Αρχείο ετικέτας ποίημα

Ταξίδι…

 

divine lightΝα σου μαζέψω χρώματα,

κι αποτυπώματα

στις άκρες των δαχτύλων,

απ’ τις αφές που θέλησες,

γέλια, τραγούδια, προσευχές,

κήπους απέραντους μ’ ολα τ’ αρώματα,

μ’ όλους τους κόσμου τους καρπούς,

γαλάζιες θάλασσες

κι όλο το φως,

άπλετο φως

ποτέ να μη βρεθείς μες στο σκοτάδι.

Πάντα σε τρόμαζε

Και με πεθαίνει τούτη η έγνοια.

 

Δεν ξέρω τι απ’ όλα αυτά μαζί σου στο ταξίδι θα ‘παιρνες

Μα το ‘θελα τόσο πολύ να στα χαρίσω.

 

Ήσουν εκεί…

ΟΠΤΑΣΙΑΉσουν εκεί
Μέσα στο φως
Πλέκοντας δέσμες χρώματα
Κι ήταν λυμένα τα μαλλιά σου μες στο θάμπος.

Χρόνια μέσα στις φλέβες μου πέτρα
Το δάκρυ σου
Με την αλμύρα της λευκής γραμμής
Που χάραξαν στην όψη σου βροχές αγρύπνιας
Νύχτες αναύγητες στα νοτισμένα μάτια σου
Λόγια σταγόνες
Στης σιωπής τις μακρινές νεφέλες.

Έτσι όπως έφυγες
Μ’ άδεια τα χέρια σου χωρίς αφές
Στεγνά τα χείλια σου χωρίς συγνώμες
Ήσουν εκεί
Μέσα στο φως
Πλέκοντας δέσμες χρώματα.

Χέρια δεν είχα να σ’ αγγίξω
Κι ούτε φωνή
Δεμένος σε κατάρτι βούλιαζα
Μες στο βυθό που σώπαινε
Σε διαθλάσεις γύρω μου λευκού φωτός.

Κι έπειτα τίποτα
Μόνο οι γραμμές
Που σχηματίζονται στους τοίχους
Απ’ τις γρίλιες.

Τα βήματα σου μάκραιναν
Κι ήταν απέξω μια βροχή
Που θα ‘σβησε τ’ αχνάρια σου
Άλλη μια νύχτα…

3