Αρχείο κατηγορίας ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ

ΦΙΛΟΤΕΧΝΗΣΤΕ ΤΟ ΒΥΖΙ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΕ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!

Οποία αυταπάτη! Πιστέψατε πτωχοί μου καλλιτέχνες ότι είναι τόπος η Κύπρος για να εκφράσετε το ταλέντο σας! Πιστέψατε ότι θα μπορούσατε να υπηρετήσετε την τέχνη στην χώρα των Φοινίκων!

Στη χώρα των συναλλαγών κάθε μορφής. Που ανήγαγε σε τέχνη το αλισβερίσι και το παζαρλίκι. Στη χώρα του ρουσφετιού, της μίζας, της κατάχρησης εξουσίας, της διαπλοκής, της διαφθοράς, του “φάτε να φάμεν τωρά που ήβραμεν”, σε τούτη τη χώρα της ιδιοτέλειας και της απληστίας, της ρηχότητας, της αμορφωσιάς, όπου η κυβερνώσα μετριότητα, με το χωρκατιλλίκκι που κουβαλά στο DNA της, ανήγαγε την κουτοπονηριά σε πολιτικοκοινωνικό αφήγημα και μας δουλεύει ψιλό γαζί. Σε τούτη τη χώρα βρήκατε κι εσείς να γίνετε καλλιτέχνες; Και περιμένετε στήριξη;

Σηκωθείτε μάναμου φύετε που δαμέσα! Έννεν τόπος τούτος να δημιουργήσετε. Πόσα χρόνια εν να αντέξετε, να φυτεύκετε τα φκιόρα σας μες στο κόπριν τζαι να περιμένετε τζείνους που στοιβάζουν το κόπρι να τα μυρίσουν τζαι να εκτιμήσουν το άρωμα τους; Ο νους τους τζι ο ανανούς τους εν πας στην πούγκαν τους τζαι στο πότε εν να την γεμώσουν ριάλια, πόσον μέλιν εν να συνάξουν που μες στο βάζον της εξουσίας. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟΝ!

Φύετε που την Κύπρον! Δεν έσιει τούτος το τόπος μέλλον, διότι δεν έσιει ΟΡΑΜΑ. Φύετε, όπως φεύκουν ούλλοι οι καλοί! Διότι όσοι καλοί μείνετε, εν να σας κόψουν τα φτερά σας τζαι θα σας πετάξουν μέσα στα αλώνια να σας φαν οι μαυροκόρωνοι. Αλλά πριν φύγετε, σας παρακαλώ, ένας καλός γλύπτης να φιλοτεχνήσει το μοναδικό έργο τέχνης που θα μπορούσε να εκφράσει τη νοοτροπία αυτής της χώρας. Να το στήσουμε στη μέση της πλατείας Ελευθερίας, αν και όταν επιτέλους αυτή κάποτε εγκαινιαστεί:

Ένα τεράστιο ΒΥΖΙ! Το ΒΥΖΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΑΣ που, για το χρήμα, το πουλάμε ακόμη στο Διάβολο, μαζί με την ψυχή μας.

ΟΣΤΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΕΛΘΕΙΝ ΦΕΡΤΕ ΤΟΝ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ

Εγώ δεν το πήρα χαμπάρι αλλά διαβάζω σήμερα στον “Φιλελεύθερο” ότι έγινε φασαρία στα κοινωνικά δίκτυα για την έκθεση ιδεών μαθήτριας του Λυκείου Δασουπόλεως, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του σχολείου σε σχέση με το μάθημα των θρησκευτικών. Διάβασα την έκθεση. Πολύ καλογραμμένη και μπράβο στο κορίτσι, για την άριστη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Εξέφρασε την προσωπική της άποψη, κατά του μαθήματος των θρησκευτικών, ως ελεύθερα σκεπτόμενη σε μια δημοκρατία πολίτις. Επιχειρηματολογώντας και όχι αφορίζοντας.

Αφορισμούς έγραψαν στα κοινωνικά δίχτυα οι συνήθεις αφοριστές. Κάτι χριστιανοταλιμπάν, που δεν έχουν καμία σχέση με τον Ιησού Χριστό. Καμία απολύτως. Άλλος ορίζει τον νου τους. Εκείνος που πείραζε τον Ιησού στη διάρκεια της νηστείας του. Σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία, ο διάβολος τόλμησε να πειράξει μέχρι και τον ίδιο τον Θεό, εκμεταλλευόμενος την ανθρώπινή του αδυναμία, λόγω της πείνας στη διάρκεια των 40 εκείνων ημερών.

Συνεπώς δεν είναι διόλου παράξενο που πειράζει ανθρώπους με αδυναμίες, οι οποίοι καταφεύγουν στην Εκκλησία όχι από αληθινή πίστη στον Χριστό και στις αλήθειες του, αλλά από φόβο και θέλουν να επιδεικνύουν πομποδώς την πίστη τους, σαν τον Φαρισαίο του Ευαγγελίου. Χωρίς να έχουν ούτε κατά προσέγγιση ανακαλύψει την αλήθεια του Χριστιανισμού, προσκολλήθηκαν στην τυπολατρεία. Βάζουν σε κάθε ευκαιρία τρεις φορές το σταυρό τους, φιλάνε εικόνες, τρώνε αντίδωρο, αποφεύγουν το κρέας και τα τυροκομικά στις νηστείες και κοινωνούν Σώμα και Αίμα Χριστού, χωρίς να πληρούν τις βασικές προϋποθέσεις, χωρίς δηλαδή να έχουν υιοθετήσει την πρώτιστη αρετή που δίδαξε ο Ιησούς, που είναι η αγάπη και ό,τι αυτή συνεπάγετα: συμπόνια, αλληλεγγύη, κατανόηση για τις αδυναμίες των άλλων, συγχώρεση.

Έχοντας μέσα τους τον Διάβολο αντί τον Χριστό, είναι γεμάτοι μνησικακία, υποκρισία, διάθεση να “θάψουν” τον άλλον σε κάθε ευκαιρία και, σε ό,τι αφορά την ελευθερία της πίστης, μετέτρεψαν το “Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν…” του Ιησού, σε “Όστις δεν έλθει οπίσω μου με το ζόρι να τον φέρετε εσείς με το ζόρι ή να τον κάνετε να βαστημήσει την ώρα που γεννήθηκε”. Οι άνθρωποι αυτοί είναι κρίμα. Γιατί μια ζωή κοινωνούν, χωρίς να είναι άξιοι γι’ αυτό. Επειδή εξομολογήθηκαν, κρύβοντας από τον πνευματικό τις κακίες τους, νομίζουν ότι θα ξεγελάσουν και τον Χριστό.

Όσοι πραγματικά αναζητούν τον Χριστό και όχι τον περιφερόμενο και λοιδορούμενο από θεομπαίχτες Νυμφίο της Μεγάλης Εβδομάδας, ας τον αναζητήσουν στο ευαγγέλιο και στην ατόφια αγάπη που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο. Όποιος δεν μπορεί να χαρεί την αγάπη, να την δώσει και να την δεχτεί, δεν έχει καμία σχέση με τον Ιησού Χριστό κι όποιος με το ζόρι προσπαθεί να επιβάλει τον Χριστό στους άλλους, δεν είναι Χριστιανός. Κάτι άλλο είναι, πάντως όχι Χριστιανός.

Η ΚΑΣΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΝ…

Πλέκονταςτο εγκώμιο του τέως Γενικού Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, σύσσωμη η χορωδία της πολιτικής μας οπερέτας, είπε τα καλύτερα λόγια. Για το ήθος του, για την αξιοπρέπειά του, για λίγες αλλά σημαντικές υποθέσεις που κέρδισε υπέρ του κράτους.

Παραδόξως όμως, ξέχασαν όλοι τους την καταστροφή της κυπριακής οικονομίας, που έφερε όλους εμάς τους απλούς πολίτες σε πολύ δύσκολη θέση, χιλιάδες έμειναν άνεργοι, χιλιάδες αναγκάστηκαν να παραμερίσουν την περηφάνεια τους και να καταφύγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, χιλιάδες νέοι άνθρωποι αποφάσισαν είτε να φύγουν στα ξένα για να βρουν εκεί δουλειά είτε έμειναν εδώ άπρακτοι και βαθιά απογοητευμένοι, βλέποντας τα όνειρά τους να γκρεμίζονται.

