Αρχείο κατηγορίας COVID-19

ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΙ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΟΙ “ΕΚΛΕΚΤΟΙ”

Επειδή θεωρώ άκρως επικίνδυνο αυτό που συνέβη, επανέρχομαι στην κατάπτυστη απόφαση δικαστή να φυλακίσει έναν φιλήσυχο πολίτη επειδή ήταν στο δρόμο στις 9:20 το βράδυ και πήγαινε στο σπίτι της κοπέλας του.

Ο λόγος για τον οποίο σύρθηκε ο άνθρωπος στο δικαστήριο και πολύ περισσότερο η ποινή που του επιβλήθηκε αποτελούν κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών.

Χωρίς να είμαι νομικός, αρνούμαι να δεχτώ ότι θεσμοί μιας δημοκρατικής πολιτείας δικαιούνται να θεσπίζουν νόμους και κανονισμούς οι οποίοι να καταστρατηγούν κατάφωρα τη δημοκρατία, πλην της κατάστασης πολέμου ή έκτακτης ανάγκης, όπως είναι βεβαίως ο λοιμός, κατάσταση η οποία ωστόσο θα πρέπει να τεκμηριώνεται πλήρως.

Στο τέλος μιας δίμηνης περιόδου καταστρατήγησης των αρχών της δημοκρατίας, με πράξεις αμφιβόλου νομιμότητας/συνταγματικότητας και υπό συνθήκες που πλέον δεν τεκμηριώνεται πειστικά ότι συνιστούν πραγματική κατάσταση λοιμού ή έκτακτης ανάγκης, έρχεται ένας δικαστής και στέλνει έναν πολίτη στη φυλακή, επειδή στις 9:20 το βράδυ πήγαινε στο σπίτι που διαμένει με την κοπέλα του;

Ναι, θεωρώ την απόφαση παράλογη, απάνθρωπη, ανάλγητη, ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ. Μα να φυλακίζεται σε δημοκρατία άνθρωπος για τέτοιο λόγο; Υπό το φόβο μιας αρρώστιας που έστειλε σε δυο μήνες μόλις 200 ανθρώπους στο νοσοκομείο, δηλαδή κατά μέσο όρο ΤΡΕΙΣ (3) ανθρώπους την ημέρα, οι περισσότεροι από τους οποίους παρουσίασαν ήπια συμπτώματα (σαν κρυολόγημα) και προκάλεσε το θάνατο σε 17 πρόσωπα που είχαν ήδη άλλα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας;

Ζητώ από το αρμόδιο σώμα να αποπέμψει πάραυτα τον δικαστή, του οποίου την ευθυκρισία αμφισβητώ.

Θεωρώ τον νόμο που έδωσε στον δικαστή την εξουσία να διαπράξει αυτό το ολίσθημα ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και εκείνους που θέσπισαν ένα τέτοιο νόμο υπολόγους στο λαό και στη δικαιοσύνη, με την κατηγορία του πραξικοπήματος αν όχι και της έσχατης προδοσίας. Όσο ακραία κι αν ακούγεται αυτή η θέση, τέτοια πρέπει να είναι η στάση του πολίτη, άτεγκτη, απόλυτη, αδιαπραγμάτευτη, όταν πρόκειται να υπερασπιστεί και να περιφρουρήσει τη δημοκρατία.

Κάποιοι φίλοι και αξιόλογοι νομικοί, υπερασπίζονται τον δικαστή διότι, λέει, στο δικαστήριο δεν λέχθηκε το ιστορικό του κατηγορούμενου ως ελαφρυντικό στοιχείο και ως εκ τούτου δεν γνώριζε ο δικαστής. Μα συγγνώμη, δηλαδή έπρεπε ο άνθρωπος να απαλλαχθεί μόνο και μόνο επειδή η οικογένειά του άξιζε τον σεβασμό της πολιτείας; Ο οποιοσδήποτε άλλος πολίτης είναι εντάξει να φυλακίζεται για ενάμισι μήνα για ένα τέτοιο λόγο; Για όνομα του Θεού!

