Αρχείο ετικέτας Τάσσος

Οι γενναίες εποχές των σκληρών παιδιών…

nikolas-papadopoulos-640x400Για τη σημερινή κατάσταση στο Κυπριακό φταίει η «πολιτική του καλού παιδιού» αποφάνθηκε σήμερα το ΔΗΚΟ του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου. 

Είναι γεγονός αυτό. Καμία σχέση με τα δοξασμένα εκείνα χρόνια που οι κυβερνήσεις Τάσσου Παπαδόπουλου, Σπύρου Κυπριανού και Μακαρίου, εφάρμοζαν την πολιτική του σκληρού παιδιού. Τότε που κυνηγούσαμε τους Τούρκους ως την Κόκκινη Μηλιά και χιλιάδες στρατιώτες φορτώνονταν στα καράβια μαζί με τους έποικους και έφευγαν από την Κύπρο. Τότε που άνοιγαν τα οδοφράγματα κι οι πρόσφυγες επέστρεφαν δακρυσμένοι στα σπίτια τους κι άρχιζαν ξανά να ριζώνουν στην αγαπημένη τους γη.

Ο Θεός να βοηθήσει το Νικόλα να μας κυβερνήσει σύντομα για να μας οδηγήσει κι αυτός ξανά στην Κερύνεια ελευθερωτής, όπως έκανε ο Τάσσος, ο Σπύρος, ο Μακάριος. Αυτοί οι ανυπότακτοι ηγέτες που υπέγραψαν με τους Τουρκοκύπριους τις συμφωνίες κορυφής για ομοσπονδία (άσχετο αυτό δεν ξέρω γιατί το θυμήθηκα μέσα στην εθνική μου περηφάνια).

Η πολιτική του καλού παιδιού, ο Αναστασιάδης, ο Τάσσος κι ο Νικόλας.

 

ΤΑΣΣΟΣ - ΑΝΑΝΣε σημερινές του δηλώσεις ο Νικόλας Παπαδόπουλος, είπε ότι η «πολιτική του καλού παιδιού» που ακολουθεί ο κ. Αναστασιάδης, επέτρεψε στον Οζντίλ Ναμί να γίνει δεκτός χθες από αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης. Λόγω της ίδιας πολιτικής, είπε ο κ. Παπαδόπουλος, χθες το βράδυ οι Ευρωβουλευτές μας αναγκάστηκαν να καταψηφίσουν ένα ψήφισμα της Ευρωβουλής, επειδή περιείχε αρνητικά στοιχεία για την πλευρά μας… 

Θυμίζω ότι ο πρώην τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλή Ταλάτ είχε γίνει δεκτός από την αμερικανική κυβέρνηση το 2005 ,καθώς κι από τους αξιωματούχους της ΕΕ αλλά κι από ηγέτες ισχυρών χωρών. Θυμίζω επίσης ότι το 2003 η Κυπριακή Δημοκρατία καλωσόρισε το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και ότι το 2005 συγκατένευσε στο άνοιγμα σημαντικών ενταξιακών κεφαλαίων για την Τουρκία, καθώς επίσης και στον κανονισμό της ΕΕ για το εμπόριο των Τουρκοκυπρίων μέσω της γραμμής Αττίλα. 

Επισημαίνω ότι τα πιο πάνω ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ για την τουρκική πλευρά συμβάντα συνέβησαν κατά την πενταετία 2003 – 2008, προφανώς λόγω της «πολιτικής του καλού παιδιού» του τότε προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου…

Μήπως ο Τάσσος υπέγραψε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νικόλα;

ΤΑΣΣΟΣ-ΤΑΛΑΤ-2Ο Νικόλας Παπαδόπουλος θέλει ή δεν θέλει λύση του Κυπριακού κι αν ναι, τι λύση θέλει; Ρωτώ επειδή τις τελευταίες εβδομάδες, κάθε φορά που μιλά για τον πρόεδρο Αναστασιάδη, τον καταγγέλλει ότι προσπαθεί να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Αλλά είναι γνωστό ότι εδώ και 37 χρόνια έχουμε συμφωνήσει με τους Τ/κ ότι θα φτιάξουμε ένα ομοσπονδιακό κράτος στην Κύπρο, το οποίο θα αντικαταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Θα πάψει δηλαδή να ισχύει το Σύνταγμα που έχουμε σήμερα, αυτό που προβλέπει Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο με βέτο, Τ/κ υπουργούς και βουλευτές, χωριστούς δήμους κτλ κτλ…

Οι τρεις συμφωνίες κορυφής, που συνυπέγραψαν με τους Ραούφ Ντενκτάς και Μεχμέτ Αλί Ταλάτ οι Μακάριος, Σπύρος Κυπριανού και Τάσσος Παπαδόπουλος, προβλέπουν ότι θα πρέπει να συμφωνήσουμε ένα νέο Σύνταγμα, που θα καθορίζει τη λειτουργία ενός νέου κράτους και που θα αποτελεί μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά δεν θα ονομάζεται Κυπριακή Δημοκρατία. Το πιο πιθανό είναι να ονομάζεται Κύπρος ή Ενωμένη Κύπρος.

Αυτό λοιπόν εννοεί ο Νικόλας Παπαδόπουλος όταν μιλά για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Εκφράζει την αντίθεσή του στη λύση του Κυπριακού; Ή μήπως εννοεί ότι δεν συμφωνεί με τη βάση της λύσης που υπέγραψε ο ίδιος ο πατέρας του στις 8 Ιουλίου 2006 και είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία; Μήπως κι ο πατέρας του, με την υπογραφή του αυτή, συμφώνησε στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Η συμφωνία για τις Βάσεις και το απέραντο φρενοκομείο…

BRITISH BASES OUT OF CYPRUSΑναμφίβολα η συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Βρετανίας. που επιτρέπει επιτέλους στους κατοίκους των Βάσεων να αξιοποιήσουν εμπορικά την γη τους, δηλαδή το 80% (200 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα) του εδάφους των βάσεων, αποτελεί αναμφίβολα την πιο θετική από το 1960 μέχρι σήμερα εξέλιξη στο ζήτημα των Βρετανικών Βάσεων.

Απορρίπτω τις θεωρίες συνομωσίας που κάποιοι έσπευσαν αμέσως να διατυπώσουν, περί κινδύνου μελλοντικής μετατροπής των Βάσεων σε Γιβραλτάρ. Θυμίζω ότι έτσι κι αλλιώς στο σχέδιο Ανάν υπήρχε πρόνοια για επιστροφή του μεγαλύτερου μέρους των εδαφών (100 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα) στο κυπριακό κράτος.

Απορρίπτω γενικά αυτό το φοβικό κλίμα που κάνει τον κόσμο να τρομάζει με την τη σκιά του, που σκοτωνει την αυτοπεποίθησή του ότι μπορεί να βγει από τη σημερινή άθλια κατάσταση – που μέχρι πρόσφατα ήταν μια ΑΠΑΤΗΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΥΜΑΡΕΙΑΣ που γκρεμίστηκε ξαφνικά.

Θα έρθουν λέει ξένοι, θα αγοράσουν τη γη μας στις βάσεις και μετά αυτοί οι ξένοι θα κάνουν δημοψήφισμα και θα μετατρέψουν τις βάσεις σε ένα άλλο Γιβραλτάρ! «Αν παντρευτώ τζαι κάμω γιον τζαι φκάλω τον Βασίλην…»

Σήμερα κερδίσαμε κάτι που όλοι οι Κύπριοι και περισσότερο οι αδικημένοι κάτοικοι των Βάσεων, διεκδικούσαμε για 54 ολόκληρα χρόνια. Αύριο θα πάμε κάνουμε το επόμενο βήμα και θα κερδίσουμε κάτι παραπάνω. Γιατί πρέπει πάντα να μένουμε σ’ αυτά που νομίζουμε ότι έχουμε (και που δεν τα έχουμε στην πραγματικότητα) φοβούμενοι να προχωρήσουμε μπροστά; Τι είδους μιζέρια και ηττοπάθεια είναι αυτή;

Εν πάση περιπτώσει και επειδή αυτοί που και πάλι εκφράζουν τους γνωστούς «φόβους κι ανησυχίες» (ακριβώς όπως και στο Κυπριακό) είναι οι ίδιοι που εκθειάζουν τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο ως τον μεγαλύτερο ηγέτη της Κύπρου μετά τον Μακάριο, θα ήθελα απλά να θυμίσω ότι:

Το καθεστώς που καθορίζει ότι οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο είναι «κυρίαρχες» το αποδεχτήκαμε ΔΥΟ φορές επίσημα και με την ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΜΑΣ. Η πρώτη φορά ήταν στις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου το 1959, τις οποίες υπέγραψε ο Μακάριος και η δεύτερη ήταν το 2004, μαζί με την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σ’ αυτή τη συμφωνία (που είχε εγκρίνει προηγουμένως η Βουλή των Αντιπροσώπων)  έβαλε την υπογραφή του ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Θα ήθελα παρεμφερώς να υπενθυμίσω ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν επίσης ο πρόεδρος που υπέγραψε τη συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006, που καθορίζει λύση του Κυπριακού στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτκής Ομοσπονδίας.

Αναγκάζομαι να θυμίσω τα πιο πάνω, διότι αυτοί που εκθειάζουν τον αείμνηστο Τάσσο είναι οι ίδιοι που αμφισβητούν διαρκώς το καθεστώς των Βάσεων, αλλά δεν είπαν τίποτε το 2004 και βεβαίως απορρίπτουν τη λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσονδίας αλλά και πάλι δεν διαμαρτυρήθηκαν το 2006.

Κάποτε ο Καραμανλής είχε πει για την Ελλάδα ότι «ζούμε σε ένα απέραντο φρενοκομείο». Παρομοίως κι εμείς σήμερα στην Κύπρο…

Επιμονή και διεκδικητικότητα για μια έντιμη λύση

Να μην εγκαταλείψουμε τις συμφωνίες που υπέγραψαν οι Μακάριος, Κυπριανού και Παπαδόπουλος.

proedroi2Απόλυτα ορθή η στάση του προέδρου Αναστασιάδη που, με το καλημέρα της πρωτοβουλίας για το Κυπριακό, έστειλε το μήνυμα ότι οι Ελληνοκύπριοι -όσο κι αν θέλουν πολύ μια λύση του Κυπριακού σύντομα – θα διεκδικήσουν με αποφασιστικότητα το δίκαιο και  δεν πρόκειται να αποδεχτούν συνομοσπονδιακές ή άλλες διχοτομικού τύπου απαιτήσεις των Τούρκων, ούτε παραβίαση των διεθνών αρχών δικαίου, ή οτιδήποτε που θα βρίσκεται έξω από το πλαίσιο ενός έντιμου  ιστορικού συμβιβασμού, στη βάση της Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, σαν μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Την ίδια στιγμή θα πρέπει και κάποιοι εδώ, στη δική μας πλευρά, να καταλάβουν ότι θα ήταν καταστροφή και ουσιαστικά σιωπηρή αποδοχή της διχοτόμησης το να εγκαταλείψουμε τις συμφωνίες κάτω από τις οποίες έβαλαν τις υπογραφές τους οι πρόεδροι Μακάριος (1977), Κυπριανού (1978) και Τάσσος Παπαδόπουλος (2006), συμφωνίες που καθορίζουν ρητώς ότι η βάση της λύσης θα είναι η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

Δεν ξέρω αν αυτό αποτελεί ιστορική ειρωνεία, αλλά τις τρεις αυτές συμφωνίες υψηλού επιπέδου υπέγραψαν οι τρεις πρόεδροι της λεγόμενης σκληρής γραμμής, τις παρακαταθήκες των οποίων επικαλούνται συχνά όσοι εισηγούνται να εγκαταλείψουμε τις συμφωνίες και να αναζητήσουμε άλλες λύσεις.

Θέλω να θυμίσω επιπλέον ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο πρόεδρος του ΟΧΙ το 2004, ουδέποτε εγκατάλειψε τη λογική του έντιμου συμβιβασμού στη δεδομένη βάση, αφού 2 χρόνια μετά το ΟΧΙ υπέγραψε τη συμφωνία της 8ης Ιουλίου, στην οποία ρητώς αναφέρεται ότι επιδιώκεται λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Εξάλλου ο Τάσσος Παπαδόπουλος ήταν ο συνομιλητής της Ελληνοκυπριακής πλευράς το 1977, όταν ο Μακάριος αποφάσισε να αποδεχθεί αυτή τη βάση λύσης.

Όσοι μιλούν για σχέδια β’ και άλλες εναλλακτικές πορείες προς το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, δεν καθοδηγούν σοφά το λαό. Αντίθετα εισηγούνται περιπέτειες που θα μας οδηγήσουν στη διχοτόμηση. Αναρωτιέμαι σε ποια βάση θα μπορέσουμε ποτέ να συμφωνήσουμε με τους Τουρκοκύπριους, αν δεν καταφέρουμε να συμφωνήσουμε σ’ αυτήν που συζητάμε τώρα και που είναι το έσχατο σημείο στο οποίο τέμνονται οι αντίρροπες τάσεις των δύο κοινοτήτων. Αν εμείς εγκαταλείψουμε τις συμφωνίες προς ένα ενιαίο κράτος, όπως αυτό που έχουμε σήμερα (που είναι έτσι κι αλλιώς δικοινοτικό, με χωριστικές διατάξεις), η Τουρκία θα κινηθεί ελεύθερα και χωρίς καμία δέσμευση πλέον προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή της διχοτόμησης. Θα επιτύχει έτσι τον ιστορικό της στόχο κι αυτό θα αποτελέσει την αρχή του τέλους για τους Έλληνες της Κύπρου.

Δεν κακίζω εκείνους που κατακεραυνώνουν τη στάση της τουρκικής πλευράς. Πολύ καλά κάνουν τη δεδομένη στιγμή. Όμως εύχομαι ότι στην κρίσιμη ώρα των αποφάσεων, θα τοποθετηθούν με ιστορική ευθύνη και δεν θα αφήσουν τη χώρα να συρθεί στη διχοτόμηση, είτε μέσα από μια κακή λύση είτε απορρίπτοντας ένα έντιμο συμβιβασμό (αν και εφόσον βέβαια προκύψει), σκεπτόμενοι με ουτοπικό μαξιμαλισμό και πάντως έξω από τα πλαίσια του πολιτικού ρεαλισμού. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος μίλησε πολλές φορές για ρεαλισμό σε ότι αφορά τα της οικονομίας της Κύπρου. Εύχομαι ότι με την ίδια λογική θα προσεγγίσει και την τελική λύση του εθνικού μας ζητήματος. 

Σημειώνω με ικανοποίηση τις σημερινές διευκρινίσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες για έκδοση κοινού ανακοινωθέντος, καθώς και του ΑΚΕΛ που συνεχίζει να τηρεί μια καθόλα υπεύθυνη στάση στο θέμα του Κυπριακού.