτρέψει τη μονιμοποίηση της διχοτόμησης, την οποία η Τουρκία πάντοτε επιδίωκε, για να εποικίσει ανεξέλεγκτα το δικό της κομμάτι και να μεταβάλει το δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού, μετατρέποντας το σε ένα νησί με πλειοψηφία Τούρκων κατοίκων.

Η ανάγκη να εργαστούμε πολύ μεγάλη προσοχή  για τη λύση συνεπάγεται τη μέγιστη δυνατή ενότητα, τόσο σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας όσο κι ανάμεσα στους πολίτες, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται ενήμεροι για όλα και με πλήρη διαφάνεια, ώστε να είναι κοινωνοί όλων των προσπαθειών και εξελίξεων για να μην είναι (λόγω μη ενημέρωσης) ευάλωτοι στην εύηχη μεν αλλά απατηλή προπαγάνδα των κύκλων εκείνων που διακηρύσσουν μαξιμαλιστικές κι ανέφικτες θέσεις στο Κυπριακό,  ώσπου ο χρόνος να μονιμοποιήσει οριστικά και αμετάκλητα τη λύση δύο κρατών στην Κύπρο.

Επομένως η προσπάθεια για προσέγγιση μεταξύ του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ είναι καίρια κι απολύτως αναγκαία. Όμως η ανάγκη για εθνική ομοψυχία και συναντίληψη δεν μπορεί να αποτελέσει το άλλοθι σε μια ενδεχόμενη συγκάλυψη των όσων έχουν οδηγήσει την Κύπρο στην καταστροφή της οικονομίας και την εξάρθρωση του κοινωνικού της ιστού. Η δικαιοσύνη πρέπει αυτή τη φορά να αποδοθεί κι οι ένοχοι να τιμωρηθούν παραδειγματικά, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το -πλήρως απαξιωμένο αυτή τη στιγμή και όχι άδικα- πολιτικό σύστημα και να λειτουργήσουμε ως ένα ευνομούμενο κράτος, με κοινωνική ευαισθησία και μέριμνα.

Έχει δίκιο ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, ότι η ενότητα πρέπει να οικοδομηθεί στη βάση ιστορικών παραδοχών, διότι οι Έλληνες διαθέτουμε μεν ένα πολύ ένδοξο παρελθόν, όμως έχουμε και σε μεγάλο βαθμό μπερδέψει την ιστορία με τη μυθολογία κι αυτή η ανοησία πρέπει κάπου να τελειώσει. Δεν μπορεί να βασίζουμε αποφάσεις για το μέλλον σε μύθους του παρελθόντος. Έχουμε να αντλήσουμε πολλές αρετές και χρήσιμες διδαχές από πραγματικές πράξεις και παρακαταθήκες των προγόνων μας, φτάνει να έχουμε πλήρη επίγνωση του τι ήταν αλήθεια και τι μύθος.

Βεβαίως ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, όταν μιλά για ιστορικές παραδοχές, εννοεί κυρίως την αποκατάσταση της αριστεράς στην ιστορική συνείδηση των πολιτών, ωστόσο θα πρέπει κι η αριστερά να τολμήσει από τη δική της πλευρά παραδοχές, ιστορικές και όχι μόνο.

Διότι έκανε σοβαρότατα λάθη και λανθασμένες εκτιμήσεις όλα αυτά τα χρόνια της εθνικής μας περιπέτειες σε τούτο το νησί κι ιδιαίτερα τα τελευταία πέντε χρόνια που η Κύπρος οδηγήθηκε στο γκρεμό, όχι μόνο από διεθνείς και ντόπιες μη ελεγχόμενες οικονομικές συγκυρίες αλλά κι από λάθη ή/και παραλείψεις συγκεκριμένων προσώπων, ανάμεσα στα οποία ήταν και πολλοί ακελιστές, που είχαν στα χέρια τους εξουσία ή πρόσβαση στην εξουσία αλλά και την ευθύνη να δώσουν μια πολύ διαφορετική προοπτική σ’ αυτή τη χώρα από αυτή στην οποία τελικά την οδήγησαν.

Για να έχει ελπίδα η Κύπρος πρέπει να αλλάξουν πολλά κι ένα από τα βασικότερα προαπαιτούμενα για να υιοθετηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις σε θεσμούς και νοοτροπίες είναι το ήθος να αντικαταστήσει την κουλτούρα της ιδιοτέλειας και της αρπαχτής και να τερματιστεί η ασυδοσία που πηγάζει από την ατιμωρησία. Οι ένοχοι της καταστροφής πρέπει να προσαχθούν στη δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν παραδειγματικά, είτε ανήκουν στη δεξιά είτε στην αριστερά κι οι όποιες επαφές κι ενδεχόμενες προσεγγίσεις ανάμεσα σε αντίπαλες πολιτικές ηγεσίες πρέπει να αφήσουν εκτός ατζέντας σκέψεις και προθέσεις για συναλλαγή με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση αυτού του σοβαρότατου ζητήματος.

Τι μας έχει απομείνει, για να μας το φάνε κι αυτό να τελειώνουμε;

Η γελοιογραφία είναι από την ιστοσελίδα “Το Ποντίκι”
http://topontiki.gr/article/24155

Σκεφτόμασταν πριν από κανένα μήνα με κάτι φίλους τι μας έχει απομείνει για να μας το φάνε κι αυτό οι γύπες του εγχώριου κατεστημένου. Τα τελευταία 12 χρόνια μας τα ‘φαγαν με το Χρηματιστήριο, με τη φούσκα των ακινήτων και τώρα με το τραπεζικό φαλίρισμα. Το ωραίο είναι ότι πίσω από τα 2 πρώτα σκάνδαλα ήταν ξανά οι τράπεζες οι οποίες, αφού έφαγαν τα λεφτά μας και τα ξεκοκάλισαν, μπήκαν ύστερα μέσα μερικά δισεκατομμύρια και μας έβαλαν να πληρώσουμε εμείς πάλι το λογαριασμό!

Όμως επειδή το σύστημα εδώ σ’ αυτό τον τόπο είναι ξεδιάντροπο ως εκεί που δεν πάει άλλο, υποψιαζόμαστε ότι αυτό ακριβώς το ξεδιάντροπο σύστημα που μας κυβερνά, σαν βαθύ κράτος, θα βρει τον τρόπο να την σκαπουλάρουν πάλι τα πρωτοπαλίκαρά του, για να συνεχιστεί το πάρτι κανονικά και απρόσκοπτα. Οπότε τι έμεινε να μας φάνε; Μετά από πολύ σκέψη καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι θα μας φάνε ό,τι κομμάτι γης, χτισμένο ή άχτιστο, μας έχει απομείνει (σε όσους δηλαδή έχει απομείνει)…

Δεν πρόλαβε να περάσει ένας μήνας και ορίστε μας! Άρχισαν οι συζητήσεις για το αν θα χωριστεί η Τράπεζα Κύπρου σε εμπορική και κτηματική, ώστε η κτηματική να προσπαθήσει να … εξυπηρετήσει τα ενυπόθηκα δάνειά της.

Αμέσως βγήκαν τα σπαθιά των κομμάτων από τα θηκάρια, για να προστατεύσουν, λέει, τις περιουσίες του κοσμάκη. Να μην αφήσουν τις τράπεζες να πουλήσουν την υποθηκευμένη γη στο ένα τρίτο της αξίας της, διότι εκτός του ότι θα φαγωθούν περιουσίες, θα πέσει και η αξία της γης γενικά και θα ζημιώσουν μαζί και οι υπόλοιποι που δεν έχουν υποθήκες.

Όπως καταλαβαίνετε το θέμα δεν είναι να προστατευθεί μόνο ο κοσμάκης, αλλά (κυρίως) οι μεγαλοϊδιοκτήτες γης, όπως είναι για παράδειγμα η Εκκλησία της Κύπρου (εξ’ ου και η άμεση, έντονη αντίδραση του Αρχιεπισκόπου) καθώς και πολλοί μεγαλοπαράγοντες -πολιτικοί και μη – αυτού του τόπου.

Οπότε εντάξει, να προστατεύσουμε τις υποθηκευμένες περιουσίες αλλά ας μην βάλουν τον υπόλοιπο κοσμάκη (που δεν έχει υποθήκες) να πληρώσει τις ζημιές των τραπεζών από τέτοια μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Διότι μεγάλο μέρος από τα δισεκατομμύρια που έδωσαν οι τράπεζες σε ενυπόθηκα δάνεια, δόθηκαν σε μεγαλοϊδιοκτήτες γης.  Να μην πληρώσουμε λοιπόν εμείς οι υπόλοιποι τα σπασμένα και των μεγαλοϊδιοκτητών.

Ή για να το θέσω πιο απλά: Ας μην βρούνε πάλι τελικά άλλο τρόπο να … αποζημιώσουν τις τράπεζες βγάζοντας τα λεφτά από την τσέπη του φορολογούμενου ή για να φάνε οι τράπεζες μόνο τη γη των μικροϊδιοκτητών.  Ας μην αναγκάσουν τον απλό άνθρωπο να πουλήσει ό,τι κομμάτι γης του έχει απομείνει -κληρονομιά των γονιών του- για να μην τον πνίξουν οι (νέοι) φόροι ακίνητης ιδιοκτησίας. Ας μην βρουν πάλι ένα τρόπο να τη φάει ο απλός κοσμάκης, διότι ποτέ δεν μπορεί να προβλέψει κανείς πότε αυτός ο απλός κοσμάκης θα φτάσει στο αμήν και θα ξεσπάσει, μπαίνοντας μέσα σε κόμματα, προεδρικά, υπουργεία και βουλές για να τους φάει όλους ζωντανούς, δίκαιους και αδίκους.

