Αρχείο ετικέτας πατριώτες

Ο «πατριωτισμός» της ήττας…

«Και τι περιμένεις από ανθρώπους
που τους βιάσανε τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους
και δεν τράβηξαν τον σουγιά τους.
Απαθώς
τότε
κι…..
απαθώς
σήμερα
ζητάνε απλώς
διαζύγιο.
Τέτοιοι ρουφιάνοι
δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε».

(Παντελής Μηχανικός, Ίτε, Κατάθεση, 1975)

pendtadaktylos1Μέρες σαν κι αυτή, που είναι τόσο καθαρή η ατμόσφαιρα, νομίζεις πως αν απλώσεις τα χέρια θα αγγίξεις τον Πενταδάκτυλο. Τα δάχτυλά σου θα ασπρίσουν απ’ τον ασβέστη, του ζωγραφισμένου εδώ και δεκαετίες πάνω στο δικό μας βουνό το εμβλήματος της μεγάλης μας ήττας…

Μα λέω ότι Ελληνοκύπριος που αποδέχεται ή το χειρότερο βολεύεται μ’ αυτή την ήττα, 40 χρόνια τώρα και κάθε φορά που αχνοφαίνεται στον ορίζοντα πρωτοβουλία για λύση κι απελευθέρωση της πατρίδας του από την Τουρκία, αρχίζει να «ανησυχεί» και να γυρεύει αφορμές  και προφάσεις να αναβληθεί, να ματαιωθεί η προσπάθεια, ας μη μιλά ούτε για τον Αυξεντίου, ούτε για τον Παλληκαρίδη, ούτε για άλλον τίμιο πατριώτη, που έδωσε τη ίδια τη ζωή του για να ελευθερωθεί τούτος ο τόπος.  Ούτε ο Αυξεντίου, ούτε ο Παλληκαρίδης θυσιάστηκαν για αυτή την ντροπή!

Εκείνος που νομίζει ότι η Κύπρος δεν έχει πρόβλημα αν η Κερύνεια, το Βαρώσι, η Μόρφου, η Καρπασία, η Γιαλούσα… είναι 40 τόσα χρόνια κάτω από την μπότα του Τούρκου κι αν η Τουρκία μαγαρίζει τα σπίτια μας με δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και εκατοντάδες χιλιάδες έποικους…

Εκείνος που  δεν τον χαλά η σκέψη ότι πουλάμε τη γη μας στον κατακτητή, με κίνδυνο να μην έχουμε να ορίσουμε τίποτα πια εκεί μετά από λίγα χρόνια…

Εκείνος που λέει πως κι αν ακόμα η μισή μας πατρίδα γίνει μια επαρχία της Τουρκίας, θα ‘ναι η συνείδησή μας ήσυχη γιατί εμείς δεν βάλαμε από κάτω την υπογραφή μας σε κάτι τέτοιο (λες κι έχει σημασία αν θα έχουμε βάλει ή όχι υπογραφή σε ένα κακό που αφήσαμε να συμβεί)…

Εκείνος λοιπόν μπορεί, αν θέλει, να ονομάσει τον εαυτό του βολεμένο, αδιάφορο, καιροσκόπο, φοβικό… Πάντως πατριώτης δεν δικαιούται να αυτοαποκαλείται. Δεν έχει πατριώτη που αποδέχεται ή το χειρότερο βολεύεται με τούτη την κηλίδα πάνω στο βουνό μας.

Αλλά τι μου ήρθε τώρα κι έγραψα αυτές τις σκέψεις; Μα επειδή έχουμε μπροστά μας μια νέα προσπάθεια που ξεκίνησε ήδη για λύση του Κυπριακού προβλήματος -ενός προβλήματος που απασχολεί τα Ηνωμένα Έθνη εδώ και 63 χρόνια- και κάποιοι άρχισαν πάλι να βαράνε τις σάλπιγγες της αυτοκαταστροφής. Με διαστρεβλώσεις και μαξιμαλιστικές, εθνικιστικές θέσεις, δαιμονοποιούν οτιδήποτε σχετίζεται με την διαδικασία των συνομιλιών. Μια τακτική που ακολουθούν και επαναλαμβάνουν κάθε φορά που εξελίσσεται πρωτοβουλία για το Κυπριακό.  Χαρακτηρίζω «αυτοκαταστροφή» αυτό που κάνουν, διότι η μη λύση είναι ολοφάνερο ότι οδηγεί την πατρίδα μας στη μονιμοποίηση της διχοτόμησης, δηλαδή στη μεγαλύτερη ήττα και καταστροφή του Ελληνισμού στην Κύπρο από καταβολής της χιλιόχρονης ιστορίας του σε τούτο το νησί. 

Το ξαναγράφω λοιπόν και το υπογραμμίζω: Κανένας πραγματικός πατριώτης δεν μπορεί να ανέχεται άλλο την de facto και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να επιτρέψει την οριστική (de jure) διχοτόμηση.  Κανένας πραγματικός πατριώτης δεν θα ζητούσε ποτέ διαζύγιο από την κατεχόμενή μας πατρίδα.

Θέλετε να πάμε μπροστά ή να κολλήσουμε στη μιζέρια μας;

DIXOTOMISI SIMAIESΚύριοι της ΚΕ του ΔΗΚΟ,

Σήμερα είναι τέτοια η μέρα, που ο Πενταδάκτυλος φαίνεται πεντακάθαρα. Κοιτάξτε τον καλά πριν μπείτε στην αίθουσα της συνεδρίασης. Κοιτάξτε τη σημαία του ψευδοκράτους κι αφού συζητήσετε με τη συνείδησή σας για το…

  • Πού βρισκόμαστε, έπειτα από 40 ολόκληρα χρόνια τουρκικής κατοχής,
  • Πόσο κοντά είμαστε στην οριστική διχοτόμηση και τι θα σημαίνει για τα παιδιά μας μια τέτοια εξέλιξη…

Κι αφού προβληματιστείτε:

  • Για τις συνέπειες που θα έχει για την ακρωτηριασμένη Κυπριακή Δημοκρατία τυχόν αποχώρησή μας αυτή τη στιγμή από τις συνομιλίες,
  • Για το αν θέλουμε τους Αμερικανούς, το Ισραήλ και την ΕΕ υπέρ μας (με θετικό πνεύμα) ή εναντίον μας  (με την ξεροκεφαλιά μας) στους επόμενους δύσκολους μήνες,
  • Για το αν θα μπορέσουμε να εκμεταλλευθούμε ή όχι τους υδρογονάνθρακές μας, σε περίπτωση που κοντρατιστούμε άνευ λόγου και αιτίας με όλους τους πιο πάνω…

Κι αφού ζυγίσετε κατά πόσο η λύση του Κυπριακού θα βοηθήσει ή όχι ετούτο τον τόπο να βγει από την ανυπόφορη οικονομική κρίση σχεδόν άμεσα…

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ αν συμφωνείτε με τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, που θέλει την ελληνοκυπριακή πλευρά να αποχωρήσει από τις συνομιλίες, με τις ατεκμηρίωτες δικαιολογίες που έχει προβάλει και οι οποίες δεν αντέχουν σε καμία σοβαρή ανάλυση, ούτε μπορούν να πείσουν οποιονδήποτε τρίτο για το δίκιο μας, εφόσον αποτελούν εξόφθαλμα διαστρέβλωση του κοινού ανακοινωθέντος.

Με άλλα λόγια αν θέλετε να ταυτιστείτε ουσιαστικά με εκείνους τους λίγους, που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα σε τούτο τον τόπο και βρίσκουν από την πέτρα αφορμές για να τερματιστεί η πρωτοβουλία και να μείνουμε όπως είμαστε, μέσα στο τρένο της οριστικής διχοτόμησης να πλησιάζει επικίνδυνα στο τέρμα.

Πάντως να ξέρετε κάτι. Ο κόσμος έχει πάρει τη δική του απόφασή: Θέλει συνομιλίες, απαιτεί από τους ηγέτες του να επιτύχουν μέσα από αυτές τις συνομιλίες μια έντιμη, λειτουργική και βιώσιμη λύση στο πλαίσιο του ιστορικού συμβιβασμού της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και είναι έτοιμος να πει ναι, σε μια τέτοια λύση.

Δεν θα συγχωρέσει εύκολα εκείνους που θα μείνουν έξω από αυτό τον αγώνα, πολύ περισσότερο εκείνους που θα έχουν παρεμβάλει εμπόδια.  Διότι τούτος ο κόσμος έχει ξυπνήσει. Έχει καταλάβει πόσο εξαπατήθηκε όλα αυτά τα χρόνια από εκείνους που του υπόσχονταν μια καλύτερη λύση του Κυπριακού, συντηρώντας από την άλλη ένα σύστημα διαφθοράς, που διέλυσε τελικά το κράτος και την οικονομία κι έριξε στην μιζέρια και στην ανέχεια ετούτο τον κόσμο.

Ετούτος ο κόσμος έχει την απαίτηση από τους ηγέτες του να επανορθώσουν και  να τον βγάλουν όσο πιο γρήγορα γίνεται από την μιζέρια, με μια λύση του Κυπριακού, που θα ανταποκρίνεται στο όραμα για μια καλύτερη Κύπρο του αύριο.

Αποφασίστε λοιπόν αν θα αγωνιστείτε γι’ αυτό το όραμα, ή αν θα μπείτε οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, ως ξεπερασμένοι.