Αρχείο ετικέτας Μαρί

Ούτε οι νεκροί στο Μαρί ούτε η οικονομική συμφορά συγκίνησαν το σύστημα…

ΜΑΡΙ - ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΝΕΚΡΩΝΠριν από τρία χρόνια, στη ναυτική βάση στο Μαρί, έσκασε η μολυσμένη κύστη της διαθοράς, που για πολλά χρόνια διογκώνονταν μέσα στα ζωτικά όργανα αυτής της χώρας.

Το παραμύθι που μας πουλούσε το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, για να μας αποκοιμίζει ήσυχα κι ειρηνικά, ότι τάχατες ζούμε σε μια από τις πιο ευημερούσες χώρες στον κόσμο, είμαστε από τους πιο προνομιούχους λαούς στον πλανήτη, το διαμάντι της ανθρωπότητας κι ομφαλός της γης, μετατράπηκε ξαφνικά σε μια μια οδυνηρή πραγματικότητα, μέσα στο θάνατο, τη φρίκη και τον πόνο που σκόρπισε η φονική έκρηξη.

Δεκατρείς αθώοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους εξ αιτίας της εγκληματικής αμέλειας του σαθρού κρατικού μας συστήματος, αλλά και συγκεκριμένων προσώπων, που ενήργησαν με ασύγνωστη ανευθυνότητα, ερασιτεχνισμό κι αναλγησία. Όπως διαπίστωσε η μονομελής ερευνητική επιτροπή κι αργότερα το δικαστήριο, οι ονομαστικές ευθύνες ξεκινούν από τον τότε πρόεδρο της δημοκρατίας και στενούς του συνεργάτες κι απλώνονται στα αρμόδια κρατικά όργανα, όπως το υπουργείο άμυνας και το ΓΕΕΦ.

Παρόλα αυτά, κάποιοι από τους υπαίτιους, δεν είχαν καν τη στοιχειώδη ευαισθησία να ζητήσουν συγνώμη για τις προσωπικές τους ευθύνες. Αντίθετα τις μετέθεσαν σε άλλους και, το χειρότερο, προσπάθησαν να αμαυρώσουν τη μνήμη εκείνων που χάθηκαν τόσο άδικα.  Έφτασαν στο σημείο οι κολαούζοι τους να διαδίδουν ότι τα ίδια τα θύματα της συμφοράς, είχαν βάλει φωτιά στα εκρηκτικά ξεπίτηδες.

Αλλά τι λιγότερο από ξεδιαντροπιά και κακοήθεια θα ανέμενε κανείς από εκείνους που βούλιαξαν μέσα στο έλος της κομματοκρατίας κι εμπέδωσαν στο υποσυνείδητό τους ότι η διαπλοκή και η διαθφορά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του συστήματος και βασικούς κανόνες του παιχνιδιού;

Η έκρηξη στο Μαρί ταρακούνησε συθέμελα την κυπριακή κοινωνία αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε να γκρεμίσει το σαθρό πολιτικοοικονομικό σύστημα αυτής της χώρας. Αυτό το σύστημα που μας οδήγησε, μετά την έκρηξη και στην οικονομική καταστροφή, σύροντας στην ανέχεια και στη  δυστυχία χιλιάδες οικογένειες.  Και συνεχίζει ακόμα, με τις ίδιες πρακτικές και τα ίδια μυαλά, να μας έλκει σε μια καταστροφική κούρσα προς το χάος.

Οι σημερινοί κυβερνώντες πλανώνται πλάνην οικτράν αν νομίζουν ότι η βελτίωση των οικονομικών δεικτών θα σώσει την Κύπρο. Ενόσω η κομματοκρατία εξακολουθεί να συντηρεί το διαπλεκόμενο και διεφθαρμένο αυτό σύστημα, η Κύπρος δεν έχει καμία ελπίδα για κάτι καλύτερο από τις συμφορές που έζησε από το 1960 μέχρι σήμερα.

Η αυτοκαταστροφική υπεράσπιση μιας καταστροφικής προεδρίας…

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ - ΠΟΛΥΒΙΟΥΠαρόλο που είπα να μην ασχοληθώ ξανά με το κεφάλαιο Χριστόφιας, νιώθω ότι πρέπει να πω δυο λόγια για τις μαζικές επιθέσεις που δέχεται ο νομικός κ. Πολυβίου από ηγετικά στελέχη του ΑΚΕΛ κι από τον ίδιο τον κ. Χριστόφια που κάθε τρεις και λίγο με τις δηλώσεις και συνεντεύξεις του υποβάλλει σε δοκιμασία την κοινή λογική και τις αντοχές μας.

Καταλαβαίνω τους ηθικούς λόγους που δεσμεύουν την ηγεσία του κόμματος με την αυτοκαταστροφική της επιμονή να υπερασπιστεί μέχρι … θανάτου την πιο αποτυχημένη διακυβέρνηση στην μέχρι σήμερα ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως η ηθική δεν έχει νόημα όταν αφορά μόνο τους δικούς μας ανθρώπους. Ηθική πρέπει να υπάρχει σε όλα και τα όρια της δεν πρέπει να παραβιάζονται ούτε στην πολιτική ούτε ακόμη και στην προπαγάνδα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι προσωπικές επιθέσεις εναντίον ενός νομικού που ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας διόρισε για να διερευνήσει τη φονική έκρηξη στο Μαρί, ξεπερνούν τις κόκκινες γραμμές του ήθους. 

Το πόρισμα του κ. Πολυβίου βασίστηκε πάνω σε τεκμήρια και μαρτυρίες και η ορθότητά του επιβεβαιώθηκε εμμέσως πλην σαφέστατα από την απόφαση του δικαστηρίου για τους 5 της υπόθεσης Μαρί. Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της απόφασης του δικαστηρίου παραθέτω στο τέλος αυτής της ανάρτησης. Εκεί φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο κ. Χριστόφιας αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη διεθνή κοινότητα για ασφαλή φύλαξη του φορτίου, διότι είχε σκοπό να το επιστρέψει πίσω στη Συρία ή το Ιράν. Καταγράφεται επίσης η εγκληματική αμέλεια κι ανευθυνότητα του τέως προέδρου, ο οποίος προειδοποιήθηκε κατά κόρον για τους κινδύνους αλλά κώφευσε…

Κώφευσε ακριβώς όπως και στις απεγνωσμένες προειδοποιήσεις όλων για την οικονομία του τόπου. Του έλεγαν ότι τρέχουμε προς τον γκρεμό κι αυτός πάτησε γκάζι!

Το ΑΚΕΛ μπορεί να προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει τους οπαδούς του και να έχει καταφέρει όντως να πείσει τους … μισούς. Όμως η κοινή γνώμη έχει ήδη διαμορφώσει την κρίση της. Ο κ. Χριστόφιας είναι ο βασικός υπαίτιος για την καταστροφή στο Μαρί και ένας εκ των πρωταγωνιστών της καταστροφής της κυπριακής οικονομίας.

 

Πιο κάτω είναι το χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση του δικαστηρίου, που δικαιώνει το πόρισμα Πολυβίου:

Πώς στις 3.2.2009, η Κύπρος δεν είχε «the capabilities or facilities for storing, safe-keeping or disposing of such material in such quantities» και δέκα μέρες αργότερα κατόρθωσε να υπερπηδήσει τις δυσκολίες και να βεβαιώνει τα Ηνωμένα Έθνη ότι υπήρχαν «adequate and appropriate facilities for safe storage of the cargo»; Δεν έχουμε καμιά μαρτυρία που να εξηγεί τη θεαματική αυτή αλλαγή.

Το μόνο που τέθηκε ενώπιον μας, ως ενδιάμεσο γεγονός, ήταν η προτροπή της αρμόδιας επιτροπής του Συμβουλίου Ασφαλείας προς την Κύπρο να διερευνήσει τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλες χώρες για την ασφαλή φύλαξη ή διάθεση του φορτίου. Αντί διερεύνησης για συνεργασία με άλλες χώρες, ακολούθησε η διαβεβαίωση.

Διαβεβαίωση η οποία, προερχόμενη από το Προεδρικό Μέγαρο, το Διπλωματικό Γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας, συνιστούσε επίσημη παράσταση προς τα Ηνωμένα Έθνη – urbi et orbi – ότι η Κύπρος ήταν σε θέση να φυλάξει με ασφάλεια το φορτίο και δημιουργούσε μια επιπλέον υποχρέωση – και προς τη διεθνή κοινότητα – για ασφαλή φύλαξη. Το γεγονός αυτό επαναφέρει τη διαφορά από την περίπτωση πυρομαχικών της ΕΦ που δεν αφορούν ούτε την πολιτική ηγεσία, μήτε τα Ηνωμένα Έθνη. Όμως, παρά τις παραστάσεις και τη συνεπακόλουθη πολιτική δέσμευση για ασφαλή φύλαξη, το φορτίο τοποθετήθηκε, με διαταγή στο πιο ψηλό στρατιωτικό επίπεδο, κατά παράβαση κάθε κανόνα ασφαλείας και αφέθηκε εν τέλει στην τύχη του.

[4] Θα πρέπει περαιτέρω, με σκοπό πάντα τον προσδιορισμό του πλαισίου εντός του οποίου ενήργησαν οι κατηγορούμενοι, να έχουμε κατά νου το γενικό κλίμα που κυριαρχούσε για όλους όσοι ενεπλάκησαν στο θέμα. Ήταν ένα κλίμα αποτρεπτικό οποιασδήποτε αποτελεσματικής πρωτοβουλίας. Ενδεικτική του κλίματος αυτού είναι η μαρτυρία Διονυσίου περί επιδίωξης να παραπεμφθεί η λήψη απόφασης στις «ελληνικές καλένδες».

Στα ίδια πλαίσια εντάσσεται και η αναφορά Καρεκλά περί «βασιλικής διαταγής και τα σκυλιά δεμένα». Αυτά βέβαια τότε, εν αναμονή της επίσκεψης του ΠτΔ στη Συρία και στα Ηνωμένα Έθνη. Όμως σε εκείνη τη σύσκεψη, στις 6.8.2009, είχαν ήδη εκφραστεί ανησυχίες από το ΥΠΑΜ και την ΕΦ για την ασφάλεια του φορτίου, λόγω της αποσταθεροποίησης της πυρίτιδας.
Παρά ταύτα, σ’ αυτή την πτυχή δεν δόθηκε καμία σημασία.

Απλώς αφέθηκαν τα πράγματα μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, χωρίς και πάλιν όμως να δοθεί συνέχεια.
[5] Μεσολάβησε, στις 31.8.2009, η δήλωση του ΠτΔ προς τον Πρόεδρο της Συρίας ότι «το φορτίο δεν θα δοθεί σε οποιοδήποτε και θα παραμείνει φυλαγμένο στη Κύπρο, μέχρις ότου είναι δυνατή η επιστροφή του στη Συρία ή το Ιράν».

Αυτή ήταν η κρατική πολιτική στα πλαίσια της οποίας δεν θα έπρεπε να μεταβληθεί το statusquo.

Έρεισμα για αλλαγή της πολιτικής, θα μπορούσε να δώσει η ένδειξη για αλλαγή στάσης του Ιράν στην οποία αναφέρθηκε ο Παντελίδης. Όμως, ούτε τότε έγινε οτιδήποτε. Η μαρτυρία Παντελίδη ότι υπήρχε συγκατάθεση του Προέδρου της Δημοκρατίας για καταστροφή του φορτίου, στερείται κάθε πειστικότητας, αν όχι σοβαρότητας. Υπενθυμίζουμε, πως ο ισχυρισμός του ήταν ότι για ένα τέτοιο ζήτημα, εξέλαβε τη σιωπή του ΠτΔ ως συγκατάθεση και ότι, έχοντας τέτοια συγκατάθεση μετέβη στη σύσκεψη της 7.2.2011, χωρίς όμως να μεταφέρει τη θέση του Προέδρου, διότι δεν είχε «οδηγίες», αλλά «συγκατάθεση».

Εάν είχε έστω και τη σιωπηρή συγκατάθεση του ΠτΔ σε μια σύσκεψη όπου ο Υπουργός Άμυνας ήταν πολύ ανήσυχος και τόνιζε ξανά και ξανά την επικινδυνότητα του φορτίου κι όπου ο Ν. Γεωργιάδης τους εξηγούσε κατά τρόπο συγκροτημένο ότι υπήρχε κίνδυνος ανάφλεξης ή ακόμα και έκρηξης, ο Παντελίδης θα είχε μεταφέρει τη συγκατάθεση του ΠτΔ και δεν θα περιοριζόταν σε έκφραση προσωπικών απόψεων, όπως το έθεσε, με αποτέλεσμα να συνεχίσει η εκκρεμότητα. Τέτοια συγκατάθεση δεν δόθηκε.

[6] Το βέβαιο, σε σχέση με τα ζητήματα αυτά, από τη μαρτυρία Παντελίδη – διότι το κατέγραψε σε ανύποπτο χρόνο- ήταν πως είχε ενημερώσει τον ΠτΔ στις 3.9.2010, ότι οι στρατιωτικοί ήθελαν την καταστροφή του φορτίου «λόγω των κάποιων κινδύνων που υπάρχουν με τις ψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσονται μέσα στα εμπορευματοκιβώτια το καλοκαίρι και … ότι η ΕΦ είναι σε θέση από τεχνικής άποψης να διεκπεραιώσει το θέμα της καταστροφής».

Παρά ταύτα και παρά τη ρητή προειδοποίηση που έφτασε στον ίδιο τον ΠτΔ σε σχέση με τις ψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού , τα πράγματα αφέθηκαν ως είχαν μέχρι το επόμενο, το τρίτο και μοιραίο, καλοκαίρι.

Προς κύριο Στέφανο Στεφάνου, κυβερνητικό εκπρόσωπο…

MARI NEKROIΑγαπητέ κύριε εκπρόσωπε, θα ήθελα να σας εκφράσω την προσωπική μου άποψη για όσα δηλώνετε σήμερα από το πρωί εναντίον των ΜΜΕ που «επιλεκτικά» μεταδίδουν ειδήσεις και δηλώσεις σχετικά με το χθεσινό συμβάν…

1. Χθες εξερράγη η πυρίτιδα για την οποία η κυβέρνηση που εκπροσωπείτε έλεγε ψέματα ότι είναι εντελώς ακίνδυνη και ότι θα μπορούσε να φυλαχτεί ακόμη και σε κατοικημένες περιοχές. Ήταν ή δεν ήταν οι καθησυχαστικές σας δηλώσεις εγκληματικό ψέμα;

2. Αφού λέτε ότι δεν σας απαντούσε το … Συμβούλιο Ασφαλείας (!) για να δώσετε την πυρίτιδα στη Γερμανία, που σας την ζήτησε, τότε γιατί δεν την καταστρέψατε «και μάλιστα με αρκετή ευκολία» όπως εισηγείτο το ΓΕΕΦ; Ήταν ή δεν ήταν αυτό εγκληματική αμέλεια;

3. Όταν τα κοντέινερ παραμορφώνονταν από το μπαρούτι, που άρχισε να ΠΕΡΠΑΤΑ μέσα στα κιβώτια και μόλις πριν από μια εβδομάδα άρχισαν να βγαίνουν φλόγες από διάφορα σημεία, τι άλλο έπρεπε να γίνει για να καταλάβει το ΓΕΕΦ, το Υπουργείο κι ΕΣΕΙΣ ότι το μπαρούτι ήταν έτοιμο να εκραγεί; Ήταν ή δεν ήταν αυτό εγκληματική αδιαφορία;

STEFANOU4. Όταν ο διοικητής του ναυτικού (που σκοτώθηκε τελικά) υπέβαλλε στους ανωτέρους του γραπτές αναφορές για τον θανάσιμο κίνδυνο, θέλετε να πιστέψουμε ότι τις έπαιρνε οποιοσδήποτε αξιωματικός του ΓΕΕΦ ή ακόμη και ο ίδιος ο αρχηγός και τις πετούσε στο συρτάρι; Θέλετε να πιστέψουμε ότι ήταν τόσο μάγκες οι του ΓΕΕΦ ώστε να πάρουν πάνω τους την ευθύνη μιας ενδεχόμενης καταστροφής; Εγώ σας υποβάλλω ότι τις αναφορές το ΓΕΕΦ τις προωθούσε στο Υπουργείο και ότι ο Υπουργός διαβίβαζε τις ανησυχίες του σε εσάς, εκεί στο προεδρικό. Αν δεν διαβίβαζε τίποτε σ’ εσάς, τότε αυτός ο υπουργός (που διόρισε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας) είναι ή δεν είναι εγκληματικά ανεύθυνος; Και αν είναι εγκληματικά ανεύθυνος, ποιος τον διόρισε υπουργό;

Μιλάτε για μια έρευνα που θα γίνει. Μα τώρα, είναι ανάγκη να μας δουλεύετε κι από πάνω; Ποια έρευνα και πράσινα άλογα; Είναι γνωστό πια στην Κύπρο ότι οι έρευνες είναι απορροφητήρες κραδασμών. Την ώρα που βράζει το καζάνι και η κοινή γνώμη ζητά επιτακτικά απαντήσεις, οι αρμόδιοι απαντούν ότι θα διεξαχθεί έρευνα… Δεν απαντούν σε τίποτα, δεν απολογούνται για τίποτα και ζητούν από τον κόσμο υπομονή μέχρι να βγει το πόρισμα της έρευνας, που θα τους βγάλει όλους στο τέλος «κούππες άπαννες».

Αγαπητέ Στέφανε, αυτό που συνέβη χθες στην Κύπρο είναι μια από τις χειρότερες καταστροφές στην σύγχρονη ιστορία αυτού του νησιού. Ο πόνος για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν άδικα είναι μόνο η μια πτυχή της τραγωδίας. Η άλλη είναι η τεράστια οικονομική ζημιά που υπέστη η χώρα. Δεν χρειάζεται καμία έρευνα για να αποδείξει ότι η κυβέρνηση, την οποία εκπροσωπείτε, φέρει τεράστια πολιτική ευθύνη, για την οποία όφειλε να είχε ήδη παραιτηθεί.

Σας έφταιξαν τα ΜΜΕ, που προσπαθούσαν να ενημερώσουν τον κόσμο (όταν εσείς για 9 ολόκληρες ώρες από τις 5:50 ως τις 14:30 δεν κάνατε ούτε και μία επίσημη δήλωση) και βγήκατε να μας «την πείτε» κι από πάνω.

stefanou (1)Μα ξέρετε ποιο είναι το ανησυχητικό από όλα; Ότι πραγματικά δεν συνειδητοποιείτε και μάλλον δεν πρόκειται να συνειδητοποιήσετε ποτέ το μέγεθος της χθεσινής καταστροφής και τις δικές σας ευθύνες γι΄αυτή. Αλλά είστε η κυβέρνηση του τόπου και αν δεν είστε σε θέση να συνειδητοποιήσετε τη σοβαρότητα μιας τέτοιας κατάστασης, τότε έχουμε πολλούς λόγους να ανησυχούμε οι πολίτες ότι δεν έχουμε δει ακόμη τα χειρότερα!

 

 

Εξοχώτατε κύριε πρόεδρε, παραιτηθείτε…

Εξοχότατε κύριε πρόεδρε της Δημοκρατίας,

cyprus Σήμερα χάσαμε δύο παιδιά που η μάνα τους τα έστειλε να υπηρετήσουν την πατρίδα, κάτω από την ευθύνη ενός υπουργού και ενός στρατηγού που εσείς διορίσατε. Χάσαμε κι άλλους δέκα ανθρώπους που ηρωικά πάλεψαν για να αποσοβήσουν τη λαίλαπα. Δεν είμαι σίγουρος αν μπορείτε να συλλάβετε το μέγεθος της δικής σας προσωπικής ευθύνης για το κακό που έγινε, διότι δυστυχώς ο τρόπος με τον οποίο μέχρι σήμερα κυβερνάτε τον τόπο, δεν αποτελεί επαρκή έξωθεν μαρτυρία για την δυνατότητα σας να αντιλαμβάνεστε την έννοια της λέξης «ευθύνη». Οι περισσότεροι από αυτούς που διορίσατε σε θέσεις κλειδιά είναι – δυστυχώς  για την πατρίδα μας – «αλλού ξημερωμένοι».

Μας δίνετε την εντύπωση ότι δεν παίρνετε τίποτε στα σοβαρά και ότι κυβερνάτε τη χώρα στο περίπου και στο σορολόπ. Από καιρό τώρα, ακόμη και εμείς, οι πιο αισιόδοξοι, που πιστεύαμε ότι θα διαψεύδατε τους φόβους και τις ανησυχίες εκείνων που δεν σας εμπιστεύονταν, απογοητευτήκαμε από τις επιλογές και τις εμμονές σας και καταντήσαμε να προσευχόμαστε να μην καταφέρετε να στείλετε την πατρίδα μας κατά διαόλου. Δυστυχώς τα «σημάδια» άρχισαν να μαρτυρούν ότι θα την στείλετε.

Διότι φαίνεται πως «δεν καταλαβαίνετε τίποτα»! Όταν επί μήνες σας προειδοποιούσαν γι΄αυτόν το  διάολο που επιμένατε να φυλάτε μέσα σε ένα στρατόπεδο στο οποίο υπηρετούν τα 18χρονα παιδιά μας, όταν την τελευταία εβδομάδα ήταν ολοφάνερο ότι θα ερχόταν αυτή η φοβερή καταστροφή αλλά εσείς ούτε που συγκινηθήκατε, είναι φανερό ότι δεν έχετε την αίσθηση της σοβαρότητας του θεσμού που υπηρετείτε.

 

XRISTOFIAS (2)

Αυτό που έγινε σήμερα, αγαπητέ Δημήτρη, είναι δική σου προσωπική ευθύνη. Λυπάμαι αφάνταστα που το λέω, αλλά έτσι νιώθω και έτσι είναι στην πραγματικότητα. Μέσα στην οδύνη που μας προκαλεί ο άδικος χαμός των 12 δικών μας ανθρώπων και ο ανείπωτος πόνος των γονιών και συγγενών τους, σου ζητώ να αντιληφθείς το μέγεθος της σημερινής καταστροφής, να ζητήσεις συγνώμη από τους πονεμένους ανθρώπους και από ολόκληρο τον κυπριακό λαό και να υποβάλεις την παραίτησή σου.