Όραμα: Μια λέξη άγνωστη σ’ αυτό το τοπίο.

ΒΟΥΛΗ“Όλοι γνώριζαν για το κούρεμα” γράφει στην πρώτη του είδηση σήμερα ο Φιλελεύθερος. Ότι τουλάχιστον 10 μήνες πριν επεξεργάζονταν σενάρια διάσωσης των τραπεζών με “ίδια μέσα” και πώλησης των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα. Σκοπός ήταν -θυμάμαι τότε- να αποσυνδεθεί η κυπριακή από την (ψυχορραγούσα) ελληνική οικονομία και τους αγνώστου μεγέθους κινδύνους από τις επισφάλειες δανείων ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ.

Παρόλα αυτά, τις τελευταίες ημέρες όλοι εκείνοι που γνώριζαν, ξαφνιάζονται, μένουν άφωνοι, διαμαρτύρονται, κατεβαίνουν σε πορείες διαμαρτυρίας, βγάζουν ανακοινώσεις, καταδικάζουν, κεραυνοβολούν, “κατσιαρίζουν” με κάθε τρόπο σαν κύμβαλα αλαλάζοντα ή σαν τενεκέδες αγάνωτοι, όπως έλεγε η γιαγιά μου.

Είδαμε τον τέως πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια να κατεβαίνει στο δρόμο με τον απλό κόσμο σε πορεία διαμαρτυρίας (δεν ξέρω αν ήταν και οι 12 φρουροί του μαζί). Είδαμε τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, πρόεδρο της επιτροπής οικονομικών της βουλής (που υποτίθεται ότι ασκούσε κοινοβουλευτικό έλεγχο τότε που η οικονομία κατεδαφιζόταν), αυτόν που είναι και πρόεδρος του κόμματος εκείνου που διέπρεψε στη ρουσφετοκρατία και αναξιοκρατία επί δεκατετίες, συμβάλλοντας στην μαϊμουδοποίηση αυτού του κράτους, να κατακεραυνώνει έναν …ξένο, τον Ντράγκι.

Μαζί με τους πιο πάνω βεβαίως και όλοι οι κομματάρχες, όλοι όσοι είναι μέσα στα πράγματα τα τελευταία 20-30 χρόνια της κατηφόρας και της διάλυσης. Αυτοί, των οποίων τα κόμματα εξάρθρωσαν όλους τους θεσμούς τους κράτους και την εύρυθμη λειτουργία της κρατικής μηχανής, διορίζοντας “ημέτερούς” όχι μόνο σε θέσεις που υπήρχαν αλλά και σε υπεράριθμες θέσεις που δημιούργησαν, αυτοί που κατάργησαν κάθε έννοια αξιοκρατίας και ευνομίας, που μετέτρεψαν την σχέση κόμματος – πολίτη σε σχέση εμπόρου – πελάτη. Όλοι αυτοί οι συνένοχοι για την καταστροφή του τόπου, βγαίνουν καθημερινά μπροστά στις κάμερες αγανακτισμένοι έως έξαλλοι!

Καταγγέλλουν τους ξένους ότι βυσσοδομούσαν χρόνια εναντιον μας, ότι ήθελαν οπωσδήποτε να μας καταστρέψουν και με τις αποφάσεις τους διέλυσαν το τραπεζικό μας σύστημα. Ποιο τραπεζικό μας σύστημα; Αυτή την τεράστια φούσκα της απάτης, που είχε όγκο πολλαπλάσιο από το μέγεθος της πραγματικής οικονομίας του τόπου; Το καζίνο μέσα στο οποίο γινόταν το πάρτι της διαφθοράς και συνέτρωγαν μέχρι σκασμού όλοι οι ξετσίπωτοι συνδαιτημόνες της διαπλοκής;

Σε ποιο πεπλανημένο κοινό νομίζουν ότι απευθύνονται; Έχουν την ψευδαίσθηση ότι ο πολίτης δεν αντιλαμβάνεται την προσπάθειά τους να απεκδυθούν κάθε ευθύνη, να ματαιώσουν κάθε προσπάθεια εξυγίανσης και να διατηρήσουν τα προνόμια που σφετερίστηκαν προδίδοντας την εμπιστοσύνη του λαού;

Οι καθημερινές δηλώσεις των πλείστων κομμάτων αποτελούν πρόκληση και βαύναυση επίθεση εναντίον της νοημοσύνης των πολιτών. Δεν παράγουν πολιτική σκέψη, δεν οικοδομούν πολιτική κουλτούρα. Πρόκειται για ανευθυνότητες και ελαφρότητες, που αποκαλύπτουν πνευματική πενία κι ο πολίτης δεν βασίζεται σε κανένα εχέγγυο ότι η Κύπρος διαθέτει φύλακες με γνώση. Τους λείπει η στοιχειώδης πολιτική αντιληπτική ικανότητα κι οπωσδήποτε η λέξη όραμα, σ’ αυτό το τοπίο, αποτελεί άγνωστο όρο.

Leave a Reply

Your email address will not be published.