Την ξέχασαν όλα τα κόμματα εκείνη τη συμφορά. Ξέχασαν και τις υποσχέσεις που μας έδιναν, ότι οι αίτιοι επρόκειτο οπωσδήποτε να προσαχθούν στη δικαιοσύνη, για να υποστούν την ποινή που τους αξίζει. Κατευοδώνοντας τον Γενικό Εισαγγελέα, που έχασε όλες τις δίκες για την καταστροφή της οικονομίας, δεν είπε κανείς μια λέξη απολογητική, μια δικαιολογία έστω στους ιθαγενείς αυτής της χώρας, που πληρώσαμε το λογαριασμό στο μέχρι σκασμού φαγοπότι της διαπλοκής και της διαφθοράς, στο οποίο κάθισαν όλοι.

Δυστυχώς για την Κύπρο τα συμφέροντα του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου και της διαπλεκόμενης με αυτό κομματοκρατίας, επέβαλλαν οι δίκες να χαθούν κι οι ύποπτοι να αθωωθούν. Για να μην ακουστούν και στα δικαστήρια όλα εκείνα που ξέρουμε . Για να μην βγουν στη φόρα άπλυτα της ασύδοτης κομματοκρατίας: τα ρουσφέτια, τα κουμπαριλίκια, το βόλεμα των ημετέρων, η αναξιοκρατία, τα αλισβερίσια, οι τεράστιες μίζες και η μοιρασιά του δημοσίου χρήματος από έργα που ξεκινούν με Χ προϋπολογισμό και τελειώνουν (όταν κάποτε τελειώσουν)με κόστος Χ επί 10, η αυθαιρεσία και η κατάχρηση εξουσίας. Όλα αυτά που ξεκίνησαν δηλαδή να βγαίνουν στη φόρα σε κάποιες υποθέσεις, όπως της CYTA στη Δρομολαξιά, στις υποθέσεις ΧΥΤΑ Πάφου και ΧΥΤΥ Κόσιης. Αυτού του του τύπου τις αήθεις δοσοληψίες, τις οποίες πληρώνουμε εσύ κι εγώ και τις ξαναπληρώνουμε και τις ξαναπληρώνουμε, γιατί δεν έχει πάτο το πιθάρι.

Λοιπόν όχι. Δεν είναι καθόλου περίεργο που ξέχασαν όλοι την καταστροφή της οικονομίας. Δεν είναι καθόλου παράδοξο που δεν έχουν κανένα παράπονο από τον Γενικό Εισαγγελέα, για το ότι έχασε τις δίκες. Γιατί ήθελαν να χάσει τις δίκες κι έκαναν τα πάντα για να τις χάσει κι αν δεν τις έχανε, όσοι τυχόν θα έμπαιναν φυλακή, θα έβγαιναν έξω σε μερικούς μήνες. Όπως βγήκαν άλλοι. Το ξέρετε αυτό πολύ καλά.

Ναι, τελικά παραδέχομαι πως είναι άδικο να φορτώνουμε το ξέπλυμα του σκανδάλου της οικονομίας στον Γενικό Εισαγγελέα. Ίσως το μεγαλύτερο του λάθος να ήταν το ότι δεν τα βρόντηξε και να φύγει, όταν είδε την έκταση της διαφθοράς. Έμεινε στη θέση του και έχασε τις δίκες. Είναι γνωστό εξάλλου ότι οι Ιθαγενείς αυτής της χώρας, ανάμεσα στους οποίους είμαι κι εγώ, δεν υπήρχε περίπτωση να αντιδράσουμε, όπως και δεν αντιδράσαμε.

Λοιπόν, να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι το σημερινό πολιτικό τοπίο είναι τοξικό και μας δηλητηριάζει. Είναι σαράκι που κατατρώει το μέλλον εμάς και των παιδιών μας. Μπορούμε και πρέπει να κάνουμε κάτι! Να καθαρίσουμε τον τόπο μας από το λεκέ του διεφθαρμένου συσήματος που έστησαν για να νέμονται την εξουσία και τους καρπούς της. Να φτιάξουμε μια καινούρια Κύπρο, καθαρή, τίμια, ΗΘΙΚΗ! Την Κύπρο που αξίζει σ’ εμάς και στα παιδιά μας.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ “ΑΓΓΡΙΣΜΑΤΑ” ΤΟΥ;

Αγαπητέ Κώστα Κληρίδη,

Στην αξιοθρήνητη κατάσταση που βρίσκεται η δικαιοσύνη, η ηθική τάξη και η ηθική γενικότερα στην Μπανανία μας, το να ασχολούμαστε με το αν θα φύγεις στις 8 Ιουλίου ή στις 31, είναι για να μας πιάνει κλαυσίγελως.

Δεν ξέρω στα εφτά χρόνια, μετά την καταστροφή της κυπριακής οικονομίας από τους συστημικούς απατεώνες που αποτελούν στο βαθύ κράτος της Μπανανίας, τι έκανες εσύ, ως Γενικός Εισαγγελέας, αν τα έβαλες πραγματικά με το σύστημα κι έκανες μια τρύπα στο νερό ή αν δεν θέλησες να τα βάλεις με σύστημα κι έκανες μια τρύπα στο νερό. Το πώς την έκανες την τρύπα στο νερό, μπορεί και να μη μας ενδιαφέρει πλέον.

Σε παρακαλώ πιάσ’ την άδειά σου και τα μπογαλάκια σου και πήγαινε σπίτι σου να πνάσεις κι εσύ, να πνάσουμε κι εμείς.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:

Τις τελευταίες ημέρες ο κ. Κληρίδης ανήγαγε το δικαίωμά του να παραμείνει στη θέση του για άλλες τρεις βδομάδες, σε μείζον θέμα. Σήμερα αποφάσισε να παραιτηθεί και να φύγει την ίδια στιγμή από το γραφείο. Έστειλε την επιστολή στον πρόεδρο και σηκώθηκε κι έφυγε! Τώρα, πριν λίγο. Έφυγε επειδή “αγγρίστηκε”.

Είναι πραγματικά λυπηρό, αλλά ο κ. Κληρίδης μοιαζει να μην μπορεί να καταλάβει ότι ο τόπος έχει να αντιμετωπίσει αυτή τη στιγμή πολύ μεγαλύτερα προβλήματα, εθνικά και οικονομικά, από το αν έχει θιχτεί το προσωπικό του “εγώ”. Θα μου πείτε ήταν θέμα αξιοπρέπειας; Όχι, είναι θέμα εγωϊσμού κι αυτό έχει τεράστια διαφορά.

Στα εφτά χρόνια που υπηρέτησε ως Γενικός Εισαγγελέας έχασε όλες τις δίκες που αφορούσαν τους ύποπτους για την καταστροφή της οικονομίας. Απέτυχε δηλαδή να ανταποκριθεί στο εκκωφαντικό αίτημα της κοινωνίας για τιμωρία των ενόχων. Ο πολίτης αυτού του τόπου βιώνει μια τραγική κατάσταση διαπλοκής, διαφθοράς, αυθαιρεσίας, διασπαθίσεων, ευτελισμού των θεσμών. Πώς ενήργησε ο Γενικός Εισαγγελέας για θεραπεία της ανωμαλίας; Αδυνατώ να ιχνηλατίσω την πορεία του στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα.

Η μόνη σοβαρή υπόθεση διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας που κέρδισε ήταν εκείνη που αφορούσε τον Β. Γενικό Εισαγγελέα, Ρίκκο Ερωτοκρίτου, με τον οποίο ο ίδιος προσωπικά βρισκόταν σε ρήξη. Το “ντροπή” που είπε ο κ. Κληρίδης κάποια στιγμή για ενέργειες του Προέδρου της Δημοκρατίας, πήγαζε και πάλι από προσωπικό του κακοφάνισμα και δεν αφορούσε ενέργειες του αρχηγού του κράτους σε σχέση με το ευρύτερο το δημόσιο συμφέρον.

Δυστυχώς ο κ. Κληρίδης, αντί να πείσει ως Γενικός Εισαγγελέας για την ευαισθησία του σε σχέση με τα πολλά και σοβαρά ζητήματα που αποτελούν πληγές για τη δικαιοσύνη, τη χρηστή διοίκηση και την ισονομία στην Κύπρο, εξάντλησε την ευαισθησία του στο να παραπονιέται ότι θίγεται το προσωπικό του στάτους, για να μην πω το προσωπικό του “εγώ”.

ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ Ο,ΤΙ ΔΕ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΛΥΣΕΤΕ

Η Γλάδστωνος στη Λευκωσία είναι ένας δρόμος με φυσιογνωμία. Αποπνέει την αρχοντιά της εκτός των τειχών παλιάς Λευκωσίας. Το γραμμικό πάρκο πίσω προσθέτει στην περιοχή φυσική ομορφιά. Γι’ αυτό η οδός, μαζί με την παράλληλή της, την Βύρωνος, εντάχθηκε στις “Περιοχές Ειδικού Χαρακτήρα” του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας.

