Όλα τα άρθρα του/της Constantinos Odysseos

ΙΣΙΩΝΕΙ Ο ΝΟΥΡΗΣ;

Η Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες κατάγγειλε χτες σε επιροπή της βουλής ότι ανήλικα αγόρια παρενοχλήθηκαν από ενήλικες στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στην Πουρνάρα.

Ο ΥΠΕΣ Νίκος Νουρής πήρε το λόγο και δήλωσε έκπληκτος. Δεν ήξερε ότι άντρες πείραξαν έφηβους. Ούτε καν ότι ανάμεσα στους άντρες του κέντρου βρίσκονταν ανήλικοι. Όπως ούτε και οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ήξεραν κάτι τέτοιο.

Έπειτα μίλησε η Επίτροπος Προστασίας του Παιδιού και είπε ότι το δικό της γραφείο έχει πληροφορίες ότι στην Πουρνάρα υπάρχουν 48 ασυνόδευτα παιδιά. Ενώ δηλαδή ο κ. Νουρής και οι Κοινωνικές Υπηρεσίες δεν ήξεραν τίποτα, η Επίτροπος ήξερε και αριθμό…

Ο κ. Νουρής διευκρίνισε ότι το υπουργείο του δεν πιστεύει τους νεαρούς που ισχυρίζονται ότι και καλά είναι ανήλικοι, διότι πολλοί το λένε αυτό, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι και συνεπώς θα πρέπει να τους κάνουν εξετάσεις για να διαπιστωθεί η πραγματική τους ηλικία.

Η Επίτροπος Προστασίας του Παιδιού είπε το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ: Ότι μέχρι να γίνουν οι εξετάσεις, οι νεαροί πρέπει να θεωρούνται ΑΝΗΛΙΚΟΙ και όχι “κατ’ ισχυρισμόν ανήλικοι” (όπως είπαν οι κυβερνητικοί υπάλληλοι και ο κ. Νουρής) και να διαμένουν χωριστά από τους ενήλικες που πειράζουν… Διότι αν αποδειχτεί τελικά ότι είναι όντως ανήλικοι, οι πράξεις που τους έκαναν οι μεγαλύτεροι δεν ξεγίνονται…

Όταν είπαν στον κ. Νουρή ότι κάποιοι από τους νεαρούς έχουν συγγενείς στην Κύπρο και τον ρώτησαν γιατί δεν τους έστειλε να μείνουν μαζί τους, αντί να τους κρατά έγκλειστους στο κέντρο, ο υπουργός απάντησε: “ήντα εν τζι εν ότι μας λαλεί ο καθένας”.

Μετά από αυτή την ντροπιαστική για το υπουργείο του κ. Νουρή, για την κυβέρνηση Αναστασιάδη και για όλους εμάς τους πολίτες αυτής της χώρας καταγγελία, ο κ. Νουρής είπε ότι το θέμα είναι πολύ σοβαρό και διέταξε έρευνα. Πάλι έρευνα. Ξέρετε εσείς από έρευνες. Έγιναν τόσες μέχρι σήμερα στην Κυπριακή Δημοκρατία, που γέμισαν οι φυλακές από κλέφτες, απατεώνες, παιδεραστές και άλλους επίσημους…

Όσο για τον τρόπο σκέψης του κ. Νουρή, φαίνεται να ισχύει η γνωστή κυπριακή παροιμία για τον νούρο…

ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΥΣ ΛΥΠΑΜΑΙ…

Για πέμπτη συνεχόμενη μέρα μηδέν κρούσματα. Αν βγάλουμε τα εισερχόμενα από το εξωτερικό, πάνε σχεδόν δυο βδομάδες που δεν έχουμε.


Έγραψα πριν λίγο μια ανάρτηση, αλλά την έσβησα κι ας με συγχωρέσουν εκείνοι που πρόλαβαν και τη διάβασαν και δήλωσαν ότι τους αρέσει. Είναι αλήθεια ότι αντέδρασα και κάπως παρορμητικά και με … εκδικητική διάθεση:

Απέναντι στην κυβέρνηση και τη βουλή αυτής της χώρας, που αναίτια, τιμωρητικά, αλαζονικά, αυθαίρετα και με απύθμενο θράσος, αύξησαν τις ποινές. για παραβίαση των μέτρων για τον κορωνιό, την ώρα που τα κρούσματα μειώθηκαν στο μηδέν.

