“Ο δικός μας ο κλέφτης είναι καλύτερος από τον δικό σας. Είναι πιο καλό πλάσμα. Ο δικός μας ο απατεώνας είναι πιο όμορφος ρε παιδιά, είναι πιο γοητευτικός από τους δικούς σας. Ο δικός μας ο dealer ναρκωτικών είναι πιο άθωος. Ο δικός μας ο -ξέρω ‘γώ- βιαστής είναι πιο ευαίσθητο πλάσμα από τους δικούς σας. Ο δικός μας ο φονιάς είναι πιο εκλεπτυσμένη προσωπικότητα από τους δικούς σας.”
Τι με έπιασε και λέω αυτές τις ανοησίες; Η απελπισία! Διότι βλέπω πόσοι πολλοί Κύπριοι πολίτες, ψηφοφόροι, μέσα στα κοινωνικά δίκτυα σπεύδουν να υπερασπιστούν, να κάνουν το δικηγόρο δηλαδή παλιών ή καινούργιων νεοφανών πολιτικών, όταν αυτοί οι πολιτικοί κατηγορούνται για κάτι.
Το δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις ότι τα δύο τρίτα των Κυπρίων είμαστε απογοητευμένοι με το πολιτικό σύστημα. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι, που δεν ξέρω πόσοι είναι, μπορεί να είναι και η πλειοψηφία δηλαδή αυτοί, αντί να θέλουν να αλλάξει το σύστημα, θέλουν να αλλάξουν τα πρόσωπα μέσα στο σύστημα. Ε, το σύστημα θα συνεχιστεί, μην σας πω θα γίνει και χειρότερο. Απλώς να είναι άλλοι εκεί να τρώνε, να είναι άλλοι, να μας δουλεύουν, να είναι άλλοι να μας εκμεταλλεύονται. Ε, πώς αλλιώς να το ερμηνεύσω τούτο το φαινόμενο; Που αντί να συγκρίνουμε ποιος έχει τους καλύτερους, που αντί να λέμε να πούμε “εμείς έχουμε καλύτερους από τους δικούς σας”, συγκρίνουμε ποιος έχει τους χειρότερους και λέμε “όχι, οι δικοί σας είναι χειρότεροι από τους δικούς μας”.
ΕΙΣΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ; “Ο δικός μας ο κλέφτης είναι καλύτερος από τον δικό σας. Είναι πιο καλό πλάσμα. Ο δικός μας ο απατεώνας είναι πιο όμορφος ρε παιδιά, είναι πιο γοητευτικός από τους δικούς σας. Ο δικός μας ο dealer ναρκωτικών είναι πιο άθωος. Ο δικός μας ο -ξέρω ‘γώ- βιαστής είναι πιο ευαίσθητο πλάσμα από τους δικούς σας. Ο δικός μας ο φονιάς είναι πιο εκλεπτυσμένη προσωπικότητα από τους δικούς σας.” Τι με έπιασε και λέω αυτές τις ανοησίες; Η απελπισία! Διότι βλέπω πόσοι πολλοί Κύπριοι πολίτες, ψηφοφόροι, μέσα στα κοινωνικά δίκτυα σπεύδουν να υπερασπιστούν, να κάνουν το δικηγόρο δηλαδή παλιών ή καινούργιων νεοφανών πολιτικών, όταν αυτοί οι πολιτικοί κατηγορούνται για κάτι. Το δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις ότι τα δύο τρίτα των Κυπρίων είμαστε απογοητευμένοι με το πολιτικό σύστημα. Φαίνεται όμως ότι κάποιοι, που δεν ξέρω πόσοι είναι, μπορεί να είναι και η πλειοψηφία δηλαδή αυτοί, αντί να θέλουν να αλλάξει το σύστημα, θέλουν να αλλάξουν τα πρόσωπα μέσα στο σύστημα. Ε, το σύστημα θα συνεχιστεί, μην σας πω θα γίνει και χειρότερο. Απλώς να είναι άλλοι εκεί να τρώνε, να είναι άλλοι, να μας δουλεύουν, να είναι άλλοι να μας εκμεταλλεύονται. Ε, πώς αλλιώς να το ερμηνεύσω τούτο το φαινόμενο; Που αντί να συγκρίνουμε ποιος έχει τους καλύτερους, που αντί να λέμε να πούμε “εμείς έχουμε καλύτερους από τους δικούς σας”, συγκρίνουμε ποιος έχει τους χειρότερους και λέμε “όχι, οι δικοί σας είναι χειρότεροι από τους δικούς μας”. Ρε μα είμαστε σοβαροί σε τούτο τον τόπο; Αντί να γυρέψουμε και να πούμε “ρε παιδιά, μα δεν έχουμε σε τούτο τον τόπο ανθρώπους με ικανότητες, με γνώσεις, με εμπειρίες, με κρίση, με όραμα; Ανθρώπους τέλος πάντων, οι οποίοι στη δουλειά τους εν παραγωγικοί, ξεχωρίζουν, είναι επίσης άνθρωποι τίμιοι, είναι άνθρωποι που προσφέρουν και στην κοινωνία; Πούντους, ρε παιδιά; Βρείτε τους. Ο καθένας αυτόν που ξέρει. Φέρτε τους εδώ να τους βάλουμε μες στη Βουλή ή να τους βάλουμε να μας κυβερνήσουν. Αντί να κάνουμε αυτό το πράγμα, γυρεύουμε να ξεπλύνουμε τις αμαρτίες του κάθε ενός πολιτικού που είναι δικός μας και να το συγκρίνουμε με τους πολιτικούς των άλλων. Πώς θα πάει μπροστά αυτός ο τόπος με τέτοια νοοτροπία; Ε, δε θα πάει μπροστά, μάνα μου. Πίσω-πίσω θα πηγαίνει. Και δεν ξέρω κι εγώ τι Κύπρο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας ή αν θα μείνει Κύπρος ώσπου να έρθει η ώρα να στην παραδώσουμε.
Ρε μα είμαστε σοβαροί σε τούτο τον τόπο; Αντί να γυρέψουμε και να πούμε “ρε παιδιά, μα δεν έχουμε σε τούτο τον τόπο ανθρώπους με ικανότητες, με γνώσεις, με εμπειρίες, με κρίση, με όραμα; Ανθρώπους τέλος πάντων, οι οποίοι στη δουλειά τους εν παραγωγικοί, ξεχωρίζουν, είναι επίσης άνθρωποι τίμιοι, είναι άνθρωποι που προσφέρουν και στην κοινωνία; Πούντους, ρε παιδιά; Βρείτε τους. Ο καθένας αυτόν που ξέρει. Φέρτε τους εδώ να τους βάλουμε μες στη Βουλή ή να τους βάλουμε να μας κυβερνήσουν.
Αντί να κάνουμε αυτό το πράγμα, γυρεύουμε να ξεπλύνουμε τις αμαρτίες του κάθε ενός πολιτικού που είναι δικός μας και να το συγκρίνουμε με τους πολιτικούς των άλλων. Πώς θα πάει μπροστά αυτός ο τόπος με τέτοια νοοτροπία;
Ε, δε θα πάει μπροστά, μάνα μου. Πίσω-πίσω θα πηγαίνει. Και δεν ξέρω κι εγώ τι Κύπρο θα παραδώσουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας ή αν θα μείνει Κύπρος ώσπου να έρθει η ώρα να στην παραδώσουμε.
