Αρχείο κατηγορίας ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ

ΣΗΜΕΡΑ ΤΙΜΟΥΜΕ…

Σήμερα τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων της αεροπορικής τραγωδίας του 2005, για την οποία αυτή η χώρα δεν τιμώρησε κανένα. Όπως δεν τιμώρησε για την εθνική τραγωδία του 1974, την ληστεία του Χρηματιστηρίου το 2001, την καταστροφή της οικονομίας το 2013.

Σήμερα τιμούμε όλα τα θύματα της ατιμωρησίας που καλύπτει τα λαμόγια του διεφθαρμένου συστήματος εξουσίας, εμείς που πληρώνουμε αβέρτα πρόστιμα γιατί δεν είχαμε ακόμη βάλει καλά τη μάσκα την ώρα που μπαίναμε στο σουπερμάρκετ. Άσχετα αν τότε που μηδενίσαμε τα κρούσματα ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ Η ΜΑΣΚΑ στο σουπερμάρκετ. Την ίδια στιγμή, εκείνοι που άνοιξαν μαρίνες και αεροδρόμια χωρίς να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, εκείνοι που έπρεπε να ήταν ήδη φυλακή γιατί, με την ασχετοσύνη τους, μας μόλυναν ξανά με τον ιό, παραμένουν πάλι ατιμώρητοι και στέλνουν αλαζόνες αστυνομικούς να βάζουν σε εμάς πέναλτι.

Το πρόστιμο είναι μόνο για εσένα κι εμένα, εμάς τους ηλίθιους που ψηφίζουμε και που μας αξίζει ό,τι μας κάνουν. Να μας κυνηγάνε οι κλέφτες να μας πάρουν με πρόστιμα όσα δεν πρόλαβαν να μας κλέψουν στα κατά καιρούς πλιάτσικα.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΥΠΡΟ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ!

56,4% ΑΠΟΧΗ στις δημαρχιακές της Αγλαντζιάς. Το πιο ηχηρό μήνυμα είναι ότι το σημερινό κομματικό πανηγύρι, τελείωσε. Ο κόσμος δεν τους θέλει, αλλά από την άλλη δεν έχει αξιόπιστες εναλλακτικές και προτιμά να απέχει.

Τα κόμματα του ούτω καλούμενου ενδιάμεσου χώρου είναι φύλλα στον άνεμο, οι ψηφοφόροι τα παίρνουν στην πλάκα. Η αντιπολίτευση είναι στο μυαλό των ψηφοφόρων σαφέστατα πιο παρωχημένη κατάσταση από ό,τι η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα, εξ’ ου και αποτυγχάνει να εξαργυρώσει σε ψήφους την δυσαρέσκεια των πολιτών.

Επείγει να αναπτυχθούν σοβαρές πρωτοβουλίες από τη βάση του εκλογικού σώματος για απαλλαγή της Κύπρου από το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας κι από τα σημερινά κόμματα που το περιφρουρούν. Επείγει η ανασύσταση του πολιτικού τοπίου, στη βάση αρχών, αξιών, ηθικής και δεοντολογίας. Ο ευτελισμός της πολιτικής, η απαξίωση των θεσμών, η εν γένει παρακμή που βιώνουμε σήμερα, είναι το ναρκοπέδιο μέσα στο οποίο βαδίζουμε αμέριμνοι προς το μέλλον.

Θέλουμε μια καλύτερη Κύπρο. Επειγόντως.

ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ

Εκπρόσωπος της αστυνομίας επιβεβαιώνει ότι καταγγέλθηκαν και πλήρωσαν εξώδικα εκατοντάδες πολίτες που δε φορούσαν τη μάσκα εκεί που επιβάλλεται από το διάταγμα, στους 45 βαθμούς θερμοκρασία και με την υγρασία να μη σε αφήνει να αναπνεύσεις. Χτες το βράδυ, εστιατόρια και μπαράκια πλήρωσαν χιλιάδες ευρώ πρόστιμο επειδή κάποιοι πελάτες στέκονταν αντί να κάθονται, παρόλο που οι αριθμοί και οι αποστάσεις τηρούνταν πιστά.

Θέλω να θυμίσω κάτι που πάμε να το ξεχάσουμε. Οι Κύπριοι πολίτες δεν κάναμε τίποτε το διαφορετικό τις τελευταίες 2 εβδομάδες από αυτό που κάναμε και τους προηγούμενους δύο μήνες. Άλλοι τηρούμε τα μέτρα κατά γράμμα, άλλοι (κακώς) τα αγνοούν. Σας θυμίζω τον τρόμο που διέσπειραν αρμόδιοι και αναρμόδιοι στα Μ.Μ.Ε. και στα κοινωνικά δίχτυα, όταν σταμάτησε η καραντίνα, όταν άνοιξαν τα σχολεία, όταν άνοιξαν οι εκκλησίες, τα καταστήματα, τα εστιατόρια κτιλ. Θυμάστε ο τριήμερο του “Κατακλυσμού” κατσάδα που ακούσαμε διότι ήμασταν, λέει, σε παραλίες και μπαρ “κούλλουμακκα”.

Δε φαντάζομαι να ξεχάσατε ότι, μετά από όλα αυτά τα “ατοπήματα”, τα κρούσματα στην κοινότητα πήγαν στο ΜΗΔΕΝ.

Ο ιός έκανε δεύτερο γύρο εισβολής στην Κύπρο από τα σημεία εισόδου: Από τη Μαρίνα της Λεμεσού, διότι οι πλούσιοι, που έρχονται εκεί με τα πολυτελή τους σκάφη, στην πραγματικότητα δεν ελέγχονται, είναι πλούσιοι κι οι πλούσιοι δεν ελέγχονται, στην Κύπρο με τον παρά σου γα*είς και την κυρά σου. Ήρθε επίσης από τα αεροδρόμια, στα οποία γίνεται ο χαμός. Όσο και να προσπαθούν οι αρμόδιοι υπουργοί να μας πείσουν ότι όλα γίνονται κατά γράμμα, επιβάτες που έρχονται στην Κύπρο καταγγέλλουν και, προς επίρρωση, αναρτούν φωτογραφίες που δείχνουν ότι στις αφίξεις επικρατεί χάος. Φανταστείτε τις μας περιμένει με το που άρχισαν να έρχονται και οι Βρετανοί τουρίστες…

Ο ιός επανήλθε στην Κύπρο διότι η κυβέρνηση άνοιξε αεροδρόμια, λιμάνια και μαρίνες χωρίς να έχει ταυτόχρονα λάβει τα αναγκαία μέτρα για επαρκείς ελέγχους. Αν έχουμε αναζωπύρωση του ιού, το 80% της ευθύνης θα το φέρει η κυβέρνηση, αλλά να μην έχετε καμία αμφιβολία για το τι θα συμβεί: Οι ανευθυνοϋπεύθυνοι κρατικοί αξιωματούχοι θα την βγάλουν καθαρή και την κατσάδα θα την ακούσουμε πάλι εμείς, οι απλοί πολίτες που θα πληρώσουμε βεβαίως βεβαίως και τα πρόστιμα, για να ρεφάρει λίγο το κράτος. Ό,τι γίνεται πάντα δηλαδή σε τούτο τον τόπο, συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια.

ποια λιστα, ρε κοροϊδα;

Περιμένετε να δημοσιοποιήσουν οι πολιτικοί αυτής της χώρας τη “Λίστα Γιωρκάτζη”, με τα πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα, που πήραν δανεικά κι αγύριστα;

Σε τούτη τη χώρα που έπαιρναν από το Συνεργατισμό κι από άλλες διαπλεκόμενες τράπεζες δανεικά κι αγύριστα σχεδόν ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ;

Σε τούτη τη χώρα όπου σας κατάκλεψαν, σας διέλυσαν την οικονομία, σας έστειλαν να τρώτε στα κοινωνικά παντοπωλεία, σας έριξαν στην ανεργία κι ανάγκασαν τα παιδιά σας να φύγουν στα ξένα για να βρουν δουλειά και ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΕ ΚΑΝΕΝΑΣ;

Σε τούτη τη χώρα στην οποία άλλαξαν – με θράσος χιλίων πιθήκων- τους νόμους, για να βγάλουν ΠΡΟΩΡΑ έξω από τη φυλακή εκείνους τους λίγους του συστήματος (που τους φυλάκισαν για να σας ρίξουν στάχτη στα μάτια) και μαζί με αυτούς εβγαλαν έξω και παιδεραστές, επειδή ήταν γόνοι εκλεκτών οικογενειών του κατεστημένου;

Σ’ αυτή τη χώρα που την κατάντησαν βόθρο, με όλη τη σημασία της λέξης, περιμένετε εσείς να σας δώσουν λίστα με πολιτικώς εκτεθειμένα πρόσωπα που πήραν δανεικά κι αγύριστα; Είστε σοβαροί ρε κορόϊδα; ΚΟΡΟΪΔΑ, Ε ΚΟΡΟΪΔΑ!

Έρχονται εκλογές σε 10 μήνες και θα τους ψηφίσετε ξανά, κορόιδα! Διότι δε σας έκλεψαν ακόμη αρκετά. Δεν σας πούλησαν αρκετά. Δεν σας πήδηξαν αρκετά. Θέλετε κι άλλο!

ΔΕ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ ΑΝ ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΘΕΙ Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ

Να έχετε υπόψη πως όταν σας καθησυχάζω ή όταν σας αναστατώνω, το κάνω πάντα βασισμένος κατά 70% στο τι ακούω, πάντα από σχετικούς με το αντικείμενο και κατά ένα 30% επεξεργαζόμενος τις πληροφορίες μέσα από μια διαισθητική διαδικασία. Περίπου όπως κάνουν τα μέντιουμ δηλαδή 🙂 (αστειεύομαι).

Στην περίπτωση της COVID-19 σας καθησύχαζα για πολύ καιρό ότι η ασθένεια αυτή δεν είναι τόσο τρομαχτική όσο φαίνεται και όντως στην Κύπρο δεν ήταν, διότι κάναμε ό,τι έπρεπε να κάνουμε. Σας ανησύχησα όμως πριν από 3 ημέρες ότι επιστρέφουμε σε διψήφια κρούσματα με επίκεντρο τη Λεμεσό. Εντάξει, είναι ανησυχητική η κατάσταση, αλλά ψυχραιμία! Η ασθενεια θα κάνει τον κύκλο της και στη Λεμεσό, η οποία την είχε γλυτώσει στην αρχή. Προσοχή! Μέτρα προσωπικής υγιεινής, μάσκες και αποστάσεις. Δυστυχώς δεν γίνεται αλλιώς

Πάντως να μην ακούσω κανέναν υπουργό ή άλλον κρατικό αξιωματούχο να τα βάζει πάλι με τον απλό κόσμο, γιατί θα γίνω τούρκος! Οι πολίτες έκαναν ό,τι έπρεπε, ακολούθησαν τις οδηγίες και ο ιός σχεδόν ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ από την κοινότητα. Για πολλές μέρες τα κρούσματα ήταν μηδενικά. Αν επανεμφανίστηκε, μοναδικός λόγος είναι το άνοιγμα των αεροδρομιών. Μία απόφαση καθαρά ΠΟΛΙΤΙΚΗ, την οποία πήραν εκείνοι που μας κυβερνούν κι όχι εμείς. Εμείς, οι απλοί πολίτες, αν βρεθούμε πάλι σε δυσάρεστες καταστάσεις, θα είμαστε τα θύματα άλλων κι αν κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν σίγουρα δεν είμαστε εμείς.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝ ΝΑ ΕΚΡΙΖΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΥΚΗΤΕΣ

Η κυπριακής εκτροφής “κομματοκρατία”, που επινόησε και καθιέρωσε το ασύδοτο, άπληστο σύστημα νομής της εξουσίας, που έμαθε να κάνει τη δουλειά του στη βάση του ανήθικου μότο “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα” κι εξέθρεψε την διαπλοκή και τη διαφθορά σε τούτη τη χώρα, έχει σήμερα πολλά παιδιά. Έχει όμως ένα πατέρα ή πατριό, αν προτιμάτε: το ΔΗΚΟ.

Η αλήστου μνήμης δεκαετία της “Δηκοκρατίας”, 1978-1988, μετέτρεψε την Κυπριακή Δημοκρατία σε πλωτό σπίτι πάνω σε ποταμό λυμάτων διαφθοράς, που άγεται και φέρεται από τους ανέμους προσωπικών και κομματικών συμφερόντων, με τον απλό πολίτη σε ρόλο μούτσου. Ήταν η δεκαετία αμέσως μετά τον θάνατο του Μακαρίου, όταν το κράτος ταυτίστηκε με το κόμμα, όταν εισήχθησαν και θεμελιώθηκαν τα νέα ήθη της “κομματοκρατίας”, όπως π.χ. η κομματική ταυτότητα, ως προσόν για πρόσληψη και ανέλιξη στη δημόσια υπηρεσία, η μίζα ως κίνητρο για λήψη αποφάσεων, όταν η αναξιοκρατία έγινε θεσμός και η υπονόμευση των θεσμών επιστήμη.

Το ΔΗΚΟ, ως το κατ’ εξοχήν κόμμα του αμαρτωλού πολιτικο-οικονομικού κατεστημένου, είναι ένα από τα κόμματα που θα ήθελα να δω στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας το συντομότερο δυνατό. Η Κύπρος έχει επειγόντως ανάγκη από νέες πολιτικές δυνάμεις, με ήθος. Οι πολιτικοί μύκητες πρέπει επειγόντως να εκριζωθούν από το σώμα αυτής της χώρας, αν θέλουμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο αύριο.

ΟΤΑΝ Η ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝΘΑΡΡΥΝΕΙ ΤΗΝ ΚΟΥ-ΚΛΟΥΞ-ΚΛΑΝ

Δεν σχολίασα μέχρι στιγμής τις εκδηλώσεις της Κου-Κλουξ-Κλαν Αγλαντζιάς, αλλά όταν είδα να παρίστανται σ’ αυτές και εκπρόσωποι της κομματοκρατίας, φορείς δηλαδή του καρκίνου που διέλυσε αυτή τη χώρα, σκέφτηκα να γράψω δυο λόγια.

Όχι ότι θα αλλάξει τίποτε. Η Κύπρος είναι χελώνα που κατρακυλά στον κατήφορο και δε θα τη σταματήσει τίποτα παρά μόνο τα βράχια. Το πάθαμε το 1974 (εισβολή και προσφυγιά), το 2000 (Χρηματιστήριο), το 2001 (Μαρί), το 2013 (οικονομική καταστροφή) και κάπως ελαφύτερα σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Είναι ο κατήφορος της ΗΘΙΚΗΣ μας πτώσης, στον οποίο μας σπρώχνουν οι επιτήδειοι του “συστήματος”. Την ώρα που ρίχνουν όλους εμάς στα βράχια και τσακιζόμαστε, αυτοί βγαίνουν πάντα κερδισμένοι. Είναι γόνοι και επίγονοι του διεφθαρμένου κατεστημένου, που μας κυβερνά διαχρονικά ως βαθύ κράτος, εδώ και δεκαετίες.

Δε βαριέσαι όμως, πονάμε για λίγο καιρό, δεν μπορούμε καν να κινηθούμε από τα κατάγματα και μόλις μας περάσει, πιάνουμε πάλι τον κατήφορο. Όταν μιλά κανείς στην Κύπρο σήμερα για ανθρωπιά και ενσυναίσθηση, είναι σαν να ρίχνει αυγά στον τοίχο, χώρια που τον κοιτάνε όλοι με το μισό τους, νομίζοντας ότι είναι τρελός. Γι’ αυτό δεν έχω καμία αμφιβολία ότι σύντομα θα ζήσουμε την επόμενη καταστροφή.

Αν είχε κανείς το θάρρος να πει ότι μέσα στο περικυκλωμένο από την Κου-Κλουξ-Κλαν σπίτι, στην Αγλαντζιά, βρίσκονται τρομαγμένα παιδιά, που ζούσαν στην πατρίδα τους μια κόλαση κι αναζήτησαν εδώ (προσωρινά) καταφύγιο, οι πιο πολλοί θα του έλεγαν ότι εμείς έχουμε παραπάνω προβλήματα από αυτούς (ψέμα και αναγλησία). Αν τους έλεγε ότι και οι δικοί μας παππούδες αναγκάστηκαν κάποτε να μεταναστεύσουν, θα τον επέπλητταν που τόλμησε να συγκρίνει τους παππούδες μας με τους μαύρους! Αν τους έλεγε ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι, θα απορούσαν με το θράσος του να ονομάζει ανθρώπους τους μαύρους.

Τις αρετές της αγάπης, της ανθρωπιάς και της ενσυναίσθησης, τις έχουν αντικαταστήσει η ιδοτέλεια, η απληστία, η υστεροβουλία. Από την κορυφή του κράτους μέχρι τη βάση του κοινωνικού συνόλου, μεγίστη αρετή είναι πλέον η αρπαχτή και το εύκολο χρήμα. Αξίες έπαψαν να υπάρχουν και οι πλέον ευσεβείς χριστιανοί, πιστεύουν σε έναν άλλον Χριστό, έναν Χριστό με κέρατα κι όχι στην άμωμη εκείνη μορφή του Ευαγγελίου, που δίδαξε την αγάπη.

Ναι, υπάρχει πρόβλημα με το μεταναστευτικό, λόγω των αυξημένων ροών τα τελευταία χρόνια. Αλλά οφείλουν να το λύσουν αυτοί που μας κυβερνούν. Επιτέλους η δουλειά τους είναι να λύνουν προβλήματα και όχι μόνο να απολαμβάνουν τους καρπούς της εξουσίας. Το ότι έχουν μετακυλήσει το πρόβλημα στους πολίτες, με μια φτιασιδωμένη ρητορική μίσους, εκτός από το ότι πρόκειται για αχρειότητα, αποδεικνύει και ότι, εν πάση περιτώσει, δεν έχουμε ηγεσία. Έχουμε κάτι άλλο, το οποίο δε θέλω αυτή τη στιγμή να χαρακτηρίσω. Το ότι η Κου-Κλουξ-Κλαν κάνει εκδηλώσεις στην Κύπρο, στις οποίες παρίστανται εκπρόσωποι όλων των κομμάτων και υποψήφιοι δήμαρχοι της αριστεράς, αποδεικνύει το κατάντημά μας και και την απουσία κάθε ελπίδας να πάει ο τόπος μας καλύτερα.

Θα πάμε καλύτερα μόνο αν θεραπεύσουμε τον καρκίνο της διεφθαρμένης κομματοκρατίας που μας κατατρώει, αλλάζοντας άρδην το πολιτικό τοπίο και αν αναθεωρήσουμε αμέσως, ως πολίτες, ως λαός αυτής της χώρας νοοτροπίες και συμπεριφορές που διέπονται από υστεροβουλία, ιδοτέλεια, απληστία και τις αντικαταστήσουμε με τις βασικές αρχές και αξίες, που ορίζουν και χαρακτηρίζουν τις συνιστώσες μιας υγιούς κοινωνίας.

ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΚΟΤΣΙΑ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ;

Οι Έλληνες πρέπει να πάψουμε να πιστεύουμε ότι οι φίλοι και οι σύμμαχοί μας συμμερίζονται πλήρως τα δίκια μας, στις διαφορές μας με την Τουρκία, ή ότι θα σταθούν δίπλα μας σε περίπτωση θερμού επεισοδίου ή πολέμου.

Οι συστάσεις των εταίρων και των συμμάχων μας προς την Τουρκία παραμένουν χλιαρές και με διατύπωση που αφήνει μετέωρες τις δικές μας θέσεις. Για παράδειγμα, στο θέμα του Καστελόριζου οι Αμερικανοί θεωρούν τα ύδατα “αμφισβητούμενα”. Αποκαλούμε τη στάση αυτή “κατευνασμό” του Ερντογάν, προφανώς για να ανακαλέσουμε από την ιστορική μνήμη τον Χίτλερ. Δε μασάνε όμως. Οι δυτικοί χρειάζονται τόσο την Ελλάδα όσο και την Τουρκία. Θέλουν οι δύο αυτές χώρες να τα βρουν στο τραπέζι των συνομιλιών, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Κύπρο.

Την πολιτική του “κατευνασμού” απέναντι στον Χίτλερ, είχε τότε κάποιος τα κότσια να την τερματίσει με πόλεμο. Το όνομά του ήταν Ουίστον Τσώρτσιλ. Έχουμε εμείς τα δικά του κότσια να τερματίσουμε τον σημερινό κατευνασμό του Ερντογάν με πόλεμο; Υπόψη όμως ότι τον πόλεμο πρέπει να τον κερδίσουμε. Γιατί, αν τον χάσουμε, θα χάσουμε πολύ περισσότερα από εκείνα που θα δίναμε για να κλείσουμε συμφωνίες σε όλα τα ζητήματα που αποτελούν ελληνοτουρκικές διαφορές, περιλαμβανομένου και του Κυπριακού.

Αν θεωρούμε τα δίκια μας αδιαπραγμάτευτα, να είμαστε έτοιμοι για πόλεμο. Εγώ προσωπικά δεν τον αρνούμαι. Αν με καλέσει η πατρίδα θα τρέξω. Αλλά η ηγεσία μας πρέπει να έχει πλήρη συναίσθηση της ευθύνης της. Αποκοτιές θρηνήσαμε πολλές. Άλλους ήρωες δε χρειαζόμαστε. Έχουμε σπείρει τη γη μας με αμούστακα παιδιά, που τα στείλανε να υπερασπίσουν την πατρίδα σε μάχες που δεν ήταν όλες καθαρές, κάποιες από αυτές ήταν από πριν ξεπουλημένες με προδοτικές προσυμφωνίες.

Τα τελευταία χρόνια, ο πρόεδρος Αναστασιάδης κι ο ΥΠΕΞ Χριστοδουλίδης, εφάρμοσαν στην πράξη τη “Νέα Στρατηγική” του Νικόλα Παπαδόπουλου, η οποία δεν είναι διόλου νέα. Είναι στην πραγματικότητα η επίσημη πολιτική μας εδώ και δεκαετίες. Υπάρχει μια πεποίθηση στο πολιτικό μας κατεστημένο ότι μπορούμε να προκαλέσουμε πολιτικό (ή και οικονομικό) κόστος στην Τουρκία, σε βαθμό που θα κάνει πίσω στο Κυπριακό και θα συμφωνήσει μαζί μας σε μια δίκαιη λύση του Κυπριακού (την οποία ακόμη εμείς οι Ελληνοκύπριοι δεν έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας).

Θελήσαμε να ταυτίσουμε τα οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων παιχτών στην περιοχή με τα δικά μας. Σωστή κίνηση, δεν αντιλέγω. Βάλαμε στην Κυπριακή ΑΟΖ συνέταιρούς μας τους Ισραηλινούς, τους Αμερικάνους, τους Γάλλους και τους Ιταλούς. Σχεδιάσαμε αγωγό για μεταφορά του φυσικού αερίου παρακάμπτοντας την Τουρκία (East Med). Παρόλα αυτά δεν καταφέραμε να διασφαλίσουμε απρόσκοπτη συνέχιση των εργασιών. Αντίθετα η Τουρκία ήρθε και κατέβασε τα τρυπάνια της μέσα στα οικόπεδά μας. Oι Ιταλοί τα μάζεψαν κι έφυγαν. Το μέλλον του πρότζεκτ βρίσκεται σε εκκρεμότητα, όσο κι αν προσπαθούν να μας παρουσιάσουν τα πράγματα αλλιώς.

Η Τουρκία δείχνει με τον πιο θρασύ τρόπο ότι γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τις όποιες συμφωνίες κάναμε για οριοθέτηση της ΑΟΖ όπως και τις αδειοδοτήσεις εταιριών κολοσσών. Σε κάθε μας κίνηση, ο Ερντογάν απαντά με απύθμενο θράσος και ετσιθελισμό. Το να αξιώνουμε από την Ε.Ε. να τιμωρήσει την Τουρκία, δεν είναι αρκετό. Δεν έχει κανένα αποτέλεσμα στο κρίσιμο ζήτημα, απλά διατίθεται για εσωτερική κατανάλωση. Καιρός να συνέλθουν οι ηγέτες μας από την αυταπάτη, που μας βουλιάζει στο τέλμα του λαϊκισμού κι ας αποφασίσουν επιτέλους σοβαρά τι πρέπει να κάνουμε.