Απέναντι σε όλους εκέινους που μας τα έπρηξαν και συμπαθάτε με για την έκφραση αλλά ναι, μας τα έπρηξαν όλο αυτό τον καιρό, από τις αρχές Μαρτίου μέχρι και πριν λίγες ημέρες, που εμφανίζονταν εκείνα τα λίγα (εισαγόμενα) κρούσματα. Κυρίως κάτι επιδημιολόγους (όχι τον Κωστρίκη και τον Καραγιάννη) αλλά κι άλλους, υπουργούς, υπηρεσιακούς, επίσημους, ανεπίσημους, λυτούς και δεμένους που σκίζονταν στα ραδιόφωνα την Τρίτη, μετά το τιρήμερο του “κατακλυσμού”, διότι πήγαμε στις παραλίες και στα εστιατόρια και περάσαμε καλά (και δεν αναφέρομαι στο ΝAVA, που έδωσε τελικά στην κυβέρνηση το πάτημα που αναζητούσε για να αυξήσει τις ποινές).

Απέναντι σε εκείνους που δεν μπορούσαν να διαβάζουν στις αναρτήσεις μου αισιόδοξα μηνύματα του τύπου “πάμε καλά ρε παθκιά, μην αγχώνεστε, θα περάσει” ή “μην ακούτε όλους αυτούς που παρουσιάζουν τα πράγματα μαύρα, γιατί δεν είναι μαύρα”. Όχι, ήταν λες και τους κοπανούσα τους το κεφάλι με το σφυρί.

Μα ξέρετε; Δεν έγραψα ποτέ να σταματήσουμε τα μέτρα προσωπικής προστασίας και κοινωνικής προσέγγισης, αντίθετα έγραφα και συνεχίζω να πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε να ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ, ειδικά τώρα που άνοιξε η κυβέρνηση τα αεροδρόμια και τα οδοφράγματα. Ήμουν όμως ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ότι, για το καλοκαίρι τουλάχιστον, τα καταφέραμε με τον κορωνοϊό, όχι γιατί είμαι επιστήμονας ή ειδικός, αλλά γιατί είχα αυτιά να ΑΚΟΥΩ και μυαλό να ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ όσα μας έλεγαν οι Κωστρίκης και Καραγιάννης. Βασικά έγραφα τι ΕΚΕΙΝΟΙ είχαν πει πριν από εμένα. ΌΧΙ! Ούτε αυτά ήθελαν να γράφω. Έρχονταν κάτω από τις αναρτήσεις μου για να κακίσουν. Ένας μου έγραφε ότι θα έχω μεγάλη ευθύνη για τα εκατοντάδες κρούσματα που έρχονται (ναι, έτσι μου έγραφε. Ήλπιζε ο άνθρωπος ότι θα έρχονταν ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ κρούσματα!) Άλλος μου έγραφε ότι είμαι ένας από αυτούς που καταστρέφουν την Κύπρο! Ναι, έγινα ΟΛΕΤΗΡΑΣ του κυπριακού ελληνισμού, επειδή δεν ήθελα να τρομοκρατώ τον κυπριακό ελληνισμό!

Ναι, λοιπόν το παραδέχομαι ότι θέλησα να τους σαρκάσω όλους αυτούς εκδικητικά. Αλλά όχι. Τελικά τους λυπάμαι! Διότι στην πραγματικότητα είναι δυστυχισμένοι, διότι δεν βρίσκουν τρόπο να διαχειριστούν τις φοβίες τους. Εμείς, που προτιμούμε να καταφεύγουμε στο φως, έχουμε πολλές πηγές να αντλούμε ελπίδα κι είμαστε σίγουρα πολύ πιο ήρεμοι και πολύ πιο ευτυχισμένοι από αυτούς.

ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΠΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Η δημοκρατία στην Κύπρο υπέστη σήμερα ένα τεράστιο πλήγμα. Η Βουλή των “Αντιπροσώπων” ενίσχυσε την ποινικοποίηση της καθημερινής ζωής των πολιτών και μετέτρεψε τη χώρα σε αστυνομικό κράτος, παρέχοντας στην αστυνομία υπερεξουσίες που της επιτρέπουν απαράδεκτη επέμβαση στην ιδιωτική μας ζωή.

Σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία οι πολίτες καταφέραμε, με μεγάλες προσωπικές θυσίες, να εξουδετερώσουμε τον κορωνοϊό στην Κύπρο και να φτάσουμε σε μηδενικές ενδείξεις, η εξουσία έρχεται, με τη νοοτροπία του αυταρχισμού και της αυθαιρεσίας, που της επιτρέψαμε, να μας τιμωρήσει.

Είμαστε δύο εβδομάδες μετά τις φοβέρες και τα αναθέματά τους, ότι θα γεμίσουμε κρούσματα κορωνοϊού, γιατί; Διότι περάσαμε καλά το τριήμερο του “κατακλυσμού”! Και, όχι, δε μιλώ μόνο για το NAVA, διότι – θυμάστε- μας κατσάδιασαν, κουνώντας μας απειλητικά το δάχτυλο και για τις παραλίες και για τα εστιατόρια και για ό,τι κάναμε εκείνες τις μέρες, για να ξεσκάσουμε. Μας τα έβγαλαν από τα μάτια! Και τι έγινε τελικά; ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΜΗΔΕΝ!

Αν ζούσαμε σε ένα κανονικό κράτος και όχι σε ένα μιαφιόζικο ταράφι, κάποιοι έπρεπε να είχαν απολογηθεί ή να είχαν οδηγηθεί στο δικαστήριο, για διάδοση ψευδών ειδήσεων και πρόκληση πανικού, που είχε ως συνέπεια να επιδεινωθούν τα προβλήματα υγείας συνανθρώπων μας με ευπαθή ψυχολογία και να πληγεί περαιτέρω η εμπορική και τουριστική δραστηριότητα. Αν ζούσαμε σε ένα κανονικό κράτος, σε μια πραγματική δημοκρατία και όχι σε σε μια χώρα που την κατάντησε μπανανία το διεφθαρμένο κατεστημένο, που μας κυβερνά, σαν βαθύ κράτος, από το 1960 μέχρι σήμερα.

Αντίθετα, χωρίς καμιά βάσιμη αιτιολογία, χωρίς κρούσματα, χωρίς άρρωστους, χωρίς πανδημία, έρχονται να μας απειλήσουν πως τώρα θα σας κόψουμε τα πόδια αν είσαστε στο σπίτι σας, ή αν κάθεστε σε τραπέζι σε εστιατόριο παραπάνω από 10 άτομα. Θα σας στείλουμε στη φυλακή αν τολμήσετε να βαφτίσετε ή να αρραβωνιαστήτε και να κάνετε τραπέζι πριν από τον Σεπτέμβρη.

Σήμερα οι “αντιπρόσωποι του λαού” έδωσαν στεγνά το λαό, στα χέρια της αστυνομίας. Σήμερα το πολιτικό σινάφι της μπανανίας μάς έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Εμείς είμαστε τα αφεντικά στην πιάτσα κι εσείς τα κορόιδα. Διότι κορόιδα ήσασταν πάντα και κορόιδα να μείνετε!

Κρίμα γιατί είμαστε δυστυχώς όλοι συνένοχοι, με τη σιωπή και την ανοχή μας. Αναρωτιέμαι πότε θα έρθει εκείνη η ώρα που θα χτυπήσουμε το χέρι στο τραπέζι, θα σηκωθούμε από τους μαλακούς μας καναπέδες και θα τους ρίξουμε οριστικά και αμετάκλητα στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

*ΠΡΟΣΘΗΚΗ: Πριν λίγο το Υπ. Υγείας ανακοίνωσε ότι από τις 24 του μήνα θα μπορούν να μαζεύονται περισσότερα από 10 άτομα σε σπίτια ή σε δημόσιους χώρους. Μέχρι τότε όμως, προσέχετε μην κάνετε κανένα λάθος! Η αστυνομία καραδοκεί. Όπως και για όλα τα άλλα μέτρα για την αντιμετώπιση της φοβερής αυτής αρρώστιας.

Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΦΟΒΙΚΑ ΜΥΑΛΑ

Για όσους κάνετε συχνά τον κόπο να διαβάζετε τη γνώμη μου, νιώθω την ανάγκη να συνοψίσω σύντομα όσα έγραψα για την COVID-19. Έκανα πάνω από 30 αναρτήσεις, από τότε που δεν είχε ακόμη καταγραφεί στην Κύπρο το πρώτο κρούσμα. Δεν αναθεώρησα τίποτα από τότε μέχρι σήμερα. Δε χρειάστηκε. Σε γενικές γραμμές ήταν αυτά:


1. Όταν ενέσκυψε η ασθένεια ήταν άγνωστη, δεν υπήρχε εμβόλιο ή φάρμακο για την αντιμετώπισή της. Αυτό σε συνδυασμό με τις προβλέψεις επιστημόνων τα προηγούμενα χρόνια ότι θα ερχόταν μεγάλη πανδημία, προκάλεσε παγκόσμιο τρόμο. Από την πρώτη στιγμή έγραφα ότι η ασθένεια αυτή δεν ήταν τόσο τρομακτική όσο φαινόταν, σίγουρα δεν ήταν σοβαρή για το σύνολο του πληθυσμού αλλά επικίνδυνη μόνο για τις ευπαθείς ομάδες και ότι ο πανικός που κυριάρχησε θα προκαλούσε χειρότερα προβλήματα από ότι ο ίδιος ο COV-SARS-2.


2. Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβήτησα τα μέτρα που αποφάσισε η κυβέρνηση, αντίθετα έγραφα πάντα ότι έπρεπε να τα εφαρμόσουμε ευλαβικά, για να τελειώσουμε σύντομα με αυτό το πράγμα. Μέχρι σήμερα πιστεύω ότι τα μέτρα εκείνα μας έσωσαν. Σε όλη τη διάρκεια της καραντίνας όμως τόνιζα ότι δεν έπρεπε να μας καταλάβει το άγχος και η κατάθλιψη και εξέφρασα την πεποίθηση ότι τα μέτρα, σε συνδυασμό με το θερμό κλίμα της Κύπρου, θα συνέτειναν στη σύντομη εξάλειψη του ιού.


3. Κάκισα όσους δαιμονοποιούσαν το πρόβλημα, μιλώντας για χιλιάδες άρρωστους και χιλιάδες νεκρούς, στην Κύπρο, ανάμεσα στους οποίους ήταν και γνωστοί επιστήμονες (Σημ: όχι αυτοί που εμφανίζονταν εκ μέρους της επιστημονικής ομάδας). Δυσανασχετούσα επίσης με τις υπερβολές του τύπου “όχι αυτό”, “μη εκείνο”, “καταστραφήκαμε”, “αυτό θα πάρει πολύ καιρό”, “θα μας αρρωστήσουν όλους οι ανεύθυνοι”, “αυξήστε τις ποινές”, “θα πεθάνουμε όλοι”. Πίστευα ότι αυτού του τύπου οι τοξικές προσεγγίσεις προκαλούσαν ψυχολογικά και άλλα συναφή προβλήματα σε μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας.


4. Χλεύασα επανειλημμένα εκείνους που μιλούσαν για θεωρίες συνωμοσίας, ότι τάχα ο COV-SARS-2 ήταν κατασκευασμένος, ότι η πανδημία ήταν ψεύτικη, ότι νεκροί δεν υπήρχαν, ότι μας έκλεισαν στο σπίτι για να βάλουν κεραίες 5G ή για να μας επιβάλουν μια παγκόσμια δικτατορία με ηγέτη τον Μπιλ Γκέιτς, ότι θα μας έβαζαν όλους υποχρεωτικά εμβόλιο με μικροτσιπ, όπως τα σκυλιά, για να παρακολουθούν την κάθε μας κίνηση, ή ακόμη και για να ελέγχουν τη σκέψη μας. Ανέλυσα βίντεο που πόσταραν αυτοί, γεμάτα ψέματα και ανοησίες, τα οποία ωστόσο αναπαράγονταν μέσα στα κοινωνικά δίκτυα από χιλιάδες αδαείς ή ηλίθιους. Αυτοί ήταν ακόμη χειρότεροι από εκείνους που περιγράφω στην πιο πάνω παράγραφο και κάποια στιγμή πρέπει να μας δώσουν εξηγήσεις για τις επικίνδυνες ανοησίες που διέδιδαν στα κοινωνικά δίκτυα.


5. Θεωρώ πως, για το καλοκαίρι τουλάχιστον, ο κίνδυνος μαζικής μετάδοσης της COVID-19 έχει μειωθεί στο ελάχιστο, παρόλα αυτά θα πρέπει να συνεχίσουμε να τηρούμε τα μέτρα προσωπικής υγιεινής και προστασίας. Για τον χειμώνα δεν μπορώ να προβλέψω, θέλω όμως να είμαστε αισιόδοξοι και να μην επιτρέπουμε στους τοξικούς γύρω μας να επηρεάζουν αρνητικά την ψυχολογία μας, διότι τονίζω ξανά πως αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο από την ίδια την ασθένεια. Θέλω να πιστεύω ότι δε θα επανέλθει αυτός ο ιός, αλλά καλό είναι να προσέχουμε.


Μπορεί κανείς να τις διαβάσει όλες τις αναρτήσεις μου για την COVID-19, από τις αρχές Μαρτίου μέχρι σήμερα, πατώντας ΕΔΩ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!

Επειδή είμαι άνθρωπος που απολαμβάνει τη ζωή και μου αρέσει να βγαίνω με τους δικούς μου ανθρώπους σε “χώρους εστίασης”, θα ήθελα κάποιος επιστήμονας, επιδημιολόγος, κάποιος που τέλος γνωρίζει, ως εκ της ειδικότητός του, να μου απαντήσει αυτό το ερώτημα:

Γιατί τα γάντια είναι πιο ασφαλή από τα γυμνά χέρια;

Όταν το γκαρσόνι πηγαίνει μέσα και βγάζει τη μάσκα και σκουπίζει με τα γάντια το ιδρωμένο και κολλημένο από τη ζέστη στόμα του ή το ιδρωμένο του μέτωπο, ο κορωνοϊός ή οποιοδήποτε άλλος ιός ή βακτήριο, πεθαίνει πάνω στα γάντια μονομιάς; Αν φταρνιστεί το γκαρσόνι μέσα στα γάντια του, αυτά θα σκοτώσουν τον ιό;

Επειδή εδώ και 4 μήνες συζητάμε 24 ώρες το 24ωρο για το πώς θα προστατευτούμε καλύτερα από τη φοβερή αυτή πανδημία των 100 ατόμων που (πραγματικά) ασθένησαν αυτούς τους 4 μήνες,των 18 που πέθαιναν γιατί είχαν χίλια άλλα προβλήματα υγείας και των ΜΗΔΕΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ εδώ και εβδομάδες, η ερώτησή μου παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη:

Πόσο πιο ασφαλές είναι το γάντι από το γυμνό χέρι για να μην πω από το γυμνό χέρι που πλένεται ή αποστειρώνεται με αντισηπτικό κάθε λίγα λεπτά; Πιστεύετε ότι πλένουν και αποστειρώνουν και τα γάντια το ίδιο με τα χέρια ή μήπως, επειδή φορούν γάντια, στο τέλος μαζεύεται πάνω σε αυτά όλη η πανούκλα του πλανήτη;

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ στις 9 Ιουλίου 2020:

Το πιο πάνω άρθρο δημοσιεύτηκε πριν από 3 εβδομάδες. Χτες ο καθηγητής Καραγιάννης είπε ότι η υποχρεωτική χρήση των γαντιών θα καταργηθεί. Σήμερα η κυρία Κολιού αποκάλυψε ότι η επιστημονική ομάδα ουδέποτε εισηγήθηκε τη χρήση γαντιών…

Ε καλά, μια στιγμή… Ποιος πήρε αυτή την απόφαση και για ποιο λόγο; Υπήρχε κάποιος πιο ειδικός από τους επιστήμονες εκεί στο υπουργείο υγείας ή στο υπουργικό συμβούλιο; Ποιος είναι αυτός και για ποιο λόγο μας υποχρέωσε να αγοράζουμε γάντια και ποιοι έκαμαν από τα γάντια τα παλούκια τους χρυσά (πάλι και όπως πάντα) με το (δικό μας) πεζεβέγκ παρασί;

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΗΡΕ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ

Είδα σήμερα, σε ένα βίντεο από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, αστυνομικούς σε εστιατόριο να κρατούν μετροταινία (κορδέλα) και να μετρούν τις αποστάσεις από τον ένα θαμώνα στον άλλον, αν ήταν ακριβως 2 μέτρα ή λιγότερο.

Η γελοιότητα έχει περάσει σε άλλα επίπεδα. Ο παραλογισμός έχει πάρει το στέμμα από την βλακεία. Δεν μπορούσαν με το μάτι να υπολογίσουν αν ήταν εντάξει το μαγαζί. Έπρεπε να βεβαιωθούν και με την κορδέλα.

Λοιπόν, εντάξει, ας συμμορφωθούμε. Από σήμερα να πηγαίνετε στα εστιατόρια με την μετροταινία στην τσέπη. Να μετράτε την απόστασή σας από τους άλλους θαμώνες και αν κάποιος κάθεται στο 1.90, να τον παρακαλέσετε να ταράξει 10 πόντους τζείθθε μέρου…

Διότι θα πεθάνουμε όλοι!

