Αρχείο ετικέτας Ουκρανία

Η πυγμή του Πούτιν κι η αμηχανία της Δύσης…

ΠΟΥΤΙΝΣτα όρια της γελοιοποίησης ακροβατεί η Δύση με τις αμήχανες αντιδράσεις της έναντι του Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος, με την ατσάλινη αποφασιστικότητά του, που αγγίζει τα όρια του πολιτικού θράσους, είδε τη δημοτικότητά του να εκτοξεύεται σε βαθμό που να θεωρείται πλέον νέος … πατερούλης του ρωσικού έθνους.

Έχω γράψει κι άλλες φορές και επιμένω ότι η διχοτόμηση της Ουκρανίας, με την αποσκίρτηση της Κριμαίας, ήταν μια πράξη προαποφασισμένη από τις μεγάλες δυνάμεις, στο πλαίσιο της αναδιάταξης των ζωνών επιρροής Ανατολής και Δύσης. Η διευθέτηση των ζωνών επιρροής εκκρεμούσε εδώ και 22 χρόνια, από την πτώση του κομμουνιστικού συστήματος και τη διάλυση της ΕΣΣΔ και στη σημερινή διεθνή συγκυρία ήταν πράξη επιβεβλημένη, προκειμένου – ανάμεσα σε άλλα κοινά οφέλη- να διευθετηθούν στη συνέχεια τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή και να προχωρήσει απρόσκοπτα η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της ανατολικής Μεσογείου.

Όμως υπήρχε άλλος ένας πολύ ισχυρός λόγος: η παλιά αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας (ή ΕΣΣΔ) θα μετατραπεί στο μέλλον σε αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Κίνας και σ’ αυτή την περίπτωση οι δυτικοί θέλουν την Ρωσία σύμμαχό τους.

Οι αντιδράσεις των δυτικών έναντι της Ρωσικής επέμβασης υπήρξε αρχικά μάλλον χλιαρή και μόνο για τους τύπους. Όμως η επιμονή του Πούτιν να προχωρήσει στην ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία προφανώς προκάλεσε στη Δύση αμηχανία. Ίσως διότι οι δυτικοί ανέμεναν απλά απόσχιση της Κριμαίας και ανεξαρτητοποίησή της και όχι ενσωμάτωσή της στη Ρωσία, στο παρόν στάδιο τουλάχιστον, ώστε να τηρηθούν και τα προσχήματα σε σχέση με τη διεθνή έννομη τάξη.

Εν πάση περιπτώσει φρονώ ότι οι δυτικές αντιδράσεις, δεν μπορεί να σταματήσουν ξαφνικά, χωρίς να έχει αναθεωρήσει προηγουμένως την απόφασή της η Ρωσία. Από την άλλη όμως ο Πούτιν μοιάζει αποφασισμένος και προχωρεί ταχύτατα τις διαδικασίες προσάρτησης.

Δεν μπορώ να προβλέψω μέχρι που θα πάει η βαλίτσα, μ’ αυτή την κατάσταση, όμως θέλω να πιστεύω ότι τα κοινά συμφέροντα Δύσης και Ρωσίας, θα οδηγήσουν σε εκτόνωση της κρίσης σύντομα, με τον άλφα ή βήτα τρόπο.  

Ο κ. Λιλλήκας και το ξανθό γένος του βορρά…

ΛΙΛΛΗΚΑΣΟ Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κάλεσε σήμερα τις υπεράκτιες ρωσικές εταιρίες να επιστρέψουν στη Ρωσία για να στηρίξουν την οικονομία της πατρίδας τους.

Η δήλωση Πούτιν συνέπεσε με την δήλωση του Γιώργου Λιλλήκα ότι η Κύπρος πρέπει να γίνει περίπου ο συνήγορος της Ρωσίας στην ΕΕ, μέσα σ’ αυτή την κρίση, που προκάλεσε η απόφαση του Ρώσου προέδρου να προσαρτήσει την Κριμαία, έπειτα κι από τη σχετική απόφαση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού της χερσονήσου.

Αν η ουσία των δηλώσεων του κ. Λιλλήκα ήταν ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης έπρεπε υπερασπίσει την κυπριακή οικονομία, που θα πληγεί από περαιτέρω κυρώσεις της ΕΕ εναντίον της Ρωσίας, θα επρόκειτο για μια ορθολογική τοποθέτηση. Αλλά το να προχωρεί λέγοντας ότι η Κύπρος πρέπει να στηρίξει τη Ρωσία μη διστάζοντας να έρθει ουσιαστικά σε μετωπική σύγκρουση με τις ΗΠΑ και τους ισχυρούς της ΕΕ, ισοδυναμεί με συνταγή πολιτικής αυτοκτονίας που θυμίζει άλλες, παλαιότερες εποχές πολιτικής κρημνοβασίας…

Θυμίζω πάντως ότι μετά το πρώτο Eurogroup ο κ. Λιλλήκας, με ντελάλη τον κ. Κουλία, διαλαλούσε ότι είχε τη διαβεβαίωση Ρώσου βουλευτή (!) ότι η Ρωσία ήταν έτοιμη να προχωρήσει σε συμφωνία στήριξης και δανειοδότησης της Κύπρου, υποκαθιστώντας την Τρόικα (!!!). Δεν πέρασαν, τότε, ούτε 24 ώρες όταν ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Μεντβέτεφ εξέθεσε (για να μην πω γελοιοποίησε) την βαρυσήμαντη εκείνη πολιτική τοποθέτηση του κ. Λιλλήκα που έγινε, θυμίζω, την ώρα που όλοι μας αγωνιούσαμε για το αύριο εμάς και των παιδιών μας.

Ο κ. Μεντβέτεφ επανέλαβε, τότε, για πολλοστή φορά ότι η Κύπρος θα τύχει βοήθειας από την ΕΕ της οποίας είναι μέλος και ότι η Ρωσία ήταν πρόωρο να ενδιαφερθεί για προαγορά υδρογονανθράκων από την Κύπρο, όταν δεν είχαν ακόμη γίνει οι απαραίτητες επιβεβαιωτικές διατρήσεις.  Με το δεύτερο μέρος της δήλωσής του ο κ. Μεντβέτεφ ουσιαστικά διέψευσε εκείνο που ισχυριζόταν για μήνες ο κ. Λιλλήκας, στην προεκλογική περίοδο, ότι τάχα η Κύπρος μπορούσε να προπωλήσει αέριο.

Σήμερα ο κ. Πούτιν, καλώντας τις ρωσικές υπεράκτιες εταιρίες να επιστρέψουν στη Ρωσία (εγκαταλείποντας φυσικά και την Κύπρο), τράβηξε πάλι το χαλί κάτω από τα πόδια του κ. Λιλλήκα. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο κ. Λιλλήκας θα πάψει να ελπίζει στις προφητείες που θέλουν το ξανθό γένος του βορρά να σώζει τους Έλληνες…

Το δημοψήφισμα στην Κριμαία και η κυπριακή οικονομία…

ΚΡΙΜΑΙΑΠαρά τις αντιδράσεις της Δύσης, ο λαός της Κριμαίας πραγματοποιεί δημοψήφισμα για να πει ΝΑΙ στην ένωση της Κριμαίας με την Ρωσική Ομοσπονδία. Τα γεγονότα παίρνουν το δρόμο τους. Η Κριμαία, μια ημιαυτόνομη περιοχή  με πλειοψηφία Ρώσων κατοίκων, βάση του ρωσικού ναυτικού, δεν θα μπορούσε να παραμείνει κάτω από τον έλεγχο μιας Ουκρανίας που πήρε κι αυτή το δρόμο της Δύσης.

Η παράσταση που παρακολουθούμε στο θέατρο της πολιτικής, μπορεί να φαίνεται αρκούντως πειστική, ωστόσο τα πάντα είναι προσυμφωνημένα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, στο πλαίσιο της αναδιανομής των ζωνών επιρροής. Η ένταση έπρεπε να προηγηθεί, ώστε η Κριμαία να αποκοπεί από την Ουκρανία ως λύση οδυνηρού συμβιβασμού, που θα προκύψει μετά από διαπραγματεύσεις.

Η αντίδραση της Δύσης επιτρέπει στους πολιτικούς αναλυτές την εκτίμηση ότι η Κριμαία δεν θα προσαρτηθεί άμεσα από τη Ρωσία και ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι η ανεξαρτητοποίησή της. Επίσης ότι η Ρωσία δεν θα παρέμβει σε άλλες περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας, όπου επίσης υπάρχει μεγάλος αριθμός ρωσόφωνων. Τουλάχιστον όχι τώρα.

