Ο κόσμος τούς πήρε χαμπάρι και δεν πείθουν κανέναν…

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΑΚΚΙΝΤΖΙΈνας που θέλει λύση στο Κυπριακό, προσπαθεί να βρει τη λύση μέσα από τις συνομιλίες. Ένας που δεν θέλει τις συνομιλίες και αντιδρά από το πρώτο δευτερόλεπτο ασταμάτητα, διαστρεβλώνοντας τα πάντα, κάνοντας το άσπρο μαύρο και ψάχνοντας από την πέτρα αφορμές για να διακοπούν οι συνομιλίες, χωρίς να προτείνει υλοποιήσιμο εναλλακτικό σχέδιο δράσης, πώς μπορεί να πείσει έναν καλόπιστο πολίτη ότι θέλει λύση;

Οι χτεσινές δηλώσεις των μικρών κομμάτων δεν ήταν έκφραση ειλικρινούς ανησυχίας για την πορεία των συνομιλιών. Ανησυχίες έχουμε όλοι. Αλλά όσοι είμαστε καλόπιστοι και θέλουμε να βρεθεί λύση, περιμένουμε να δούμε. Αντίθετα αυτοί χτες ξεπέρασαν ακόμη και το χειρότερό τους εαυτό. Με παραλήρημα ψευδολογιών, που μαρτυρεί κάτι σαν τρόμο μην τυχόν και καταλήξουν αυτή τη φορά οι συνομιλίες σε αίσιο τέλος. Μας έβαλε στο νου υποψίες για το μέχρι πού μπορεί να φτάσουν σε μια τέτοια περίπτωση. Ο ακραίος τους λόγος, θύμιζε τη Λεπέν και τον Φαράζ και η άνεση τους στη διαστρέβλωση και στο ψέμα, τον Γκαίμπελς.

Ο Ακκιντζί είναι ο πρώτος τουρκοκύπριος ηγέτης που παραδέχτηκε πως αυτό που οι Τούρκοι αποκαλούν «ειρηνευτική επιχείρηση του 1974» ήταν ένας πόλεμος με θύματα κυρίως τους Ελληνοκύπριους. Ήταν μια παραδοχή όχι μόνο ειλικρίνειας αλλά και θάρρους, διότι την έκανε ακόμη και στην παρουσία του πανίσχυρου Τούρκου προέδρου Ερντογάν και, ναι, ήταν μια θαρραλέα παραδοχή, αν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι το ψευδοκράτος εξαρτάται απόλυτα από την οικονομική αρρωγή της Τουρκίας, η οποία διατηρεί στα κατεχόμενα 40 χιλιάδες στρατιώτες.

Ο Τκ ηγέτης έχει πει πολλές φορές ότι στο παρελθόν έγιναν κι από τις δύο πλευρές πράξεις που πλήγωσαν τις σχέσεις μας και προκάλεσαν πόνο, αλλά τώρα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Σε αντιδιαστολή όμως με την ειλικρίνεια του Ακκιντζί, τα εθνικιστικά μικρά κυπριακά κόμματα εξακολουθούν να προτάσσουν την οξεία αντιπαράθεση, διαστρεβλώνοντας προκλητικά, ακόμη και τις πιο ξεκάθαρες δηλώσεις.

Κατηγόρησαν τον Ακκιντζί ότι έβαλε στην ίδια μοίρα το πραξικόπημα με την τουρκική εισβολή. Μα ο Ακκιντζί είπε απλά την αλήθεια πώς, αν δεν γινόταν το προδοτικό πραξικόπημα, δεν θα έβρισκε η Τουρκία την αφορμή να επιτεθεί στην Κύπρο. Εξάλλου η Κύπρος έχει καταγγείλει με τον πιο επίσημο τρόπο το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας ως εισβολή. Το έκανε ο ίδιος ο τότε (το 1974) Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρχιεπίσκοπος Μακάριος από το βήμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Είπε μάλιστα ότι από την εισβολή της χούντας επηρεάζονται όχι μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και οι Τουρκοκύπριοι. Το να ξαφνιάζονται λοιπόν ξαφνικά σήμερα τα μικρά κόμματα με τη δήλωση του Ακκιντζί, ότι το πραξικόπημα έφερε την εισβολή, δεν αποτελεί απλά υποκρισία αλλά και πολιτική αγυρτεία.