#eimastegiatapanayrka #epidimiavlakeias #napethanoumeoloi_napnasoume

ΜΗ ΣΤΕΡΗΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Ξαφνικά έγινε κύριο θέμα συζήτησης το αν θα γίνουν ή όχι τελετές αποφοίτητησης στα λύκεια. Παιδιά, γονείς και υπουργείο είναι υπέρ, οι καθηγητές όχι. Επικαλούνται την πανδημία. Ξέρετε, αυτή την πανούκλα που σέρνεται εδώ και τέσσερις μήνες στην Κύπρο, με 16 χιλιάδες νεκρούς μέχρι στιγμής, με τα νοσοκομεία γεμάτα, με δεκάδες χιλιάδες άλλους Κύπριους απομονωμένους στα σπίτια τους, να αργοσβήνουν στα κρεβάτια τους. Ή μήπως όχι; Ή μήπως τα μπέρδεψα με κανένα έργο που είδα στο Netflix;

Ας πάμε ξανά πίσω στην πραγματικότητα: Εδώ και δυο εβδομάδες τα τεστ για τον κορωνοϊό μέσα στην κοινότητα δείχνουν ΜΗΔΕΝ. Πέρασε σχεδόν ένας μήνας από τότε που επιστρέψαμε πίσω στις καθημερινές μας ασχολίες και στο συγχρωτισμό κι αντί να αυξηθούν τα κρούσματα πήγαν στο ΜΗΔΕΝ. Πέρασαν ήδη έντεκα μέρες από την …μαύρη Παρασκευή του “Κατακλυσμού” με τα γνωστά … “έκτροπα” σε νυχτερινά μαγαζιά, εστιατόρια και παραλίες, που ήμασταν “ο ένας πάνω στον άλλον” – όπως είπαν υπουργοί, αστυνομία και ΜΜΕ-και τα κρούσματα είναι ΜΗΔΕΝ.

ΜΗΔΕΝ σημαίνει ΜΗΔΕΝ και σημαίνει ότι ο κίνδυνος να σε κολλήσει κάποιος γύρω σου είναι πολύ μικρός. Δε λέω μηδενικός, διότι υπάρχει η πιθανότητα να υπάρχουν γύρω μας ασυμπτωματικοί, που δεν έκαναν τεστ και δεν το ξέρουν ότι είναι φορείς. Διότι ένα από τα χαρακτηριστικά της COVID-19 είναι ότι σχεδόν ένας στους δύο δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα και οκτώ στους δέκα δεν χρειάζονται καν γιατρό. Είναι λοιπόν αναγκαίο να συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί, διότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί και πώς μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση, ιδιαίτερα όταν αρχίσουν να έρχονται και τουρίστες, με κίνδυνο να μας κουβαλήσουν ξανά τον ιό. Άλλο όμως προσεχτικοί και άλλο τρομοκρατημένοι.

Δε γίνεται να θεωρούμε ακόμη την COVID-19 πανούκλα, διότι πολύ απλά δεν είναι. Οι μεγάλες πανδημίες στην ιστορία σκότωσαν η καθεμιά από μόνη της δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους και σε εποχές που ο πληθυσμός της γης ήταν κάτω από το 25% του σημερινού αριθμού. Σε ένα συνολικό πληθυσμό της Γης που πλησιάζει τα 7 δισεκατομμύρια και μέσα σε οκτώ μήνες, από τότε που εμφανίστηκε, η COVID-19 οδήγησε στο θάνατο λιγότερο από μισό εκατομμύριο ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν άλλα προβλήματα υγείας. Συνεπώς μέχρι στιγμής, η πανδημία αυτή δε συγκρίνεται με τις μεγάλες πανδημίες του παρελθόντος.

Μετά από τέσσερις μήνες στην Κύπρο και οκτώ μήνες παγκοσμίως, τα κρούσματα στον τόπο μας παραμένουν ακόμη στο 0,1% του πληθυσμού, μέχρι στιγμής 985 περιπτώσεις, από αυτούς χρειάστηκαν γιατρό λιγότεροι από 150, μπήκαν στα νοσοκομεία λιγότεροι από 100 και ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΪΟ. Πέθαναν 18 άνθρωποι, που είχαν άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας κι ο κορωνοϊός επιβάρυνε την κατάστασή τους σε βαθμό που δεν άντεξαν.

Στην Κύπρο (το τονίζω: στην ΚΥΠΡΟ), για τους οποιουσδήποτε λόγους, είτε έχουν να κάνουν αυτοί με τα έγκαιρα μέτρα και την πειθαρχία μας, είτε και γιατί μπορεί να βοηθά με κάποιο τρόπο και το κλίμα, η COVID-19 δεν εμφανίστηκε όπως αλλού. Υπήρξε ήπια ασθένεια. Κάποιοι λόγω της επιστημονικής τους γνώσης κι άλλοι επειδή διατηρήσαμε την ψυχραμία μας και βλέπαμε τη συμπεριφορά αυτής της ασθένειας σε άλλες χώρες, επιμέναμε ότι δεν δικαιολογείται πανικός. Πλέον όταν η θέση μας αυτή έχει δικαιωθεί και από τα πραγματικά δεδομένα, αρνούμαι να ανέχομαι ως δικαιολογημένο τον παραλογισμό, που δυστυχώς συνεχίζεται. Όταν ένας φόβος σου έχει πραγματική αιτία, τότε μόνο είναι δικαιολογημένος. Όταν ο φόβος σου εδράζεται σε εικόνες που ανασύρεις από το φοβικό σου υποσυνείδητο κι από σενάρια της φαντασίας σου, τότε χρειάζεσαι ψυχολόγο, για να σε βοηθήσει να διαχειριστείς την παθολογική αυτή κατάσταση κι όχι να απαιτείς να πάθουμε όλοι ομαδική παράκρουση.

Αφήστε λοιπόν οι καθηγητές τα παιδιά να χαρούν την αποφοίτησή τους και μη συμπεριφέρεστε μικρόψυχα. Δώστε τους την ευκαιρία να αποχαιρετήσουν το σχολείο τους και να φωτογραφηθουν για τελευταία φορά με τους συμμαθητές τους κι με εσάς τους δασκάλους τους, γιατί αυτές είναι αναμνήσεις που ο άνθρωπος κουβαλά ως το τέλος της ζωής του. Μην τους τις στερήσετε.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ: Το έγραψα ως απάντηση σε σχόλιο εκπαιδευτικού:

Για τους εκπαιδευτικούς η αποφοίτητη των τελειοφοίτων γίνεται κάθε χρόνο. Για τους τελειόφοιτους όμως ΜΙΑ μόνο φορά κι αυτή τη μία φορά θα την στερηθούν. Θυμάμαι όταν εγώ τελείωνα την έκτη δημοτικού, δεν κάναμε τελική γιορτή, λόγω μέτρων της ΠΟΕΔ. Δε θα το ξεχάσω ποτέ, ότι αποχαιρέτισα το σχολείο μου, χωρίς το σχολείο να με αποχαιρετήσει.

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ “Ν”

Τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά την χαμένη ευκαιρία του Γκραν-Μοντανά, ο Νίκος Αναστασιάδης υιοθέτησε τη βασική θέση της “Νέας Στρατηγικής” του Νικόλα Παπαδόπουλου, ότι πρέπει να προκαλέσουμε κόστος στην Τουρκία, να της τραβήξουμε δηλαδή το αυτί για να αποδεχτεί μια συνετή και δίκαιη λύση του Κυπριακού. Βεβαίως το πώς θα είναι αυτή η συνετή και δίκαιη λύση που θέλουμε να δεχτεί και η Τουρκία, εμείς οι Ελληνοκύπριοι δε τη συμφωνήσαμε ακόμη μεταξύ μας, αντίθετα διαφωνούμε από τη γη ως τον ουρανό, αυτό όμως είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Έχοντας λοιπόν υιοθετήσει την πολιτικά αφελέστατη και διπλωματικά ερασιτεχνική έως καιροσκοπική πολιτική του Νικόλα Παπαδόπουλου, ο Νίκος Αναστασιάδης, με δραστήριες ενέργειες δικές του αλλά και του Νίκου Χριστοδουλίδη, που αγκάλιασε ενθουσιωδώς την ιδέα, προχώρησε σε κινήσεις που θα έβαζαν την Τουρκία στη γωνία. Εξήγγειλε με αποφασιστικότητα και παρρησία ότι προχωρεί στην αξιοποίηση του φυσικού μας πλούτου, με εταίρους κολοσσούς στον τομέα και πέτυχε τη σύσταση τριμερών συνεργασιών, κυρίως μεταξύ Κύπρου-Ελλάδος-Ισραήλ και Κύπρου-Ελλάδος-Αιγύπτου, προσκαλώντας σ’ αυτές ενισχυτικά και άλλους μεγάλους παίκτες όπως η ΗΠΑ και η Γαλλία. Στους κόλπους της Ε.Ε. η Κύπρος έτριξε τα μεγάλα , κοφτερά της δόντια προς την Τουρκία, αφού βρήκε επαρκές έρεισμα με τις αρχικά ξώφαλτσες παραβιάσεις της κυπριακής ΑΟΖ.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της γενναίας πολιτικής; Μαζεύτηκε η Τουρκία; Φοβήθηκε τον Αναστασιάδη που βρυχήθηκε σαν λιοντάρι; Δειλίασε και ζάρωσε στο καβούκι της; Μα όχι. Το αντίθετο! Ο Ερντογάνης έγινε ακόμα πιο θρασύς, βγάζοντας και το σχοινί και το παλούκι. Εισέβαλε με τα πλοία του στα θαλάσσια κυπριακά οικόπεδα και κατέβασε τρυπάνια. Στους φίλους μας Ισραηλινούς, Αμερικάνους, Ιταλούς, Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους, ο νεοσουλτάνος έδειξε τα “αχαμνά” του και δεν κάνει τίποτε άλλο από του να απειλεί για νέα τετελεσμένα, χωρίς να αποκλείεται καθόλου να προχωρήσει και σε θερμό επεισόδιο, όπως επισημαίνει και η φιλική προς την πολιτική της “Νέας Στρατηγικής” εφημερίδα “Φιλελεύθερος”.

