Αρχείο ετικέτας Κυπριακό

«Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει».

Πώς μια χθεσινή δήλωση του Μ. Σιζόπουλου καταγγέλλει εμμέσως πλην σαφώς τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον Τάσσο Παπαδόπουλο και το ΔΗΚΟ ότι επιχείρησαν να οδηγήσουν την Κύπρο «στη χειρότερη μορφή διχοτόμησης», αφήνοντας τον Ν. Παπαδόπουλο εκτεθειμένο απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, στην ιστορία του κόμματός του, αλλά και του ιδίου του αειμνήστου πατέρα του.

Μια δήλωση του Μαρίνου Σιζόπουλου, ότι ο Ν. Παπαδόπουλος περίπου συμφωνεί με τη θέση της ΕΔΕΚ ότι «η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι η χειρότερη μορφή διχοτόμησης», έδωσε στον ΔΗΣΥ και στο ΑΚΕΛ την ευκαιρία να καλέσουν τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Ο ίδιος ωστόσο επέλεξε να απαντήσει εύγλωττα …διά της σιωπής του.

Αποτελεί ιστορικό γεγονός ότι ο τελευταίος που έβαλε την υπογραφή του κάτω από τη λύση της ΔΔΟ ήταν το 2006 ο πρόεδρος Παπαδόπουλος (που ήταν και πρόεδρος του ΔΗΚΟ), ο αμέσως προηγούμενος ήταν το 1979 ο πρόεδρος Κυπριανού (που ήταν επίσης πρόεδρος του ΔΗΚΟ) και ο πρώτος ήταν το 1977 ο πρόεδρος Μακάριος (ο οποίος έδωσε τις ευλογίες του για την ίδρυση του ΔΗΚΟ). Συνεπώς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι την ΔΔΟ την κληροδότησε στην ελληνοκυπριακή κοινότητα το ΔΗΚΟ, ότι με άλλα λόγια «στο ΔΗΚΟ ανήκει κι αυτή η μεγάλη νίκη» και μόνο ένας πολιτικός απατεώνας μπορεί να διαστρέψει την ιστορία κάτα τρόπο που να απαλλάσσει το ΔΗΚΟ από αυτή την ευθύνη. 

Παρόλα αυτά ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, διεκδικώντας το ρόλο του κολαούζου του κ. Ν. Παπαδόπουλου, ανακοίνωσε ότι πάνω κάτω ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ θεωρεί τη λύση που μας κληροδότησε το ΔΗΚΟ σαν τη “χειρότερη μορφή διχοτόμησης” και παρέπεμψε στην ούτω καλούμενη «Νέα Στρατηγική» του υποψήφιου προέδρου.  Είναι, ωστόσο, απορίας άξιον γιατί έκανε αυτή τη δήλωση ο κολαούζος. Για να ευχαριστήσουμε, ως κυπριακός λαός, τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ που παραδέχεται ότι το κόμμα του μας φόρτωσε τη «χειρότερη μορφή διχοτόμησης»; Αν όντως αυτό πιστεύει ο κ. Παπαδόπουλος, γιατί δεν το λέει ο ίδιος, γιατί δεν αποκηρύσσει την ΔΔΟ επίσημα και γιατί βάζει κολαούζους να μας το πούνε;

Όμως “χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει” γι΄αυτό κι ο Μ. Σιζόπουλος παρέπεψε στη «Νέα Στρατηγική» για τη Διχοτόμηση, εκεί όπου ο Ν. Παπαδόπουλος εμμέσως πλην σαφώς αποκηρύττει την ΔΔΟ ως βάση λύσης.  Όποιος διαθέτει στοιχειώδη πολιτική κρίση αντιλαμβάνεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η «Νέα Στρατηγική» αποτελεί τον ασφαλέστερο και γρηγορότερο δρόμο προς την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως ανεξάρτητης τουρκικής χώρας πάνω στην κατεχόμενη γη των προγόνων μας. Υπέρ της λύσης δύο ανεξάρτητων κρατών (διχοτόμηση) είχε εξάλλου τοποθετηθεί σε συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο, την 1η Απριλίου 2015, ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος, τον οποίο, ένα χρόνο αργότερα, κάλεσε ο Νικόλας Παπαδόπουλος να μιλήσει στο μνημόσυνο του πατέρα του, προκειμένου να αναπτύξει τις σκέψεις του.

