Η ΠΑΣΥΔΥ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΖΗΜΙΩΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Στην αμέσως προηγούμενη μου ανάρτηση επεσήμανα ότι ο Γενικός Εισαγγελέας κέρδισε την υπόθεση στο Ανώτατο Δικαστήριο και νομιμοποιήθηκαν οι αποκοπές μισθών και συντάξεων των υπαλλήλων, ενώ τις υποθέσεις που αφορούσαν το τεράστιο έγκλημα της οικονομικής καταστροφής του 2013 (που ήταν η αφορμή για τις αποκοπές) τις έχασε ΟΛΕΣ. Με άλλα λόγια κατάφερε να πληρώσουν τα σπασμένα εκείνοι που δεν έφταιγαν, ενώ εκείνοι που έφταιγαν την έβγαλαν καθαρή.

Επεσήμανα επίσης ότι το 2013 οι δικαστές έκριναν ότι οι δικοί τους μισθοί δεν έπρεπε να μειωθούν όπως και το 2016 ότι δεν έπρεπε να περικοπούν οι ΠΟΛΥσυντάξεις κάποιων πρώην πολιτικών προσώπων. Ενώ το να κοπούν οι μισθοί και οι συντάξεις των εργαζομένων είναι νόμιμο.

Ήθελα δηλαδή να επισημάνω για πολλοστή φορά ότι η εκλεκτή ελίτ του κατεστημένου σε τούτο τον τόπο ενεργεί απροκάλυπτα και με θράσος όταν θέλει να μας δείξει ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο τάξεις πολιτών, οι πατρίκιοι και πληβείοι και ότι εμείς οι πληβείοι οφείλουμε να καταλάβουμε ότι οι πατρίκιοι είναι ανώτερη τάξη, είναι οι ευγενείς που δικαιούνται τα προνόμια κι εμείς πρέπει πάντα να δουλεύουμε και να πληρώνουμε για την καλοπέραση των ευγενών.

Σε ό,τι αφορά όμως αυτό καθαυτό το θέμα των αποκοπών, η δική μου θέση είναι αυτή που ακολουθεί και θέλω να τη διατυπώσω ξεκάθαρα:

ΔΕΝ είμαι εναντίον της μείωσης μισθών όταν η χώρα ή μια ιδιωτική εταιρία κινδυνεύει με πτώχευση. Με την προϋπόθεση όμως ότι τα βάρη θα τα μοιράζονται ΟΛΟΙ αναλογικά. Όχι κάποιοι να αυξάνουν τις απολαβές και τις περιουσίες τους, όπως έκαναν οι δικαστές και οι κρατικοί αξιωματούχοι μέσα στη βράση της κρίσης και από τον απλό εργαζόμενο να ζητάνε να πληρώνει πάντα και σε κάθε περίπτωση αυτός το λογαριασμό.

Το άλλο έχει να κάνει με την προσφυγή στη δικαιοσύνη. Ηταν ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΦΑΛΜΑ της ΠΑΣΥΔΥ και προσωπικά του κ. Χατζηπέτρου. Το θέμα έπρεπε να παραμείνει ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ. Κάθε φορά που υπάρχει μια δύσκολη κατάσταση, να συναποφασίζει ο εργοδότης μαζί με τους υπαλλήλους του. Όπως το χειρίστηκαν δηλαδή οι οργανώσεις των εκπαιδευτικών και οι συντεχνίες των ημικρατικών υπαλλήλων και δέχτηκαν μετά άγρια επίθεση από τον κ. Χατζηπέτρου, όταν συμφώνησαν με την κυβέρνηση μηδενισμό των αποκοπών μέχρι το 2023.

Ο κ. Χατζηπετρου τα έκανε θάλασσα. Διότι, με την προσφυγή στη δικαιοσύνη και τη χτεσινή ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΗ απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι εργοδότες απέκτησαν ένα ισχυρότατο νομικό όπλο, ενώ οι πληβείοι εργαζόμενοι δέχτηκαν ένα βαρύτατο πλήγμα στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Διότι είναι απολύτως βέβαιο πως, όχι μόνο οι εταιρίες που κινδυνεύουν οικονομικά θα μειώνουν τους μισθούς των υπαλλήλων τους αλλά θα κάνουν το ίδιο και εταιρείες που διασφαλίζουν τεράστια προσωπική περιουσία στους ιδιοκτήτες τους…

Κρίμα γιατί σε τούτο τον τόπο ο απλός κόσμος δέχεται απανωτά πλήγματα και τα υπομένει σιωπώντας, απρόθυμος να αντισταθεί. Σε τούτη την σιωπή και την απροθυμία του για αντίσταση στηρίζεται το σαθρό σύστημα διαφθοράς, που έστησε εδώ και δεκαετίες το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο για να λυμαίνεται το δημόσιο χρήμα.

Leave a Reply

Your email address will not be published.