Σε όποιον με ρωτήσει τι έπρεπε να είχε κάνει ο Αναστασιάδης, αρνούμαι να απαντήσω. Αρνούμαι διότι η ερώτηση είναι κουτοπόνηρη καθώς το Κυπριακό χρήζει ολιστικής θεώρησης και όχι αποσπασματικής. Κατά καιρούς στο παρελθόν φτάσαμε σε σταυροδρόμια που έδειχναν διαφορετικές πορείες για λύση του Κυπριακού και τερματισμό της κατοχής και του απόλυτου ελέγχου της μισής Κύπρου από την Τουρκία. Σε όλα τα σταυροδρόμια προτιμήσαμε τον … “σίγουρο” δρόμο του βολικού, ακίνδυνου και άκαπνου (εξαιρείται ο καπνός της σούβλας) “μακροχρόνιου αγώνα”, ο οποίος έδωσε σε πολλούς “αγωνιστές” την ευκαιρία να κάνουν πολιτικές καριέρες και περιουσίες, στην καμπούρα των εκτοπισμένων και γενικά του συνόλου των ιθαγενών αυτής της Μπανανίας.

Εδώ και χρόνια επισημαίνω στα άρθρα μου ότι εκείνοι που κατέκριναν την πολιτική της συνετής διπλωματίας ως αποτυχημένη πολιτική “του καλού παιδιού” και εφάρμοσαν την πολιτική τους, που δεν ξέρω αν ήταν πολιτική “του μάγκα” ή “του ζόρικου παιδιού”, ή “διεκδικητική πολιτική” όπως παραπλανητικά την χαρακτηρίζουν οι ίδιοι, στο τέλος τα έκαναν σαλάτα. Επικαλέστηκα μάλιστα την ιστορία, η οποία είναι δυστυχώς μαζί τους αμείλικτη, απλώς κανείς δεν την μελετά.

Η ιστορία λοιπόν λέει πως όλες τις μεγάλες ήττες στο κυπριακό τις πάθαμε από τους προέδρους που εφάρμοσαν αυτή την ούτω καλούμενη “διεκδικητική πολιτική” παράλληλα με τον “μακροχρόνιο αγώνα”. Επί Σπύρου Κυπριανού χάθηκε οριστικά η Αμμόχωστος, ανακηρύχθηκε το ψευδοκράτος, κατέφθασαν στην Κύπρο δεκάδες χιλιάδες έποικοι. Επί Τάσσου Παπαδόπουλου συμφωνήσαμε τον κανονισμό της Πράσινης Γραμμής, που δίνει στους Τ/Κ τη δυνατότητα να εμπορεύονται τα προϊόντα τους, χωρίς τις σφραγίδες ποιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά με τις σφραγίδες του τουρκοκυπριακού εμπορικού επιμελητηρίου, η κατοχική Τουρκία ξεκίνησε ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. χωρίς η Κύπρος να θέσει ούτε και έναν όρο γι’ αυτό και τέλος, λόγω των μαζικών προσφυγών εκτοπισμένων στο ΕΔΑΔ, επί προεδρίας Παπαδόπουλου, το δικαστήριο αναγνώρισε ως αρμόδιο όργανο, για να αποφασίζει, την Επιτροπή Αποζημιώσεων του ψευδοκράτους!

Εκείνοι λοιπόν, που σε κάθε κρίσιμη φάση (όχι μόνο επί Αναστασιάδη αλλά διαχρονικά) προτίμησαν να μας εξαπατήσουν με πατριωτικά φούμαρα για “ανένδοτους, μακροχρόνιους αγώνες”, παίζοντας στο Κυπριακό blame game, αντί να δουν πώς θα απελευθερωθεί ο τόπος μας, εκείνοι που επέλεξαν το δρόμο που μας οδήγησε στα σημερινά τραγικά αδιέξοδα και στην ομηρία της Κύπρου από την Τουρκία, εκείνοι να απαντήσουν στο ερώτημα γιατί μας έφεραν εδώ που μας έφεραν και πού μας πάνε.