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΑΝΟΧΗ ΜΑΣ ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ, στην οποία τιμωρούνται με σκληρότητα οι απλοί άνθρωποι και απαλλάσσονται κάθε κατηγορίας οι διεφθαρμένοι του πολιτικοοικονομικού συστήματος.

ΑΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ Ή ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΟΥΝ

Είπα να περιμένω 48 ώρες πριν σχολιάσω τη φυλάκιση 35χρονου που διέπραξε το έγκλημα να πάει να συναντήσει βράδυ την κοπέλα του στο σπίτι της, τις μέρες της καραντίνας. Περίμενα να ακούσω κανένα παρασκήνιο, κάτι που να δικαιολογεί αυτή την ανήκουστη καταδίκη.Τελικά μαθαίνω ότι τον αποφυλακίζουν με ενέργειες του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Γενικού Εισαγγελέα.

Ναι αλλά αντιλαμβάνεστε πως, αν ο νέος αυτός άνθρωπος καταδικάστηκε σε 45 μέρες φυλάκιση επειδή παραβίασε το κέρφιου και πήγε στην κοπέλα του, τότε μιλάμε για ένα εξαιρετικά σοβαρό ολίσθημα κυβερνητών και νομοθετών, για μια τεραστίων διαστάσεων εκτροπή από την έννοια της δημοκρατίας, μια κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εκείνοι οι οποίοι επέβαλαν νόμους και κανονισμούς, που επιτρέπουν ή επιβάλλουν στα δικαστήρια τέτοιες αποφάσεις, θα πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον του λαού ή και της δικαιοσύνης – σε περίπτωση προσφυγής του παραπονούμενου στο Ανώτατο (Συνταγματικό) Δικαστήριο- για τη σκοπιμότητα αντιδημοκρατικών νόμων και διαταγμάτων και κατά πόσο αυτή δικαιολογείται ως εκ των πραγμάτων. Πολύ φοβάμαι ότι τα επιδημιολογικά και άλλα συναφή στοιχεία, δε θα ελαφρύνουν καθόλου τη θέση όσων αποφάσισαν ή και νομοθέτησαν, καταστρατηγώντας δημοκρατικά θέσμια και θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ενδεχομένως παραβιάζοντας το Σύνταγμα της χώρας.

ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

“Δεν είναι δυνατόν να έγιναν όλοι υπεραθλητές”, είπε σήμερα ο Υπουργός Εσωτερικών, ειρωνευόμενος τον κόσμο που βγήκε το σαββατοκύριακο για περπάτημα ή για κολύμπι. Κατάφερε δηλαδή για άλλη μια φορά να προκαλέσει το κοινό αίσθημα. Αφότου έγινε υπουργός, ο Νίκος Νουρής τείνει να γίνει γίνει η πλέον δυσάρεστη έκπληξη της κυβέρνησης Αναστασιάδη, στη δεύτερή του θητεία.

Δική μου ταπεινή άποψη είναι ότι θα μπορούσε να πει τα εξής:

Καταλαβαίνουμε ότι κάνετε ένα αγώνα εδώ και δύο μήνες, με δραστική αλλαγή της ζωής σας, ότι σας λείπουν οι γονείς σας, αγαπημένα σας πρόσωπα, οι φίλοι σας, η απαραίτητη αναψυχή που χρειάζεστε για να μην τρελαθείτε μέσα στην απομόνωση. Καταλαβαίνουμε ότι τώρα θέλετε να βγείτε έξω, να περπατήσετε, να τρέξετε, να κολυμπήσετε, θέλετε να ξαναγίνετε άνθρωποι. Κάντε το όμως με προσοχή. Να προσέχετε την προσωπική σας υγιεινή, να τηρείτε τις αποστάσεις από τους άλλους που συναντάτε έξω, να τηρείτε γενικά τα μέτρα. Πάμε καλά και πρέπει να συνεχίσουμε έτσι, μέχρι να εξαλειφθεί ο κορωνοϊός.”

Αυτό το μήνυμα έπρεπε να στείλει ο υπουργός και όχι για άλλη μια φορά να σταθεί απέναντι στους πολίτες, με το ύφος του λοχία που δίνει παραγγέλματα στους στρατιώτες και στο ενδιάμεσο τους ειρωνεύεται κιόλας.

ΑΛΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΟΥΝ

Επειδή παρατηρώ σε σχόλια και αναρτήσεις ότι κάποιους τους ενόχλησε η αισιοδοξία μου, ότι θα περάσει γρήγορα ο κορωνοϊός, θα ήθελα να σημειώσω τα εξής:

Ποτέ δεν αμφισβήτησα την ανάγκη να ακολουθήσουμε όλοι πιστά τα μέτρα που αποφάσισε η κυβέρνηση, με βάση τις εισηγήσεις της επιστημονικής ομάδας. Αντίθετα τόνισα ότι πρέπει να τα εφαρμόσουμε πιστά. Εκείνο που γράφω εδώ και δύο μήνες και δε χρειάστηκε να το αναθεωρήσω, είναι ότι η COVID-19 είναι μεν μια ιδιαίτερα μεταδοτική ασθένεια αλλά όχι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τον γενικό πληθυσμό. Μπορεί όμως να καταστεί σε μεγάλο βαθμό θανατηφόρα ανάμεσα στις ευπαθείς ομάδες.

Ακριβώς αυτό έχει αποδειχτεί στην πράξη στον τόπο μας. Το 80% όσων νόσησαν παρουσίασαν ελαφρά έως καθόλου συμπτώματα και μόνο το 20% χρειάστηκε ιατρική φροντίδα. Είχαμε μέχρι στιγμής 16 θανάτους, ατόμων με άλλα πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Η δική μου σύσταση σε κάθε περίπτωση ήταν ότι οφείλουμε όλοι να συμπεριφερθούμε υπεύθυνα και να προστατεύσουμε τους συνανθρώπους μας.

Ουδέποτε έγραψα ή άφησα να νοηθεί ότι κακώς επεβλήθησαν τα μέτρα και, αντίθετα με το τι λένε εκείνοι που θεωρούν ότι κακώς μπήκαμε σε καραντίνα, τα στοιχεία δείχνουν ότι χώρες που δεν εφάρμοσαν τόσο αυστηρά μέτρα, είχαν (κατ΄ αναλογία) πάνω από τριπλάσια κρούσματα και θανάτους. Βεβαίως ο τελικός απολογισμός πρέπει να γίνει στο τέλος της πανδημίας και όχι τώρα. Τότε είναι που θα αξιολογήσουμε ορθά ποιοι πήραν τις σωστές αποφάσεις και ποιοι ενήργησαν λανθασμένα.

Στη φάση που βρισκόμαστε τώρα και πάλι τα δικά μου άρθρα κινούνται στη σφαίρα των όσων ανακοινώνονται από την επιστημονική ομάδα. Οι ίδιοι οι επιστήμονες έδωσαν το πράσινο φως για το σταδιακό άνοιγμα και τους ακούσαμε με τα αυτιά μας να λένε ότι η ασθένεια υποχωρεί κι ότι είναι ζήτημα χρόνου ο κορωνοϊός να εξαλειφθεί από την Κύπρο. Δεν έγραψα τίποτε το διαφορετικό από αυτό και τίποτε που είναι στη σφαίρα της δικής μου φαντασίας.

Προσπαθώ μέσα από τα άρθρα μου να μεταδώσω θετικά, αισιόδοξα μηνύματα ότι θα τα καταφέρουμε, κάτι βεβαίως που πιστεύω ακράδαντα. Θεωρώ ότι έχει σημασία να εισπράττουν τέτοια μηνύματα άνθρωποι με ευάλωτη ψυχολογία, που επηρεάζονται πολύ από το τι ακούνε και τι διαβάζουν. Παρόλα αυτά τα δικά μου μηνύματα δεν άρεσαν σε εκείνους που συμπεριφέρονται φοβικά, λες και θέλουν να μείνουμε μέσα στα σπίτια κλεισμένοι, αδιαφορώντας για τις οποιεσδήποτε άλλες συνέπειες, οι οποίες ενδεχομένως να είναι και πολύ χειρότερες από την COVID-19.

Αλλά αν κάποιοι οφείλουν να αναθεωρήσουν τη σκέψη τους είναι αυτοί και όχι εγώ. Διότι εγώ δεν φορτώνω τις δικές μου έγνοιες και τα προβλήματα στους άλλους. Αυτοί οφείλουν να τιθασεύσουν τους φόβους τους και να προσπαθήσουν να λειτουργούν με τη λογική και όχι τερατοποιώντας την κατάσταση. Σε δύσκολες στιγμές, όπως αυτές που ζούμε, είναι ό,τι χειρότερο να βγαίνει ο καθένας στα κοινωνικά δίχτυα και να μας βομβαρδίζει με τις φοβίες του.

Δηλαδή δε μας φτάνει η δική μας στενοχώρια γι’ αυτό που μας συμβαίνει, δε μας φτάνουν οι δικές μας έγνοιες, έπρεπε να έχουμε και του καθενός το “μπίρι-μπίρι”; Από τη μια εκείνους που ισχυρίζονται ότι όλα αυτά που συμβαίνουν είναι μια παγκόσμια συνωμοσία της “Νέας Τάξης” και βλέπουν τα μέτρα σαν προσπάθεια υποδούλωσης μας κι από την άλλη εκείνους που νομίζουν ότι ο κορωνοϊός είναι πανούκλα και αρνούνται να τον αντιληφθούν στα πραγματικά του μέτρα, που είναι πολύ μικρότερα από τον πανικό τους;

Δυστυχώς όλοι αυτοί οι πεσιμιστές, με τα μίζερα και αυτοκαταστροφικά τους μηνύματα, επηρεάζουν αρνητικά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό άλλων ανθρώπων που, λόγω χαρακτήρα, είναι ευάλωτοι απέναντι στο φόβο του απροσδιόριστου κινδύνου. Ένας ευάλωτος άνθρωπος χρειάζεται στήριξη και αισιοδοξία και όχι να έχει κάποιους πάνω στο κεφάλι του να του τον βομβαρδίζουν με μηνύματα τρόμου και απαισιοδοξίας, ότι πρέπει να μείνει κλεισμένος μέσα στη θλίψη του, αλλιώς θα έρθει ο κορωνοϊός να τον σκοτώσει!

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ COVID-19-PARANOIA

Όταν ξεκίνησε η πανδημία COVID-19 δεχτήκαμε μια επίθεση τρόμου από μερίδα επιστημόνων, οι οποίοι παρουσίαζαν τον άγνωστο ιό σαν την πανούκλα του 21ου αιώνα.

Στην Κύπρο υπήρξαν επιστήμονες που έγραφαν με πάσα σοβαρότητα στα κοινωνικά δίκτυα πως, αν δεν κλεινόμασταν στο σπίτι, θα πέθαιναν εδώ, στον τόπο μας, 16 χιλιάδες συνάνθρωποί μας, στις ΗΠΑ 4 εκατομμύρια, στο Ηνωμένο Βασίλειο 1 εκατομμύριο και ούτω καθεξής. Όσοι γράφαμε ότι είναι σωστό να τηρήσουμε τα μέτρα αλλά δεν δικαιολογείται πανικός και άγχος, διότι η εικόνα που σιγά σιγά διαμορφώνεται για την ασθένεια δεν είναι και τόσο τρομαχτική, ακούγαμε νουθεσίες να προσέχουμε τι γράφουμε και ειρωνείες ότι είμαστε άσχετοι. Αμφισβητήθηκε επίσης και το κύρος επιστημόνων που υποστήριζαν μια πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση της πανδημίας, όπως π.χ. ο δρ. Ιωαννίδης του Stanford University.

Στη συνέχεια μας την έπεσαν οι επιρρεπείς σε θεωρίες συνωμοσίας, οι γνωστοί «ψεκασμένοι», που βλέπουν παντού σκοτεινές δυνάμεις, σιωνιστές, μασώνους, τους Ρότσιλντ, τους Ροκφέλερ, τον Μπιλ Γκέιτς που θέλει να μας εμβολιάσει με το ζόρι και να μας βάλει μικροτσίπ για να ελέγχει την σκέψη μας, διότι θέλει να φτιάξει παγκόσμια κυβέρνηση. Έκαιγαν κεραίες τηλεφωνίας που ήταν εγκατεστημένες στον τόπο τους για 20 χρόνια, νομίζοντας ότι είναι κεραίες 5G που τις τοποθετησαν όλη νύχτα, διότι γι’ αυτό μας κλείδωσαν μέσα στα σπίτια, κτλ κτλ. Άρχισαν να μας βομβαρδίζουν με πλαστά βίντεο, που δεν είχαν καμία σχέση με την αλήθεια, αναφορές στο τι είπαν διάφοροι γνωστοί απατεώνες και ψευδοεπιστήμονες σε όλο τον πλανήτη. Οτιδήποτε τελοσπάντων μπορούσε να κατεβάσει η αρρωστημένη τους φαντασία, το έφτιαχναν σε «είδηση» και το αναπαρήγαγαν μετά χιλιάδες ευκολόπιστοι χρήστες, με φοβική ιδιοσυγκρασία, μέσα στα κοινωνικά δίχτυα. Όσοι γράφαμε ότι αυτά είναι ανοησίες, ήμασταν «τα σκυλιά της Νέας Τάξης» που πληρωνόμαστε για παίζουμε το παιχνίδι του Μπιλ Γκέιτς. Σημειώστε ότι ανάμεσα στα τσιράκια του Μπιλ Γκέιτς κατέταξαν και τον δρα Κωστρίκη.

Ο χρόνος όμως έδειξε ότι τα περιοριστικά μέτρα έκαναν πολύ καλή δουλειά, αν συγκρίνει κανείς τον απολογισμό σε χώρες που εφάρμοσαν αυστηρά μέτρα με τον αντίστοιχο σε χώρες που το πήραν πιο χαλαρά κι άφησαν να λειτουργήσει σε μεγάλο βαθμό η «ανοσία αγέλης». Ωστόσο και παρόλο που άρχισαν τα μέτρα να χαλαρώνουν και επιστρέφουμε σιγά-σιγά στην κανονική μας ζωή, οι συνωμοσιολόγοι δεν σταματούν να παράγουν διαρκώς θεωρίες, διοχετεύοντάς τις στα κοινωνικά δίκτυα με πλαστές, ψευδείς ειδήσεις και δημιουργώντας έτσι μια εικονική πραγματικότητα που υπάρχει μόνο στην νοσηρή τους φαντασία.

Τώρα όμως που η COVID-19 φαίνεται να υποχωρεί στον τόπο μας κι είναι βέβαιο ότι πάμε σύντομα (και λόγω καλοκαιριού) σε μηδενικά κρούσματα, έχουμε πλέον να αντιμετωπίσουμε και τα ψυχολογικά των υποχόνδριων, οι οποίοι αρνούνται να δεχτούν ότι ο κορωνοϊός τελειώνει. Θέλουν να συνεχίσουμε να αισθανόμαστε τον κίνδυνο του θανάτου και να μένουμε κλειδωμένοι μέσα για να νιώθουν αυτοί ασφάλεια.

Κάθε χαλάρωση τη θεωρούν ύποπτη, ψάχνουν από πίσω να βρουν ποιοι είναι αυτοί που ανάγκασαν την κυβέρνηση να χαλαρώσει τα μέτρα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, θεωρούν ότι το να συνεχίσει να λειτουργεί η οικονομία δεν είναι αυτή τη στιγμή προτεραιότητα, δε θέλουν να σκέφτονται τις συνέπειες μιας νέας οικονομικής κρίσης, ούτε αν χιλιάδες συνάνθρωποί μας θα οδηγηθούν στην ανεργία, ούτε αν θα συνωστίζεται πάλι ο κόσμος στα κοινωνικά παντοπωλεία. Θεωρούν δεδομένο ότι θα πρέπει να συνεχίσει το κράτος να συντηρεί επιχειρήσεις και εργαζομένους, λες και το κράτος διαθέτει ιδιόκτητες καρτεσιανές πηγές που αναβλύζουν ευρώ.

Δεν άκουσαν ούτε τον Κωστρίκη ούτε τον Λοΐζου, που είπαν οι άνθρωποι ότι είναι ζήτημα χρόνου να εξαφανιστεί ο κορωνοϊός από την Κύπρο κι αν το άκουσαν θεωρούν ότι τους το επέβαλαν άλλοι να μας το πουν. H απόφαση για αραίωση των εμφανίσεων των επιστημόνων τους φάνηκε επίσης ύποπτη, θεώρησαν ότι κάποιοι προσπαθούν να τους παραγκωνίσουν για αλλότριους λόγους. Θέλουν κάθε μέρα στις 6:00 το απόγευμα να τους βλέπουν στην τηλεόραση, να μας λένε για νέα κρούσματα και νεκρούς. Ακριβώς όπως ο χαρακτηριστικός υποχόνδριος που υποσυνείδητα θέλει να είναι άρρωστος και δεν πιστεύει τον γιατρό που του λέει ότι δεν έχει τίποτα.

Ότι με στενοχώρησε πιο πολύ, αυτό το διάστημα της καραντίνας και των λοιπών μέτρων για περιορισμό της COVID-19 είναι η τραγική διαπίστωση ότι ένα μεγάλο ποσοστό συνανθρώπων μας σε τούτο τον τόπο κουβαλά ψυχολογικά προβλήματα, που πρώτα πρώτα δεν τους αφήνουν να ησυχάσουν οι ίδιοι. Δεν τους επιτρέπουν να σκέφτονται σε κάθε περίπτωση με καθαρό μυαλό, με βάση τη λογική, αλλά να λειτουργούν με βάση το μίζερο, φοβικό, αυτοκαταστροφικό τους υποσυνείδητο, που βλέπει γύρω αλλότρια κίνητρα και αιτίες.

Άλλοι βλέπουν την «Νέα Τάξη» της παγκοσμιοποίησης να θέλει να μας υποδουλώσει κι άλλοι το τοπικό Κεφάλαιο που θέλει να μας εκμεταλλευτεί, αδιαφορώντας αν θα αρρωστήσουμε και θα πεθάνουμε. Πίσω από όλους αυτούς βλέπουμε μια επίσης φοβισμένη κυβέρνηση να παίρνει και να ξε-παίρνει αποφάσεις, άλλοτε ακούγοντας τους μεν κι άλλοτε ακούγοντας τους δε, αντί να κλείσει τα αυτιά της και να κυβερνήσει με βάση την κοινή λογική.

Αυτή όμως η παράνοια πρέπει να σταματήσει αμέσως. Η κυβέρνηση οφείλει να πάρει κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν το μέλλον αυτής της χώρας, με βάση σοβαρές επιστημονικές συμβουλές, βασισμένες στη μέχρι σήμερα συμπεριφορά της πανδημίας COVID-19 και λαμβάνοντας υπόψη σφαιρικά όλα τα συναφή ζητήματα. Να αποφασίσει με σύνεση και καθαρό μυαλό και πάντως να σταματήσει να άγεται και να φέρεται από τις φοβίες, τα καπρίτσια και τα βίτσια του καθενός. Όπως μας έκλεισε πριν από σχεδόν δύο μήνες μέσα στα σπίτια μας, παραβιάζοντας θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, για πραγματικούς λόγους έκτακτης ανάγκης, να κάνει και τώρα αυτό που πρέπει με τόλμη και αίσθημα ευθύνης.

ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Από τη στιγμή που οι γιατροί της συμβουλευτικής επιτροπής για τη διαχείριση της COVID-19 δήλωσαν χθες αιφνιδιασμένοι με την απόφαση της κυβέρνησης για το άνοιγμα των σχολείων, θα πει ότι η απόφαση, εκτός από πολιτική, ήταν βεβιασμένη αν όχι πρόχειρη. Ως εκ τούτου κέρδισαν επιχειρήματα όσοι αντιτίθενται.

Δεν είμαι ειδικός για να πω αν είναι ασφαλές το άνοιγμα, πάντως μεγαλύτερες χώρες και με περισσότερους νεκρούς, τα άνοιξαν, αν αυτό λέει κάτι. Από την άλλη όμως λες, άξιζε τον κόπο για 13 μέρες; Δηλαδή τι θα προλάβουν να κάνουν σε 13 μέρες και πόσο σημαντικό ήταν να εκτεθούν τα παιδιά στον οποιοδήποτε τυχόν κίνδυνο, για ένα τόσο μικρό διάστημα, πλην των τελειοφοίτων που ευλόγως πρέπει να δώσουν εξετάσεις;

Ακούω γύρω και τις επικρίσεις ότι το επέβαλε λέει η Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) για να μην κάθονται εργαζόμενοι γονείς στο σπίτι προσέχοντας τα παιδιά… Αυτό πάλι, αν με ρωτάτε, μου ακούγεται σαν “κουβέντες της απάνω Τζερκατζής”. Ναι υπάρχει επιστολή της ΟΕΒ ότι πρέπει αμέσως να ανοίξουν τα σχολεία αλλά δε νομίζω ότι εξυπηρετεί σε κάτι την ΟΕΒ η εκ περιτροπής φοίτηση των παιδιών. Αν ένας γονιός μένει στο σπίτι για να προσέχει το παιδί, θα πηγαίνει μέρα παρά μέρα δουλειά; Αν έχει δυο παιδιά και πάνε εναλλάξ στο σχολείο, δε θα κάθεται πάλι σπίτι να προσέχει το ένα παιδί; Και ένα μήνα μετά που θα κλείσουν τα σχολεία για το καλοκαίρι τι θα γίνει;

Βλέπετε πώς μια άστοχη απόφαση σηκώνει τόσες αντιπαραγωγικές συζητήσεις, που αναρωτιέσαι τελικά με ποια λογική έπρεπε να γίνει τώρα όλο αυτό…

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΟΤΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ

Ακούω και διαβάζω ακόμη λόγια τρόμου από συνανθρώπους μας για την COVID-19. Τρέμουν τη χαλάρωση των μέτρων, τρέμουν τις εξόδους για δουλειά, το σταδιακό άνοιγμα καταστημάτων, εστιατορίων και καφετεριών, το επικείμενο άνοιγμα των σχολείων, τρέμουν οτιδήποτε περνά από το μυαλό τους ότι μπορεί να αυξήσει τα κρούσματα της COVID-19.

Εντάξει, το καταλαβαίνω, ο φόβος είναι ένα σύφυτο συναίσθημα. Αλλά ρε παιδιά, εσείς που φοβάστε τόσο πολύ… πέρασαν σχεδόν δύο μήνες από τότε που ήρθε στην Κύπρο αυτή η αρρώστια. Δεν άρχισε να σας περνά από το μυαλό ότι μπορεί να τρομάξαμε στην αρχή λίγο παραπάνω από το κανονικό; Ή ότι πλέον τώρα οι επιστήμονες έχουν καλύτερη γνώση του αντικειμένου και γι’ αυτό είναι κάπως πιο θαρραλέοι στα ανοίγματα που επιτρέπουν; Διότι ξέρουν καλύτερα πώς και πόσο μεταδίδεται ο ιός και με ποιους τρόπους μπορούμε να περιορίσουμε τη μετάδοσή του, χωρίς να είμαστε κλεισμένοι μέσα;

Πραγματικά πιστεύω ότι ο εγκλεισμός βοήθησε πολύ στον περιορισμό της μετάδοσης, αλλά από την άλλη, δεν κλειστήκαμε ο καθένας στο δωμάτιό του και δεν ξεμυτούσαμε από κει μέσα. Στους δύο μήνες της καραντίνας, χιλιάδες άνθρωποι πήγαιναν στις δουλειές τους κάθε μέρα, πηγαίναμε στις υπεραγορές, στους φούρνους, στα περίπτερα, στις τράπεζες, βγάζαμε τα σκυλιά μας περίπατο, συναντούσαμε κόσμο. Για να μην αναφέρω και τους παρανομούντες που δεν εφάρμοζαν καν τα μέτρα.

Μέσα σε δύο ολόκληρους μήνες μισο-καραντίνας είχαμε λιγότερα από 900 κρούσματα. Από αυτούς που κόλλησαν τον ιό, πολύ λίγοι χρειάστηκε να νοσηλευθούν, ακόμη πιο λίγοι να εισαχθούν στις ΜΕΘ και μέχρι στιγμής έχασαν τη ζωή τους συνολικά 15 άνθρωποι, που είχαν και χίλια δυο άλλα προβλήματα υγείας.

Επιτέλους εντάξει, χαλαρώστε. Δεν ήταν τελικά η συντέλεια του κόσμου. Όσοι με διαβάζετε, ξέρετε ότι τα γράφω αυτά από τότε που δεν είχε έρθει ακόμη στην Κύπρο ο ιός: Ότι είναι δηλαδή μια αρρώστια επικίνδυνη για τις ευπαθείς ομάδες και όχι για όλους. Ότι ναι, έπρεπε να ακολουθήσουμε τα μέτρα, για να μην θέσουμε σε κίνδυνο τις ζωές δικών μας αγαπημένων προσώπων, αλλά όχι να μας διακατέχει πανικός και άγχος! Αρχικά διότι ο πανικός και το άγχος προκαλούν ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ να αρρωστήσουμε. Έπειτα διότι δεν παίρνουμε σοφές αποφάσεις υπό το κράτος του πανικού. Αλίμονο αν μείνουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας, μέχρι να περάσει σε όλους ο φόβος. Τα οικονομικά και ψυχολογικά προβλήματα που θα προκύψουν θα είναι πολύ χειρότερα από την COVID-19.

Πάμε πίσω στη ζωή που θέλουμε να ζούμε. Πάμε να διασφαλίσουμε τη ζωή που θέλουμε να ζούμε. Να δουλέψουμε, να διασώσουμε την οικονομία του τόπου μας, κάτι που, σε τελική ανάλυση, αφορά την τσέπη μας, την επιβίωση μας και την ποιότητα ζωής εμάς και των παιδιών μας. Φτάνει πια η μιζέρια! Η ζωή είναι όμορφη για όσους θέλουν και διεκδικούν, με το μυαλό και τις δυνάμεις τους, μια όμορφη ζωή.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΜΑΣ!

Κάθε αναγκαστικός περιορισμός είναι φυλακή και δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Ούτε δευτερόλεπτο. Από αύριο επιστρέφουμε στη ζωή και μπροστά μας είναι ένα καλοκαίρι, που το θέλουμε ονειρικό, πανέμορφο. Κανονίστε! Όχι πισωγυρίσματα! Το νου σας ο καθένας, να μη μας ξανακλείσουν πάλι μέσα, σαν πρόβατα στη στάνη. Είμαστε άνθρωποι, είμαστε ελεύθεροι, θέλουμε τα ωραία μας. Θέλουμε τα πολύ ωραία μας και νιώθω μια έντονη αισιοδοξία, ότι αυτό το καλοκαίρι δε μας απογοητεύσει. Εύχομαι σε όλους σας τα ομορφότερα!