Δημόσιος λόγος · Μουσική · Εικόνα · Ιστορίες
Ο Κωνσταντίνος Οδυσσέως μιλά με τη Μικαέλα Κωνσταντίνου για τη ζωή του, από την ταραγμένη δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα. Για τα παιδικά και νεανικά του χρόνια, το γάμο και την οικογένειά του, για την καριέρα του αρχικά ως εκπαιδευτικός και μετά…
Διαβάστε περισσότερα →Όταν με πήρε τηλέφωνο η μάνα μου, ο παππούς είχε κιόλας φύγει. Δεν τον προλάβαινα πια. Κοίταξα απ’ το παράθυρο τον ουρανό. Τα σύννεφα μαζεύονταν με μια ασυνήθιστη σπουδή… Όταν ξεκίνησα τ’ αμάξι, βαριές σταγόνες πάσκιζαν να μου τρυπήσουν το παρμπρίζ. Μας…
Διαβάστε περισσότερα →Αφιερωμένο σε μια …ευπαθή ομάδα που φαίνεται να μην τη λογαριάζει κανένας αυτές τις ημέρες… Στους ερωτευμένους! Όλους εκείνους που, λόγω του αναγκαστικού εγκλεισμού, δεν μπορούν να συναντήσουν το ταίρι τους και – πιστέψτε μας- είναι πολλοί! Ευχαριστώ τους ηθοποιούς της σειράς…
Διαβάστε περισσότερα →Στον Γρηγόρη Αυξεντίου. Εδώ είμαστε ακόμα Γρηγόρηστο μηδέν της απραξίαςμε τους φραπέδες αραχτοί στην αυταπάτη.Δεν μας πληγώνει τίποτααπ’ ό,τι αγάπησες. Ξέρω δεν είσαι πια παρών όταν μαζεύονταιγραβατωμένοι ρήτορες κι άλλοι που θέρισανκαρπούς απ’ τη σπορά σουτόσο μικροί κάτω απ’ το μπόι σουτόσο…
Διαβάστε περισσότερα →Όταν κάναμε αυτή την κουβέντα, το 2004, η γιαγιά ήταν 100 χρονών ή κάπου εκεί. Η ίδια δεν ήξερε πότε ακριβώς γεννήθηκε… Παρόλα αυτά κρατούσε μέχρι το τέλος της ζωής της ένα θησαυροφυλάκιο από αναμνήσεις, γλυκές και πικρές μιας πολύ δύσκολης ζωής,…
Διαβάστε περισσότερα →Επεισόδιο από την πρώτη καθημερινή κωμική σειρά της κυπριακής τηλεόρασης, με τίτλο ΣΤΟ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ. Με δημιουργό – σεναριογράφο τον Κωνσταντίνο Οδυσσέως και πρώτο σκηνοθέτη το Δημήτρη Τοκαρή, η σειρά έκανε μεγάλη επιτυχία τα χρόνια 1998 – 2000, στο τηλεοπτικό κανάλι Sigma.…
Διαβάστε περισσότερα →Ανασύρουν φαντάσματα κλεισμένα στη σοφίτα της καχυποψίας μας. Δασείες, ψιλές, οξείες, βαρείες, περισπωμένες, διαλυτικά, εισαγωγικά, ομοιοματικά, κεφαλαία, πεζά, παύλες, κόμματα, άνω τέλειες, άνω και κάτω τελείες, τελείες. Τόνοι και πνεύματα, σημεία της στίξεως μεταμορφωμένα σε σημεία και τέρατα. Έτσι περάσαν άγονα σαράντα…
Διαβάστε περισσότερα →Στην άμμο με την ύλη σου, έτσι όπως δόθηκες με λέξεις άρρητες, πλήρεις αισθήσεις, στη μουσική σιωπή της πανσελήνου. Πώς καθρεφτίζονταν πάνω στη θάλασσα σαν ένας δίαυλος φυγής στ’ άγνωστο σύμπαν, πώς στροβιλίζονταν σφές κι ανάσες κι ευωδιές σ’ άδυτα βάθη.…
Διαβάστε περισσότερα →
