Να μην γυρίσουμε τις πλάτες μας στο μέλλον

αφροδιτηΤο Κυπριακό θα λυθεί πολύ σύντομα διότι έτσι εξυπηρετούνται πρωτίστως οι ενεργειακοί σχεδιασμοί των μεγάλων δυνάμεων στην λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου. Το παιχνίδι θα μοιραστεί ανάμεσα στις χώρες κλειδιά της περιοχής, ώστε να διασφαλιστεί η απαραίτητη συναίνεση, που θα επιτρέψει την απρόσκοπτη και ασφαλή υλοποίηση των σχεδιασμών σε συνθήκες ειρήνης, στη μονίμως ταραγμένη αυτή γωνιά του πλανήτη.

Οι μέχρι στιγμής ενδείξεις είναι ότι διατηρούμε ακόμη την επιλογή να είμαστε ανάμεσα στους κερδισμένους παιχνιδιού κι ότι αυτό συναρτάται άμεσα με την έκβαση του Κυπριακού Ζητήματος. Παρομοίως έχουν αυτή την επιλογή από τη δική τους πλευρά οι Τουρκοκύπριοι και κατ’ επέκταση η Τουρκία. Με άλλα λόγια είτε θα βρεθεί μια λύση έντιμου συμβιβασμού, που θα αποβεί προς όφελος όλων, είτε η μία από τις δύο πλευρές θα παραμεριστεί, ώστε να αρθεί το εμπόδιο που λέγεται Κυπριακό και τα πράγματα στα ενεργειακά να πάρουν το δρόμο τους.

Δεν έχουμε λοιπόν την πολυτέλεια του χρόνου, διότι δεν μοιράζουμε εμείς την τράπουλα. Αλλά γιατί να αφήσουμε τον χρόνο να περνά; Μήπως ήταν ποτέ προς όφελός μας; Αντίθετα, για σχεδόν μισό αιώνα τώρα, η διχοτόμηση εμπεδώνεται μέσα από μια αργή αλλά σταθερή διαδικασία εκτουρκισμού των κατεχομένων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η λογική του “Μακροχρόνιου Αγώνα”, στα χρόνια αμέσως μετά την τουρκική εισβολή, στηρίχτηκε στην ελπίδα μιας ευνοϊκής συγκυρίας για λύση στο απώτερο μέλλον. Αν η σχολή σκέψης που υιοθέτησε αυτή τη λογική είναι ωστόσο ειλικρινής, θα πρέπει να παραδεχτεί ότι έχει ήδη παρέλθει ένα μακρύ χρονικό διάστημα από τότε κι ότι η “ευνοϊκή συγκυρία του μέλλοντος” δεν μπορεί να είναι όπως ο Μεσσίας για τους Εβραίους, που τον περιμένουν εδώ και χιλιετίες, έχοντας προσπεράσει εξοργισμένοι κι αυτόν ακόμη τον Ιησού Χριστό.

Η λογική της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων υπό καθεστώς ειρήνης αλλά κι οι μέχρι στιγμής ενδείξεις υποβάλλουν ότι οι μεγάλες δυνάμεις θα ενθαρρύνουν μια λύση που θα εξυπηρετεί τα συμφέρονται και των δύο πλευρών. Πάντως ας μην περιμένουμε ότι θα παραμερίσουν την Τουρκία υπέρ μας. Θα το κάνουν μόνο αν η Τουρκία αποδειχτεί ιδανικός αυτόχειρας, επιμένοντας να λειτουργεί αρνητικά ως προς την εμπιστοσύνη τους. Πάντως και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να προβούμε εμείς, από μόνοι μας, στο απονενοημένο διάβημα, φερόμενοι με αρνητισμό και ξεροκεφαλιά στο Κυπριακό.

Θέσεις που διακηρύσσονται από μερίδα των κομμάτων ότι πρέπει να υπαναχωρήσουμε από τη συμφωνημένη βάση λύσης της ΔΔΟ και οι κατά καιρούς έμμεσες ή άμεσες προτροπές τους προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αποχωρήσουμε από τις συνομιλίες, μεταφράζονται σε δύο λέξεις μόνο: Salto mortale! Διότι, αν φορτωθούμε εμείς την ευθύνη μιας τυχόν νέας αποτυχίας στη διαδικασία λύσης του Κυπριακού, το πρόβλημα θα λυθεί στη συνέχεια με τον τρόπο που ο Μ. Αλέξανδρος έλυσε το γόρδιο δεσμό και σίγουρα δεν θα είμαστε εμείς οι κερδισμένοι από μια τέτοιου είδους διευθέτηση.

Θα ήταν ιστορικό λάθος να εξισώσουμε τις δικές μας ευθύνες μ’ εκείνες της Τουρκίας, σε σχέση με μοίρα της Κύπρου τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ας μην γυρίσουμε όμως τις πλάτες μας στο μέλλον. Είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών να εγκαταλείψουμε παρωχημένες αντιλήψεις και ιδεοληψίες, να ομολογήσουμε αλλά ταυτόχρονα και να συγχωρήσουμε οι μεν στους δε λάθη κι εγκλήματα του παρελθόντος, που άνοιξαν τεράστιες πληγές μέσα στις ψυχές μας και να συνειδητοποιήσουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιστορική ευκαιρία να αναδομήσουμε και να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια καλύτερη Κύπρο.

Leave a Reply

Your email address will not be published.