Δημόσιος λόγος · Μουσική · Εικόνα · Ιστορίες
Παρεμβάσεις, σκέψεις, ιστορίες και δημιουργίες, σε χρονολογική σειρά.
Το άρθρο αυτό το έγραψα τον Αύγουστο του 2012, δηλαδή 6 μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2013 και τη μεγάλη οικονομική κρίση του ιδίου έτους. Από τότε μέχρι σήμερα έγραψα δεκάδες άρθρα για τον καρκίνο της διαφθοράς που κατατρώει ο…
Διαβάστε περισσότερα →Το πρόσωπό της το χαράκωσε βαθιά ο χρόνος. Τα μάτια της κοιτάζουν μακριά σαν να κοιτάνε πέρα απ’ τις παραστάσεις των ανθρώπων. Σπάνια την έχω δει να χαμογελά από τότε… και τις σπάνιες εκείνες φορές ήταν το χαμόγελό της μισό, τσακισμένο, καθώς…
Διαβάστε περισσότερα →Ενόψει των εκλογών, αρχίσαμε πάλι να καλούμε στη γη το πνεύμα του Μακαρίου. Δεν τον αφήνουμε να κοιμηθεί στην ησυχία του. Τριάντα πέντε χρόνια μετά το θάνατό του, ακόμα κάποιοι μιλούν για συνένωση των μακαριακών δυνάμεων! Ελπίζω να μην συνενωθούν και…
Διαβάστε περισσότερα →Όταν οι άλλες χώρες της Ευρώπης τρόμαζαν μπροστά στο φοβερό τέρας της κρίσης χρέους, που μεγάλωνε με ασύλληπτους ρυθμούς, ο πρόεδρος Χριστόφιας έβαζε το γνωστό χωρκάτικο του γινάτι και για τρία ολόκληρα χρόνια αρνιόταν να συναντήσει τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, λόγω…
Διαβάστε περισσότερα →Βγήκαμε από το δρόμο δεξιά καθώς επιστρέφαμε σχεδόν βράδυ στη Λευκωσία. Οι τέντες των εμπόρων, οι λάμπες ασετιλίνης, τα γελαστά πρόσωπα, ένας ποιητάρης τραγουδούσε μια λυπητερή ιστορία… Κοιτάζω τη φωτογραφία και με κόπο ανακαλώ στη μνήμη μου το ίδιο το μοναστήρι, που…
Διαβάστε περισσότερα →Πολλές φορές, κάτω από τον αδυσώπητο ετούτο ήλιο του κυπριώτικου καλοκαιριού, πατώντας τα γυμνά μου πόδια στην άμμο που καίει σ’ αυτές τις άλλες θάλασσες τα μεσημέρια, ο συνειρμός με ταξιδεύει πίσω στην Αηρκώτισσα της Λαπήθου, σε εκείνη την αμέριμνη γαλάζια θάλασσα…
Διαβάστε περισσότερα →-Θυμάσαι, γιε μου, που μας έλεγες ότι κάτι κακό συμβαίνει κι εμείς δεν σου δίναμε σημασία; Έμεινε από τότε μέσα στο νου μου και δεν το ξεχνώ! Η γειτόνισσα μας στην Πάνω Λακατάμια, η κυρά Φροσού, μεγάλη πια σήμερα στην ηλικία, θυμάται…
Διαβάστε περισσότερα →Κολλήσαμε στα υπέροχα συνθήματα, στη μαγκιά που τρώει περήφανα καρπαζιές, στα “λόγια και τα χρόνια τα χαμένα”… Όχι, λέει, σε λύσεις που ξεπουλάνε την πατρίδα και τα μάτια μας πλημμυρίζουν με πατριωτικά δάκρυα συγκίνησης. Όταν την ίδια στιγμή η μισή μας πατρίδα…
Διαβάστε περισσότερα →
