Αρχείο ετικέτας Πλατανίστεια

ΑΝ Ο ΧΑΜΠΗΣ ΗΤΑΝ ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΙ ΟΧΙ ΧΑΡΑΚΤΗΣ

«Ο μουχτάρης δεν σ’ αφήνει να έχεις σχολή χαρακτικής στην Πλατανίστεια. Ποια είναι η Πλατανίστεια; Ποιος το γνωρίζει ετούτο το χωρκόν; Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας ονόματα πρωτάκουστα, καινούριους τόπους, καινούριες μαλακίες των ανθρώπων ή των θεών…»

Με αυτή την ποιητική διάθεση έπιασα να γράψω αυτό το σημείωμα για τα καραγκιοζιλίκια που κάνει εις βάρος της σχολής – μουσείου χαρακτικής Χαμπή, ο μουχτάρης του χωριού Πλατανίστεια. ‘Ενας τύπος που κανονικά ούτε η γνωστή καμήλα του Πεντάκωμου δεν θα καταδεχόταν να τον κλάσει, αν δεν γινόταν διάσημος από την έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως, η οποία παραθέτει τις χωρκάτικες κουτοπονηριές με τις οποίες προσπαθούσε να κλείσει τη σχολή του Χαμπή του χαράκτη, ώσπου τα κατάφερε με την βοήθεια του επάρχου Λεμεσού.

Παραθέτοντας τα γεγονότα, η Επίτροπος Διοικήσεως είναι σαν να …χαράσσει μπροστά στα μάτια του αναγνώστη τον γνωστό Κυπραίο «παράγοντα», που του έδωσαν εξουσία και νομίζει ότι «έπιασε τον πάπα από τα αρ**δια», κατά τη γνωστή παροιμία. Τον «παράγοντα» που αποτελεί μικροκύτταρο αυτού του κλεφτοκράτους, που μας καταδυναστεύει εδώ και δεκαετίες, με ανάλογη νοοτροπία και συμπεριφορές.

Εξ όσων συμπεραίνω από την έκθεση της Επιτρόπου, ο μουχτάρης αγόρασε το σπίτι δίπλα από τη σχολή του Χαμπή. Από εκείνη τη στιγμή η σχολή έγινε ενοχλητική, διότι πηγαίνει εκεί κόσμος: τουρίστες, μαθητές, καλλιτέχνες, άνθρωποι που τους ενδιαφέρει η τέχνη. Όλοι αυτοί που επισκέπτονται εδώ και 20 χρόνια το χωρκόν Πλατανίστεια, για τη σχολή του Χαμπή του χαράκτη, έγιναν ξαφνικά μπελάδες.

Το κοινοτικό συμβούλιο του χωρκού αποφάσισε να φορολογεί διπλά τη σχολή – μουσείο, ένα φόρο για τη σχολή κι ένα φόρο για το μουσείο. Φτιάχτηκαν δύο στέγαστρα για αυτοκίνητα, δύο «ανοσκειές» (όπως λέμε στην Κύπρο) ακριβώς στην είσοδο ενός μουσείου τέχνης, για να εξυπηρετηθεί το διπλανό σπίτι του μουχτάρη.  Έβαλαν και ένα σκυλί σε κλουβί δίπλα από την είσοδο του μουσείου να γαυγίζει όσους το επισκέπτονται (ο μουχτάρης είπε στην Επίτροπο ότι το κλουβί είναι εκεί εδώ και 10 χρόνια, οπότε μάλλον πρέπει να φταίει το σκυλί που γέρασε και παραξένεψε…). Τέλος έκλεισαν και το δρόμο που οδηγεί στη σχολή, διότι σύμφωνα με τον μουχτάρη είναι ιδιωτικός (δικός του). Μάλιστα τον τοίχο για να κλείσει ο δρόμος του τον έφτιαξε ο έπαρχος Λεμεσού.

Δεν θέλω να γράψω τίποτε άλλο γιατί θα με βάλει ο σατανάς να γράψω βαριές βρισιές. Βλέποντας την αλαζονεία της εξουσίας (σε όλα τα επίπεδα, από την ανώτατη εξουσία μέχρι το μουχτάρη του τελευταίου χωρκού) να αυξάνεται αντί να μειώνεται, μετά από όσα μας έχουν κάνει σε τούτο τον τόπο, δεν θέλω πια να μιλώ, δεν θέλω να επιχειρηματολογώ. Θέλω να δέρνω. Χωρίς καν να μπαίνω στην διαδικασία να εξηγώ γιατί δέρνω.

Γιαυτό Χαμπή, σταματώ εδώ. Ατυχώς φίλε μου εσύ επέλεξες το δρόμο της τέχνης, σε μια χώρα που την κυβερνά ένα ξιμαρισμένο σύστημα, διεφθαρμένο ως τα μπούνια, που στα αρχίδια του την έχει γραμμένη την τέχνη. Ενώ Χαμπή, αν δεν ήσουν καλλιτέχνης και ήσουν πλοιοκτήτης, θα σε προσκυνούσαν και θα πρόσφεραν απαλλαγή στο στρατό σε σένα και τους γιους σου. Στο κλεφτοκράτος που ονομάζεται Κυπριακή Δημοκρατία, αν ήσουν εφοπλιστής, Κινέζος ή Ρώσος ολιγάρχης, η άλλος μονάρχις (σωστά το έγραψα) με πολλά λεφτά, θα αγόραζες και το βυζί της μάνας μας.

Α σιχτίρ!