Δεν ξέρω μέχρι που μπορεί να φτάσουν οι κυρώσεις – αν τελικά επιβληθούν- εναντίον της Ρωσίας. Το βέβαιο είναι ότι τέτοιες κυρώσεις θα πλήξουν, όχι μόνο την Ρωσική οικονομία αλλά και τις οικονομές δυτικών χωρών, ανάμεσα στις οποίες και η Κύπρος, που επενδύει στο τουριστικό ρεύμα από τη Ρωσία, στους επόμενους κρίσιμους μήνες.

Ας ελπίσουμε ότι η λογική θα πρυτανεύσει και ότι δεν θα χρειαστεί να πάθουμε όλοι ζημιές για να εφαρμοστεί τελικά στην ουκρανική κρίση η λύση που είναι προφανής από την αρχή. Αλλά εν πάση περιπτώσει η κυπριακή κυβέρνηση οφείλει να προβεί σε εντονότατες παραστάσεις προς την ΕΕ, υπογραμμίζοντας με έμφαση ότι η κυπριακή οικονομία δεν έχει ούτε την πολυτέλεια αλλά ούτε και τη στοιχειώδη αντοχή για να πληρώσει ξανά το μάρμαρο των συλλογικών αποφάσεων της Ένωσης.

Η διχοτόμηση της Ουκρανίας, το διεθνές δίκαιο και η Κύπρος…

ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣΤο ερώτημα δεν είναι αν η Κριμαία θα αποσχιστεί από την Ουκρανία αλλά αν θα κάνει το ίδιο ολόκληρη η ανατολική ζώνη της χώρας, με αποτέλεσμα η Ουκρανία να μείνει χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα. Είναι επίσης βέβαιο ότι η διχοτόμηση της Ουκρανίας αποτελεί προειλημμένη απόφαση των μεγάλων δυνάμεων, που πρόσφατα επαναπροσδιόρισαν μυστικά τις ζώνες επιρροής τους. Δεν είναι ωστόσο ακόμη ξεκάθαρο ποιες περιοχές θα αποσχιστούν για να τεθούν κάτω από τον έλεγχο της Ρωσίας.

Οι αντιδράσεις της Δύσης γίνονται για το θεαθήναι, για να εντείνεται η κρίση και να καταστεί αδήριτη ανάγκη η διχοτόμηση, στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού για χάρη της ειρήνης.

Από το τι συμβαίνει στην Ουκρανία οφείλουμε να αντλήσουμε εδώ στην Κύπρο κάποια διδάγματα. Πολύ περισσότερο εκείνοι που πιστεύουν ότι περίπου η Κύπρος είναι μια υπερδύναμη, ικανή να επιβάλει τη θέλησή της σε ότι αφορά το Κυπριακό επικαλούμενη το διεθνές δίκαιο, που είναι με το μέρος της, αλλά αγνοώντας ταυτόχρονα προτροπές και ευρύτερους σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή, που περιλαμβάνουν οπωσδήποτε λύση του Κυπριακού.

Πού πήγε το διεθνές δίκαιο στην περίπτωση της Ουκρανίας; Η Ρωσία το ερμήνευσε όπως η ίδια το αντιλαμβάνεται.  Επενέβη για να προτατεύσει τους Ρώσους και Ρωσόφωνους, καταλαμβάνοντας την Κριμαία, καταγγέλλοντας ότι ο Γιανουκόβιτς απομακρύνθηκε από την εξουσία με πραξικόπημα… Πράγματι η Κριμαία κατοικείται κατά πλειοψηφία από ρωσόφωνο και ρωσόφιλο πληθυσμό. Αξίζει όμως τον κόπο να δούμε πώς προέκυψε αυτό ιστορικά. Στη διάρκεια της δεκαετίας του ’30, ο παρανοϊκός δικτάτορας Στάλιν δίωξε τους Τάταρους, που ήταν και η μεγαλύτερη εθνότητα που κατοικούσε την Κριμαία καθώς και τους Έλληνες που επίσης αποτελούσαν μια μεγάλη ομάδα. Μάλιστα ήταν τόσο βάναυσοι οι διωγμοί που σχεδόν οι μισοί Τάταροι πέθαναν από τις κακουχίες.