Είχε αρμοδιότητα για τον Γιάννο Ιωάννου και τον Φουσιέκκα αλλά όχι για τα ομόλογα…

IOANNOU-THEOCHAROUSΔεν ήταν δική του αρμοδιότητα η αγορά των ελληνικών ομολόγων, είπε χθες στην Διερευνητική Επιτροπή ο πρώην ανώτατος εκτελεστικός διευθυντής της Τράπεζας Κύπρου, κ. Ανδρέας Ηλιάδης, παρόλο που τόσο ο πρώην πρόεδρος της τράπεζας όσο και άλλα ανώτατα στελέχη της, απαντώντας στα ερωτήματα της ίδιας επιτροπής, είχαν ρίξει σχεδόν όλο το φταίξιμο στον κ. Ηλιάδη, λέγοντας ότι ήταν δική του η απόφαση και μάλιστα ότι ενημέρωσε το συμβούλιο εκ των υστέρων. Είχε λεχθεί επίσης ότι ο κ. Ηλιάδης ασκούσε μια πολύ συγκεντρωτική διεύθυνση, αλλά όταν ρωτήθηκε σχετικά από την επιτροπή είπε ότι δεν είναι του χαρακτήρα του να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο.

Εν πάση περιπτώσει η απομάκρυνση του Γιάννου Ιωάννου από τη θέση του βοηθού προπονητή του ΑΠΟΕΛ, την ώρα που η ομάδα του προκρίθηκε στους ομίλους του Champion’s League, έγινε μετά από την εκβιαστική απόφαση του κ. Ηλιάδη ότι ο παλιός άσος του κυπριακού ποδοσφαίρου έπρεπε να διαλέξει ή το ΑΠΟΕΛ ή την τράπεζα.  Ανάλογη ήταν και η απόφαση του  για τον ηθοποιό (και υπάλληλο της τράπεζας) Στέλιο Θεοχάρους, του γνωστού μας Γώρου (από το “Την Πάτησα) ή Φουσιέκκα (από την “Αίγια Fuxia”) καθώς και για αρκετούς άλλους υπαλλήλους της τράπεζας, κυρίως ψαλτάδων, με αποτέλεσμα να τρέχουν οι εκκλησιές να βρουν άρον άρον άλλους ψαλτάδες, διότι (κατά τον κ. Ηλιάδη) όταν είσαι τραπεζικός δεν γίνεται να ψέλνεις!

Παρόλο λοιπόν που ο κ. Ανδρέας Ηλιάδης είχε το χρόνο και την αρμοδιότητα να παίζει το ρόλο της Πελλομαλούς που δέρνει τον Φουσιέκκα και να ντριπλάρει τον πρώην κυνηγό του ΑΠΟΕΛ Γιάννο Ιωάννου να του πάρει την μπάλα από τα πόδια, δεν είχε αρμοδιότητα (όπως ο ίδιος ισχυρίζεται) για τα ελληνικά ομόλογα. Οπότε, μετά τις καταθέσεις αρκετών ήδη κορυφαίων στελεχών της τράπεζας, προκύπτει ότι τα ομόλογα τα αγόρασε ο κ. Κανένας. Περίπου δηλαδή όπως το ανέκδοτο με τον Πόμπο που λέει “το καυλί φάντασμα ξαναχτυπά”…

Παρά την προσπάθεια κάποιων εφημερίδων σήμερα να στηρίξουν τον κ. Ηλιάδη, εγώ προσωπικά δυσκολεύομαι να πεισθώ ότι είναι η “κούπα ή άπαννη” της αμαρτωλής τότε διεύθυνσης της Τράπεζας Κύπρου. Εύχομαι αυτή τη φορά, μέσα από τις παράλληλες διαδικασίες διαλεύκανσης του τεράστιου οικονομικού εγκλήματος που διαπράχθηκε εις βάρος μας (διαδικασίες οι οποίες τρέχουν από τη Διερευνητική Επιτροπή από τη μια κι από την Γενική Εισαγγελία από την άλλη), να λάμψει η αλήθεια κι οι ένοχοι να φυλακιστούν για όσες δεκαετίες κρίνει το δικαστήριο ότι τους αξίζει, προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη.