Δημόσιος λόγος · Μουσική · Εικόνα · Ιστορίες
-Θυμάσαι, γιε μου, που μας έλεγες ότι κάτι κακό συμβαίνει κι εμείς δεν σου δίναμε σημασία; Έμεινε από τότε μέσα στο νου μου και δεν το ξεχνώ! Η γειτόνισσα μας στην Πάνω Λακατάμια, η κυρά Φροσού, μεγάλη πια σήμερα στην ηλικία, θυμάται…
Διαβάστε περισσότερα →Κολλήσαμε στα υπέροχα συνθήματα, στη μαγκιά που τρώει περήφανα καρπαζιές, στα “λόγια και τα χρόνια τα χαμένα”… Όχι, λέει, σε λύσεις που ξεπουλάνε την πατρίδα και τα μάτια μας πλημμυρίζουν με πατριωτικά δάκρυα συγκίνησης. Όταν την ίδια στιγμή η μισή μας πατρίδα…
Διαβάστε περισσότερα →Αξιοπρεπείς ήττες δεν υπάρχουν. Αξιοπρεπής είσαι όταν στέκεσαι όρθιος, περήφανος και νικητής. Λυπάμαι και θυμώνω πολύ όταν κοιτάω πίσω, την ιστορία αυτού του τόπου από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει ούτε και μία νίκη. Ένδοξες στιγμές ναι, θυσίες…
Διαβάστε περισσότερα →Βλέπω τον προκλητικά ερασιτεχνικό θίασο των πολιτικών μας να δίνει άλλη μια παράσταση μετά το Greentree και νιώθω μέσα μου μια απέραντη λύπη. Επειδή, ρε γαμώ το, είτε το θέλω είτε όχι βλέπω κάθε πρωί αντίκρυ τον Πενταδάκτυλο με τη σημαία του ψευδοκράτους…
Διαβάστε περισσότερα →
