Η δικαίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας κι οι πλανοδιοπώλες της μιζέριας

Posted by: on Ιαν 13, 2017 | No Comments

Ο Νίκος Αναστασιάδης κι οι συνεργάτες του, τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ κι όλοι όσοι στήριξαν την απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας να μεταβεί στη Γενεύη για τις συνομιλίες και τη Διάσκεψη για την Κύπρο, δικαιώθηκαν απόλυτα. Με εξαιρετική προεργασία και προετοιμασία για την πολύ σοβαρή δουλειά που είχαν να κάνουν εκεί, έδωσαν ένα πραγματικό ρεσιτάλ υπευθυνότητας κι επαγγελματισμού. 

Έχοντας προνοήσει για όλα τα σενάρια ως προς το χάρτη που θα παρέδιδε η τουρκική πλευρά, είχαν έτοιμη την επιστολή με τις παρατηρήσεις τους και την παρέδωσαν στον ΟΗΕ από την ίδια εκείνη στιγμή, σε αντίθεση με την τουρκική πλευρά που τρέχει ακόμη να συντάξει τη δική της επιστολή 24 ώρες μετά.

Στην ιστορική Διάσκεψη για την Ασφάλεια,  ο πρόεδρος Αναστασιάδης, δηλώνοντας ενώπιον όλων των συμμετεχόντων ότι θα μιλήσει τόσο ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και ως ηγέτης των Ελληνοκυπρίων, κατέθεσε μια σοβαρή, συγκροτημένη και παραγωγική πρόταση για το θέμα της ασφάλειας, πάνω στην οποία βασίστηκε η συζήτηση κι η συμφωνία των τριών εγγυητριών δυνάμεων για τα επόμενα βήματα, με πρώτη τη συνάντηση των τεχνοκρατών σε μία εβδομάδα. 

Στη Διάσκεψη της Γενεύης, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ήταν απλώς παρούσα, ήταν πρωταγωνίστρια και το ρόλο αυτό τον διεκδίκησε με το σπαθί της, με τη σοβαρή κι επιβλητική παρουσία του προέδρου και της αντιπροσωπείας της. Η ρητή αναφορά του Γ.Γ. σε επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και των δύο κοινοτήτων της, ήταν μια ηχηρή κι αποστομωτική απάντηση όχι μόνο προς την Τουρκία, που θεωρεί την Κ.Δ. εκλιπούσα, αλλά και προς τους κομματάρχες εκείνους που λιποτάκτησαν και μποϋκόταραν με την απουσία τους την κυπριακή συμμετοχή στη Διάσκεψη. Εκείνους που, με τη θλιβερή τους ανακοίνωση λίγο πριν από τη Διάσκεψη, από μόνοι τους κατάργησαν την Κυπριακή Δημοκρατία κι αναβάθμισαν τον τουρκοκύπριο ηγέτη.

Τους αδικαιολογήτως απόντες από την κρισιμότερη εδώ και 43 χρόνια μάχη της πατρίδας, που επέλεξαν, αντί του καθήκοντος και της ευθύνης, να παίξουν ένα φτηνό μικροπολιτικό παιχνίδι φιγούρας κι εντυπώσεων, μετατρέποντας έτσι τους εαυτούς τους σε θλιβερούς πλανοδιοπώλες μιζέριας, άρνησης κι αυτοκαταστροφικής ηττοπάθειας. Την είσπραξη όμως θα την λάβουν όταν επιστρέψουν στην Κύπρο και θα αντικρίσουν στα μάτια αυτό το λαό. 

1

Leave a Reply