Αυτοί που θέλουν να χτίσουν εκεί τερατώδεις πύργους, κουβαλάνε τερατώδη αλαζονεία Με το θράσος και την απληστεία του επιχειρηματία που κοιτά μόνο πώς θα επενδύσει καλά το χρήμα του, γυρεύουν να ασελγήσουν πάνω στην ιστορική παράδοση, αγνοώντας ένα βασικό κανόνα: ότι η ανάπτυξη πρέπει να γίνεται σε πλήρη αρμονία με τον χαρακτήρα της κάθε περιοχής και με σεβασμό απέναντι στην ιστορία. Αν η ανάπτυξη σάρωνε την ιστορία θα ήμασταν χρυσόψαρα χωρίς μνήμη, χωρίς αυτοσυνείδηση.

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Λευκωσίας δεν έπρεπε να συζητά ακόμη αυτό το ζήτημα. Όφειλε να το είχε ήδη απορρίψει ασυζητητί. Έχει αλλού περιοχές που χρήζουν και επιβάλλεται να τύχουν καινοτόμου ανάπτυξης. Εκεί να χτίσουν πύργους. Λένε κι αλλού “money talks” αλλά δεν έχουν διαλύσει τα πάντα. Είναι περήφανοι για την ιστορική συνέχεια και συνέπεια. Δικαιούμαστε κι εμείς σ’ αυτό τον τόπο το ανάλογο.

ΙΣΙΩΝΕΙ Ο ΝΟΥΡΗΣ;

Η Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες κατάγγειλε χτες σε επιροπή της βουλής ότι ανήλικα αγόρια παρενοχλήθηκαν από ενήλικες στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στην Πουρνάρα.

Ο ΥΠΕΣ Νίκος Νουρής πήρε το λόγο και δήλωσε έκπληκτος. Δεν ήξερε ότι άντρες πείραξαν έφηβους. Ούτε καν ότι ανάμεσα στους άντρες του κέντρου βρίσκονταν ανήλικοι. Όπως ούτε και οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ήξεραν κάτι τέτοιο.

Έπειτα μίλησε η Επίτροπος Προστασίας του Παιδιού και είπε ότι το δικό της γραφείο έχει πληροφορίες ότι στην Πουρνάρα υπάρχουν 48 ασυνόδευτα παιδιά. Ενώ δηλαδή ο κ. Νουρής και οι Κοινωνικές Υπηρεσίες δεν ήξεραν τίποτα, η Επίτροπος ήξερε και αριθμό…

Ο κ. Νουρής διευκρίνισε ότι το υπουργείο του δεν πιστεύει τους νεαρούς που ισχυρίζονται ότι και καλά είναι ανήλικοι, διότι πολλοί το λένε αυτό, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι και συνεπώς θα πρέπει να τους κάνουν εξετάσεις για να διαπιστωθεί η πραγματική τους ηλικία.

Η Επίτροπος Προστασίας του Παιδιού είπε το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ: Ότι μέχρι να γίνουν οι εξετάσεις, οι νεαροί πρέπει να θεωρούνται ΑΝΗΛΙΚΟΙ και όχι “κατ’ ισχυρισμόν ανήλικοι” (όπως είπαν οι κυβερνητικοί υπάλληλοι και ο κ. Νουρής) και να διαμένουν χωριστά από τους ενήλικες που πειράζουν… Διότι αν αποδειχτεί τελικά ότι είναι όντως ανήλικοι, οι πράξεις που τους έκαναν οι μεγαλύτεροι δεν ξεγίνονται…

Όταν είπαν στον κ. Νουρή ότι κάποιοι από τους νεαρούς έχουν συγγενείς στην Κύπρο και τον ρώτησαν γιατί δεν τους έστειλε να μείνουν μαζί τους, αντί να τους κρατά έγκλειστους στο κέντρο, ο υπουργός απάντησε: “ήντα εν τζι εν ότι μας λαλεί ο καθένας”.

Μετά από αυτή την ντροπιαστική για το υπουργείο του κ. Νουρή, για την κυβέρνηση Αναστασιάδη και για όλους εμάς τους πολίτες αυτής της χώρας καταγγελία, ο κ. Νουρής είπε ότι το θέμα είναι πολύ σοβαρό και διέταξε έρευνα. Πάλι έρευνα. Ξέρετε εσείς από έρευνες. Έγιναν τόσες μέχρι σήμερα στην Κυπριακή Δημοκρατία, που γέμισαν οι φυλακές από κλέφτες, απατεώνες, παιδεραστές και άλλους επίσημους…

Όσο για τον τρόπο σκέψης του κ. Νουρή, φαίνεται να ισχύει η γνωστή κυπριακή παροιμία για τον νούρο…

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ

Είδα σήμερα, σε ένα βίντεο από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, αστυνομικούς σε εστιατόριο να κρατούν μετροταινία (κορδέλα) και να μετρούν τις αποστάσεις από τον ένα θαμώνα στον άλλον, αν ήταν ακριβως 2 μέτρα ή λιγότερο.

Η γελοιότητα έχει περάσει σε άλλα επίπεδα. Ο παραλογισμός έχει πάρει το στέμμα από την βλακεία. Δεν μπορούσαν με το μάτι να υπολογίσουν αν ήταν εντάξει το μαγαζί. Έπρεπε να βεβαιωθούν και με την κορδέλα.

Λοιπόν, εντάξει, ας συμμορφωθούμε. Από σήμερα να πηγαίνετε στα εστιατόρια με την μετροταινία στην τσέπη. Να μετράτε την απόστασή σας από τους άλλους θαμώνες και αν κάποιος κάθεται στο 1.90, να τον παρακαλέσετε να ταράξει 10 πόντους τζείθθε μέρου…

Διότι θα πεθάνουμε όλοι!

#eimastegiatapanayrka #epidimiavlakeias #napethanoumeoloi_napnasoume

ΜΗ ΣΤΕΡΗΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Ξαφνικά έγινε κύριο θέμα συζήτησης το αν θα γίνουν ή όχι τελετές αποφοίτητησης στα λύκεια. Παιδιά, γονείς και υπουργείο είναι υπέρ, οι καθηγητές όχι. Επικαλούνται την πανδημία. Ξέρετε, αυτή την πανούκλα που σέρνεται εδώ και τέσσερις μήνες στην Κύπρο, με 16 χιλιάδες νεκρούς μέχρι στιγμής, με τα νοσοκομεία γεμάτα, με δεκάδες χιλιάδες άλλους Κύπριους απομονωμένους στα σπίτια τους, να αργοσβήνουν στα κρεβάτια τους. Ή μήπως όχι; Ή μήπως τα μπέρδεψα με κανένα έργο που είδα στο Netflix;

Ας πάμε ξανά πίσω στην πραγματικότητα: Εδώ και δυο εβδομάδες τα τεστ για τον κορωνοϊό μέσα στην κοινότητα δείχνουν ΜΗΔΕΝ. Πέρασε σχεδόν ένας μήνας από τότε που επιστρέψαμε πίσω στις καθημερινές μας ασχολίες και στο συγχρωτισμό κι αντί να αυξηθούν τα κρούσματα πήγαν στο ΜΗΔΕΝ. Πέρασαν ήδη έντεκα μέρες από την …μαύρη Παρασκευή του “Κατακλυσμού” με τα γνωστά … “έκτροπα” σε νυχτερινά μαγαζιά, εστιατόρια και παραλίες, που ήμασταν “ο ένας πάνω στον άλλον” – όπως είπαν υπουργοί, αστυνομία και ΜΜΕ-και τα κρούσματα είναι ΜΗΔΕΝ.

ΜΗΔΕΝ σημαίνει ΜΗΔΕΝ και σημαίνει ότι ο κίνδυνος να σε κολλήσει κάποιος γύρω σου είναι πολύ μικρός. Δε λέω μηδενικός, διότι υπάρχει η πιθανότητα να υπάρχουν γύρω μας ασυμπτωματικοί, που δεν έκαναν τεστ και δεν το ξέρουν ότι είναι φορείς. Διότι ένα από τα χαρακτηριστικά της COVID-19 είναι ότι σχεδόν ένας στους δύο δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα και οκτώ στους δέκα δεν χρειάζονται καν γιατρό. Είναι λοιπόν αναγκαίο να συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί, διότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί και πώς μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση, ιδιαίτερα όταν αρχίσουν να έρχονται και τουρίστες, με κίνδυνο να μας κουβαλήσουν ξανά τον ιό. Άλλο όμως προσεχτικοί και άλλο τρομοκρατημένοι.