Παρουσίασαν επίσης ως προκλητική τη δήλωση Ακκιντζί ότι η τουρκοκυπριακή πολιτεία θα έχει ίσο καθεστώς με αυτό της ελληνοκυπριακής πολιτείας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πού είναι το προκλητικό; Δεν είπε ο Ακκιντζί ότι η Τκ πολιτεία θα είναι ξεχωριστό και ίσο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέλος θα είναι μόνο η μία χώρα που λέγεται Κύπρος, η οποία μία χώρα θα έχει δύο πολιτείες. Αυτές οι δύο πολιτείες για τους Ευρωπαίους θα έχουν ίσο καθεστώς, δηλαδή θα θεωρούνται και οι δύο μέρη, ως πολιτείες της Κύπρου, η οποία Κύπρος (μία και μοναδική) θα συνεχίσει να είναι μέλος της ΕΕ.

Η αναφορά του Ακκιντζί αλλά και του Ερντογάν στο ρόλο της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης αφορούσε τη διαδικασία εξεύρεσης λύσης στο παρόν. Δεν μίλησαν για το μέλλον. ΔΕΝ είπαν ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να είναι εγγυήτρια και μετά τη λύση. Είναι γεγονός ότι δεν ξεκαθάρισαν τη θέση τους στο θέμα των εγγυήσεων για την μετά τη λύση εποχή, αλλά πάντως αυτό που είπαν χτες δεν είναι αυτό που διαστρεβλωτικά «μετάφρασαν» με τις ανακοινώσεις τους τα μικρά κόμματα, στην προσπάθειά τους να τα παρουσιάσουν όλα μαύρα κι άραχνα.

Εν πάση περιπτώσει όμως ο καλόπιστος ακροατής αντιλαμβάνεται πως ό,τι κι αν ειπώθηκε από το στόμα του Ακκιντζί προχτές, ειπώθηκε στα πανηγύρια της 20ης Ιουλίου και μπροστά στον Ερντογάν. Δεν ήταν ο Ακκιντζί εκείνος που καθιέρωσε αυτά τα πανηγύρια κι είναι κατανοητό ότι δεν μπορεί και να τα σταματήσει. Θα σταματήσουν όταν επιτέλους λυθεί το Κυπριακό και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο Ακκιντζί θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του γι’ αυτό.  

Είναι εξάλλου φανερό ότι την εκλογή του Ακκιντζί και μετά τα πράγματα στις συνομιλίες άλλαξαν κατά πολύ προς το καλύτερο. Ωστόσο, οι ηγέτες αυτών των μικρών κομμάτων δεν έπαψαν ούτε δευτερόλεπτο να αναζητούν αφορμές και πατήματα για να λοιδόρησουν τον Τκ ηγέτη, μέσα στην γενικότερη προσπάθειά τους να δοιδορούν οποιονδήποτε και οτιδήποτε έχει να κάνει με τις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού.

Υπάρχει όμως κάτι που αδυνατούν να καταλάβουν ή κι αν το έχουν καταλάβει, διατηρούν την αυταπάτη ότι θα το ανατρέψουν: Ο κόσμος τούς πήρε πια χαμπάρι, διότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Αισθάνεται καταπροδομένος, από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, που έκρυβαν μέσα στο μετάξι τους σκορπιούς της διαφθοράς, της διαπλοκής και της απάτης.

Εκείνοι που πάτησαν πάνω στους τάφους των ηρώων και τους καπηλεύτηκαν, πάνω στον πόνο των μανάδων, των γυναικών και των παιδιών που έχασαν τους αγαπημένους τους, πάνω στο μαράζι του πρόσφυγα που έφυγε χωρίς να ξαναδεί τον τόπο του, πάνω στον πατριωτισμό και την ανάγκη αυτού του λαού να ξαναδεί τον τόπο του ελεύθερο και ευτυχισμένο, εκείνοι που για 41 χρόνια απαξιώνουν και υπονομεύουν όλες τις προσπάθειες για λύση, ευαγγελιζόμενοι μια καλύτερη λύση στο άγνωστο και μακρινό μέλλον… όλοι αυτοί που έκαναν πλάτες στο κατεστημένο για να εκμεταλλευτεί το σύστημα και την μόνιμη προσωρινότητα του άλυτου Κυπριακού, είναι υπόλογοι στη λογική και στη συνείδηση αυτού του λαού.

Δεν πείθουν πια κανένα καλόπιστο πολίτη αυτού του τόπου κι αν έρθει επιτέλους η λύση που περιμένει και θέλει όσο ποτέ άλλοτε ο λαός, για να ξεκολλήσει η Κύπρος από τη λάσπη και να προχωρήσει ξανά μπροστά σε ένα καλύτερο μέλλον, όλοι αυτοί θα βρεθούν πολιτικά άνεργοι και θα πάρουν τη θέση τους σε μια αραχνιασμένη γωνιά, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Leave a Reply

Your email address will not be published.