Η “παρτιτούρα” του Βάσου Αργυρίδη για μένα…

PARTITOYRAΟ Βάσος Αργυρίδης είναι ένας μουσικός του οποίου την καλλιτεχνική ποιότητα θα ήμουν ο τελευταίος που θα αμφισβητούσε, καθώς τον ακολουθεί ένα πλούσιο βιογραφικό προσφοράς στην τέχνη της μουσικής και όχι μόνο.

Στο χθεσινό μου άρθρο με τίτλο «Θα πάω στη Σαλαμίνα για να δω ελληνική τραγωδία», αναφέρθηκα ανώνυμα σε δήθεν «καλλιτέχνες» και «πνευματικούς ανθρώπους», διότι αμφισβητώ -και εξήγησα αναλυτικότητα για ποιο λόγο αμφισβητώ- το αν είναι ίδιον ενός πραγματικού καλλιτέχνη ή πνευματικού ανθρώπου να προβάλλει – κατ’ εμέ- αβάσιμους λόγους για να υποστηρίξει τον περιορισμό της καλλιτεχνικής και πνευματικής έκφρασης.

Δεν ανέφερα ονόματα, γιατί δεν θέλησα να κάνω προσωπική επίθεση εναντίον οποιουδήποτε. Όσοι διαβάζουν τα άρθρα μου ξέρουν πως, όταν θέλω να μιλήσω με ονόματα, δεν έχω κανένα ενδοιασμό να το κάνω. Στην περίπτωση αυτή όμως δεν το έκανα, διότι σκοπός μου ήταν να αντιδικήσω με την προσέγγιση τους και όχι με το αν είναι ο άλφα ή ο βήτα πραγματικός καλλιτέχνης ή «δήθεν» (όπως είναι πολλοί γύρω μας).

Εξάλλου δεν είπα πως όλοι όσοι διαφωνούν με την απόφαση του ΘΟΚ είναι «καλλιτέχνες» (εντός εισαγωγικών) αλλά ότι ανάμεσα σε αυτούς είναι και κάποιοι που θεωρούνται ή δηλώνουν «καλλιτέχνες» και «πνευματικοί άνθρωποι» (και δεν νομίζω να διαφωνεί ο Βάσος Αργυρίδης ότι πολλοί δηλώνουν καλλιτέχνες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κιόλας).  Το άρθρο μου είναι εκεί κι όποιος θέλει ας το διαβάσει.

Προφανώς ο Βάσος Αργυρίδης δεν είναι ο μόνος που έχει εκφραστεί – και έντονα μάλιστα- εναντίον της παράστασης του ΘΟΚ στη Σαλαμίνα, παρόλα αυτά θίχτηκε έντονα και σε προσωπικό επίπεδο από την αναφορά μου αυτή. Επειδή κάπου, προς το τέλος του άρθρου μου, απάντησα – και πάλι χωρίς να τον ονομάσω- στο ειρωνικό του ερώτημα αν θα πάμε με την Turkish Airlines στα κατεχόμενα. Αλλά και πάλι, αν διαβάσει κανείς τη συγκεκριμένη παράγραφο θα δει ότι δεν βρίζω κανέναν. Λέω ότι δεν θα πάω με την Turkish Airlines αλλά με το αυτοκίνητό μου και ότι αν επιτέλους έρθει η απελευθέρωση θα πάω και με τα πόδια.

Στη συγκεκριμένη παράγραφο και συνειδητά, δεν αποκάλεσα εκείνον που έγραψε την ειρωνεία για την Turkish Airlines «καλλιτέχνη» (εντός εισαγωγικών). Δεν συνέδεσα καθόλου τη μία αναφορά μου με την άλλη. Ήμουν πολύ προσεκτικός ώστε να μην θίξω εκείνον που το έγραψε.

Παρόλα αυτά ο κ. Αργυρίδης θεώρησε ότι το άρθρο αφορούσε εκείνον προσωπικά κι όχι μόνο αυτό, αλλά εξαπέλυσε και μια ανοίκεια προσωπική επίθεση εναντίον μου, με χαρακτηρισμούς ότι είμαι «εργολάβος της εξουσίας» που είμαι εδώ για να τα βάζω με όσους δεν είναι γλείφτες της εξουσίας.

Αν υπήρξα ποτέ στη ζωή μου εργολάβος του οποιουδήποτε ή γλείφτης ή οτιδήποτε άλλο από αυτά που μου «σούρνει» ο Βάσος Αργυρίδης, το αφήνω στην κρίση όσων με ξέρουν αλλά και όσων δεν με ξέρουν και θέλουν να το ψάξουν. Ευτυχώς τα πάντα στη ζωή μου, από τότε που ήμουν μωρό μέχρι σήμερα όπως και στην καριέρα μου είναι τόσο διάφανα, που κανενός είδους ψέμα δεν μπορεί να τα θολώσει. Συνεπώς εύκολα μπορεί κανείς να κρίνει αν η … παρτιτούρα που μου αφιέρωσε ο Βάσος ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Θέλω να πω και κάτι γενικότερα: Ναι πολλές φορές εκφράζομαι με ένα έντονα κριτικό τρόπο, αλλά ουδέποτε εκτράπηκα σε ανοίκειους χαρακτηρισμούς και προσωπικές επιθέσεις. Όσα γράφω αφορούν πολιτικές ή κοινωνικές θέσεις και ουδέποτε εκφράζομαι σε προσωπικό επίπεδο για τον οποιονδήποτε από αυτούς με τους οποίους διαφωνώ. Εξάλλου κάποιους από αυτούς, με τους οποίους διαφωνώ, μπορεί σε προσωπικό επίπεδο να τους εκτιμώ και να τους συμπαθώ.

Εν πάση περιπτώσει, αν είναι κάτι με το οποίο συμφωνώ με το σχόλιο του Βάσου Αργυρίδη είναι ότι θα ακούσουμε πολλά στους επόμενους μήνες… Για το ποιοι είναι αυτοί που εκτρέπονται και βρίζουν και δεν ξέρουν να συζητούν δημοκρατικά και πολιτισμένα, ο κόσμος έχει νου και κρίνει. Πάντως οι βρισιές και τα ψέματα δεν «τατσώνουν» κανένα που είναι πραγματικά καθαρός. Ο λεκές φεύγει σχεδόν αμέσως, διότι – όπως λέει κι ο λαός- το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Leave a Reply

Your email address will not be published.