Αρχείο ετικέτας Κρίση

Τι έμεινε να ζητήσουν οι «Masaei» από τους «Malakes»…

Σε μια μακρινή Μπανανία της κεντρικής Αφρικής, ζει μια φυλή που οι ανθρωπολόγοι ονόμασαν «Cypriani Malakes» ή, για συντομία, σκέτοι «Malakes». Είναι φιλήσυχος κι εργατικός λαός οι «Malakes» και παρόλο που είναι η μόνη λευκή φυλή της Αφρικής, δουλεύουν, όπως λέμε, «σαν τους μαύρους». Χαΐρι όμως δεν βλέπουν και θα σας εξηγήσω γιατί.

Τη φυλή αυτή την κυβερνά μια άλλη ανώτερη φυλή, οι “Masaei». Αυτοί αποτελούν ουσιαστικά την προνομιούχα κάστα της Μπανανίας, στην οποία ανήκουν οι άρχοντες, οι έμποροι, οι τοκογλύφοι και το ιερατείο. Οι άρχοντες “Masaei”, που κυβερνούν τους “Malakes”, μεριμνούν έτσι ώστε οι έμποροι να μπορούν να κλέβουν εύκολα και χωρίς συνέπειες τους «Malakes», οι τοκογλύφοι να τους ξεγελούν στα χρεολύσια και στις άλλες πιστωτικές τους συναλλαγές και το ιερατείο να μπορεί, χωρίς να φορολογείται, να μαζεύει χρήματα από τους «Malakes» για να συγχωρέσει ο Θεός τις πολλές τους αμαρτίες.

Οι ίδιοι οι άρχοντες “Masaei”, πέρα από τα δώρα που παίρνουν από τους έμπορους και τους τοκογλύφους για τις εξυπηρετήσεις που τους κάνουν, έχουν επίσης τη δυνατότητα να αξιοποιούν το δημόσιο χρήμα της Μπανανίας, αυτό δηλαδή που πληρώνουν σε φόρους οι «Malakes», για να γίνονται πλουσιότεροι. Ό,τι δημόσιο έργο σχεδιάζεται, το κοστολογούν στο 900% της πραγματικής του αξίας και στη συνέχεια τρώνε από το κονδύλι το 980%, αφήνοντας για το έργο μόνο το 20% του πραγματικού του κόστους, με αποτέλεσμα τα έργα να μένουν εκεί ατέλειωτα ή να κατασκευάζονται με άθλιες κακοτεχνίες.

Όπως είπα οι “Malakes” είναι ευτυχώς φιλήσυχοι. Ό,τι τους διατάζουν οι “Masaei” το εκτελούν χωρίς διαμαρτυρίες. Οι «Masaei» μάλιστα δοκίμασαν πολλές φορές τις αντοχές τους και είδαν ότι οι «Malakes» αντέχουν τα πάντα. Τους έστελναν σε πολέμους και σκοτώνονταν περήφανοι για να γίνουν ήρωες. Τους έβαλαν να ποντάρουν σε ένα χρηματιστήριο της πλάκας και τους μάζεψαν ό,τι οικονομίες είχαν και δεν είχαν. Ύστερα τους έκαναν οι έμποροι τη γη χρυσάφι και μόλις οι «Malakes» την αγόρασαν, ανακάλυψαν ότι ήταν φούσκα. Μετά ήρθαν οι τοκογλύφοι και τους κούρεψαν τις καταθέσεις και τώρα – όπως μαθαίνω κι εγώ από γνωστούς μου ανθρωπολόγους- έρχονται να τους τα πάρουν πάλι. Πρέπει να πληρώσουν λέει ο “Malakes” τα χρέη των «Masaei», διότι αυτοί είναι ανώτερη φυλή και δεν γίνεται να πληρώνουν ούτε φόρους ούτε χρέη ούτε τίποτα. Στην Μπανανία οι “Masaei” απλά μαζεύουν λεφτά. Δεν δίνουν ποτέ. Πληρώνουν μόνο οι «Malakes”.

Οι ανθρωπολόγοι είναι βέβαιοι πως το επόμενο βήμα στην Μπανανία είναι οι “Masaei” να θεσπίσουν νομοθεσία που θα προνοεί ότι για λόγους δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει να πηδάνε τους «Malakes» τρεις φορές την ημέρα, πρωί – μεσημέρι – βράδυ. Εννοείται ότι για κάθε πήδημα ο «Malakas» θα πρέπει να πληρώνει συγκεκριμένο τέλος στον “Masaei” που τον πηδά. Διότι πήδημα δωρεάν δεν υπάρχει. Μάλιστα ο νόμος θα προβλέπει πως ο κάθε πατριώτης “Malakas” θα πρέπει να καταβάλλει το τέλος πηδήματος προκαταβολικά.

Όπως επισημαίνουν οι ανθρωπολόγοι, το μόνο πράγμα που δεν έδωσαν μέχρι σήμερα οι “Malakes” στους “Masaei” είναι κώλο. Αλλά ήρθε η ώρα να τον δώσουν κι αυτόν, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να πάει μπροστά η πατρίδα.

3

Μέσα στα λύματα και τα σκουπίδια επωάζεται η επόμενη καταστροφή…

ΜίζεςΑπό τα λύματα στα σκουπίδια κι από εκεί σε κάθε δημόσιο έργο. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε τούτο τον τόπο, θα βρεις από κάτω τις αηδιαστικές σαύρες των σκανδάλων να τρέχουν να χωστούν.

Ας πάρουμε ως αφορμή για τούτο το σχόλιο το τελευταίο αλλά ουχί έσχατον σκάνδαλο των ΧΥΤΑ. Απλά δηλαδή ένα από τα δεκάδες ανάλογα σκάνδαλα, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν καλά κρυμμένα και θα παραμείνουν έτσι μέχρις ότου κάποιο τυχαίο γεγονός ή κάποιος τίμιος άνθρωπος βρεθεί σε θέση να τα αποκαλύψει. Το συγκεκριμένο σκάνδαλο χρονολογείται και εξελίσσεται από το 2008, εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια. Σοβαρά πιστεύετε τώρα ότι δεν το είχε πάρει χαμπάρι κανείς; Ή μήπως έτρωγαν από αυτό πολλοί σε όλα τα επίπεδα της πυραμίδας που το σκέπαζε;

Ο Βέργας πίστευε ότι εκλέχτηκε δήμαρχος για να γίνει εκατομμυριούχος, κλέβοντας τις τσέπες του φορολογούμενου πολίτη. Όσοι νομίζουν ότι αυτός ήταν μια θλιβερή μεμονωμένη περίπτωση, είναι αφελείς. Ο Βέργας ήταν απόλυτα συστημικός. Δεν αποτελούσε την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Στην πραγματικότητα «θλιβερές» μεμονωμένες περιπτώσεις σε τούτο τον τόπο είναι οι τίμιοι, αφού το πλιάτσικο του δημοσίου χρήματος καθιερώθηκε από την ασύδοτη κομματοκρατία σαν αυτονόητη «αποζημίωση» των κρατικών αρχόντων και αξιωματούχων και των κομμάτων που βρίσκονται πίσω από αυτούς, κάτι δηλαδή σαν αυτό που λένε «τα τυχερά του επαγγέλματος»…

Συμφωνώ ότι η γενίκευση απαλλάσσει τους συγκεκριμένους, σε κάθε περίπτωση, ενόχους από τις ευθύνες τους. Αλλά τι να κάνουμε που η διαφθορά στην Κύπρο είναι παντού; Σε κάθε δημόσια πράξη που αφορά προσφορές, αξιολογήσεις, αναθέσεις, εκτελέσεις έργων, αγορές και πωλήσεις, εξετάσεις, βαθμολογίες, προσλήψεις, μεταθέσεις κτλ κτλ.; Τίποτα δεν έμεινε ανέγγιχτο, τίποτα δεν έμεινε όρθιο. Τα κόμματα, με τους βαλτούς τους, τρύπωσαν παντού, σαν τερμίτες που τρώνε ό,τι τρώγεται, στο σαρακοφαγωμένο σώμα αυτής της χώρας. Ακόμα και τίμιοι δημόσιοι λειτουργοί, που θα ήθελαν πολύ να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αιφνιδιάζονται και αδρανοποιούνται κάτω από την πίεση των κομματικών παρεμβάσεων και σιωπούν, για να μην υποστούν τις συνέπειες της τιμιότητάς τους.

Παρόλα αυτά, τα κόμματα συνεχίζουν, χωρίς ίχνος τσίπας, να ορίζουν το δημόσιο βίο αυτής της χώρας με τα ίδια μυαλά, λες και δεν ευθύνονται για τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα, τη διάλυση του κράτους και των θεσμών και εν τέλει της οικονομίας. Δεν ντρέπονται καθόλου να εκδίδουν ανελλιπώς και σε καθημερινή βάση ανακοινώσεις ή να βγαίνουν οι αρχηγοί και εκπρόσωποί τους στα ράδια και στις τηλεοράσεις για να νουθετήσουν τους πολίτες και να υποδυθούν τους προστάτες μας.

Πριν από μερικές εβδομάδες κάποια κόμματα και οι κολαούζοι τους στα ΜΜΕ επικεντρώθηκαν στο σκάνδαλο της FOCUS, κατηγορώντας ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ για την εμπλοκή τους σ’ αυτό, λες κι αυτοί από την πλευρά τους ήταν οι άσπιλοι και αμόλυντοι. Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα κακόγουστο κι αποκρουστικό θέατρο κι όχι μια τίμια προσπάθεια για εξυγίανση. Στην Πάφο φαγώθηκαν εκατομμύρια, με πρωταγωνιστές τοπικούς αξιωματούχους ΟΛΩΝ των κομμάτων και με συντονιστή τον εκλεκτό της ηγεσίας του ΔΗΚΟ, τέως δήμαρχο Βέργα. Αναρωτιέμαι όντως αν δεν ήξερε κανένας στην νέα ηγεσία του ΔΗΚΟ τι κουμάσι ήταν αυτός που προωθούσαν για αντιπρόεδρο του κόμματος κι αν τα υπόλοιπα κόμματα δεν είχαν ιδέα για το τι γινόταν εκεί πέρα.

Το προφανές είναι ότι τα σκάνδαλα δεν έγιναν εν αγνοία των κομμάτων αλλά υπό την κάλυψή τους. Μια αλληλοκάλυψη που θυμίζει το νόμο της σιωπής της σικελικής μαφίας. Σκάνδαλα και «σκανδαλάκια», από μικροαπάτες μέχρι και ξέπλυμα δισεκατομμυρίων κλεμμένων από το υστέρημα του σερβικού, του ρωσικού και του κυπριακού λαού. Σε κάθε περίπτωση όμως την νύφη την πλήρωσε ο απλός κοσμάκης, ο εργαζόμενος κι ο συνταξιούχος.

Μετά από το σκάνδαλο της οικονομίας, που μας γονάτισε κυριολεκτικά τα τελευταία τρία χρόνια, η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ εξήγγειλε «μέτρα για εξυγίανση και μεταρρυθμίσεις». Στην πραγματικότητα όλα τούτα τα μέτρα κι οι μεταρρυθμίσεις αφορούν το πώς θα αναχαιτιστούν μισθολογικές διεκδικήσεις και στην τελική τα εισοδήματα του απλού κόσμου. Καμία πραγματική μεταρρύθμιση, που να αφορά τον πλούτο και την ίση κατανομή βαρών δεν έχει γίνει.

Σε ό,τι αφορά τη διαπλοκή, το ρουσφέτι και τη διαφθορά κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν έχει ληφθεί, καμία περαιτέρω νομοθετική πράξη δεν έχει θεσπιστεί για πάταξη του φαινομένου. Το σύστημα διαιωνίζεται ως έχει, λες και  δεν έχει συμβεί τίποτα. Τα κομματικά και οικονομικά κατεστημένα αρνούνται εγκαταλείψουν τα κεκτημένα τους. Αλλά μέσα στην μολυσμένη κύστη της διαφθοράς επωάζεται η επόμενη κρίση, η επόμενη καταστροφή, την οποία… μαντέψτε ποιοι θα πληρώσουν και πάλι…

2

Να ξεφύγουμε από τη μιζέρια…

Αυτός ο λαός, που έχει βυθιστεί μέσα στο σκοτάδι της μιζέριας,  θέλει εδώ και τώρα μια δίκαιη και λειτουργική λύση του Κυπριακού, που θα τον βγάλει από την οικονομική κρίση και θα του δώσει ξανά την ελπίδα που ψάχνει και που δικαιούται για να ζήσει ένα καλύτερο αύριο σ’ αυτό τον τόπο.

Η λύση αυτή μπορεί να βρεθεί με επιμονή και διεκδικητικότητα και όχι μέσα από ψεύτικα, απατηλά συνθήματα. Επιτέλους οι πολιτικοί πρέπει να πουν στο λαό αυτό την αλήθεια κι όχι να δαιμονοποιούν την αλήθεια αντιπροτείνοντας παραμύθια της Χαλιμάς.

Turkish soldiers take part in a ceremony

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος συνέχισε και σήμερα το πρωί στα ραδιόφωνα να διαστρεβλώνει και να ερμηνεύει αυθαίρετα, όλα τα σημεία του κοινού ανακοινωθέντος. Το κείμενο είναι ωστόσο πολύ καθαρό, πολύ σαφές και κανένας Έλληνας Κύπριος δεν θα έπρεπε να το ερμηνεύει με μια τουρκικής λογικής αυθαιρεσία. Διότι αν σε όλες τις προτάσεις που μας υποβάλλονται, βλέπουμε φαντάσματα, δεν πρόκειται ποτέ να λύσουμε το Κυπριακό και θα μας μείνει στην Κύπρο για πάντα η Τουρκία με το στρατό και τους εποίκους της.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ απέναντι στη διεθνή κοινότητα να απορρίψει αυτό ο ανακοινωθέν. Διότι αυτά που λέει ο κ. Παπαδόπουλος και άλλοι εδώ στην Κύπρο, για εσωτερική κατανάλωση, κανένας σοβαρός πολιτικός εκτός Κύπρου, όσο φίλος μας κι αν είναι, δεν θα μπορεσει να τα υιοθετήσει και να μας υπερασπίσει. Κανένας, όσο φίλος μας κι αν είναι, δεν θα μπορεί να κατανοήσει το ΓΙΑΤΙ απορρίψαμε αυτό το ανακοινωθέν.

Η συνέχεια φυσικά θα είναι απολύτως αναμενόμενη. Περαιτέρω αναβάθμιση του ψευδοκράτους και διχοτόμηση. Με άλλα λόγια θα εφαρμοστεί άμεσα αυτό που η Τουρκία έχει πολύ ξεκάθαρα διακηρύξει ως «Σχέδιο Β».

Είναι τόσο ξεκάθαρο ότι θα ακολουθήσει η διχοτόμηση, όσο ξεκάθαρο ήταν και πριν από το 1974 ότι – αν γινόταν πραξικόπημα – θα ακολουθούσε τουρκική εισβολή. Κι όμως το πραξικόπημα έγινε.

Έτσι και τώρα. Ενώ είναι τόσο ξεκάθαρο το τι θα ακολουθήσει, κάποιοι επιμένουν να φορτωθούμε τη ρετσινιά του αδιάλλακτου, ώστε μετά η διεθνής κοινότητα να μην έχει άλλη επιλογή παρά να μας φορτώσει την ευθύνη και να επιτρεψει τη διχοτόμηση της Κύπρου… Το γιατί κάποιοι ακολουθούν αυτό το δρόμο, δεν θα το απαντήσω. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

Εν πάση περιπτώσει όμως έφτασε η στιγμή που ο καθένας πρέπει να πει καθαρά στο λαό τι λύση θέλει στο Κυπριακό. Να πει δηλαδή τα σύκα σύκα και τη διχοτόμηση διχοτόμηση…

 

Ο Ερτογάν κι ο ψηλός τοίχος που δεν περνούν από πάνω ούτε τα πουλιά…

DIXOTOMISI SIMAIESΟ Ερτογάν συνεχίζει να βαράει το νταούλι της διχοτόμησης. Επιμένει στην παρθενογένεση του ομοσπονδιακού κράτους, με ιδρυτικά κράτη την Κυπριακή Δημοκρατία και το … ψευδοκράτος.

Κι εμείς εδώ το δικό μας βιολί… Επιβεβαιώνεται – λένε όλοι – ότι ορθά επιμένουμε σε κοινό ανακοινωθέν. Για να μην δώσουμε στους Τούρκους την ευκαιρία να μας σύρουν σε συνομιλίες στις οποίες θα θέτουν τέτοιες απαράδεκτες θέσεις… Κι εγώ λέω, ναι σωστά επιμένουμε σε κοινό ανακοινωθέν, αλλά… τα κόμματά μας συμφωνούν σε ένα κοινό ανακοινωθέν μεταξύ τους, ΠΡΙΝ ΠΑΜΕ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ ΚΟΙΝΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ; Διότι είχα την εντύπωση ότι κάποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν ήδη απορρίψει την Διζωνική Ομοσπονδία. Επομένως, τι κοινό ανακοινωθέν ζητούν να συμφωνηθεί;

Αλλά είναι και κάτι άλλο πολύ σημαντικό: Αυτά που σήμερα ο Ερτογάν ΔΕΝ διαπραγματεύεται, όπως προκλητικά δηλώνει μπροστά σε Ευρωπαίους επίσημους, τα είχαν αποδεχτεί οι Τούρκοι σε προηγούμενες φάσεις αυτής της ατέρμονης διαδικασίας των συνομιλιών. Αυτό ούτε το σχολιάζουμε, ούτε το επικαλούμαστε. Αλλά πώς να επικαλεστούμε εκείνα που οι ίδιοι απορρίψαμε;

Η ατμομηχανή του Κυπριακού έχει μετατραπεί σε ταχεία που πλησιάζει ολοένα και πιο κοντά στη διχοτόμηση. Προς ικανοποίηση της Τουρκίας – που μεθοδεύει τη διχοτόμηση από το 1955 μέχρι σήμερα – αλλά και κάποιων δικών μας, που προτιμούν ένα τοίχο ψηλό μες στην μέσην, «που να μεν ρέσσουν που πάνω ούτε τα πουλιά»…

 

Μια χώρα που γκρεμίζεται…

ΚΥΠΡΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣΤο 2004 αποφάσισα να παρατήσω μια επιτυχημένη καριέρα στην Κύπρο και να φύγω για την Ελλάδα. Όχι, δεν είχα κανένα πρόβλημα στη δουλειά και στην προσωπική μου ζωή. Ήμουν ωστόσο φοβερά απογοητευμένος με την πατρίδα μου.

Η Κύπρος ήταν μια χώρα με διαβρωμένους θεσμούς και αξίες. Τα κόμματα είχαν ήδη αλώσει τα πάντα. Μοίρασαν μεταξύ τους και την τελευταία καρέκλα της κρατικής μηχανής και κάθισαν σ’ αυτές τους ημέτερούς τους ανεξαρτήτως ικανοτήτων και αξίας.

Στα ανώτατα στρώματα της κρατικής ιεραρχίας και σε πόστα κλειδιά για την οργάνωση κι ανάπτυξη της χώρας, βρίσκονταν ήδη οι πενηντάρηδες που διορίστηκαν στην δημόσια υπηρεσία με προσόν την … κομματική τους ταυτότητα, στις δεκαετίες του 70 και του 80… 

Η αναξιοκρατία (παράγωγο του ρουσφετιού και της κομματοκρατίας) δεν μπορούσε να μην έχει τις συνέπειές της.  Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι η πραγματική και όχι πλασματική ευημερία μιας χώρας, εδράζεται στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους και των θεσμών του, στο σεβασμό των νόμων και στην ανυστερόβουλη υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου. Τα κόμματα δεν μπορούσαν να αντιληφθούν το πρόβλημα, διότι αυτό το τερατούργημα ήταν έργο των χειρών τους.

Η νοοτροπία της ιδιοτέλειας, του βολέματος, του γρήγορου κέρδους και της εύκολης ζωής και η συναφής διάβρωση των αξιών εμπότισε και τη νοοτροπία του απλού κόσμου και μια επαρχιώτικη έπαρση αντικατέστησε την ανθρωπιά που συναντούσες στην Κύπρο σε παλιότερες εποχές.

Φεύγοντας για την Ελλάδα, ήμουν σίγουρος και το έλεγα στους δικούς μου ανθρώπους, ότι η Κύπρος θα πλήρωνε σύντομα πολύ βαρύ τίμημα για τον εν γένει ηθικό της ξεπεσμό σε όλα τα επίπεδα. 

Βεβαίως πολύ γρήγορα διαπίστωσα ότι και στην Ελλάδα η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη. Η εικόνα της ευημερίας και της προόδου που εξέπεμπε εκείνη την εποχή η χώρα γρήγορα διαπίστωσα ότι ήταν εξίσου απατηλή με αυτή της Κύπρου. Σε λιγότερο από 2 χρόνια αποφάσισα να επιστρέψω. 

Όμως ενόσω ήμουν εκεί και στο συχνό μου πήγαινε έλα μεταξύ Λάρνακας και Αθήνας, γρήγορα σταμάτησα να ταξιδεύω με την «ΗΛΙΟΣ». Με την εικόνα της ανοργανωσιάς και της επιπολαιότητας που έβλεπα, είπα στους δικούς μου ανθρώπους ότι «αυτοί θα ρίξουν αεροπλάνο». 

Η αεροπορική τραγωδία του 2005 ήταν η απαρχή της κατάρρευσης αυτού του κράτους. Ήταν το πρώτο ισχυρό τράνταγμα, που αποκάλυψε τα χίλια μύρια προβλήματα της χώρας. Δυστυχώς όλοι πίστεψαν τότε ότι ήταν απλά μια … ατυχία. Ένα ανθρώπινο λάθος. Αυτή η λανθασμένη διάγνωση μας επέστρεψε γρήγορα στον εφησυχασμό.

Τρία χρόνια αργότερα ξεκίνησε η οικονομική κρίση, χωρίς αυτή η χώρα και η ηγεσία της να μπορέσει να την αντιμετωπίσει. Ήρθε καπάκι η έκρηξη στο Μαρί, που επισφράγησε την αποτυχία κράτους και πολιτικών να συγκρατήσουν την ραγδαία πια κατάρρευση. Ενάμισι χρόνο μετά το Μαρί, τινάχτηκε στον αέρα το τραπεζικό σύστημα που οδήγησε την οικονομία της χώρας στο γύψο.

Τα όσα βγαίνουν σχεδόν καθημερινά στην επιφάνεια, μοιάζουν με κατολίσθηση τις συνέπειες της οποίας δεν μπορεί κανείς ακόμη να προβλέψει με ακρίβεια. Διότι δυστυχώς τα αίτια έχουν πολύ βαθιές ρίζες και μαγική θεραπεία δεν υπάρχει. Πολύ περισσότερο που και οι νυν κυβερνώντες μέχρι στιγμής διαπρέπουν πολύ περισσότερο στα λόγια παρά στα έργα…  

6

Να πάρουμε τις φρεγάτες κι ο Θεός μακαρίσοι εκείνους που πεθαίνουν…

αναπηρικόΈντεκα θαλασσαιμικοί πέθαναν περιμένοντας το φάρμακο που δεν ήρθε ποτέ… Αν το φάρμακο ερχόταν έγκαιρα, οι μισοί θα είχαν σωθεί…

Ο σύνδεσμος στήριξης ατόμων με πολλαπλή σκλήρυνση ζητά επειγόντως να έρθουν τα κατάλληλα φάρμακα για τους συνανθρώπους μας που θα οδηγηθούν στην παράλυση και στο θάνατο, αν δεν τύχουν της κατάλληλης θεραπείας.

Ο Υπουργός Υγείας λέει ότι η κυβέρνηση ψάχνει να βρει λεφτά για να φέρει τα φάρμακα… Για να μην πεθαίνουν γύρω μας άνθρωποι αβοήθητοι. Ψάχνει λέει να βρει λεφτά κι ενώ πεθαίνουν άνθρωποι ο ένας μετά τον άλλον, λεφτά η κυβέρνηση δεν βρήκε ακόμη!

Βρήκε όμως 100 εκατομμύρια για να αγοράσει 2 φρεγάτες, για να προστατέψει τάχα την κυπριακή ΑΟΖ από τις τουρκικές προκλήσεις! Την ίδια ώρα που βοούν οι αποκαλύψεις σε Ελλάδα αλλά και Κύπρο για τις ατέλειωτες μίζες στο στρατό.

Αλλά ο καρκίνος της μίζας που μας έχει καταφάει, φαίνεται να μην ενοχλεί καθόλου εκείνους που συμφωνούν με την κυβέρνηση, ότι 2 μικρά στρατιωτικά πλοία θα προστατεύσουν την ΑΟΖ μας από έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στον κόσμο που διαθέτει μερικές εκατοντάδες φρεγάτες όπως αυτές που θα πάρουμε. Επομένως αξίζει τον κόπο συνάνθρωποί μας να πεθαίνουν αβοήθητοι, προκειμένου να πάρουμε αυτά τα πλοιάρια οπωσδήποτε!

 

Πάμε ξανά: Το πρόβλημα είναι συστημικό!

φαύλος κύκλοςΠέμπτη αυτοκτονία στις φυλακές. Ας το καταλάβει επιτέλους ο πρόεδρος ότι η Κύπρος έχει συστημικό πρόβλημα. Βαθιά σήψη. Αυτό τον τόπο τον διέλυσαν τα κόμματα και οι πελατειακές τους σχέσεις, που άπλωσαν τη διαπλοκή και τη διαφθορά σαν γάγγραινα σε ολόκληρο σώμα της Κύπρου.

Ό,τι θερίζουμε σήμερα είναι η σπορά που έσπειρε η ηγεσία μας με τη δική μας έγκριση. Ένα κράτος με διαβρωμένους από τη διαφθορά θεσμούς, με ανίκανους ημέτερους σε θέσεις κλειδιά και πολιτικούς, των οποίων η ιδιοτέλεια ξεπερνά τις ικανότητες τους.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης πάει να κλείσει ένα χρόνο στην εξουσία και κινδυνεύει να γίνει ψευδός (μασσός) από τα βαρύγδουπα ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ. Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έγινε καμία ουσιαστική αλλαγή, και δεν τιμωρήθηκε κανένας από τους φταίχτες για το κατάντημα μας. Μάλιστα στους διορισμούς για τους ημικρατικούς απλά έκανε, σε συνεργασία με τους κομματάρχες, ότι και οι προηγούμενοι πρόεδροι.

Ο πρόεδρος μοιάζει να μην έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και προσπαθεί με …παρακλήσεις να ξορκίσει τον τυφώνα.

Ας πιάσει τα μηνύματα και τα σημάδια με αυτά που συμβαίνουν τώρα, διότι αύριο δεν θα χωράει ο νους του πώς θα είναι τα χειρότερα.

 

Η αυτοκαταστροφική υπεράσπιση μιας καταστροφικής προεδρίας…

ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ - ΠΟΛΥΒΙΟΥΠαρόλο που είπα να μην ασχοληθώ ξανά με το κεφάλαιο Χριστόφιας, νιώθω ότι πρέπει να πω δυο λόγια για τις μαζικές επιθέσεις που δέχεται ο νομικός κ. Πολυβίου από ηγετικά στελέχη του ΑΚΕΛ κι από τον ίδιο τον κ. Χριστόφια που κάθε τρεις και λίγο με τις δηλώσεις και συνεντεύξεις του υποβάλλει σε δοκιμασία την κοινή λογική και τις αντοχές μας.

Καταλαβαίνω τους ηθικούς λόγους που δεσμεύουν την ηγεσία του κόμματος με την αυτοκαταστροφική της επιμονή να υπερασπιστεί μέχρι … θανάτου την πιο αποτυχημένη διακυβέρνηση στην μέχρι σήμερα ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως η ηθική δεν έχει νόημα όταν αφορά μόνο τους δικούς μας ανθρώπους. Ηθική πρέπει να υπάρχει σε όλα και τα όρια της δεν πρέπει να παραβιάζονται ούτε στην πολιτική ούτε ακόμη και στην προπαγάνδα. Στην προκειμένη περίπτωση, οι προσωπικές επιθέσεις εναντίον ενός νομικού που ο ίδιος ο κ. Χριστόφιας διόρισε για να διερευνήσει τη φονική έκρηξη στο Μαρί, ξεπερνούν τις κόκκινες γραμμές του ήθους. 

Το πόρισμα του κ. Πολυβίου βασίστηκε πάνω σε τεκμήρια και μαρτυρίες και η ορθότητά του επιβεβαιώθηκε εμμέσως πλην σαφέστατα από την απόφαση του δικαστηρίου για τους 5 της υπόθεσης Μαρί. Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της απόφασης του δικαστηρίου παραθέτω στο τέλος αυτής της ανάρτησης. Εκεί φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο κ. Χριστόφιας αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη διεθνή κοινότητα για ασφαλή φύλαξη του φορτίου, διότι είχε σκοπό να το επιστρέψει πίσω στη Συρία ή το Ιράν. Καταγράφεται επίσης η εγκληματική αμέλεια κι ανευθυνότητα του τέως προέδρου, ο οποίος προειδοποιήθηκε κατά κόρον για τους κινδύνους αλλά κώφευσε…

Κώφευσε ακριβώς όπως και στις απεγνωσμένες προειδοποιήσεις όλων για την οικονομία του τόπου. Του έλεγαν ότι τρέχουμε προς τον γκρεμό κι αυτός πάτησε γκάζι!

Το ΑΚΕΛ μπορεί να προσπαθεί απεγνωσμένα να πείσει τους οπαδούς του και να έχει καταφέρει όντως να πείσει τους … μισούς. Όμως η κοινή γνώμη έχει ήδη διαμορφώσει την κρίση της. Ο κ. Χριστόφιας είναι ο βασικός υπαίτιος για την καταστροφή στο Μαρί και ένας εκ των πρωταγωνιστών της καταστροφής της κυπριακής οικονομίας.