Δε γίνεται να θεωρούμε ακόμη την COVID-19 πανούκλα, διότι πολύ απλά δεν είναι. Οι μεγάλες πανδημίες στην ιστορία σκότωσαν η καθεμιά από μόνη της δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους και σε εποχές που ο πληθυσμός της γης ήταν κάτω από το 25% του σημερινού αριθμού. Σε ένα συνολικό πληθυσμό της Γης που πλησιάζει τα 7 δισεκατομμύρια και μέσα σε οκτώ μήνες, από τότε που εμφανίστηκε, η COVID-19 οδήγησε στο θάνατο λιγότερο από μισό εκατομμύριο ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν άλλα προβλήματα υγείας. Συνεπώς μέχρι στιγμής, η πανδημία αυτή δε συγκρίνεται με τις μεγάλες πανδημίες του παρελθόντος.

Μετά από τέσσερις μήνες στην Κύπρο και οκτώ μήνες παγκοσμίως, τα κρούσματα στον τόπο μας παραμένουν ακόμη στο 0,1% του πληθυσμού, μέχρι στιγμής 985 περιπτώσεις, από αυτούς χρειάστηκαν γιατρό λιγότεροι από 150, μπήκαν στα νοσοκομεία λιγότεροι από 100 και ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΪΟ. Πέθαναν 18 άνθρωποι, που είχαν άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας κι ο κορωνοϊός επιβάρυνε την κατάστασή τους σε βαθμό που δεν άντεξαν.

Στην Κύπρο (το τονίζω: στην ΚΥΠΡΟ), για τους οποιουσδήποτε λόγους, είτε έχουν να κάνουν αυτοί με τα έγκαιρα μέτρα και την πειθαρχία μας, είτε και γιατί μπορεί να βοηθά με κάποιο τρόπο και το κλίμα, η COVID-19 δεν εμφανίστηκε όπως αλλού. Υπήρξε ήπια ασθένεια. Κάποιοι λόγω της επιστημονικής τους γνώσης κι άλλοι επειδή διατηρήσαμε την ψυχραμία μας και βλέπαμε τη συμπεριφορά αυτής της ασθένειας σε άλλες χώρες, επιμέναμε ότι δεν δικαιολογείται πανικός. Πλέον όταν η θέση μας αυτή έχει δικαιωθεί και από τα πραγματικά δεδομένα, αρνούμαι να ανέχομαι ως δικαιολογημένο τον παραλογισμό, που δυστυχώς συνεχίζεται. Όταν ένας φόβος σου έχει πραγματική αιτία, τότε μόνο είναι δικαιολογημένος. Όταν ο φόβος σου εδράζεται σε εικόνες που ανασύρεις από το φοβικό σου υποσυνείδητο κι από σενάρια της φαντασίας σου, τότε χρειάζεσαι ψυχολόγο, για να σε βοηθήσει να διαχειριστείς την παθολογική αυτή κατάσταση κι όχι να απαιτείς να πάθουμε όλοι ομαδική παράκρουση.

Αφήστε λοιπόν οι καθηγητές τα παιδιά να χαρούν την αποφοίτησή τους και μη συμπεριφέρεστε μικρόψυχα. Δώστε τους την ευκαιρία να αποχαιρετήσουν το σχολείο τους και να φωτογραφηθουν για τελευταία φορά με τους συμμαθητές τους κι με εσάς τους δασκάλους τους, γιατί αυτές είναι αναμνήσεις που ο άνθρωπος κουβαλά ως το τέλος της ζωής του. Μην τους τις στερήσετε.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ: Το έγραψα ως απάντηση σε σχόλιο εκπαιδευτικού:

Για τους εκπαιδευτικούς η αποφοίτητη των τελειοφοίτων γίνεται κάθε χρόνο. Για τους τελειόφοιτους όμως ΜΙΑ μόνο φορά κι αυτή τη μία φορά θα την στερηθούν. Θυμάμαι όταν εγώ τελείωνα την έκτη δημοτικού, δεν κάναμε τελική γιορτή, λόγω μέτρων της ΠΟΕΔ. Δε θα το ξεχάσω ποτέ, ότι αποχαιρέτισα το σχολείο μου, χωρίς το σχολείο να με αποχαιρετήσει.