Όσο για την θέση του κολαούζου του κ. Παπαδόπουλου, προέδρου της ΕΔΕΚ Μαρίνου Σιζόπουλου, ότι τάχα η ΔΔΟ είναι η χειρότερη μορφή διχοτόμησης, αποτελεί τη χειρότερη μορφή πολιτικής απατεωνιάς. Διχοτόμηση με οριστική παράδοση της μισής μας πατρίδας στην Τουρκία είναι με μαθηματική ακρίβεια το τέρμα του δρόμου που επιμένουν να ακολουθήσουμε ο Ν. Παπαδόπουλος και οι κολαούζοι του. Κι η θέση αυτή δεν είναι δική μου, είναι θέση την οποία υποστήριξε με σαφέστατο και κατηγορηματικό τρόπο ο αμείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, σε συνεντεύξεις του όταν ήταν πρόεδρος αυτής της χώρας: ότι τυχόν εγκατάλειψη της ΔΔΟ θα οδηγήσει την Κύπρο στη διχοτόμηση. Τελεία και παύλα.

Αν δεν έχεις τα κότσια, τουλάχιστον μην εξευτελίζεσαι…

Δυο F16 αλωνίζουν, λέει, στον εναέριο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάνοντας αλλεπάλληλες παραβιάσεις. Κι εμείς; Διαδηλώνουμε, φωνάζουμε συνθήματα, καταγγέλλουμε την Τουρκία στον ΟΗΕ και σ’ άλλα διεθνή φόρα.

Σχεδόν μισό αιώνα τώρα η ίδια μαζοχιστική παράσταση κι εμείς θλιβεροί κομπάρσοι, πάντα με την ίδια ανυπόφορη, χιλιοφορεμένη μανιέρα, όλο και πιο πολύ ξεμακραίνουμε χρόνο με το χρόνο απ΄ την χαμένη μας πατρίδα. Όλο και πιο πολύ βυθιζόμαστε στην αναγλησία της λήθης. Όλο και πιο γελοίοι γινόμαστε, κάθε που παρατάμε για λίγο το ραχάτι τάχατες για να κάνουμε «αγώνα».

Έτσι γίνονται οι αγώνες στη σύγχρονη Κύπρο. Με την πανοπλία της υποκρισίας που κρύβει από κάτω την αδιαφορία. Με λόγια του αέρα, που εκτονώνουν την απραξία. Με αεριτζήδες πολιτικούς που πουλάνε στα ΜΜΕ φιγούρα και τσαμπουκά, αλλά την κρίσιμη ώρα δεν έχουν το ανάστημα να αναλάβουν την ευθύνη, που πετάνε γαλανόλευκα μαχητικά στις παρελάσεις και μας λένε με στόμφο ότι η Κύπρος δεν είναι ποτέ μακριά από την Ελλάδα, αλλά όταν τα τούρκικα μαχητικά κάνουν κύκλους πάνω από το κεφάλια μας, αυτοί εξαφανίζονται λες και τους κατάπιε η γη. 

Τα F16, αν έχεις τα κότσια, τα ρίχνεις κάτω ή τουλάχιστον τα αναχαιτίζεις. Δεν τα εξορκίζεις. Άμα δεν μπορείς να υπερασπίσεις την αξιοπρέπεια σου, προσπάθησε τουλάχιστον να εξευτελίζεσαι όσο γίνεται λιγότερο. Με συνθήματα και τα κλαψουρίσματα ή με πομπώδεις πολιτικάντικες μεγαλοστομίες δεν διώχνεις στρατούς κι αερόπλανα. 

Καθώς έλεγε κι ο Γιόζεφ Γκαίμπελς…

Την περασμένη Κυριακή ο Ν. Παπαδόπουλος έκανε μια ομιλία, στην οποία είπε, ως συνήθως, κάμποσα ψέματα. Το πιο καταπληκτικό όμως ψέμα ήταν εκείνο με τον Ακιντζί που θα μας διορίζει τους Ελληνοκύπριους βουλευτές. Έχει λοιπόν από εκείνη την ημέρα που, αντί το γελοίο αυτό ψέμα να κοπεί εκ ρίζας, έβγαλε και παραπούλια. Για να μας αποδείξουν ότι το ψέμα του κ. Παπαδόπουλου είναι αλήθεια, ο ίδιος και το επιτελείο του ανέσυραν ένα έγγραφο που ουσιαστικά αποδεικνύει ότι ο κ. Παπαδόπουλος είπε ψέματα. Με άλλα λόγια έχουμε εδώ δεύτερο ψέμα: Ότι τάχα το έγγραφο τον επιβεβαιώνει, ενώ το στην πραγματικότητα τον διαψεύδει. Αλλά δεν έμειναν μόνο σ’ αυτά τα δύο ψέματα. Εμπλούτισαν το παραμύθι και με άλλα. 

Καμώθηκαν ότι ξέχασαν για ποιο θέμα μιλούσαμε, προσπέρασαν δηλαδή το αρχικό χοντροειδέστατο ψέμα του Παπαδόπουλου με τον Ακιντζί που θα μας διορίζει τους βουλευτές και ξεκίνησαν να ανασύρουν από το έγγραφο άλλα φαντάσματα: ότι ο Αναστασιάδης συμφώνησε, λέει, «να διαλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να βάλει στη θέση της δύο συμπροέδρους» και ότι «θα έχουμε μεταβατικές περιόδους αορίστου χρόνου» και διάφορες άλλες πελλάρες που τις ακούς και λες δεν γίνεται! Όχι, δεν γίνεται ρε μαλάκα μου να συμβαίνει ακόμη αυτό το πράγμα στην Κύπρο του 2017.

Δεν γίνεται ακόμη να μας θεωρούν τόσο κάφρους και μάλιστα να μας λένε με θράσος χιλίων πιθήκων ότι αυτό είναι το «νέο ήθος και η αξιοπιστία που θα αποκαταστήσουν στην πολιτική ζωή του τόπου» όταν θα μας κυβερνήσουν.  Πρώτο, το έγγραφο που επικαλέστηκαν είναι ξεπερασμένο. Δεύτερο, οι θέσεις που επικαλούνται είναι της τουρκικής πλευράς. Τρίτο, η ελληνική πλευρά δεν έχει αποδεχτεί την ύπαρξη μεταβατικής περιόδου και άρα όσα λένε είναι «κουβέντες της απάνω Τζυρκατζής».

Η ουσία είναι ότι για πολλοστή φορά ο κ. Ν. Παπαδόπουλος και το επιτελείο του συλλαμβάνονται να λένε ψέματα. Τερατώδη ψέματα. Για το πιο κρίσιμο ζήτημα αυτού του τόπου, που είναι το Κυπριακό. Μα το να παίζεις μικροπολιτικά παιχνίδια μ’ αυτό το ζήτημα είναι σαν να ανεβαίνεις με τα τσαρούχια πάνω στην Αγία Τράπεζα και να χορεύεις για επίδειξη.  Διότι το Κυπριακό αφορά το μέλλον εμάς και των παιδιών μας και συνεπώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ να παίζουν μ’ αυτό οι πρωταγωνιστές κι οι κομπάρσοι της εγχώριας κακόγουστης πολιτικής κομέντια ντελ άρτε.

Ο ναζιστής υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκαίμπελς, έλεγε ότι «όσο πιο τερατώδες είναι ένα ψέμα, τόσο πιο πιστευτό θα γίνει». Γενικά το ψέμα αποτελούσε τρόπο παραγωγής πολιτικής για τους Ναζί, όπως και για όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Κάποια στιγμή όμως τα ναζιστικά ψέματα τελείωσαν. Πνίγηκαν στο αίμα 70 εκατομμυρίων ανθρώπων. Διότι, όπως λέει κι ο σοφός μας λαός, «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια». Ας τα έχουν λοιπόν υπόψη τους αυτά εκείνοι που μας πήραν για κορόϊδα. 

 

Πού σου νεύκω, πού πάεις…

«Ο Ακιντζί θα μας διορίζει και τους Ελληνοκύπριους βουλευτές», είπε προχτές ο Ν. Παπαδόπουλος, προσθέτοντας μία ακόμη τερατώδη διαστρέβλωση της αλήθειας, στις αμέτρητες διαστρεβλώσεις και τα ψέματα που έχει πει μέχρι σήμερα στον ταλαιπωρημένο τούτο λαό (που έτσι κι αλλιώς βαρέθηκε τους πολιτικούς μέχρι ναυτίας).

Αφού η συγκεκριμένη του δήλωση έδωσε τροφή για ανελέητο τρολάρισμα μέσα στα κοινωνικά δίκτυα, το επιτελείο του κ. Παπαδόπουλου βγήκε σήμερα να «αποδείξει» μέσα από ένα έγγραφο που τους έδωσε πριν από δύο χρόνια ο Αναστασιάδης, ότι η εντελώς ανυπόστατη αυτή δήλωση έχει βάση.

Έκατσα λοιπόν και διάβασα το απόσπασμα, που το ίδιο το επιτελείο Παπαδόπουλου επικαλείται και βεβαιώθηκα ότι, άμα θέλουν να μας δουλέψουν, δεν έχουν κανένα απολύτως ενδοιασμό να μας δουλεύουν κανονικότατα.

Το τι λέει το έγγραφο είναι πολύ απλό και μπορεί να το καταλάβει ακόμη και ένα παιδί του δημοτικού σχολείου. Λέει ότι, ώσπου να γίνουν οι πρώτες εκλογές της ομοσπονδίας, τις θέσεις στην ομοσπονδιακή βουλή και γερουσία θα τις συμπληρώσουν οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων αφού διαβουλευθούν με τις πολιτικές δυνάμεις και φυσικά μόλις γίνουν οι εκλογές, στις θέσεις εκείνες θα μπουν οι ΕΚΛΕΛΕΓΜΕΝΟΙ. Αντιλαμβάνεστε ότι οι εκλογές θα γίνουν σε ένα εύλογο και σύντομο χρονικό διάστημα, όπως συμβαίνει συνήθως στις δημοκρατίες.

Αυτό το πολύ απλό πράγμα ο κύριος Παπαδόπουλος φαίνεται δεν μπόρεσε να το καταλάβει. Ίσως ούτε και οι γύρω του για να μπορέσουν να του δώσουν τη βοήθεια που χρειάζεται για να καταλαβαίνει μερικά απλά πολιτικά ζητήματα. Κατάλαβε λοιπόν το παιδί ότι «Θα διορίζει τους Ελληνοκύπριους βουλευτές ο Ακιντζί»…

Προσέξτε: «ΘΑ διορίΖΕΙ»… Γραμματικός χρόνος «μέλλοντας εξακολουθητικός». Θα διορίΖΕΙ δηλαδή για πάντα τους βουλευτές μας ο Ακιντζί. Δεν χρησιμοποίησε καν χρόνο «μέλλοντα στιγμιαίο», δεν μας είπε δηλαδή «θα διορίΣΕΙ», ώστε να είναι μεν ψέμα αλλά λίγο πιο απαλό, να είναι ας πούμε ένα ψεματάκι κι όχι η ψεματάρα που μας έριξε Μας είπε «θα διορίΖΕΙ».  Είναι σαν να επιδιώκει ο κ. Παπαδόπουλος, κάθε φορά που λέει ένα ψέμα να σπάζει σε μέγεθος το ρεκόρ του προηγούμενού του ψέματος.

Παραθέτω όλο το απόσπασμα που έδωσε το ίδιο το επιτελείο του υποψηφίου, για να το διαβάσετε κι εσείς και να σκεφτείτε αν η δήλωση Παπαδόπουλου ότι «ο Ακιντζί θα διορίζει και τους Ελληνοκύπριους βουλευτές» ισχύει ή όχι. Σημειώστε επίσης ότι η κυβέρνηση διευκρίνισε πως το συγκεκριμένο έγγραφο δεν αφορά συμφωνία αλλά ΔΙΑΦΩΝΙΑ μεταξύ των δύο πλευρών. Δηλαδή ο κ. Παπαδόπουλος διάβασε μια ΔΙΑΦΩΝΙΑ πάνω σε ένα ζήτημα και μας είπε ότι πρόκειται για ΣΥΜΦΩΝΙΑ, πάνω σε ΑΛΛΟ ζήτημα. Είναι αυτό που λέμε «δεν βγαίνεις από μέσα» ή αλλιώς «πού σου νεύκω, πού πάεις».

«…οι δύο ηγέτες, θα προχωρήσουν άμεσα, σε διαβούλευση με τις πολιτικές δυνάμεις και άλλους εμπλεκόμενους, να συμπληρώσουν όλα τα αξιώματα και θέσεις όλων των θεσμών σε όλες τις εξουσίες (εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική) και όλους τους ανεξάρτητους αξιωματούχους, μέχρι να λάβουν χώρα εκλογές ή/και να ακολουθήσουν διορισμοί και τοποθετήσεις, σύμφωνα με τις κανονικές πρόνοιες του συντάγματος. Οι δύο ηγέτες θα ανακηρυχθούν Πρόεδροι και θα εξασκήσουν τις ανάλογες εξουσίες οι οποίες προνοούνται από το ομοσπονδιακό σύνταγμα…Η διακριτική εξουσία που θα παρέχεται στους δύο ηγέτες θα αφορά κυρίως την επιλογή των ατόμων και των πολιτικών αξιωματούχων οι οποίοι θα αποτελούν την αρχική σύνθεση των σωμάτων ή/και των θεσμών…»

Διεκδικώντας τα 5/6 του κουτόχορτού μας…

Το περασμένο Σάββατο, 29 Ιουλίου,  ο ΥΠΕΞ Γιαννάκης Κασουλίδης, με την (αταίριαστη για ένα σοβαρό πολιτικό πρόσωπο με υπουργικό αξίωμα) προχειρολογία που χαρακτηρίζει συχνά τις δηλώσεις του, έδωσε αφορμή στα κόμματα του λεγόμενου «Ενδιάμεσου» να απευθυνθούν ξανά στην πρόθυμη πελατεία των χρησίμων ηλιθίων. Προς εκείνους δηλαδή που αγοράζουν ό,τι ψέμα τους πουλάνε, όσο χοντρό, όσο ανόητο κι αν είναι αυτό, εφόσον ερεθίζει μαζοχιστικά τον μηδενισμό, την μεμψιμοιρία και την ηττοπάθειά του alter ego τους.

O Κασουλίδης είπε λοιπόν κάτι για τα έσοδα από το φυσικό αέριο, με ένα τρόπο που κανένας δεν κατάλαβε ακριβώς τι ήθελε να πει. Αυτό πάντως που ήθελε να πει είναι το εξής:

Από τα συνολικά έσοδα του Ομοσπονδιακού (κεντρικού) Κράτους, ένα ποσοστό 6% θα πηγαίνει σε κονδύλια για έργα υποδομών (δρόμους, γέφυρες, πλατείες, φράχτες, πεζοδρόμια κτλ κτλ). Συμφωνήθηκε λοιπόν ότι στα πρώτα χρόνια εφαρμογής της λύσης, από αυτό το κονδύλι τα 5/6 θα πηγαίνουν για έργα υποδομής της τουρκοκυπριακής πολιτείας, ώστε να μπορέσουν να φτάσουν κι εκεί τα επίπεδα των δικών μας υποδομών. Με άλλα λόγια μόνο ένα ποσοστό 5% των γενικών εσόδων της ομοσπονδίας (κι όχι των εσόδων από το φυσικό αέριο) θα πηγαίνει, για καθορισμένο χρονικό διάστημα, για έργα προς όφελος των ΤΚ.

Επειδή όμως η δήλωση του Κασουλίδη ήταν μπερδευτική, αμέσως έπιασε δουλειά το επιτελείο του Νικόλα Παπαδόπουλου και ο ίδιος ο υποψήφιος πρόεδρος προσωπικά, παρόλο που εκείνος ήξερε πολύ καλά ποια είναι η αλήθεια και μάλιστα είχε παραδεχτεί ότι «αυτό είναι λογικό», όταν ενημερώθηκε για το θέμα αυτό από τον διαπραγματευτή Ανδρέα Μαυρογιάννη.

Παρόλο λοιπόν που ο Νικόλας Παπαδόπουλος ήξερε την αλήθεια, προτίμησε να πει στο λαό το ψέμα ότι η κυβέρνηση Αναστασιάδη προχώρησε σε «συμφωνία παραχώρησης στους τουρκοκύπριους των 5/6 των εσόδων από το φυσικό αέριο». Αυτό γράφτηκε επί λέξει στην ανακοίνωση του ΔΗΚΟ ημερομηνίας 30 Ιουλίου 2017, στην οποία περιλαμβάνονταν επίσης και πολλά άλλα τερατώδη ψέματα, που δεν είναι της ώρας να σχολιάσω.

Παρά την ολοφάνερη ανοησία της πιο πάνω διαστρέβλωσης, οι χρήσιμοι ηλίθιοι τσίμπησαν αμέσως και γέμισαν τα κοινωνικά δίχτυα με σχόλια και βρισιές, που αναδεινύουν το μέγεθος του προβλήματος της ηλιθιότητας σε τούτο τον τόπο.

Έχω γράψει πολλές φορές ότι το μεγαλύτερο μας πρόβλημα σε τούτο τον τόπο (μεγαλύτερο κι από το Κυπριακό) είναι η απουσία ήθους. Το πολιτικό κατεστημένο που μας κυβερνά από το 1960 μέχρι σήμερα έχει άπειρες φορές εξαπατήσει αυτό τον αφελή λαό, οδηγώντας τον σε ήττες και καταστροφές, σε αίμα, πόνο και δάκρυα.

Αυτό το κατεστημένο ουδέποτε σεβάστηκε με οποιοδήποτε τρόπο τον κυπριακό λαό. Αντίθετα τον χειρίστηκε πάντοτε σαν ηλίθιο. Είναι λοιπόν αβάσταχτη δυστυχία να βλέπουμε ότι αυτή η νοοτροπία όχι μόνο δεν αλλάζει προς το καλύτερο αλλά αντίθετα υποτροπιάζει ραγδαία προς το χειρότερο, καθώς πολιτικοί της νεότερης γενιάς διεκδικούν τη ψήφο μας συνεχίζοντας να μας ταϊζουν κουτόχορτο. Καμία ελπίδα για μια καλύτερη Κύπρο δεν προκύπτει μέσα από αυτή τη θλιβερή διαπίστωση. 

 

Salto mortale…

Με βουτιά στο κενό ισοδυναμεί η απόφασή του προέδρου Αναστασιάδη να τραβήξει στα άκρα την άνευ προηγουμένου κόντρα του με τα Ηνωμένα Έθνη, απειλώντας ότι θα δημοσιεύσει απόρρητα «πρακτικά» από τις συνομιλίες στο Crans-Montana.

Εύχομαι να έχει μετρήσει καλά τις δυνάμεις του. Εύχομαι να ξέρει τι κάνει και να είναι απόλυτα βέβαιος ότι το σχοινί του bungee jumping θα μας κρατήσει και δεν θα σπάσει. Γιατί, αν σπάσει, τότε μιλάμε για απονενοημένο διάβημα, για πήδημα θανάτου, που θα καταβαραθρώσει την εθνική μας υπόθεση, θα σκοτώσει το όραμά μας για ένα καλύτερο αύριο, την προοπτική μας για εθνική επιβίωση σε τούτο το νησί. 

Θα μου πείτε, «μα είναι τόσο τραγικά τα πράγματα»; Αν τα κάνουμε θάλασσα, ναι, θα είναι ακόμη πιο τραγικά απ΄ότι μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ακόμη κι  ο πιο απαισιόδοξος Ελληνοκύπριος. Διότι αν  οδηγηθούμε στη διχοτόμηση της Κύπρου, με δική μας ευθύνη, θα πρόκειται για τη χειρότερη ήττα στην ιστορία του ελληνισμού σε τούτο το νησί. Θα έχουμε χάσει οριστικά τη μισή μας πατρίδα και μάλιστα κατά τρόπο που θα παρέχει στην Τουρκία την ευχέρεια να ενεργεί ανεξέλεγκτα ως προς την αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα του νησιού, ως προς τον εκτουρκισμό και εξισλαμισμό της κατεχόμενής μας πατρίδας, ως προς τον στόχο της να καταστήσει την τουρκική χώρα στην Κύπρο στρατιωτικά και οικονομικά ισχυρότερη από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στην καλύτερη περίπτωση ίσως μπορέσουμε να επιστρέψουμε σε διαδικασία συνομιλιών για λύση, αλλά με βεβαρυμένη τη θέση μας, ή αλλιώς με την ουρά στα σκέλια.

Αν ο Αναστασιάδης βγάλει την Κύπρο κερδισμένη από αυτή την οξύτατη αντιπαράθεση, τότε μαγκιά του. Αν όμως μας κατακρημνίσει, ας μην αυταπατάται ότι τουλάχιστον θα έχει ανεβάσει το προσωπικό του πολιτικό γόητρο, απέναντι στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη, ενόψει εκλογών. Μπορεί να υπάρχει μια αφελής, φωνασκούσα μειοψηφία, που αγοράζει σαν μεταξωτές κορδέλες τα φύκια της κενής ουσιαστικού περιεχομένου «πατριωτικής» συνθηματολογίας, αλλά η πλειοψηφία αυτού του λαού έμαθε μέσα από τα πολλά παθήματά μας σε τούτο τον τόπο και διατηρεί μια εκπληκτική ευθυκρισία σε ό,τι αφορά τα κοινά. Αν αποδειχτεί στο τέλος ότι ο Αναστασιάδης έκανε salto mortale, παίρνοντας κι εμάς στο λαιμό του, αυτό θα είναι και το προσωπικό του πολιτικό βατερλώ, το δικό του Μαρί… 

Στο τσίρκο με τους σαλτιμπάγκους…

Ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’ έσπευσε σήμερα να επιβεβαιώσει τον Τούρκο ΥΠΕΞ, Μεβλουτ Τσαβούσογλου, που δήλωσε πρόσφατα ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν θέλουν λύση στις παραμέτρους του ΟΗΕ, δεν θέλουν δηλαδή λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Ο μακαριώτατος ένιωσε την ανάγκη να ενισχύει τη φωνή του Τούρκου υπουργού, ζητώντας μια λύση άλλη από την ΔΔΟ, που να είναι, όπως είπε, λειτουργική. Ως συνήθως βέβαια δεν μας είπε ποια είναι αυτή η λειτουργική λύση, όπως δεν μας λένε ούτε και οι άλλοι του ούτω καλούμενου «Ενδιάμεσου». Το μόνο που μας είπε κατά καιρούς ο αρχιεπίσκοπος είναι ότι παρακαλεί ή προσεύχεται να μην λυθεί το Κυπριακό… Προσεύχεται δηλαδή να μείνουμε όπως είμαστε, με τους 40 χιλιάδες πάνοπλους Τούρκους στρατιώτες να μας προσέχουν και τους Τούρκους έποικους να αυξάνονται και να πληθύνονται.

Αντίθετα ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου μας είπε ξεκάθαρα ποια θα είναι αυτή η λύση: Δύο επισήμως αναγνωρισμένα κράτη στην Κύπρο (δηλαδή διχοτόμηση) και μετά η Τουρκία (με τη δύναμη της τεράστιας αγοράς της) να καταστήσει την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» οικονομικό κέντρο της περιοχής και μάλιστα καθόρισε και τους τομείς: γεωργία, τουρισμός, υπηρεσίες.

Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε μια πλήρως λειτουργική λύση στη νήσο Κύπρο, αφού οι Τούρκοι επιχειρηματίες, που θα κατακλύσουν με τις επενδύσεις τους την τουρκική Κύπρο, θα μπορούν να χαμηλώνουν τις τιμές, κι έτσι οι Ελληνοκύπριοι επιχειρηματίες, ιδιαίτερα οι Λεμεσιανοί και Παφίτες, που φοβούνται την «αβεβαιότητα» της λύσης ΔΔΟ, θα πάψουν να αγχώνονται, διότι θα κλείσουν. Όταν ο Τούρκος ξενοδόχος με τα 200 ξενοδοχεία στην Τουρκία, προσφέρε στο πεντάστερο του ξενοδοχείο στην Γιαλούσα 100 ευρώ το δωμάτιο, ο Ελληνοκύπριος ξενοδόχος με το 1 ή τα 5 ή τα 30 ξενοδοχεία, θα αναγκαστεί να ρίξει κι αυτός τις τιμές, θα δίνει στους υπαλλήλους του 200 ευρώ το μήνα κι αν αντέξει άντεξε… αλλιώς θα κλείσει.

Θα έχουμε λοιπόν με τη διχοτόμηση μια πολύ λειτουργική λύση (για την Τουρκία). Εξάλλου μην ξεχνάτε ότι με τις απόψεις του Τσαβούσογλου συμφωνεί πλήρως κι ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος, που ήρθε και μίλησε τις προάλλες στο μνημόσυνο του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, με πρόσκληση του υποψήφιου προέδρου Νικόλα Παπαδόπουλου. Σε συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο την 1η Απριλίου 2014 (πριν από 3 χρόνια) υποστήριξε λύση δύο ανεξάρτητων κρατών στην Κύπρο.

Κάτι άσχετο για το τέλος. Όταν πηγαίνεις σε ένα τσίρκο, διασκεδάζεις με τους σαλτιμπάγκους και τα ακροβατικά τους κόλπα. Ως τη στιγμή που θα σε αρπάξουν μαζί τους για το τελευταίο και πιο επικίνδυνο κόλπο…

Ο τσαμπουκάς του Καραγκιόζη…

Από τα γεγονότα του 1963-64 μέχρι σήμερα έχουμε κατηγορήσει ως μεροληπτικούς υπέρ των Τουρκων όλους -μηδενός εξαιρουμένου- τους Γ.Γ. του ΟΗΕ και τους αντιπροσώπους τους. Πέρασε από τότε μισός αιώνας κι η εθνική δικαίωση που μας υποσχέθηκαν οι ηγέτες μας δεν έχει έρθει ακόμη. Αντίθετα, το 1974, υπό συνθήκες εθνικής προδοσίας (για την οποία μας κρύβουν ακόμη ετσιθελικά και προκλητικά την αλήθεια), η Τουρκία εισέβαλε και κατέκτησε διά της βίας τη μισή μας πατρίδα και την κατακρατεί ακόμη παράνομα μέχρι σήμερα.

Οι πολιτικοί έχουν κάθε λόγο να πουλάνε στο λαό τον τσαμπουκά του Καραγκιόζη απέναντι στους μεσολαβητές του διεθνούς οργανισμού, προκειμένου να καλύψουν την οικτρή ανικανότητά τους να πείσουν τη διεθνή κοινότητα για το δίκιο μας, την τραγική αποτυχία τους να απαλλάξουν αυτό τον τόπο από την τουρκική κατοχή. Το κάνουν για να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια, με ψευδοπατριωτικά συνθήματα, εν γνώσει τους παραπλανητικά, καθώς μας οδηγούν αργά μεν αλλά σταθερά προς την οριστική διχοτόμηση.

Λαμβάνοντας υπόψη και την αλήθεια της ρήσης του Σάμιουελ Τζόνσον ότι «ο πατριωτισμός αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο του απατεώνα», οι πολιτικοί έχουν κάθε λόγο να μας ταξιδεύουν στην πλάνη με το σαπιοκάραβο του ψευδοπατριωτισμού τους. Μπορεί να είναι γεμάτο τρύπες και να μπάζει από παντού, αφού ολοφάνερα κανένας εθνικός μας στόχος δεν έχει τελεσφορήσει μέχρι σήμερα, αντίθετα, τα εθνικά μας οράματα κι η ίδια η πατρίδα μας έχουν μικρύνει, όμως ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό το σαπιοκάραβο θα συνεχίσει να πλέει πρίμα γι’ αυτούς και για τους προσωπικούς τους στόχους, στο πέλαγος της ευκολοπιστίας μας ως λαός, ή καλύτερα της μαλακίας που μας δέρνει.