Ατολμία…

Μες στη βροχή που γήτεψες να αρχίσει,
κοίταξες προς τον ουρανό
και ξέβαψαν τα μάτια σου
και τα σε στάση ικεσίας χέρια σου αποσυντέθηκαν
κι έμεινες στήλη άλατος, στην αλυκή του χρόνου.