Να ανακτήσουμε το Βυζάντιο του Ιουστινιανού!

Ποιος είπε ότι οι εκρηκτικές ονειρώξεις του υπερεθνικιστικού μας αυνανισμού δεν μπορούν να διεμβολίσουν μια μέρα τη μαθηματική διάσταση του Σύμπαντος κι από την παραληρηματική φαντασίωση στην κορύφωση της έκστασης να βρεθούν στη σφαίρα της πραγματικότητας;

ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΠΙ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥΗττημένα μυαλά! Τίποτε παραπάνω δεν είμαστε σε τούτο τον τόπο. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο πολιτευτής του ΔΗΣΥ Χρίστος Ρότσας, αν είχαμε προετοιμαστεί σωστά τόσα χρόνια και δεν χάναμε τον καιρό μας άσκοπα, την Παρασκευή το βράδυ – Παναΐτσα μου- όταν έγινε το πραξικόπημα στην Τουρκία (άσχετα αν αυτό απέτυχε) θα μπορούσαμε να είχαμε καταλάβει με το στρατό μας τα κατεχόμενα!

Αν είχαμε προετοιμαστεί κατάλληλα… Ας ξεκινήσουμε από αυτό. Στα κατεχόμενα βρίσκονται 43 χιλιάδες πάνοπλοι Τούρκοι στρατιώτες, που υποστηρίζονται από άρματα μάχης, πυροβόλα και άλλο υπερσύγχρονο βαρύ οπλισμό. Αν είχαμε λοιπόν προετοιμαστεί κατάλληλα, θα έπρεπε σήμερα, προκειμένου να επιτεθούμε αποτελεσματικά, να διαθέταμε έναν πολύ μεγαλύτερο στρατό και φυσικά πολύ περισσότερο οπλισμό από αυτούς. Ένα στρατό, ας πούμε, των 100 χιλιάδων αντρών, εκατοντάδες άρματα μάχης και δεκάδες πολεμικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία.

Όλα αυτά τα όπλα έπρεπε να τα αγοράζαμε από το 1974 μέχρι σήμερα και να τα συντηρούμε, τρώγοντας μόνο ένα φαί την ημέρα (κατά προτίμηση βραστά χόρτα, πατάτες ή όσπρια) και τρώγοντας κρέας  μόνο κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα. Να μην σπουδάζαμε τα παιδιά μας, διότι δεν θα μας περίσσευαν τέτοια λεφτά, αλλά να τα στέλναμε στο στρατό για καμιά εικοσαριά χρόνια, ώστε να είναι διαρκώς ετοιμοπόλεμη η Εθνική Φρουρά, για να μπορέσει μέσα σε λίγα λεπτά να κινητοποιηθεί και να επιτεθεί στον κατοχικό στρατό, μόλις της δοθεί η χρυσή ευκαιρία.

Στο ερώτημα, πώς θα έτρωγαν μετά όλοι οι κλέφτες τα εκατομμύρια του δημοσίου που φαγώθηκαν όλα αυτά τα χαμένα χρόνια, η απάντηση είναι απλή: Οι μίζες από τις αγορές ενός τεράστιου στρατού θα ήταν πολύ περισσότερες από αυτές που έφαγαν από αλλού, οπότε ούτε οι κλέφτες θα είχαν λόγο να ανησυχούν από τη δημιουργία ενός τέτοιου στρατού. Απεναντίας!

Στην ίδια λογική επεκτείνω τη σκέψη του κυρίου Ρότσα και στο κρίσιμο για τον Ελληνισμό θέμα της Κωνσταντινούπολης. Αν οι Έλληνες είχαμε προετοιμαστεί καλά τόσα χρόνια, αν είχαμε φτιάξει ένα στρατό μεγαλύτερο από τον τουρκικό, δηλαδή, ας πούμε, με 2 εκατομμύρια στρατιώτες και οπλισμό μερικών εκατοντάδων τρισεκατομμυρίων, θα μπορούσαμε την Παρασκευή το βράδυ – Παναΐτσα μου- να είχαμε καταλάβει και την Κωνσταντινούπολη των 15 εκατομμυρίων κατοίκων, στη συνέχεια να ελευθερώναμε τη Μικρά Ασία και με τη φόρα μας να φτάναμε μέχρι Κόκκινη Μηλιά.

Στο ίδιο πλαίσιο – κι αν είχαμε προετοιμαστεί σωστά, με ένα στρατό, ας πούμε, των 50 εκατομμυρίων ανδρών και γυναικών – θα μπορούσαμε επίσης να εκμεταλλευτούμε μια τυχόν μελλοντική ευκαιρία που θα προκύψει, στην προβληματική σήμερα Ευρώπη, για να επανακτήσουμε τη μεγάλη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, στα όρια που την είχε διευρύνει ο Ιουστινιανός, δηλαδή από τα σύνορα του σημερινού Ιράν μέχρι τον Παναμά κι από τα Βαλκάνια και την Ιταλία ως ολόκληρη τη βόρειο Αφρική! Μην σας πω ότι θα έπρεπε να βαδίσουμε και βορειότερα για να καταλάβουμε το Βερολίνο και να ντροπιάσουμε τη Μέρκελ.

Ποιος είπε ότι οι εκρηκτικές ονειρώξεις του υπερεθνικιστικού μας αυνανισμού δεν μπορούν να διεμβολίσουν μια μέρα τη μαθηματική διάσταση του Σύμπαντος κι από την παραληρηματική φαντασίωση στην κορύφωση της έκστασης να βρεθούν στη σφαίρα της πραγματικότητας;

Leave a Reply

Your email address will not be published.