ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΛΙΓΗ ΕΛΠΙΔΑ

Αγαπητέ κύριε Κωστρίκη, οφείλω να προτάξω ότι εκτιμώ και σέβομαι απόλυτα την επιστημονική σας εγκυρότητα. Αλλά πρέπει να λάβετε υπόψη τα εξής: Στην Κύπρο έχουμε μερικές εκατοντάδες ανθρώπους που έχουν τον κορονοϊό και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που είναι υγιείς αλλά είναι κλεισμένοι εδώ και 2.5 εβδομάδες στα σπίτια τους, όχι μόνο γιατί είναι υποχρεωμένοι αλλά και διότι ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΠΛΗΡΩΣ αυτή την ανάγκη.

Ανεξάρτητα όμως από την ανάγκη να μένουμε στο σπίτι, υπάρχουν κάποιες πραγματικότητες που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη ψυχολογία και οι οποίες είναι τεράστιο σφάλμα να αγνοούνται. Το πρώτο είναι οι ψυχολογικές συνέπειες του εγκλεισμού, οι οποίες, όσο περνά ο καιρός θα αρχίσουν να γίνονται ορατές αν όχι και έντονες. Το δεύτερο είναι το άγχος των ανθρώπων στη σκέψη πως, αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί για πολύ καιρό ακόμη, θα επέλθει οικονομική καταστροφή, με εφιαλτικές συνέπειες για τις ζωές χιλιάδων οικογενειών.

Συμφωνούμε απόλυτα ότι πάνω από όλα είναι η υγεία, αλλά δεν βοηθάτε καθόλου την ψυχολογία των ανθρώπων, όταν μας λέτε αόριστα ότι “ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς”…

Τι σημαίνει “ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς”; Πόσο μακρύς; Ένας μήνας; Δύο; Ένας χρόνος; Πρέπει να καταλάβετε ότι κραδαίνοντας τη σπάθη του τρόμου, δεν πετυχαίνετε να τιθασεύεσετε τους λίγους ανυπάκουους. Αυτούς μόνο αν τους δέσετε πάνω στο κρεβάτι τους μπορεί να τους κάνετε καλά. Το τι πετυχαίνετε με τέτοιες δηλώσεις είναι να κλονίζετε το ηθικό του κόσμου, ο οποίος κάνει τεράστια υπομονή, κόντρα στις έντονες ανησυχίες του για το μέλλον και υπακούει, περιμένει και υπομένει.

Όλοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η κατάσταση θα τελειώσει πριν επέλθει οικονομική καταστροφή και πριν σπάσουν τα νεύρα μας από τον εγκλεισμό. Παρακαλώ μην μας λέτε αόριστα ότι “θα είναι μακρύς ο δρόμος”. Πείτε μας “κάνετε υπομονή για να τελειώσει αυτή η κατάσταση όσο γίνεται πιο γρήγορα”, πείτε μας “μπράβο σας, κάνουμε όλοι μαζί καλή δουλειά, συνεχίζουμε έτσι για να τον ξεφορτωθούμε γρήγορα”. Το να μας λέτε “είναι μακρύς ο δρόμος”, που σημαίνει ότι θα σας βλέπουμε επ’ αόριστον κάθε βράδυ στις ειδήσεις, μαζί με τον κ. Λοΐζου, να μας λέτε τη λυπητερή της ημέρας, είναι λόγος απελπισίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *