Όταν θέλει ο Θεός να χαλάσει τον μέρμηγκα…

Πρόσφατο εξώφυλλο του γερμανικού Der Spiegel, με γελοιογραφία του Ερντογάν, σε σχέση με τη μανία του εναντίον του αντιπολιτευόμενου τύπου.
Πρόσφατο εξώφυλλο του γερμανικού Der Spiegel, με γελοιογραφία του Ερντογάν, σε σχέση με τη μανία του εναντίον του αντιπολιτευόμενου τύπου.

Όταν ο θεός θέλει να χαλάσει τον μέρμηγκα του δίνει φτερά, λέει μια ελληνική παροιμία. Το βλέπουμε και στη ζωή αυτό, αλλά και στην ιστορία ανατρέχοντας κανείς θα καταγράψει πάμπολλα παραδείγματα ηγετών που τους τρέλανε η εξουσία και τους οδήγησε στην καταστροφή, άλλοτε μόνους κι άλλοτε με τους λαούς τους μαζί. 

Ο Ταγίπ Ερντογάν αποτελεί αναμφίβολα αυτή την περίπτωση. Όντας ο πρώτος ηγέτης της Τουρκίας μετά τον Αττατούρκ, που κατάφερε να εξασφαλίσει ένα τόσο ευρύ έρεισμα εξουσίας και για τόσο μακρύ χρονικό διάστημα, έχασε το μέτρο. Η αλαζονία του τον τρέλανε. Στα πρώτα χρόνια της εξουσίας του παρήγε για τη χώρα του εποικοδομητική πολιτική, οδηγώντας την οικονομία της σε ανάπτυξη με παράλληλες κινήσεις εξυγχρονισμο σε αρκετούς τομείς.

Εδώ και μερικά χρόνια ωστόσο ο ίδιος «έχει ξεφύγει” κι η κατάστασή του επιδεινώνεται με γεωμετρική πρόοδο. Μοιάζει να έχει χάσει επαφή με την πραγματικότητα, καθώς η αυταρέσκειά του έχει υποκαταστήσει την απαραίτητη, για κάθε άνθρωπο και κυρίως για κάθε ηγέτη, αυτογνωσία.

Η νεο-οθωμανική του πολιτική στη διάρκεια της ούτω καλούμενης «αραβικής άνοιξης” τον έφερε σε κατά μέτωπο σύγκρουση με τον Ισραήλ, την Αίγυπτο και άλλες σημαντικές χώρες της περιοχής. Η εμπλοκή του στο Συριακό ζήτημα και η σύγκρουσή του με τη Ρωσία υπήρξε η επόμενη παταγώδης αποτυχία του. Βεβαίως το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό όσο διαβάζεται στις πιο πάνω γραμμές. Είναι πολυδιάστατο και δεν θα το αναλύσω στο σύντομο αυτό άρθρο.

Είναι πάντως ολοφάνερο, από δηλώσεις, αντιδράσεις, πολιτικές κινήσεις και δημοσιεύματα σε Δύση και Ανατολή ότι ο Ταγίπ Ερντογάν τελεί υπό δυσμένεια σε όλα διεθνή κέντρα αποφάσεων. Είναι το μαύρο πρόβατο, όχι μόνο για τους Ρώσους, αλλά και για ολόκληρο το δυτικό στρατόπεδο, Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Ισραηλινούς. 

Η μεν Ρωσία βάλλει εναντίον του κατά βούλησην. Οι δυτικοί, λόγω της σημαντικότητας της Τουρκίας για το δυτικό στρατόπεδο, είναι πιο προσεκτικοί στις διατυπώσεις τους, αλλά είναι πέρα από φανερή η δυσαρέσκεια τους, αν όχι και η πρόθεσή τους να τελειώνουν μαζί του. 

Η δημιουργία κουρδικού κράτους στο νότιο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας, σε εδάφη της Συρίας και του Ιράκ, φαίνεται να αποτελεί ήδη ειλημμένη συναπόφαση ΗΠΑ και Ρωσίας. Εκείνο που μένει είναι να δούμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση μετά από αυτό.

Πάντως οι τελευταίες δυτικές δηλώσεις εναντίον της παρανοϊκής συμπεριφοράς του Τούρκου προέδρου εναντίον του αντιπολιτευόμενου τύπου, προδήλως εκφράζουν μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα που προοιωνίζεται φάγωμα του Ερντογάν, με μεθοδεύσεις πιθανότατα εκ των ένδον οι οποίες, παρότι είναι ακόμη αόρατες, προβλέπω ότι σύντομα θα εκδηλωθούν καταλυτικά. 

1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *