Αρχείο ετικέτας Χαμπιαούρης

Τα λόμπι του Χαμπιαούρη και το Μαρί του Αναστασιάδη.

Ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης, εκφράζει με έναν τραγελαφικά συμβολικό τρόπο το χάσμα γενεών στην Κύπρο. Καθώς ο ίδιος, εν ριπή οφθαλμού και χωρίς να έχει συγκαλέσει συλλογικά όργανα, αποφασίζει σε όλες τις περιπτώσεις ότι οι θέσεις του Υπουργού Παιδείας είναι ορθές και μη αμφισβητήσιμες, οι μαθητές της Μέσης Εκπαίδευσης συντάσσονται με τους καθηγητές. Τόση πειθώ διαθέτει ο κ. Νικηφόρου, που στο τέλος έβαλε τα παιδιά να τσακώνονται με τους γονείς τους.

Όντας όμως ο  Κυριάκος Νικηφόρου Εθελοντής Πενταετούς Υπηρεσίας (Ε.Π.Υ.) στην Εθνική Φρουρά, δηλαδή κρατικός υπάλληλος, οφείλει να διευκρινίσει δημοσίως κατά πόσον οι ώρες που διαθέτει σε συσκέψεις και συνεντεύξεις στα ΜΜΕ,  ή συνοδεύοντας τον κύριο Χαμπιαούρη, με την υπουργική λιμουζίνα, στις επισκέψεις του στα σχολεία (όπως μαθαίνουμε από εκπαιδευτικούς που τους είδαν μαζί), είναι ώρες που αφαιρούνται από την κανονική του άδεια ή από τον μισθό που του πληρώνουμε οι φορολογούμενοι.

Ανάλογες διευκρινίσεις οφείλει να δώσει και ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Γονέων Δημοτικής Εκπαίδευσης Μορφάκης Σολομωνίδης, ο οποίος ήταν επίσης κρατικός λειτουργός, καθότι ήταν αστυνομικός, αποσπασμένος στη νομική υπηρεσία, για να οδηγεί το αυτοκίνητο του Γενικού Εισαγγελέα. Μόλις πριν από λίγες ημέρες εκατέλειψε την δημόσια υπηρεσία, αφού προσελήφθη από τον φίλο του κυρίου Χαμπιαούρη, πρόεδρο της ΕΔΕΚ, Μαρίνο Σιζόπουλο, στη θέση του Διευθυντή της ΕΔΕΚ.

Ο τέως σωφέρ του Γενικού Εισαγγελέα ήταν πάντως ο πρώτος που βγήκε να στηρίξει τον κ. Χαμπιαούρη τον περασμένο Μάιο, όταν ο υπουργός προκάλεσε και πάλι σύγκρουση και χάος στη δημόσια εκπαίδευση, εμπλέκοντας χωρίς κανένα λόγο το δημοτικό σχολείο του Αλεθρικού στον θλιβερότατο θάνατο ενός δεκάχρονου παιδιού. Στην προσπάθεια του κ. Χαμπιαούρη τότε να πουλήσει φιγούρα από τηλεοράσεως, εκμεταλλευόμενος άκομψα και ανοίκεια ένα τόσο τραγικό περιστατικό, ο κ. Μορφάκης βρέθηκε αμέσως στο πλευρό του.

Ήταν μάλιστα και ο πρώτος – αν θυμάστε- που έθεσε θέμα γιατί οι δάσκαλοι που εκλέγονται στην ηγεσία της ΠΟΕΔ να μην είναι στα σχολεία, την ίδια ώρα που ο ίδιος, όντας σωφέρ του Γενικού Εισαγγελέα, ασχολείτο από ραδιοφώνου και τηλεοράσεως με την υπεράσπιση του κ. Χαμπιαούρη. Στο ερώτημα αν η προσπάθεια του κ. Χαμπιαούρη για διάλυση των εκπαιδευτικών οργανώσεων ήταν φαεινή ιδέα του κ. Μορφάκη ή αν ο κ. Μορφάκης ήταν δασκαλεμένος από τον κ. Χαμπιαούρη να θέσει πρώτος το θέμα, ο καθένας ας το απαντήσει με τη δική του κρίση.

Ως πολίτης πάντως αγανακτώ με την κουτοπονηριά του τραγελαφικού συστήματος εξουσίας σ’ αυτή την Μπανανία. Διότι η κουτοπονηριά κατά κανόνα καταλήγει σε … ατύχημα, που δυστυχώς το πληρώνουμε στο τέλος εμείς, οι πολίτες, κάτι που βεβαίως έγινε πολλές φορές μέχρι σήμερα.  Αν ο κ. Χαμπιαούρης νομίζει ότι τα κουτοπόνηρα «λόμπι» αντισταθμίζουν την απουσία διοικητικών ικανοτήτων, πλανάται πλάνην οικτράν. Όταν δεν κάνεις για υπουργός, δεν κάνεις. Τελεία!

Όσο για τον πρόεδρο Αναστασιάδη, τον έχω προειδοποιήσει και θα τον προειδοποιώ σε κάθε μου άρθρο για το θέμα. Ο κ. Χαμπιαούρης και όποιος άλλος μαζί με αυτόν επινόησαν την ανόητη, υπερφίαλη στρατηγική, της ετσιθελικής επιβολής ενός πρόχειρου, ούτω καλούμενου «εξορθολογισμού» στην εκπαίδευση, χωρίς να προηγηθεί θεσμοθετημένος διάλογος, θα τον βάλουν σε πολύ μεγάλους μπελάδες.

Βασίστηκαν στον Νικηφόρου και τον Μορφάκη και σε μια κοινή γνώμη που διάκειται αρνητικά έναντι κάθε προσπάθειας των εκπαιδευτικών να προασπίσουν τα κεκτημένα τους. Όσο όμως κι αν η κοινή γνώμη δεν βλέπει με καλό μάτι τα ωφελήματα των εκπαιδευτικών, την ίδια στιγμή έχει πλήρη επίγνωση του τι συμβαίνει στην Κύπρο.

Ξέρει η κοινή γνώμη γιατί κλήθηκε ο μέσος πολίτης να πληρώσει με αίμα την οικονομική κατάστροφή, όταν άλλοι έβγαζαν τα λεφτά τους έξω, χωρίς να τους ελέγχει κανείς. Ξέρει γιατί έχασαν χιλιάδες άνθρωποι τις δουλειές τους και δεκάδες χιλιάδες άλλοι είδαν τους μισθούς τους να συρρικνώνονται. Ξέρει γιατί δεκάδες χιλιάδες οικογένειες δεν τα βγάζουν πέρα, γιατί δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε καν τα είδη πρώτης ανάγκης,  γιατί καταφεύγουν στα κοινωνικά παντοπωλεία, γιατί βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν για να βρουν δουλειά στα ξένα, γιατί οι γέροντες γονιοί τους μόλις που μετά βίας καταφέρνουν να ζουν, με συντάξεις πείνας.

Ξέρει η κοινή γνώμη ποιοι έσυραν αυτο το λαό στη δυστυχία. Είδε ελάχιστους από αυτούς να φυλακίζονται ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουν πάνω στην καμπούρα μας τις καταχρήσεις. Εκείνοι μάλιστα οι ελάχιστοι που τιμωρήθηκαν, άρχισαν να ήδη να βγαίνουν από τη φυλακή, πριν καν εκτίσουν τη μισή τους ποινή. Ακούει η κοινή γνώμη τι αίσχη γίνονταν στον Συνεργατισμό, όταν ανέλαβε τη διαχείρισή του η παρούσα διακυβέρνηση, ΜΕΤΑ από την καταστροφή της κυπριακής οικονομίας κι όταν έξω ο κόσμος δυστυχούσε.

Ξέρει η κοινή γνώμη πως, μπορεί η κυβέρνηση Αναστασιάδη να βελτίωσε τους δείκτες της οικονομίας, κάτω από την εποπτεία της Τρόικας και βάζοντας πάλι τον απλό φορολογούμενο να πληρώσει το λογαριασμό άλλων, αλλά εκείνους τους  «άλλους», δηλαδή το βρόμικο σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς, δεν τους αγγίζει. Αντίθετα  «αξιοποιεί» το σύστημα καταλλήλως.

Γιαυτό και η κοινή γνώμη είναι αυτή τη στιγμή ένα μείγμα από εκρηκτικά κλεισμένα σε στιβαγμένα κιβώτια, που ωστόσο κουφοβράζει. Απέξω νομίζεις πως δεν συμβαίνει τίποτα, πως δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Μπορείς να τα βάλεις και μέσα στην αυλή σου, λένε στον Αναστασιάδη οι «έξυπνοι» του περιβάλλοντός του.  Εντάξει, έχουν φουσκώσει λίγο τα κιβώτια, αλλά  δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Τους ρίχνουμε από πάνω και νερό!

Μια τυχαία σπίθα να πεταχτεί, όπως π.χ. μια συγκέντρωση έξω από το προεδρικό που παραδόξως υπήρξε πολύ μεγαλύτερη από ότι υπολόγιζαν, που υπήρξε πολύ πιο μαχητική, μια σπίθα που ξέφυγε και πέρασε μέσα σε ένα από τα διογκωμένα κιβώτια της καταπιεσμένης λαϊκής οργής και θα τότε θα δούμε στον ουρανό ένα μανιτάρι πολύ μεγαλύτερο, ένα ωστικό κύμα πολύ πιο σαρωτικό, από εκείνο που μας έτυχε στο Μαρί, πριν από εφτά χρόνια.

Αν και αυτή μου η πολιτική εκτίμηση ηχεί πιο πολύ σαν προφητεία, καλώ τον κ. Αναστασιάδη να την λάβει πολύ σοβαρά υπόψη, πριν αναγκαστεί να τρέχει αλλόφρων, μαζεύοντας συντρίμια που δεν θα μαζεύονται.

ΜΕ ΤΟΝ κ. ΧΑΜΠΙΑΟΥΡΗ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

Σήμερα θα δοκιμάσω το ταλέντο μου ως προφήτης. Μετά που είδα ένα «ρεπορτάζ» σε ιδιωτικό κανάλι, χτες βράδυ, ρισκάρω να προφητέψω ότι ο Υπουργός Παιδείας Κώστας Χαμπιαούρης θα δώσει στον πρόεδρο Αναστασιάδη την ευκαιρία να γράψει ως πρόεδρος ιστορία. Τι είδους ιστορία, μην με ρωτάτε, δεν ξέρω να πω περισσότερα.

Το φαινόμενο Χαμπιαούρης είναι έτσι κι αλλιώς σπάνιο. Προσωπικά δεν θυμάμαι άλλον υπουργό αυτής της χώρας  να έχει απασχολήσει τόσες πολλές φορές την κοινή γνώμη μέσα σε πέντε μόνο μήνες.

Ξεκίνησε τη θητεία του διαβεβαιώνοντας τον αρχηγό του ΕΛΑΜ ότι μοιράζεται μαζί του τις ίδιες αξίες, αφήνοντας στην κρίση μας το ποιες αξίες εννοεί, όταν ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής», που επίσης συμμερίζεται τις ίδιες αξίες με το ΕΛΑΜ και τον κ. Χαμπιαούρη, εμφανίζεται σε πολλά βίντεο να εξυμνεί τον Χίτλερ.

Στους πρώτους τρεις μήνες της θητείας του δεν έμεινε μέρα που δεν τον είδαμε στις ειδήσεις. Τη μια ομιλία εδώ, την άλλη δεντροφύτευση εκεί, την παράλλη εγκαίνια στη Λεμεσό, επίσκεψη στην Πάφο, συνάντηση με τον τάδε, δείπνο με τον δείνα, αναχώρηση για ταξίδι, επιστροφή από ταξίδι και πάει λέγοντας. Η παρουσία του στα ΜΜΕ ήταν περίπου όση εμάς στο Facebook.

Ύστερα ήρθε το τραγικό γεγονός με το παιδί στο Αλεθρικό και μέσα στο σοκ μας, κατάφερε πάλι ο κ. Χαμπιαούρης να γίνει πρωταγωνιστής. Με ένα μαγικό τρόπο κατάφερε να θέσει υπό κατηγορία τον δάσκαλο του παιδιού και το σχολείο κι απείλησε την ηγεσία της ΠΟΕΔ που πήγε στο σχολείο του Αλεθρικού ότι θα τους στείλει αστυνομία να τους συλλάβει αν δεν φύγουν αμέσως από εκεί. Κι όταν αυτοί του έστειλαν ένα SMS σε προσωπικό επίπεδο (διότι γνωρίζονται προσωπικά εδώ και χρόνια) λέγοντάς του ότι δεν μπορεί να χτίσει καλές σχέσεις με τέτοια συμπεριφορά, κατάγγειλε στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι του στέλνουν απειλητικά μηνύματα.

Ύστερα ήρθε εξορθολογισμός, ο οποίος είναι σίγουρα αναγκαίος. Όμως ο κ. Χαμπιαούρης κατάφερε και πάλι με τον μοναδικό του τρόπο να τα τινάξει όλα στον αέρα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Χειρίστηκε με τόση αδεξιότητα το όλο ζήτημα, που προκάλεσε χάος. Μάλιστα έβαλε και λάδι στη φωτιά δίνοντας σε ΜΜΕ την «πληροφορία» ότι τάχα οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να τον βρίζουν, να χτυπούν τα χέρια στο τραπέζι και να φεύγουν χτυπώντας τις πόρτες.

Αφού τα έκανε μαντάρα, αναγκάστηκε να επέμβει ο πρόεδρος Αναστασιάδης για να ξεκινήσει ο διάλογος με όλα τα ζητήματα στο τραπέζι ανοικτά. Την επόμενη μέρα ωστόσο ιδιωτικό κανάλι βγάζει την πληροφορία ότι μετά τη σύσκεψη συνδικαλιστής τράβηξε από το χέρι τον κ. Χαμπιαούρη και τον απείλησε ότι θα τα «τουμπάρουν» όλα αν δεν τους δώσει τον συνδικαλιστικό χρόνο. Φυσικά η «πληροφορία» αυτή, που προφανώς βασίστηκε στην πλούσια φαντασία του κ. Χαμπιαούρη, δυναμίτισε ξανά το κλίμα, που είχε βελτιωθεί μετά την παρέμβαση Αναστασιάδη.

Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, συμβουλεύω όλους όσοι έρχονται σε διαβούλευση με τον κ. Χαμπιαούρη να μην απευθύνονται ποτέ προς αυτόν σε προσωπικό ή φιλικό επίπεδο, αλλά μόνο τυπικά και αυστηρώς υπηρεσιακά. Να μην τον πλησιάζετε σε απόσταση που τον φτάνει το χέρι σας, διότι μπορεί να πει ότι τον δείρατε. Ούτε σε απόσταση που μπορεί να φτάνουν τυχόν σάλια σας καθώς μιλάτε, διότι μπορεί να πει ότι τον φτύσατε. Γενικώς προσέχετε τα λόγια και τις χειρονομίες σας, αν δεν θέλετε να γίνετε θέμα στα δελτία ειδήσεων.

Δυστυχώς η ανάγκη του κ. Χαμπιαούρη για αυτοπροβολή ξεπερνά την δύναμη αυτοσυγκράτησης που διαθέτει και πολύ φοβάμαι πως ξεπερνά κατά πολύ και τις δεξιότητές του ως υπουργός.

Η προφητεία μου λοιπόν προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι ότι με αυτόν τον υπουργό δεν τα είδε ακόμη όλα.  Έρχονται κι άλλα.  Η κυβέρνησή Αναστασιάδη θα μείνει στην ιστορία, βγάζοντας φήμη, ή όπως λένε στα τούρκικα «nam», ή όπως έλεγαν οι παππούδες μας «νάμιν».

ΕΣΕΙΣ ΑΠΛΑ ΠΕΙΤΕ ΜΑΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΑΣ…

Εδώ και μέρες βλέπουμε στα πάνελ των καναλιών κάποιον κύριο Σκαλιά να λέει ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία υποχρέωση να διαβουλεύεται με τους ενδιαφερόμενους όταν παίρνει μια απόφαση. Επειδή, λέει, ο κ. Αναστασιάδης πήρε το 56% ατις εκλογές, μπορεί να αποφασίζει και να διατάζει.  Στη συνέχεια οι  …πληγέντες από τις αποφάσεις οφείλουν να προσέρχονται  και σε διάλογο, για να συζητήσουν τις αποφάσεις, αλλά – προσέξτε λογική- ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ από αυτά που αποφασίστηκαν! 
 
Με άλλα λόγια η μεγαλόψυχη κυβέρνηση Αναστασιάδη καθιερώνει διάλογο με εκείνους που επηρεάζονται από τις αποφάσεις της με σκοπό να τους δώσει την ευκαιρία να πουν τον πόνο τους και να βγάλουν από μέσα τους το μαράζι. Δεν αλλάζει τίποτα όμως επί της ουσίας.
 
¨Εχοντας λοιπόν πυροβολήσει εν ψυχρώ τη νοημοσύνη μας, στη συνέχεια ο κ. Σκαλιάς συνεχίζει με δακρύβρεχτες ατάκες που θυμίζουν ελληνικό κινηματογράφο της δεκαετίας του 1950, του τύπου «οι δάσκαλοι κάνουν διακοπές κι οι μεροκαματιάρηδες δουλεύουν μες στο λιοπύρι». Λογικά έπρεπε να πέσει και κανένας Καζαντζίδης σε μουσική υπόκρουση, ώστε να γίνει πιο πειστικό το δούλεμα, να κρυφτεί καλύτερα η αλήθεια που είναι αυτή:
 
Επειδή μας φόρτωσαν με 7 δισεκατομμύρια ζημιές του Συνεργατισμού και λεφτά δεν υπάρχουν για να προσλάβουν άλλους εκπαιδευτικούς να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες στα σχολεία, αυξάνουν τις ώρες διδασκαλίας στην έδρα των νυν εκπαιδευτικών. Αναγκαστικά λοιπόν πρέπει να αφαιρέσουν άλλες δραστηριότητες από τους εκπαιδευτικούς, για να τους έχουν στην έδρα να διδάσκουν απλά την ύλη και τίποτε άλλο.
 
Αφαιρούν δηλαδή προσέξτε: ώρες που τώρα οι εκπαιδευτικοί έχουν για να βοηθούν παιδιά με μαθησιακά προβλήματα και ειδικές ικανότητες, τα παιδάκια της πρώτης τάξης που χρειάζονται επιπλέον βοήθεια. Αφαιρούν ώρες επίσης από την απαραίτητη σε μια πολιτισμένη χώρα ευρύτερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών σε σχέση με την ανάπτυξη των καλλιτεχνικών δεξιοτήτων και ταλέντων τους, π.χ. στη μουσική και στο θέατρο.
Η κυβέρνηση Αναστασιάδη, για να κάνει οικονομία μετά την αποτυχία της με τον Συνεργατισμό, πάει να κάνει τα σχολεία επεξεργασίας σκέτης ΥΛΗΣ, σχολεία άκαρδα, που δεν νοιάζονται για τα παιδιά εκείνα που χρειάζονται περισσότερη φροντίδα, σχολεία χωρίς ενδιαφέρον για τις τέχνες και τον πολιτισμό, σχολεία ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ που παράγουν τούβλα.
Δυστυχώς τις προχειρότητες και τις στραβάρες που πάει να κάνει ο κ. Χαμπιαούρης και η κυβέρνηση Αναστασιάδη στα σχολεία τον Σεπτέμβρη, θα τις πληρώσουν τα παιδιά μας. Τα παιδιά του μεροκαματιάρη, της εργαζόμενης μάνας, όλων εκείνων που ο κ. Σκαλιάς επικαλείται για να πουλήσει τα φύκια του σαν μεταξωτές κορδέλες. Όταν σε λίγα χρόνια θα ψάχνουμε το λάθος για τις στραβάρες αυτές, όπως πάντα θα γυρεύουμε τους αίτιους και δεν θα βρίσκουμε κανέναν.
Όσο για τον κύριο Σκαλιά, θέλετε να μάθετε ποιος είναι; Πρόκειται για πρώην καθηγητή, πρώην λυκειάρχη και συντεχνιακό, τον οποίο προσέλαβε ο κ. Χαμπιαούρης ως σύμβουλό του στο υπουργείο, μαζί βεβαίως και με άλλους ενεργούς εκπαιδευτικούς που έχει αποσπάσει εκεί.
Παρόλο που είναι συνταξιούχος, προσλήφθηκε λέει με αγορά υπηρεσιών και, σύμφωνα με τον ίδιο, παίρνει περίπου 250 ευρώ τον μήνα για να πληρώνει τα καύσιμά του από Αγία Νάπα  προς Λευκωσία και ανάποδα. Αυτός λοιπόν ο κύριος  που, όταν υπηρετούσε ο ίδιος ως εκπαιδευτικός, απόλαυσε στο έπακρον όλα όσα σήμερα καταγγέλλει ως τάχα απαράδεκτα, είναι  ως συνταξιούχος πλέον ο εκπρόσωπος στις δημόσιες συζητήσεις του κ. Χαμπιούρη, της κυβέρνησης και του προέδρου Αναστασιάδη και προσπαθεί να μας πείσει ότι θα κάνουν λέει εξορθολογισμό, σε τούτο τον πελλότοπο που ζούμε. Καλή τύχη!

Οι δάσκαλοι δεν είναι «καπαλιτζήδες» κ. Αναστασιάδη!

Εκνεύρισε την δημοσιογράφο Ελένη Βρεττού και πολλούς ακροατές με τον εριστικό του λόγο, σήμερα το πρωί στο Τρίτο του ΡΙΚ, ο αντιπρόεδρος της οργάνωσης των καθηγητών ΟΕΛΜΕΚ, ο οποίος κατάγγειλε τις αποφάσεις που πήρε το Υπουργικό Συμβούλιο, για τον τάχα εξορθολογισμό των δαπανών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Ωστόσο ο άνθρωπος, παρά τον προκλητικό του τόνο,  είπε ωμές αλήθειες.
Αυτό που επιχειρεί η κυβέρνηση με το ψευδοπρόσχημα του εξορθολογισμού, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ιταμή επίθεση εναντίον των εκπαιδευτικών,  με μια ασύλληπτη προχειρότητα από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας, η οποία επιβεβαίωνεται κι από την εξίσου ασύλληπτη προχειρολογία και ψευδολογία αντί σοβαρής επιχειρηματολογίας από τον υπουργό Κώστα Χαμπιαούρη.
Δεν ξέρω αν ο υπουργός προκάλεσε το νέο αυτό τυφώνα στα της παιδείας, λόγω της προφανέστατης ανεπάρκειάς του ως πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Παιδείας, ή αν το έκανε σκόπιμα,  γνωρίζοντας ότι πολλοί θα χαρούν αν τα βάλει η κυβέρνηση με τους δασκάλους και τους καθηγητές.  Διότι υπάρχει και ο γνωστός χωρκάτικος φθόνος του Κυπραίου, που αντί να κοιτά πώς θα γίνει ο ίδιος καλύτερος ή να βελτιώσει τη ζωή του, ζηλεύει τους άλλους που θεωρεί ότι περνούν καλύτερα από αυτόν και νομίζει πως, με το να πάθουν ζημιά εκείνοι, θα κερδίσει κάτι αυτός.
 
Εν πάση περιπτώσει, ίσως δεν χρειαζόταν να το γράψω, αλλά σε μια χώρα που κολυμπά στη βλακεία, είναι ανάγκη να λέμε και τα αυτονόητα. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι «καπαλιτζήδες» για να μετρούμε τις ώρες δουλειάς τους. «Καπάλιν» δουλεύουν στα χτίσματα, γιατί αυτή είναι η φύση των οικοδομικών επαγγελμάτων.
Οι Κύπριοι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να έχουν διδακτικό χρόνο τουλάχιστον στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι ένα ωράριο επινόησης Χαμπιαούρη ή Οδυσσέα Μιχαηλίδη ή οποιουδήποτε άλλου προσπαθεί να πατεντάρει δικές του ιδέες ως παγκόσμια πρωτοτυπία.  Δεν είναι ανάγκη στην Κύπρο να προσπαθούμε κάθε φορά να ανακαλύψουμε την τασιηνόπιττα και στο τέλος να τρώμε σκατόπιτα, διότι ως εκεί μας βοηθά ο νους μας.
 
Τα γράφω αυτά διότι δούλεψα πέντε χρόνια ως δάσκαλος και ξέρω πολύ καλά πόση ένταση και πίεση αισθάνεται ο εκπαιδευτικός τις ώρες που διδάσκει και πόση κούραση αισθάνεται όταν σχολνάει και πάει στο σπίτι του. Ξέρω επίσης πολύ καλά ότι ο εργάσιμος χρόνος του δασκάλου δεν είναι μόνο εκείνος που αναλώνει μέσα στην τάξη με τους μαθητές αλλά και εκείνος που χρειάζεται για την προετοιμασία του, που είναι πολλές φορές άλλος τόσος στο σπίτι.
 
Το πρόβλημα της εκπαίδευσης στην Κύπρο δεν είναι οι δάσκαλοι αλλά τα ατελείωτα πειράματα του Υπουργείου Παιδείας, που έχουν μετατρέψει γενιές γενιών Κυπρίων μαθητών σε πειραματόζωα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την απογοήτευση που μου προκαλούσε τότε που ήμουν δάσκαλος το προδήλως προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο, αντί να διορθώνεται κάθε φορά που υποτίθεται το διόρθωναν, στράβωνε όλο και περισσότερο. Έφυγα από την εκπαίδευση πριν από 26 χρόνια και τα πειράματα συνεχίζονται, με την ίδια διαχρονικά παροιμιώδη προχειρότητα και αδεξιότητα.
 
Βέβαια, όπως έγραψα και πιο πάνω, για την έντονη ρήξη μεταξύ κυβέρνησης και εκπαιδευτικών ευθύνεται προσωπικά ο Υπουργός Παιδείας. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο κ. Αναστασιάδης έκανε άλλη μια ατυχή επιλογή στο πρόσωπο του κ. Χαμπιαούρη, ίσως την ατυχέστερη από όλες μέχρι σήμερα και διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι με την αδεξιότητα του ως υπουργός θα αφήσει πολύ σοβαρά εκτεθειμένο τον ΠτΔ στο μέλλον.  

Ξεπλένει τον υπουργό που διόρισε.

«Δεν θα επιτρέψω να μετατραπεί το κράτος σε συνδικαλιστικό φέουδο», δήλωσε χτες το βράδυ ο πρόεδρος Αναστασιάδης, στην προσπάθεά του να ξεπλύνει την αμετροέπεια του Υπουργού Παιδείας, που ο ίδιος διόρισε.

Eίναι γνωστό ότι ο ΔΗΣΥ και κατ» επέκταση ο πρόεδρος Αναστασιάδης τυγχάνουν ευρείας υποστήριξης μέσα στις τάξεις των δασκάλων. H προσκείμενη στον ΔΗΣΥ κίνηση ΠΑΔΕΔ εδώ και δεκαετίες προεδρεύει, με την ψήφο των δασκάλων, της συνδικαλιστικής οργάνωσης  ΠΟΕΔ.

Όλοι αυτοί λοιπόν δάσκαλοι που ψήφισαν τον κ. Αναστασιάδη πριν από δυόμισι μήνες στις προεδρικές εκλογές, δέχτηκαν πριν από λίγες ημέρες αναίτια και ανοίκεια επίθεση από τον Υπουργό Παιδείας, έπειτα από το τραγικό γεγονός του θανάτου ενός παιδιού.   Όπως ανέλυσα σε άρθρο που ανάρτησα το περασμένο Σάββατο με τίτλο «το φρένο είναι δίπλα από το γκάζι κ. Χαμπιαούρη» θεωρώ ότι  ο υπουργός έδρασε υπό την επήρεια του εθισμού του στην καθημερινή αυτοπροβολή στα ΜΜΕ.

Ωστοσο χτες το βράδυ ο κ. Αναστασιάδης προτίμησε να φτύσει όλους εκείνους τους δασκάλους που τον ψήφισαν μήνες, προκειμένου να στηρίξει τη ματαιοδοξία του υπουργού που ίδιος διόρισε. Γενίκευσε ο πρόεδρος, μιλώντας γενικά για συμπεριφορές των συντεχνιών, χωρίς να τοποθετηθεί στο συγκεκριμένο γεγονός, χωρίς να ελέγξει τη συμπεριφορά του κ. Χαμπιαούρη που δικαιολογημένα προκάλεσε την οργή των δασκάλων. Το μόνο που – ευτυχώς- δεν ζήτησε ο κ. Αναστασιάδης είναι να πουν και συγγνώμη οι δάσκαλοι στον υπουργό, που τους πρόσβαλε.  Διότι οι υπήκοοι οφείλουν να προσπέφτουν με τεμενάδες απέναντι στους άρχοντες, στους αυλικούς και γενικώς στους εκπροσώπους και φορείς της αυτοκρατορικής εξουσίας.

Αυτή τη νοοτροπία καταμαρτυρούν οι χτεσινές δηλώσεις του προέδρου, την αλαζονεία της εξουσίας που προοιωνίζεται μεγάλα κακά στο μέλλον. Τολμώ  να κάνω γραπτώς αυτή την πρόβλεψη:Τις άστοχες και αλλότριες προς το δημόσιο συμφέρον επιλογές (και) αυτού του προέδρου θα τις πληρώσει ξανά ο λαός πολύ ακριβά, αλλά θα τις πληρώσει κι ο ίδιος. Διότι τα παθήματα του προηγούμενουπροέδρου δεν του έγιναν μαθήματα. Σημειώστε αυτό που σας γράφω σήμερα και θα το θυμηθείτε.  «Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια». Φοβάμαι ότι τα χειρότερα έπονται.

Αλλά εκτός από τον πρόεδρο, είδαμε τις τελευταίες ημέρες και το άλλο γνωστό φαινόμενο; Τις αναμενόμενες κινήσεις αντιπερισπασμού απέναντι σε ό,τι ελέγχει ή δυσαρεστεί την εκάστοτε  εξουσία. Παρεμβάσεις που  μοιάζουν να είναι και σ’ αυτή την περίπτωση υποβολιμαίες από τους κυβερνώντες.

Ακούσαμε λοιπόν τον πρόεδρο της Παγκύπριας Συνομοσπονδίας Συνδέσμων Γονέων και τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Γονέων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες να βάλλουν κι αυτοί εναντίον των δασκάλων, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, άσχετους εν πάση περιπτώσει με το συγκεκριμένο γεγονός. Σε μια τόσο καθαρή περίπτωση, κατά την οποία ένας υπουργός, για τη δική του αυτοπροβολή και μόνο. επιτίθεται εναντίον των δασκάλων και δημιουργεί πρόβλημα εκ του μη όντος, εκμεταλλευόμενος  το θάνατο ενός δεκάχρονου παιδιού, εκπρόσωποι των γονέων κάνουν στην ουσία πλάτες στην ματαιοδοξία αυτού του υπουργού και τα βάζουν με τους δασκάλους των παιδιών τους. Προκειμένου δηλαδή να ευλογήθούν από την εξουσία, δε διστάζουν να τα βάλουν με αυτούς που είναι κάθε μέρα μαζί με τα παδιά τους κι αναλώνουν τη μισή τους ζωή για τη μόρφωση τους. Διότι κάθε σύστημα εξουσίας, στις καίριες στιγμές, επιστρατεύει τους χρήσιμους … στυλοβάτες του.

Σε κάθε περίπτωση η ΠΟΕΔ οφείλει να απαντήσει με παρρησία στην αλαζονεία του κ. Αναστασιάδη. Αν μη τι άλλο για να διασώσει την αξιοπρέπεια των δασκάλων. Όχι μόνο η ΠΟΕΔ αλλά και η ΠΑΔΕΔ, η προεδρεύουσα κίνηση που πρόσκειται στον ΔΗΣΥ.  Πρέπει επιτέλους η εξουσία, της οποίας  η αλαζονεία στοίχισε τόσο ακριβά στο λαό αυτής της χώρας, να αντιληφθεί ότι κανένας μας δεν είναι δεδομένος. Ότι επιτέλους είμαστε πολίτες με δικαιώματα κι όχι απλά οι μαλάκες της παρέας.

Μην πεις στους Ευρωπαίους ομολόγους σου τι πήγες και είπες στο ΕΛΑΜ

Με τον Υπουργό Παιδείας Κώστα Χαμπιαούρη γνωριζόμαστε από τις σπουδές μας στην Παιδαγωγική Ακαδημία Κύπρου. Θα ήθελα λοιπόν να του δώσω μια φιλική συμβουλή:

Στην εκστρατεία δημοσίων σχέσεων που έχεις εγκαινιάσει με την ανάληψη των καθηκόντων σου και συνεχίζεις να διεξάγεις σε καθημερινή βάση, να μην ξεχνάς ποτέ ότι η θέση σου είναι πολιτική κι ότι η πολιτική έχει τη δική της σημειολογία.

Όταν επισκέπτεσαι το ΕΛΑΜ στα γραφεία του, θα πρέπει να έχεις πλήρη συναίσθηση του συμβολισμού και του μηνύματος που εκπέμπει αυτή σου η πολιτική πράξη: Ότι ως μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου αυτής της κυβέρνησης και δη ως Υπουργός Παιδείας, πήγες να δώσεις τα διαπιστευτήριά σου σε ένα ακροδεξιό κόμμα, που αυτοπροσδιορίζεται ως αδελφό κόμμα της Χρυσής Αυγής. Το ποιόν της Χρυσής Αυγής είναι γνωστό. Από το 2013 καταγγέλλεται από τις εισαγγελικές αρχές της Ελλάδος ως εγκληματική οργάνωση. Εκφράζεται με ακραίες εθνικιστικές, ρατσιστικές και ξενοφοβικές θέσεις και πράξεις και ξεκίνησε τη δράση της τη δεκαετία του 1980 ως νεοφασιστικό κίνημα, με εγκώμια υπέρ του Χίτλερ και του εθνικοσοσιαλισμού.

Πέρα από το μήνυμα που στέλνει η παρουσία ενός υπουργού στα γραφεία ενός τέτοιου κόμματος, εξίσου τεράστια σημασία έχει και το μήνυμα που στέλνει με τα λόγια του. Αν είναι δυνατόν να λέει ένας υπουργός αυτής της κυβέρνησης ότι «μοιραζόμαστε τις ίδιες αρχές και αξίες» όταν απευθύνεσαι σε ένα ακροδεξιό, εθνικιστικό, ρατσιστικό, ξενοφοβικό αν όχι και νεοφασιστικό κίνημα. 

Αύριο που θα συναντηθείς σε κάποιο φόρουμ με τους ομολόγους σου, υπουργούς παιδείας των άλλων χωρών της Ε.Ε., θα τους πεις ότι επισκέφθηκες τα γραφεία του ακροδεξιού κόμματος και τους διαβεβαίωσες εκεί ότι μοιράζεσαι μαζί τους τις ίδιες αρχές και αξίες; Θα σε συμβούλευα, για το καλό της Κύπρου δηλαδή, να μην τους πεις τέτοιο πράγμα. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή που οι μετριοπαθείς πολίτες και πολιτικοί στην Ευρώπη ευλόγως ανησυχούν, βλέποντας το τέρας της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού να αποκτά όγκο.

Μετά τις αντιδράσεις, υποθέτω κατάλαβες την γκάφα σου κι εξέδωσες διευκινιστική ανακοίνωση ότι δεν εννούσες ακραίες ιδεολογίες, όταν έλεγες πως μοιράζεσαι μαζί τους τις ίδιες αρχές και αξίες. Ευχαριστούμε για τη διευκρίνιση, Κώστα, αλλά όταν κακώς αποφάσισες να πας να δώσεις τα διαπιστευτήριά σου στο ΕΛΑΜ, έπρεπε να είχες από πριν μετρημένες τις λέξεις της δήλωσής σου μία προς μία κι όχι να αυτοσχεδιάζεις την τελευταία στιγμή, διατυπώνοντας τελικά μια πολιτική κοτσάνα, που εκθέτει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, την κυβέρνηση κι εσένα προσωπικά.