Αρχείο ετικέτας Παιδεραστία

Θα αποφυλακίσουν και τους παιδεραστές…

Έπειτα από την αποφυλάκιση όλων όσοι κρίθηκαν ένοχοι για υποθέσεις διαφθοράς και κλοπής του δημοσίου χρήματος, διαβάζω στις εφημερίδες ότι επίκειται πρόωρη αποφυλάκιση και παιδεραστών – κάποιων δηλαδή που βίασαν ανήλικους. Αν το ψάξετε λίγο, θα δείτε ότι φιλεύσπλαχνη πολιτική της κυβέρνησης Αναστασιάδη ως προς τις αποφυλακίσεις, εξυπηρετεί εκλεκτά μέλη της κυπριακής άρχουσας τάξεως, επιχειρηματίες, πολιτικούς, κομματικά στελέχη.

Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος Αναστασιάδης δεν αισθάνεται διόλου άβολα να απευθύνει χαιρετισμό σε εκδήλωση του συμβουλίου ΦΩΝΗ, που «είναι υπεύθυνο για την εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής για καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας» (σήμερα Τρίτη στις 10:00 το πρωί). Μάλιστα η εκδήλωση στην οποία μιλά ο πρόεδρος του κράτους που αποφυλακίζει παιδεραστές, έχει τον τίτλο «η σιωπή γίνεται φωνή». Είναι ωστόσο αμφίβολο κατά πόσον κάποιος από τους εκεί παρευρισκόμενους θα του βάλει τις φωνές γι’ αυτό που πάει να γίνει.

Το κατεστημένο που καταλήστεψε και κατέστρεψε αυτό τον τόπο, δεν κωλώνει μπροστά σε τίποτα. Με αχαλίνωτο θράσος, θα μας τα κάνει όλα. Γιατί εδώ και δεκαετίες αυτοί αποτελούν το βαθύ κράτος, αυτοί κρατάνε και το μαχαίρι και το πεπόνι, αυτοί κάνουν ό,τι γουστάρουν, χωρίς να λογαριάζουν την σιωπηλή αγέλη με τα πρόβατα, που ονομάζονται Κυπραίοι.

Προσθήκη: Στην ομιλία του ο πρόεδρος Αναστασιάδης είπε ότι έγινε λάθος κατά την απονομή χάριτος στους παιδεραστές, όταν εξελέγη πρόεδρος και ότι θα αλλάξει η νομοθεσία ώστε να μην γίνει ξανά αυτό στο μέλλον… Στο μέλλον… Εννοείται ότι αυτοί που τους δόθηκε τώρα η χάρη θα αποφυλακιστούν και με ένα «mea culpa» καθαρίσαμε!

Τελικά το κοριτσάκι κακοποιούσε σεξουαλικά τον παπά;

Τελικά, όχι, δεν κακοποιούσε ο παπάς σεξουαλικά το τετράχρονο κοριτσάκι. Το κοριτσάκι ήταν αυτό που κακοποιούσε τον παπά. 

Σ’ αυτή την ετυμηγορία πάει να καταλήξει το λαϊκό δικαστήριο που έστησαν τις τελευταίες ημέρες συνάδελφοι λειτουργοί των ΜΜΕ, οι οποίοι δικάζουν από αέρος καλώντας μάρτυρες υπεράσπισης και κατηγορίας. Προφανώς θεωρούν ότι οι δικαστές δύο δικαστηρίων, που δίκασαν τον παπά πριν από επτά χρόνια, δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους και συνεπώς πρέπει αναγκαστικά να ξανακάνουν τη δίκη σήμερα οι δημοσιογράφοι!