Κανένας σήμερα, 80 χρόνια μετά, δεν ασχολείται με το πώς έγινε αυτό που έγινε τότε. Ούτε αν η Κριμαία κατοικείται από Ρώσους και ρωσόφωνους επειδή έγιναν τότε οι εγκληματικές εκείνες πράξεις εθνοκάθαρσης. Κανένας δεν λέει ότι οι Ρώσοι, που μετακινήθηκαν εκεί, πρέπει να φύγουν, διότι μεταφέρθηκαν παράνομα. Ούτε θα λεχθεί κάτι τέτοιο, σας το εγγυώμαι. Η Κριμαία θα παραμείνει στο εξής κάτω από τον έλεγχο της Ρωσίας και μάλιστα έπειτα από συμφωνία που θα προκύψει μετά την ένταση.

Τι έγινε στην Κύπρο το 1974 και τι συμβαίνει τα τελευταία 40 χρόνια; Η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο για να προστατεύσει, όπως είπε, τους Τουρκοκύπριους, καταγγέλλοντας ότι με το πραξικόπημα της ελλαδικής χούντας παραβιάστηκε η συνταγματική τάξη.  Μάζεψε τους Τ/Κ στο βόρειο, κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου και, καθώς περνούσαν τα χρόνια άρχισε να κουβαλά Τούρκους έποικους, μεταβάλλοντας αργά και σταθερά τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού.

Συμφωνώ απόλυτα ότι οι έποικοι βρίσκονται παράνομα στην Κύπρο. Εξάλλου και όσα σχέδια προτάθηκαν τα τελευταία 20 χρόνια για λύση του Κυπριακού, προέβλεπαν την αποχώρηση των εποίκων εκτός από ένα αριθμό (πολύ λίγο σε σχέση με αυτούς που ήρθαν εδώ) για ανθρωπιστικούς λόγους. Πέρασαν ήδη 40 χρόνια από το 1974. Η διχοτόμηση μέρα με την ημέρα εμπεδώνεται και παγιώνεται. Οι έποικοι παντρεύονται με ΤΚ, γεννούν εδώ και ήδη βρισκόμαστε στην δεύτερη γεννιά, δηλαδή στη γεννιά εποίκων που γεννήθηκαν στην Κύπρο.

Είναι κανείς που πιστεύει πραγματικά πως αν περάσουν άλλα 20 ή 30 χρόνια θα βρεθεί μια καλύτερη λύση, που θα προβλέπει ότι έστω και ένας από αυτούς θα φύγει από την Κύπρο; Ότι θα υπάρχει καν ελληνοκυπριακή ιδιοκτησία στα κατεχόμενα, όταν οι πρόσφυγες ξεκίνησαν ήδη μαζικά να την πουλούν; Μπορεί κανείς να προβλέψει πώς θα είναι η Κύπρος σε 20 ή 30 χρόνια; Μήπως θα έχει 2 εκατομμύρια Τούρκους και 600 χιλιάδες Έλληνες; Μήπως θα είναι το ψευδοκράτος μια χώρα που θα μας ανταγωνίζεται, με ελεύθερο εμπόριο, τουρισμό και με φθηνότερη παραγωγή, διότι θα έχει νερό και ρεύμα από την Τουρκία;  Μήπως παίζει και η πιθανότητα, η Τουρκία να στείλει τους Τουρκοκύπριους στο νότο, αφού δικαιούνται να έρθουν ως πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας για να διεκδικήσουν δικαιώματά που τους παρέχει το Σύνταγμα;

Ρωτώ, διότι δυστυχώς πολλοί σ’ αυτό τον τόπο επιμένουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα που περνά ο καιρός και ισχυρίζονται ότι θα έρθει μια μέρα που το κυπριακό θα βρει μια λύση πολύ καλύτερη από όσες ήρθαν μπροστά μας μέχρι σήμερα (κι από αυτή που θα έρθει μπροστά μας σε λίγους μήνες). Μια λύση δίκαιη, που θα διώξει από την Κύπρο όλους τους έποικους ως τον ένα και οι Τουρκοκύπριοι θα φύγουν από το βόρειο τμήμα της Κύπρου, θα επιστρέψουν πίσω στους τόπους τους, που εγκατέλειψαν πριν από 40 χρόνια (τότε θα λέμε πριν από 70 χρόνια) και δεν θα έχουν κανένα προνόμιο, ούτε καν αυτά που είχαν στην Κύπριακή Δημοκρατία, διότι δεν νοείται η μειοψηφία να διαθέτει προνόμια εις βάρος της πλειοψηφίας…

Πείτε μου ειλικρινά… Νομίζετε ότι αυτοί που λένε τα πιο πάνω, τα πιστεύουν ή μήπως άλλα λένε κι άλλα έχουν μέσα στο μυαλό τους; Αν μια Ουκρανία διχοτομηθεί χωρίς η διεθνής κοινότητα να το εμποδίσει, τότε ας μην τρέφουμε την αυταπάτη ότι η Κύπρος θα έχει μια καλύτερη μοίρα από αυτή, αν δεν καταφέρουμε να αξιοποιήσουμε τα θετικά για μας δεδομένα της παρούσας συγκυρίας και τη βούληση της υπερδύναμης που ελέγχει το δικό μας χώρο, δηλαδή των ΗΠΑ, να λύσει το Κυπριακό πρόβλημα με ένα τρόπο που θα ικανοποιεί όλες τις πλευρές. Αν αποτύχουμε να αξιοποιήσουμε τη συγκυρία, θα χάσουμε οπωσδήποτε για πάντα την κατεχόμενη Κύπρο, με κίνδυνο να χάσουμε τελικά κι ολόκληρο τον τόπο μας σε κατοπινό στάδιο. 

Γιατί η Ουκρανία θα διχοτομηθεί και η Κύπρος θα ενωθεί…

ΟΥΚΡΑΝΙΑ - ΚΥΠΡΟΣ - ΣΗΜΑΙΕΣΗ Ουκρανία θα διχοτομηθεί. Διότι η Κριμαία δεν υπήρξε ποτέ οργανικό τμήμα της χώρας, παρά μόνο από το 1954 μέχρι το 1991, όταν η Μόσχα παραχώρησε τη χερσόνησο στην Ουκρανία, που έτσι κι αλλιώς ήταν μια από τις “σοσιαλιστικές δημοκρατίες” της ΕΣΣΔ.  Ωστόσο η ιστορία αυτή δεν μοιάζει καθόλου με την ιστορία της Κύπρου. Διότι αυτό το νησί εδώ και πολλούς αιώνες υπήρξε ενιαία κι αδιαίρετη πατρίδα για όλους τους κατοίκους του, που ζούσαν μαζί ειρηνικά, παρά τις αλλεπάλληλες καταλήψεις από διάφορους κατακτητές.

Το τι θα γίνει στην Ουκρανία είναι προδιαγεγραμμένο. Το έναυσμα δόθηκε από ένα οικονομικό ζήτημα, ωστόσο πίσω από αυτό κρύβεται νέα η μυστική συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για επανακαθορισμό των ζωνών επιρροής, που εκκρεμούσε εδώ και 23 χρόνια, από τη διάλυση δηλαδή του κομμουνιστικού μπλοκ. Πίσω από τις δηλώσεις Πούτιν και Ομπάμα, διακρίνει κανείς από τώρα το τελικό όριο της συμφωνίας στο οποίο θα καταλήξουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές, είτε με πόλεμο είτε όχι: τη διχοτόμηση της Ουκρανίας.

Η Κριμαία, έτσι κι αλλιώς δεν υπήρξε ποτέ οργανικό τμήμα της Ουκρανίας.  Πάνω από αυτή τη χερσόνησο πέρασαν κατακτητές και κατακτητές, στο πέρασμα των αιώνων. Στον 20ο αιώνα, και συγκεκριμένα τη δεκαετία του ’30, ο δολοφόνος δικτάτορας της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν, προχώρησε σε βάναυση εθνοκάθαρση στην Κριμαία,  στη διάρκεια της οποίας διώχθηκαν οι Τάταροι και οι Έλληνες. Μάλιστα ο μισός πληθυσμός των Τατάρων αφανίστηκε από την πείνα και τις κακουχίες. Από τότε πλειοψηφία των κατοίκων της Κριμαίας έγιναν οι Ρώσοι και οι Ρωσόφωνοι, μετά κι από παράλληλες με την εθνοκάθαρση μετακινήσεις πληθυσμών.

Η Κριμαία δόθηκε στην Ουκρανία το 1954, από τον διάδοχο του Στάλιν σοβιετικό ηγέτη Νικήτα Χρουστσόφ, ένα χρόνο μετά που ανέλαβε την εξουσία. Έπειτα από την πτώση του κομμουνισμού, η Κριμαία προσπάθησε να αυτονομηθεί, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από την Ουκρανία. Προκειμένου να αποφευχθεί η κρίση, η χερσόνησος παρέμενε ημιαυτόνομη επαρχία, με δικό της κοινοβούλιο. Ωστόσο η ρήξη ανάμεσα στην Ρωσική Ομοσπονδία και την Ουκρανία, για το θέμα της Κριμαίας, σοβούσε πάντα.  

Η διελκυστίνδα ανάμεσα στην ρωσική Κριμαία και την δυτική Ουκρανία, που είχε πάντα φιλοδυτικούς προσανατολισμούς, έφτασε τον κόμπο στο χτένι πρόσφατα, επί προεδρίας του ρωσόφιλου προέδρου Γιανουκόβιτς. Επισημαίνω τα εξής σημεία, που μαρτυρούν ότι αυτά που συμβαίνουν, δεν οφείλονται σε λαϊκή παρόρμηση, αλλά γίνονται βάσει σχεδίου:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει μια απροσχημάτιστη παρέμβαση στα εσωτερικά της Ουκρανίας, με αφορμή την οικονομική βοήθεια που θα έδινε η ΕΕ ως πρώτο βήμα για τη σύνδεση της Ουκρανίας με την Ένωση. Η Μόσχα προτείνει παράλληλα τη δική της οικονομική βοήθεια κι ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς  προτιμά αυτή τη λύση. Ωστόσο ο ρωσόφιλος πρόεδρος τυγχάνει μιας χλιαρής μόνο και λεκτικής υποστήριξης από πλευράς της Μόσχας.

Αρχίζει η εξέγερση. Η Δύση με τη στάση της την ενθαρρύνει, ενώ η Μόσχα συνεχίζει να αντιδρά χλιαρά υπέρ του Γιανουκόβιτς.

Η αντιπολίτευση καθαιρεί τον Γιαννουκόβιτς. Η Δύση αναγνωρίζει αμέσως την νέα κυβέρνηση. Η Μόσχα δεν την αναγνωρίζει, αλλά συνεχίζει τη χλιαρή της αντίδραση.

Η Κριμαία αντιδρά και δηλώνει την αντίθεσή της προς τη νέα τάξη πραγμάτων στο Κίεβο. Η Μόσχα παρεμβαίνει δυναμικά, στέλοντας στρατό και παράλληλα το μήνυμα ότι η Κριμαία θα παραμείνει υπό την προστασία της. Η Δύση αντιδρά μόνο λεκτικά και απειλεί με κυρώσεις.

 Ο Ομπάμα, στις δημόσιες αναφορές του στην ουκρανική κρίση, τονίζει ότι η Μόσχα δεν νομιμοποιείται να παρέμβει στρατιωτικά, αλλά την ίδια στιγμή αναγνωρίζει στη Ρωσία ότι έχει νόμιμο συμφέρον να προστατεύσει τον ρωσικό πληθυσμό της Κριμαίας…

Η μοίρα της Ουκρανίας έχει οριστεί από τις μεγάλες δυνάμεις, όπως και η μοίρα της Κύπρου. Η διαφορά της Ουκρανίας με την Κύπρο είναι η εξής:

Η Ουκρανία έχει διχοτομηθεί στο χάρτη, από τις μεγάλες δυνάμεις, που διεκδικούν, η μεν Δύση την δυτική Ουκρανία, η δε Ρωσία την ανατολική Ουκρανία και κυρίως την Κριμαία.

Η Κύπρος ανήκει ολόκληρη στην Δύση και το συμφέρον της Δύσης είναι η Κύπρος να παραμείνει μία χώρα, στην οποία να οικοδομηθεί ξανά η εμπιστοσύνη ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους, ώστε να εμπεδωθεί η ειρήνη κι η ομαλότητα στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για συνεργασίες με σκοπό την ομαλή κι απρόσκοπτη εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Ισραήλ και της Κύπρου.

Σχετικά άρθρα: 

Νικητές ή νικημένοι;

Απάντηση στο Λάζαρο Μαύρο…

Η συμφωνία για τα πυρηνικά και η επερχόμενη λύση του Κυπριακού…

Οι εξελίξεις στο φυσικό αέριο, με απλά λόγια…