Αρχείο ετικέτας Νικόλας Παπαδόπουλος

Οι ταυτόσημες θέσεις ΔΗΚΟ και Συμμαχίας Πολιτών στο Κυπριακό…

ΝΙΚΟΛΑΣ-ΛΙΛΛΗΚΑΣΕίναι φανερό ότι το ΔΗΚΟ ταυτίστηκε πλήρως με τις θέσεις του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου στο Κυπριακό. Θέσεις που είναι επίσης ταυτόσημες – ή πολύ κοντά- με αυτές με του κ. Γιώργου Λιλλήκα, όπως ο ίδιος ο Νικόλας υποστήριξε πριν από τις προεδρικές εκλογές αλλά και πρόσφατα όταν ρωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφο. 

Πάντως οι θέσεις του κ. Λιλλήκα είναι σαφώς πιο ξεκάθαρες από εκείνες που εκφράζει μέχρι στιγμής ο κ. Παπαδόπουλος και το ΔΗΚΟ. Ο πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών είναι εναντίον της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, αλλά όχι γενικά της ομοσπονδίας. Μάλιστα προεκλογικά είχε προτείνει τη δημιουργία στην Κύπρο ομοσπονδίας με έξι (6!) πολιτείες. 

Ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος δεν έχει υποστηρίξει ακόμη αυτό το ευφάνταστο ομοσπονδιακό σχήμα, με βάση το οποίο θα έχουμε 7 κυβερνήσεις (6 στις πολιτείες και 1 η κεντρική), 7 βουλές, 7 δικαστικές εξουσίες, 7 αστυνομίες, 7 δημόσιες υπηρεσίες κτλ κτλ… αλλά ενόσω η πρωτοβουλία για λύση του Κυπριακού συνεχίζεται και οι ανησυχούντες κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα μπας και οδηγηθούμε σε λύση, δεν αποκλείεται να ακούσουμε και το ΔΗΚΟ να υποστηρίζει αυτή την πρόταση… 

Βεβαίως οφείλω να είμαι δίκαιος: πρώτη προτίμηση του κ. Λιλλήκα δεν είναι η ομοσπονδία αλλά η επιστροφή των Τ/κ στην Κυπριακή Δημοκρατία και στις περιοχές που κατοικούσαν πριν από το 1974 (οι πατεράδες τους, διότι από τότε γεννήθηκαν άλλες 2 γενιές Τ/κ στην κατεχόμενη πατρίδα μας)… Με άλλα λόγια ο κ. Λιλλήκας υποστηρίζει την επιστροφή των Τ/κ στην Λεμεσό, την Πάφο, την Λάρνακα και σε όλα τα μεικτά χωριά. 

Εκείνο που δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμη είναι κατά πόσο ο κ. Λιλλήκας συμφωνεί ότι με την επιστροφή τους στην ΚΔ θα ισχύσει ως έχει το Σύνταγμα της Κ.Δ. δηλαδή ότι θα έχουμε εγγυήτρια δύναμη την Τουρκία με δικαίωμα μονομερούς επέμβασης, Τ/κ αντιπρόεδρο με βέτο, χωριστούς δήμους σε κάθε πόλη, δηλαδή Τ/κ δήμο Λεμεσού, Λάρνακας, Πάφου κτλ κτλ … Δεν είμαι βέβαιος δηλαδή αν ο κ. Λιλλήκας εννοεί αυτό ή ότι οι ΤΚ θα πρέπει να δεχτούν να επιστρέψουν μεν στην Κ.Δ. αλλά με ΑΛΛΟ Σύνταγμα και όχι με αυτό της Κ.Δ. 

Γιατί όμως αναφέρομαι στις θέσεις του κ. Λιλλήκα ενώ ξεκίνησα σχολιάζοντας τις θέσεις του ΔΗΚΟ; Μα διότι – σύμφωνα με τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο – οι θέσεις τους ταυτίζονται… 
Υ.Γ.: Μιλάμε για το Κυπριακό Ζήτημα, το πιο κρίσιμο ζήτημα που αφορά την επιβίωση μας σ’ αυτό τον τόπο.

Να αποχωρήσει ο πρόεδρος από τις συνομιλίες για να πετύχει τι;

ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ2Παρόλο που έχει απολέσει τελείως τη σοβαρότητά του ΔΗΚΟ στις ανακοινώσεις του για το Κυπριακό και παρόλο που θεωρώ εθνικά απαράδεκτο, κάθε μέρα εμμέσως πλην σαφώς να δικαιώνει τον Έρογλου ότι δικαιούται να παρερμηνεύει το Κοινό Ανακοινωθέν, θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει τι ζητά τελικά από τον πρόεδρο Αναστασιάδη. Διότι στη σημερινή ανακοίνωση του το ΔΗΚΟ επέμενε πάλι ότι κακώς ο πρόεδρος συνεχίζει τις συνομιλίες στη βάση του Κοινού Ανακοινωθέντος.

Τι ζητά λοιπόν το ΔΗΚΟ; Να πει ο κ. Αναστασιάδης στα Ηνωμένα Έθνη, στους Αμερικανούς και σε όλους τους ενδιαφερόμενους ότι … του ανάδοξεν (μετάνιωσε) για το Ανακοινωθέν και να αποχωρήσει από τις συνομιλίες; Και τι θα γίνει σ’ αυτή την περίπτωση; Θα μας χειροκροτήσουν όλοι και θα μας δώσουν συγχαρητήρια; Ή μήπως θα μας φορτώσουν την ευθύνη για τη διακοπή των συνομιλιών και θα προχωρήσουν σε αναβάθμιση του ψευδοκράτους;

Εντάξει, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Είναι γνωστό ότι κάποιοι στην Κύπρο προτιμούν το status quo, δηλαδή την de facto διχοτόμηση, παρά τη λύση της Διζωνικής Ομοσπονδίας. Όμως δεν θα τολμούσα να ισχυριστώ ότι βρίσκεται και το ΔΗΚΟ ανάμεσα σ’ αυτούς…

Η πολιτική του καλού παιδιού, ο Αναστασιάδης, ο Τάσσος κι ο Νικόλας.

 

ΤΑΣΣΟΣ - ΑΝΑΝΣε σημερινές του δηλώσεις ο Νικόλας Παπαδόπουλος, είπε ότι η «πολιτική του καλού παιδιού» που ακολουθεί ο κ. Αναστασιάδης, επέτρεψε στον Οζντίλ Ναμί να γίνει δεκτός χθες από αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης. Λόγω της ίδιας πολιτικής, είπε ο κ. Παπαδόπουλος, χθες το βράδυ οι Ευρωβουλευτές μας αναγκάστηκαν να καταψηφίσουν ένα ψήφισμα της Ευρωβουλής, επειδή περιείχε αρνητικά στοιχεία για την πλευρά μας… 

Θυμίζω ότι ο πρώην τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλή Ταλάτ είχε γίνει δεκτός από την αμερικανική κυβέρνηση το 2005 ,καθώς κι από τους αξιωματούχους της ΕΕ αλλά κι από ηγέτες ισχυρών χωρών. Θυμίζω επίσης ότι το 2003 η Κυπριακή Δημοκρατία καλωσόρισε το άνοιγμα των οδοφραγμάτων και ότι το 2005 συγκατένευσε στο άνοιγμα σημαντικών ενταξιακών κεφαλαίων για την Τουρκία, καθώς επίσης και στον κανονισμό της ΕΕ για το εμπόριο των Τουρκοκυπρίων μέσω της γραμμής Αττίλα. 

Επισημαίνω ότι τα πιο πάνω ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ για την τουρκική πλευρά συμβάντα συνέβησαν κατά την πενταετία 2003 – 2008, προφανώς λόγω της «πολιτικής του καλού παιδιού» του τότε προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου…

Να φιλήσουν πρώτα το χέρι του;

ΝΙΚΟΛΑΣΟ Νικόλας Παπαδόπουλος, με δηλώσεις του στην τηλεόραση του ΡΙΚ, έδωσε ένα εξωφρενικό ρεσιτάλ αλαζονείας. Προφανώς δεν του ήταν αρκετό το ύφος και το στυλ της κ. Χριστιάνας Ερωτοκρίτου στις απογευματινές της δηλώσεις για τον ανασχηματισμό. Αποφάσισε να δώσει και ο ίδιος το δικό του στίγμα ως ο ηγέτης (αγγλικά & γαλλικά leader, γερμανικά Führer) του ΔΗΚΟ.

Μιλώντας λοιπόν συνοφρυωμένος και εξοργισμένος, ο ηγέτης (Führer) του ΔΗΚΟ, ούτε λίγο ούτε πολύ άφησε να νοηθεί ότι κανένας Δηκοϊκός δεν δικαιούται να αναλάβει πολιτειακό αξίωμα ή να υπηρετήσει αυτό τον τόπο, αν δεν έχει την άδεια του κόμματος.

Οι υπουργοί Φωτίου και Κενεβέζος υπήρξαν ηγετικά στελέχη του ΔΗΚΟ. Ο υπουργός Πετρίδης υπήρξε επίσης ένα από τα παλιά του μέλη. Οι τρεις αυτοί κύριοι, σωστά κατά τη δική μου γνώμη αντικαταστάθηκαν. Διότι αν ο ΠτΔ τούς επαναδιόριζε, αυτό θα φαινόταν δικαιολογημένα σαν μια ανάρμοστη επέμβαση στις εσωτερικές έριδες του κόμματος και κάτι τέτοιο θα έπληττε τον ύψιστο θεσμό που ο κ. Αναστασιάδης υπηρετεί.

Από τη στιγμή που ο ηγέτης του ΔΗΚΟ αποφάσισε ότι ο πρόεδρος της Κύπρου ερμηνεύει λανθασμένα το Κοινό Ανακοινωθέν και έδωσε τη δική του ερμηνεία, με την οποία συμφωνεί και ο κ. Έρογλου κι από τη στιγμή που τα αρμόδια όργανα του ΔΗΚΟ ενέκριναν την εισήγηση του ηγέτη του ΔΗΚΟ για αποχώρηση, ο ΠτΔ όφειλε να σεβαστεί την απόφαση και τη σεβάστηκε.

Ο κ. Λακκοτρύπης δεν είναι ένα γνωστό και ενεργό στέλεχος του ΔΗΚΟ. Είναι ένας τεχνοκράτης που ξεκίνησε μια πολύ σημαντική δουλειά σε σχέση με την εκμετάλλευση των κυπριακών υδρογονανθράκων και καλώς ο πρόεδρος του ζήτησε να συνεχίσει. Τον κ. Δημητριάδη δεν τον γνωρίζω, αλλά έμαθα σήμερα από την κ. Χριστιάνα ότι ο νέος αυτός άνθρωπος είναι … μέλος του ΔΗΚΟ… Ε και; Επειδή είναι μέλος του ΔΗΚΟ έπρεπε να πάει να φιλήσει το χέρι του κ. Παπαδόπουλου;

Θεωρώ εξωφρενικό, ανήκουστο, απαράδεκτο και εξευτελιστικό ένας πολίτης αυτού του τόπου, που έχει ικανότητες, γνώσεις και αξία, να πρέπει να ζητήσει πρώτα την άδεια ή τις συστάσεις του Führer (ηγέτη) του όποιου κόμματος ψηφίζει, προκειμένου να λάβει τις ευλογίες για να προσφέρει στην πατρίδα του.

Tweets για τους υπουργούς του ΔΗΚΟ…

  • ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΔΗΚΟBlade runner ο πρόεδρος Αναστασιάδης με το θέμα των υπουργών του ΔΗΚΟ. Ο κίνδυνος για αυτογκόλ σοβεί προφανέστατα.
  • Έπρεπε να είχαν λύσει τους λογαριασμούς τους με τον πρόεδρο του κόμματος τους κι όχι να θέτουν ηθικά διλήμματα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
  • Οι υπουργοί του ΔΗΚΟ θα υπηρετήσουν καλύτερα τον τόπο αν προστατεύσουν το κύρος του Προέδρου. Μόνο ο Λακκοτρύπης δικαιολογείται να μείνει.
  • Σας καληνυχτίζω με το ανέκδοτο της ημέρας: Θα απογοητευτούν όσοι ονειρεύονται διάσπαση του ΔΗΚΟ (Νικόλας Παπαδόπουλος).

Το άρθρο για τον Νικόλα και μια απάντηση στον Ντίνο Ηλιάδη…

DIXOTOMISI SIMAIESΑγαπητέ κ. Ηλιάδη,

Ευχαριστώ που κάνατε τον κόπο να διαβάσετε και να απαντήσετε στο άρθρο μου με τίτλο «Ο Νικόλας και η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας». Λυπάμαι ωστόσο διότι,  παρόλο που γράφω πολύ απλά ελληνικά, δεν κατάφερα να γίνω κατανοητός, με αποτέλεσμα να έχετε στηρίξει όλη σας την απάντηση πάνω σε μια προφανέστατη παρερμηνεία:

Σε κανένα σημείο του άρθρου μου δεν ισχυρίστηκα ότι οι συμφωνίες υψηλού επιπέδου προνοοούν τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αντίθετα έχω γράψει ότι δεν αντιλαμβάνομαι γιατί χρησιμοποιεί αυτό το σύνθημα ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος.

Πριν μπω στην ουσία της απάντησης θα ήθελα να μου επιτρέψετε το δικαίωμα να γράφω, ως πολίτης αυτού του τόπου, τις απόψεις μου για το Κυπριακό, χωρίς κατ’ ανάγκη να διαθέτω νομικές περγαμηνές. Εδώ και 40 χρόνια μιλούν οι δικηγόροι κι ακόμα η Τουρκία βρίσκεται, με το στρατό και τους εποίκους της, μέσα στο σπίτι μας.  Ας μιλήσει λοιπόν κι ένας απλός άνθρωπος.

Αρχίζετε την απάντηση σας με το εξής:  «Δεν ξέρω με ποιες νομικές ή άλλες περγαμηνές, ο κ. Κωνσταντίνος Οδυσσέως, ερμηνεύει τη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς του 1977 (και Κυπριανού-Ντενκτάς, 1979 και Παπαδόπουλου-Ταλάτ, 2006) για να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι οι Συμφωνίες αυτές «…διαλύουν την Κυπριακή Δημοκρατία» –όπως επακριβώς γράφει»

Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι εγώ σε κανένα σημείο του άρθρου μου δεν έχω ισχυριστεί αυτό που μου αποδίδετε. Εγώ είπα ότι οι συμφωνίες υψηλού επιπέδου προνοούν ότι «στη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα λειτουργήσει ένα άλλο, ομοσπονδιακό κράτος». Πράγμα το οποίο ωστόσο εσείς αμφισβητείτε. Μάλιστα με ειρωνεύεστε γράφοντας τα εξής: «Μήπως αυτή τη φράση τη συνάγει από το πνεύμα του κειμένου –αφού στο γράμμα των ‘4 Κατευθυντηρίων Γραμμών’ δεν υπάρχει; Ή την επινοεί, για να …επιχειρηματολογήσει; Μήπως, πάλι την οσμίζεται, όπως μόνο αυτός μπορεί, επειδή βολεύει τους σκοπούς του άρθρου του;»

Ρωτώ λοιπόν εσάς κ. Ηλιάδη, που προφανώς διαθέτετε νομικές περγαμηνές που εγώ δεν διαθέτω, να μου ερμηνεύσετε τις κατευθυντήριες γραμμές της Συμφωνίας Μακαρίου – Ντενκτάς και να μου εξηγήσετε γιατί υποστηρίζετε ότι αυτό που έγραψα εγώ, δηλαδή ότι «στη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα λειτουργήσει ένα άλλο, ομοσπονδιακό κράτος» είναι μόνο στη φαντασία μου και δεν υπάρχει στην συμφωνία Μακαρίου Ντενκτάς.

Ορίστε αυτούσιες οι 4 κατευθυντήριες γραμμές της Συμφωνίας Μακαρίου – Ντενκτάς:

1. Επιζητούμε μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη δικοινοτική ομόσπονδη Δημοκρατία.

2. Το έδαφος υπό τη διοίκηση της κάθε κοινότητας πρέπει να συζητηθεί υπό το φως της οικονομικής βιωσιμότητας ή παραγωγικότητας και της ιδιοκτησίας γης.

3. Θέματα αρχών όπως η ελευθερία διακίνησης, ελευθερία εγκατάστασης, το δικαίωμα περιουσίας και άλλα εξειδικευμένα ζητήματα, είναι ανοικτά για συζήτηση, λαμβάνοντας υπόψη τη θεμελιώδη βάση ενός δικοινοτικού ομοσπονδιακού συστήματος και ορισμένες πρακτικές δυσκολίες, οι οποίες μπορεί να προκύψουν για την τουρκοκυπριακή κοινότητα.

4. Οι εξουσίες και αρμοδιότητες της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης θα είναι τέτοιες, ώστε να διασφαλίζουν την ενότητα της χώρας λαμβανομένου υπόψη και του δικοινοτικού χαρακτήρα του κράτους. 

Θα περιμένω πραγματικά με πολύ ενδιαφέρον να μου εξηγήσετε για τι είδους κράτος μιλά η πιο πάνω συμφωνία, εφόσον εσείς λέτε ότι ΔΕΝ μιλά για ομοσπονδία!  Εγώ βλέπω να αναφέρεται άμεσα ή έμμεσα ότι το πολιτειακό σύστημα της Κύπρου θα μετατραπεί σε ομοσπονδιακό και στις τέσσερις κατευθυντήριες γραμμές.

Μήπως εννοείτε ότι δεν μιλά για αντικατάσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Μα η ΚΔ δεν είναι ομοσπονδιακό κράτος και προφανώς εξυπακούεται ότι υφιστάμενο Σύνταγμα θα αλλάξει. Στη διατύπωση «επιζητούμε μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική, ομόσπονδη Δημοκρατία» το ρήμα «επιζητούμε» τι νόημα έχει; Ασφαλώς δεν μπορεί να σημαίνει ότι επιζητούμε κάτι το οποίο έχουμε, διότι αυτό το οποίο έχουμε …το έχουμε, δεν το επιζητούμε. Επιπλέον βρείτε μου στη συμφωνία πού αναφέρεται  το όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι εγώ δεν το βρίσκω πουθενά. Επομένως, στο ερώτημα «θα αντικατασταθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, από ένα άλλο ομοσπονδιακό κράτος;» η απάντηση που προκύπτει από τη Συμφωνία Μακαρίου – Ντενκτάς είναι «ναι». 

Έχοντας λοιπόν αυτή τη συμφωνία ως προηγούμενο, όπως επίσης και τη Συμφωνία Κυπριανού – Ντενκτάς, που επικαλείται τις 4 κατευθυντήριες γραμμές της συμφωνίας Μακαρίου – Ντενκτάς, αλλά και τη συμφωνία Παπαδόπουλου – Ταλάτ, που καθορίζει ρητώς τη «δέσμευση (των δύο κοινοτήτων) για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας» επιμένουμε ως ελληνική πλευρά στην πιο κάτω θέση, την οποία κι εγώ προσωπικά υποστηρίζω πλήρως (όπως έγραψα και στο άρθρο μου):

Ότι αυτό το νέο κράτος θα είναι η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω ότι θα διαλυθεί η ΚΔ για να ιδρυθεί νέο κράτος!

Επομένως θεωρώ εξίσου άστοχο κι αυτό που γράφετε πιο κάτω: «Αν όμως, οι Συμφωνίες του 1977, 1979 και 2006, διέλυσαν την Κ.Δ., τότε πώς το νέο κράτος, το οποίο θα προκύψει θα αποτελεί συνέχεια της Κ.Δ. (που διαλύθηκε!!!);»

Καταλήγετε με την εξής παράγραφο: «Επιπλέον, ο κ. Οδυσσέως συνάγει, ότι «Αν επρόκειτο για ίδρυση ενός εντελώς νέου κράτους θα έπρεπε να γίνουν ξανά ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ κλπ. κλπ…». Υποβαθμίζει, δηλ., τη χρησιμότητα και αναγκαιότητα για λεπτομερή και σαφή διατύπωση των όρων και προνοιών της βάσης των συνομιλιών και υιοθετεί τη μέθοδο της (διαβόητης) εποικοδομητικής ασάφειας και συμπερασματικής ερμηνείας της. Αλλά, στο ‘Κοινό Ανακοινωθέν’, υπάρχει η διατύπωση, ότι «…το νέο κράτος που θα προκύψει, μετά από τα δημοψηφίσματα των δύο κοινοτήτων… κλπ. κλπ…». Πώς ερμηνεύει, ο κ. Οδυσσέως, αυτή τη φράση («το κράτος που θα π ρ ο κ ύ ψ ε ι»); Πώς μπορεί να προκύψει κάτι, που ήδη υπάρχει; Αυτό που υπάρχει (μετ-)εξελίσσεται ή διαφοροποιείται• δεν προκύπτει! Ακόμα και η ίδια η λέξη «π ρ ο κ ύ π τ ω», που είναι ταυτόσημη με τη λέξη «α π ο ρ ρ έ ω», αποκαλύπτει τις προθέσεις των συντακτών».

Σας απαντώ:  Έπειτα από 40 χρόνια κατοχής και με την φάκτο διχοτόμηση να έχει πλέον δημιουργήσει μη αναστρέψιμα τετελεσμένα, ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου να περιμένουμε δεν ξέρω κι εγώ για πόσα άλλα χρόνια ακόμη, επιτρέποντας στην Τουρκία να παραμένει εδώ. Είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι η Τουρκία πρέπει να φύγει από την Κύπρο αύριο το πρωί. Επομένως δεν βρίσκω κανένα λόγο γιατί πρέπει να γυρεύουμε από την πέτρα αφορμές για να μην συνομιλήσουμε. Διότι δυστυχώς περί αυτού πρόκειται κι αυτό συμβαίνει (τουλάχιστον από συγκεκριμένες πολιτικές παρατάξεις) εδώ και 40 χρόνια.

Λαμβάνοντας υπόψη την κρισιμότητα της κατάστασης, θεωρώ ότι δεν μας συμφέρει να χάνουμε τον καιρό μας απορρίπτοντας με νομικισμούς και υπερβολές πρωτοβουλίες που θα ανοίξουν το δρόμο των συνομιλιών. 

Η διατύπωση στο Κοινό Ανακοινωθέν σίγουρα θα μπορούσε να ήταν πιο ξεκάθαρη. Αλλά κατανοώ ότι έπρεπε να διασκεδαστούν και οι ανησυχίες των απλών ανθρώπων στην άλλη πλευρά. Επιμένω όμως με έμφαση ότι με αυτή τη διατύπωση διασφαλίζεται ότι το νέο κράτος θα είναι μετεξέλιξη της ΚΔ, εφόσον όλες οι συμφωνίες, συμμαχίες και λοιπές νομικές πράξεις αυτού του νομικού προσώπου που λέγεται ΚΔ θα ισχύουν και για το διάδοχο κράτος.  Αυτό – όπως γνωρίζετε – δεν αποτελεί δική μου άποψη (εξάλλου εγώ δεν διαθέτω νομικές περγαμηνές) αλλά  άποψη συνταγματολόγων ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΥΡΟΥΣ, που συμβουλεύουν την Κυπριακή Δημοκρατία επί του Κυπριακού Ζητήματος.  

Η πιο πάνω παραδοχή είναι πολύ πιο ισχυρή, από την διατύπωση που εσείς επικαλείστε ως προβληματική, δηλαδή ότι το νέο κράτος «θα προκύψει από δημοψηφίσματα»… Στην πραγματικότητα η διατύπωση αυτή καθορίζει με ποια διαδικασία θα εγκριθεί η λύση. Δεν σημαίνει ίδρυση νέου κράτους, έπειτα από τη διάλυση της ΚΔ, αλλά δημιουργία νέου κράτους ως συνέχεια της ΚΔ, εφόσον το νέο κράτος κληρονομεί όλες τις νομικές πράξεις της ΚΔ.

Εξάλλου, θα πρέπει να θυμίσω ότι αναλογη διατύπωση με το «θα προκύψει» υπάρχει και στις κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου – Ντενκτάς: «Επιζητούμε μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη δικοινοτική ομόσπονδη Δημοκρατία»… Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται ειδικός γλωσσολόγος να εξηγήσει ότι οι δύο αυτές διατυπώσεις βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος.     

Γνωρίζω και σέβομαι τη σχέση σας με την οικογένεια Παπαδόπουλου, αλλά ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος είναι εις εκ των πρωταγωνιστών της πολιτικής ζωής του τόπου και είναι επόμενο να τυγχάνει κριτικής. Αυτό επιβάλλει εξάλλου και η υγιής λειτουργία της δημοκρατίας, τα δημόσια πρόσωπα να βρίσκονται διαρκώς υπό κρίσιν.  Επομένως θα ήταν καλά να διαβάζετε με μεγαλύτερη ψυχραιμία αυτά που γράφονται, για να μην παρερμηνεύετε το νόημα τους.  

 

Αντιγράφω αυτούσια την απάντηση του κ. Ηλιάδη, στην οποία ανταπάντησα πιο πάνω: 

«Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ Κ.Δ.» –
Δεν ξέρω με ποιες νομικές ή άλλες περγαμηνές, ο κ. Κωνσταντίνος Οδυσσέως, ερμηνεύει τη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς του 1977 (και Κυπριανού-Ντενκτάς, 1979 και Παπαδόπουλου-Ταλάτ, 2006) για να καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι οι Συμφωνίες αυτές «…διαλύουν την Κυπριακή Δημοκρατία» –όπως επακριβώς γράφει.
Δεν ξέρω πού είδε τη φράση, ότι «με τη λύση του Κυπριακού- στη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα λειτουργήσει ένα άλλο, ομοσπονδιακό κράτος», φράση την οποία τοποθετεί στην αρχή του άρθρου του και πάνω στην οποία βασίζει όλη την …επιχειρηματολογία του, ανακηρύσσοντάς την… «βάση των συνομιλιών»!
Μήπως αυτή τη φράση τη συνάγει από το πνεύμα του κειμένου –αφού στο γράμμα των ‘4 Κατευθυντηρίων Γραμμών’ δεν υπάρχει; Ή την επινοεί, για να …επιχειρηματολογήσει; Μήπως, πάλι την οσμίζεται, όπως μόνο αυτός μπορεί, επειδή βολεύει τους σκοπούς του άρθρου του;
Αλλά, το άρθρο του κ. Οδυσσέως, εκτός από αυθαίρετα δομημένο, είναι και αντιφατικό.
Εξηγούμαι: Γράφει: «…το νέο κράτος θα αποτελεί συνέχεια της Κ.Δ. Αυτό εξυπακούεται κι από το Κοινό Ανακοινωθέν, που ρητώς αναφέρει ότι το νέο κράτος θα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλπ. κλπ…». Αν όμως, οι Συμφωνίες του 1977, 1979 και 2006, διέλυσαν την Κ.Δ., τότε πώς το νέο κράτος, το οποίο θα προκύψει θα αποτελεί συνέχεια της Κ.Δ. (που διαλύθηκε!!!); Εκτός κι αν υπαινίσσεται, ότι με το Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης …διόρθωσε τα λάθη των Μακαρίου, Κυπριανού και Παπαδόπουλου!!!
Επιπλέον, ο κ. Οδυσσέως συνάγει, ότι «Αν επρόκειτο για ίδρυση ενός εντελώς νέου κράτους θα έπρεπε να γίνουν ξανά ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ κλπ. κλπ…». Υποβαθμίζει, δηλ., τη χρησιμότητα και αναγκαιότητα για λεπτομερή και σαφή διατύπωση των όρων και προνοιών της βάσης των συνομιλιών και υιοθετεί τη μέθοδο της (διαβόητης) εποικοδομητικής ασάφειας και συμπερασματικής ερμηνείας της. Αλλά, στο ‘Κοινό Ανακοινωθέν’, υπάρχει η διατύπωση, ότι «…το νέο κράτος που θα προκύψει, μετά από τα δημοψηφίσματα των δύο κοινοτήτων… κλπ. κλπ…». Πώς ερμηνεύει, ο κ. Οδυσσέως, αυτή τη φράση («το κράτος που θα π ρ ο κ ύ ψ ε ι»); Πώς μπορεί να προκύψει κάτι, που ήδη υπάρχει; Αυτό που υπάρχει (μετ-)εξελίσσεται ή διαφοροποιείται• δεν προκύπτει! Ακόμα και η ίδια η λέξη «π ρ ο κ ύ π τ ω», που είναι ταυτόσημη με τη λέξη «α π ο ρ ρ έ ω», αποκαλύπτει τις προθέσεις των συντακτών.

ΣΗΜ.: Αντιπαρέρχομαι τις ειρωνείες του, για τον Νικόλα Παπαδόπουλο, όπως και την υπόλοιπη …αναλυτική του επιχειρηματολογία.

 

Μην παίζετε την τύχη μας στα ζάρια!

ΒΟΥΛΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΠολύ πρόχειρη μου ακούγεται η δικαιολογία ότι το ΔΗΚΟ χωρίστηκε στα δύο, επειδή αιφνιδιάστηκε την τελευταία στιγμή, όταν ο ΔΗΣΥ απέρριψε τις τροποποιήσεις του.  Όταν ο ψηφίζει ο πρόεδρος του κόμματος και περισσότεροι από τους μισούς βουλευτές του τον βλέπουν να σηκώνει το χέρι αλλά να κάνουν ότι κοιτούν το ταβάνι και μετά να σηκώνουν αυτοί τα χέρια τους στην αποχή, αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί σε …αιφνιδιασμό.

Δεν ξέρω αν ήταν καθαρά λόγοι αρχής που τους υποχρέωσαν να μπλοκάρουν τις αποκρατικοποιήσεις ή αν ήθελαν (τουλάχιστον οι 4 από αυτούς) να στείλουν το μήνυμα στον Νικόλα ότι θα βρίσκει διαρκώς μπροστά του την ενδοκομματική αντιπολίτευση.

Έχω διατυπώσει τις εντονότατες διαφωνίες μου για τη στάση του Νικόλα Παπαδόπουλου στο Κυπριακό, αλλά ως πολίτης θα εξοργιστώ αν διαπιστώσω ότι κάποιοι παίζουν πίσω από την πλάτη του υπόγεια παιγνίδια επικράτησης μέσα στο ΔΗΚΟ,  χρησιμοποιώντας τα δύο ύψιστα εθνικά ζητήματα του τόπου, δηλαδή το Κυπριακό και την Οικονομική κρίση.

Αν κάποιοι έχουν ουσιαστικές (και όχι τεχνητές) διαφωνίες με τον πρόεδρο του κόμματός τους, οφείλουν να βγουν και να διατυπώσουν τις δικές τους απόψεις καθαρά και τίμια, διότι αυτά τα δύο ζητήματα – ιδιαίτερα το Κυπριακό- ξεπερνούν τα όποια στενά κομματικά πλαίσια. Το οφείλουν στην πατρίδα και στην ιστορία, που γράφεται και θα γραφτεί τους επόμενους μήνες.

Όλοι ανεξαίρετα οι πολιτικοί πρέπει να αντιληφθούν ότι ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να παίζουν στα ζάρια τα εθνικά μας ζητήματα, για τον οποιοδήποτε μικροπολιτικό λόγο. Είναι σαν να χορεύουν πάνω στην Αγία Τράπεζα. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι υπάρχουν ως πολιτικά πρόσωπα επειδή ο κόσμος τους εμπιστεύεται με την ψήφο του. Δεν τους ψηφίζει για να παίζουν τα παιγνίδια τους. Έχουν χρέος να συμπεριφέρονται με ύψιστο αίσθημα ΕΥΘΥΝΗΣ απέναντι σε τούτο τον τόπο, που τόσο πολύ έχουν ταλαιπωρήσει.

Μπορεί και σαν κομπάρσος…

ΓΕΡΟΝΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ΜΑΠΠΕΤ ΣΩΟΥΚανείς δεν μπορεί να απαιτήσει από το ΔΗΚΟ να ασχοληθεί σοβαρά με το Κυπριακό. Η Κεντρική Επιτροπή, που συνεδριάζει την Τετάρτη, έχει το απόλυτο κατασταστικό και δημοκρατικό δικαίωμα να εγκρίνει την θέση του Νικόλα Παπαδόπουλου και να αποποιηθεί την συμμετοχή του κόμματος στη συνδιαμόρφωση των αποφάσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς. 

Με τον τρόπο αυτό θα δοθεί η ευκαιρία στο κόμμα να υιοθετήσει μια νέα φιλοσοφία, στη βάση του υπαρξισμού, με στοιχεία από τον ρομαντισμό και τη λυρική ρητορική του κ. Ομήρου αλλά κι από τον επαναστατικό υπερρεαλισμό του κ. Λιλλήκα. Με την επανατοποθέτηση αυτή, το ΔΗΚΟ θα μπορέσει να διευρύνει το θεωρητικό υπόβαθρο του μακροχρόνιου αγώνα ο οποίος μπορεί να μην κατάφερε, στα 40 χρόνια της δράσης του, να ανατρέψει τα κατοχικά, διχοτομικά δεδομένα, αλλά υπήρξε μια άνετη και αποτελεσματική πλατφόρμα εξυπηρέτησης των αναγκών της καθεστηκυίας τάξεως. 

Σε τελική ανάλυση, σε ένα έργο δεν υπάρχουν μόνο οι πρωταγωνιστές, υπάρχουν και οι κομπάρσοι. Μάλιστα κάποιοι κομπαρσικοί ρόλοι έχουν αρκετό ενδιαφέρον. Όπως π.χ. τα γεροντάκια στο θεωρείο του Μάππετ Σωου. Οι παλαιότεροι τα θυμούνται να παρεμβαίνουν σε … άκυρα σημεία του σώου και να σχολιάζουν περιπαιχτικά τους πρωταγωνιστές, καγχάζοντας!  Είχαν μπορώ να πω πολύ χάζι!

Οπότε, δεν έχει σημασία αν το ΔΗΚΟ αποφασίσει να παίζει τον κομπάρσο, φτάνει να τον παίζει καλά.