Στο πλαίσιο λοιπόν της νέας αυτής αεριτζίδικης δίκης άκουσα την παπαδιά να λέει σε τηλεοπτικές εκπομπές ότι η Έλενα Φραντζή, η κοπέλα που κατάγγειλε τον παπά κι είναι σήμερα νεκρή, τα πήρε λέει χοντρά για να ψευδομαρτυρήσει εναντίον του. Μάλιστα άφησε να νοηθεί ότι η αμοιβή ήταν μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ.  Αναρωτήθηκα κι εγώ ποιος είναι αυτός ο χουβαρντάς που είχε να δώσει τόσα πολλά λεφτά για να βάλει τον παπά ενός μικρού χωριού στη φυλακή και για ποιο λόγο. Επίσης πού πήγαν τα λεφτά αφού, σύμφωνα με μαρτυρίες, η ταλαιπωρημένη ψυχολογικά κοπέλα ζούσε μέσα στην φτώχεια, με ένα πενιχρό εισόδημα που της έδινε τα τελευταία τρία χρόνια ο μητροπολίτης Ταμασού, προφανώς σαν αποζημίωση για το ανήκουστο γεγονός ότι αποκατάστησε εκκλησιαστικά τον παπά που την κακοποιούσε. 

Τέλος άκουσα ακόμη και δημοσιογράφους να δηλώνουν ότι πήγαν και γνώρισαν την οικογένεια του παπά κι έχουν πλέον αμφιβολίες για την ενοχή του! 

Λοιπόν εγώ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΤΟΥ! Αηδιάζω ακούγοντας αυτές τις συζητήσεις. Μου είναι αδιανόητο να διαπραγματεύονται κάποιοι με ένα τόσο ανεύθυνο τρόπο μια σκανδαλώδη υπόθεση παιδοφιλίας, για την οποία το ανώτατο δικαστήριο έκρινε πως έπρεπε να βρίσκονταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου κι άλλοι εκτός από τον παπά. Ότι έπρεπε να βρίσκεται κι η παπαδιά, στην οποία κάποιοι δημοσιογράφοι δίνουν δημόσιο βήμα κι εφράζουν μάλιστα στη συνέχεια και τις αμφιβολίες τους για την ετυμηγορία δύο δικαστηρίων. Πολύ περισσότερο που, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση της Γενικής Εισαγγελίας, ήδη εκκρεμεί υπόθεση στο επαρχιακό δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον της παπαδιάς για σωματική βία πάνω στην μικρή τότε Έλενα Φραντζή, αφού ο νυν Γενικός Εισαγγελέας επανεξέτασε τα ευρήματα της αστυνομικής έρευνας που έγινε το 2011 και έκρινε ότι έπρεπε η παπαδιά να δικαστεί, όπως ήταν εξάλλου κι η εισήγηση τότε της αστυνομίας.

Αν είναι δυνατόν να υποψιάζεται κανείς ότι δύο δικαστήρια, έχοντας μπροστά τους όλες τις μαρτυρίες, όλα τα τεκμήρια, όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, κατέστρεψαν άδικα τη ζωή ενός ιερωμένου, επιβάλλοντάς του τη μάξιμουμ ποινή φυλάκισης που δικαιούνταν να του επιβάλουν τότε, χωρίς να είναι 100% βέβαιοι οι δικαστές για την απόφασή τους!

Αν είναι δυνατόν κάποιοι να βάζουν στη ζυγαριά τους από τη μια την απόφαση  δύο δικαστηρίων κι από την άλλη τα λόγια της υπόδικης παπαδιάς κι η ζυγαριά τους να ισορροπεί κάπου στη μέση! Αν ο παπάς θεωρούσε ότι αδικήθηκε από τα κυπριακά δικαστήρια, γιατί δεν προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; 

Ο παπάς υπήρξε τυχερός, διότι δικάστηκε πριν αλλάξει ο νόμος κι οι ποινές. Αν δικαζόταν με το νέο νόμο, δεν θα έκανε μόνο 18 μήνες στη φυλακή. Ο μητροπολίτης Ισαΐας θα περίμενε πολύ περισσότερα χρόνια να τον υποδεχτεί δακρυσμένος μέσα στην εκκλησία για να του ξεπλύνει την παιδοφιλία, δίνοντάς του μάλιστα και τον λόγο να εξηγήσει στους πιστούς πόσο αδικήθηκε από τους δικαστές! 

Συνάδελφοι των ΜΜΕ, σταματήστε να κάνετε κι εσείς ανάλογο ξέπλυμα σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Διότι σκάνδαλα σαν αυτό, που ξεμυτούν κάθε λίγο καιρό στην επιφάνεια της λίμνης με τα σκατά στην οποία κολυμπάμε, δεν είναι τίποτα παρά η κορυφή του σκατόβουνου. Το πρόβλημα της παιδοφιλίας στην Κύπρο είναι τεράστιο κι αντί να το αντιμετωπίσουμε με αυστηρότητα κι αποφασιστικότητα, απλά το κρύβουμε κάτω από το χαλί, για να μην λεκιάσουμε την ιδανική μας αυτοεικόνα. Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτό δεν είναι παρά μόνο ένα από τα πολλά παράγωγα της διαφθοράς και της ηθικής μας χρεοκοπίας ως κράτος και κοινωνία. 

Οι επί του Διαβόλου ταις βουλαίς πεποιθότες…

‘Εξι επίσκοποι, ο Ταμασού Ισαΐας, ο Κιτίου Χρυσόστομος, ο Λεμεσού Αθανάσιος, ο Κύκκου Νικηφόρος, ο Λήδρας Επιφάνειος και ο Καρπασίας Χριστοφόρος ήταν αυτοί που έγραψαν στα παλιά τους τα ράσα την απόφαση δύο δικαστηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας (πρωτόδικου και εφετείου) για την ενοχή του παπά στην υπόθεση παιδοφιλίας και τον αποκατάστησαν στα ιερατικά του καθήκοντα.

Διότι, λέει, δεν κατηγορείται για μοιχεία, ούτε για πορνεία (οπωσδήποτε ούτε για ομοφυλοφιλία που είναι κατάπτυστη για την Εκκλησία). Κατηγορείται μόνο για … «συγκυλισμό». Απλά δηλαδή ότι έβαλε από κάτω ένα μωρό 4 χρονών και ασελγούσε πάνω στο κορμάκι του, χωρίς όμως να το βιάσει. Επομένως είναι ΑΘΩΟΣ και μπορεί να συνεχίζει να λειτουργεί, να θυμιατίζει τους πιστούς, να τους δίνει τη θεία κοινωνία, να τους μοιράζει αντίδωρο και να του φιλούν το χέρι. Έτσι αποφάσισαν…

…επί του Διαβόλου ταις βουλαίς πεποιθότες.

Έστειλαν στον παιδόφιλο παπά τα παιδιά τους να τα ευλογήσει…

Ο παπάς που χαριεντίζεται με τα μικρά παιδιά σ’ αυτή τη φωτογραφία, μόλις είχε βγει από τη φυλακή, όπου τον έστειλε η δικαιοσύνη για σεξουαλική κακοποίηση τετράχρονου κοριτσιού.

Πρόκειται για την εικοσιεννιάχρονη κοπέλα που βρέθηκε νεκρή πριν λίγες μέρες από αιφνίδιο θάνατο, στη Λακατάμια και που κάποιοι λένε πως αυτοκτόνησε. 

Όταν ήταν κοριτσάκι δόθηκε στον παπά και τη σύζυγό του από το Γραφείο Ευημερίας, για να τη φιλοξενούν ως ανάδοχη οικογένεια. Για το τι της έκαναν σ’ εκείνο το σπίτι η μικρή μίλησε από τότε στην λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας που την παρακολουθούσε, αλλά η λειτουργός δεν έκανε τίποτα. Όταν το κορίτσι ενηλικιώθηκε, κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία.

Ο παπάς δικάστηκε από πρωτόδικο δικαστήριο και εφετείο σε φυλάκιση δύο χρόνων. Αυτή ήταν τότε (πριν από εννέα χρόνια) η μάξιμουμ ποινή που προέβλεπε ο νόμος. Στην απόφαση του εφετείου, οι δικαστές εξέφρασαν την απορία γιατί δεν ήταν κατηγορούμενη και η παπαδιά, που έδερνε το παιδί. Αναρωτήθηκε επίσης γιατί κώφευσε το Γραφείο Ευμερίας, όταν το τετράχρονο κορίτσι τους είπε τι γονόταν σ’ εκείνο το σπίτι. 

Στη διάρκεια της δίκης εκατοντάδες κάτοικοι του χωριού στο οποίο λειτουργούσε ο παπάς έκαναν διαδήλωση έξω από το δικαστήριο, ΥΠΕΡ του παπά και μόλις η δικαστής ανακοίνωσε την απόφαση για φυλάκισή του, ο όχλος άρχισε να τη βρίζει. Ευτυχώς που δεν γκρέμισαν και τις φυλακές για να τον βγάλουν έξω. 

Στους δεκαοκτώ μήνες ο παπάς αποφυλακίστηκε. Έγινε τότε δίκη στην Ιερά Σύνοδο. Ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος δήλωσε σήμερα ότι η Σύνοδος ήθελε την καθαίρεση του παπά, αλλά τον στήριξε ο οικείος μητροπολίτης Ταμασού Ισαΐας, ο οποίος ισχυρίστηκε πως ο παπάς ήταν … παρεξηγημένος και ζήτησε να τον αποκαταστήσουν στα καθήκοντά του. Ο Ισαΐας διευκρίνισε στη Σύνοδο ότι θα τον έστελνε να λειτουργεί σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι, ώστε να μην έρχεται σε επαφή με παιδιά και να μην σκανδαλίζονται οι πιστοί. 

Μόλις ο παπάς αποκαταστάθηκε, ο Ισαΐας τον κάλεσε και λειτούργησαν μαζί στην Εκκλησία και μάλιστα του έδωσε το λόγο, στη διάρκεια της λειτουργίας, για να εξηγήσει στους πιστούς πως όλα όσα αποδείχτηκαν πέραν πάσης αμφιβολίας στο δικαστήριο ήταν μια σκευωρία εναντίον του. Με αυτό τον δεικτικό για να μην πω ξετσίπωτο τρόπο ο μητροπολίτης Ισαΐας έκανε ξέπλυμα της παιδοφιλίας. 

Λέγεται πως ο Ισαΐας παρείχε ηθική στήριξη κι ένα μικρό βοήθημα στην κοπέλα, που ήταν το θύμα αυτής της υπόθεσης, όμως η αλήθεια είναι πως μαζί της απέτυχε, αφού αυτή έφυγε από τη ζωή. Σε αντίθεση με τον παπά που ζει και βασιλεύει. 

Μόλις ο παπάς αποκαταστάθηκε, έβγαλε αυτή τη φωτογραφία. Για λόγους που αδυνατώ να κατανοήσω, οι γονείς των παιδιών που βλέπετε, έστειλαν τα ίδια τα παιδιά τους να συναντήσουν έναν καταδικασθέντα για παιδεραστία παπά, για να τα ευλογήσει.

Λυπάμαι αλλά θα το πω ωμά. Εκείνοι που έκαναν διαδηλώσεις υπέρ του παπά, που τρέχουν στο μοναστήρι όπου λειτουργεί για να του δείξουν τη συμπαράστασή τους (έτσι δήλωσε παλαιότερα ο Ισαΐας) ή που του στέλνουν τα παιδιά τους να τα κατηχήσει και να φωτογραφίζεται μαζι τους, με σκοπό να δείξουν ότι δεν πιστεύουν πως είναι παιδόφιλος, δεν είναι ανόητοι. Είναι συναυτουργοί του εγκλήματος, του κάθε εγκλήματος που συνειδητά ή ασυνείδητα καλύπτουν. Γιατί σ’ αυτούς και σε όσους άλλους συμπεριφέρονται έτσι σε ανάλογες περιπτώσεις στηρίζεται το σύστημα της κάθε μορφής διαφθοράς, για να αναπαράγεται και να διαιωνίζεται. 

Κάποτε θα πρέπει επιτέλους να αναζητήσουμε τα αίτια του ηθικού ξεπεσμού, της ξεφτίλας στην οποία κατρακυλούμε ασταμάτητα και χωρίς φρένο ως κυπριακή κοινωνία.