 

Πιο κάτω είναι το χαρακτηριστικό απόσπασμα από την απόφαση του δικαστηρίου, που δικαιώνει το πόρισμα Πολυβίου:

Πώς στις 3.2.2009, η Κύπρος δεν είχε «the capabilities or facilities for storing, safe-keeping or disposing of such material in such quantities» και δέκα μέρες αργότερα κατόρθωσε να υπερπηδήσει τις δυσκολίες και να βεβαιώνει τα Ηνωμένα Έθνη ότι υπήρχαν «adequate and appropriate facilities for safe storage of the cargo»; Δεν έχουμε καμιά μαρτυρία που να εξηγεί τη θεαματική αυτή αλλαγή.

Το μόνο που τέθηκε ενώπιον μας, ως ενδιάμεσο γεγονός, ήταν η προτροπή της αρμόδιας επιτροπής του Συμβουλίου Ασφαλείας προς την Κύπρο να διερευνήσει τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλες χώρες για την ασφαλή φύλαξη ή διάθεση του φορτίου. Αντί διερεύνησης για συνεργασία με άλλες χώρες, ακολούθησε η διαβεβαίωση.

Διαβεβαίωση η οποία, προερχόμενη από το Προεδρικό Μέγαρο, το Διπλωματικό Γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας, συνιστούσε επίσημη παράσταση προς τα Ηνωμένα Έθνη – urbi et orbi – ότι η Κύπρος ήταν σε θέση να φυλάξει με ασφάλεια το φορτίο και δημιουργούσε μια επιπλέον υποχρέωση – και προς τη διεθνή κοινότητα – για ασφαλή φύλαξη. Το γεγονός αυτό επαναφέρει τη διαφορά από την περίπτωση πυρομαχικών της ΕΦ που δεν αφορούν ούτε την πολιτική ηγεσία, μήτε τα Ηνωμένα Έθνη. Όμως, παρά τις παραστάσεις και τη συνεπακόλουθη πολιτική δέσμευση για ασφαλή φύλαξη, το φορτίο τοποθετήθηκε, με διαταγή στο πιο ψηλό στρατιωτικό επίπεδο, κατά παράβαση κάθε κανόνα ασφαλείας και αφέθηκε εν τέλει στην τύχη του.

[4] Θα πρέπει περαιτέρω, με σκοπό πάντα τον προσδιορισμό του πλαισίου εντός του οποίου ενήργησαν οι κατηγορούμενοι, να έχουμε κατά νου το γενικό κλίμα που κυριαρχούσε για όλους όσοι ενεπλάκησαν στο θέμα. Ήταν ένα κλίμα αποτρεπτικό οποιασδήποτε αποτελεσματικής πρωτοβουλίας. Ενδεικτική του κλίματος αυτού είναι η μαρτυρία Διονυσίου περί επιδίωξης να παραπεμφθεί η λήψη απόφασης στις «ελληνικές καλένδες».

Στα ίδια πλαίσια εντάσσεται και η αναφορά Καρεκλά περί «βασιλικής διαταγής και τα σκυλιά δεμένα». Αυτά βέβαια τότε, εν αναμονή της επίσκεψης του ΠτΔ στη Συρία και στα Ηνωμένα Έθνη. Όμως σε εκείνη τη σύσκεψη, στις 6.8.2009, είχαν ήδη εκφραστεί ανησυχίες από το ΥΠΑΜ και την ΕΦ για την ασφάλεια του φορτίου, λόγω της αποσταθεροποίησης της πυρίτιδας.
Παρά ταύτα, σ’ αυτή την πτυχή δεν δόθηκε καμία σημασία.

Απλώς αφέθηκαν τα πράγματα μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, χωρίς και πάλιν όμως να δοθεί συνέχεια.
[5] Μεσολάβησε, στις 31.8.2009, η δήλωση του ΠτΔ προς τον Πρόεδρο της Συρίας ότι «το φορτίο δεν θα δοθεί σε οποιοδήποτε και θα παραμείνει φυλαγμένο στη Κύπρο, μέχρις ότου είναι δυνατή η επιστροφή του στη Συρία ή το Ιράν».

Αυτή ήταν η κρατική πολιτική στα πλαίσια της οποίας δεν θα έπρεπε να μεταβληθεί το statusquo.

Έρεισμα για αλλαγή της πολιτικής, θα μπορούσε να δώσει η ένδειξη για αλλαγή στάσης του Ιράν στην οποία αναφέρθηκε ο Παντελίδης. Όμως, ούτε τότε έγινε οτιδήποτε. Η μαρτυρία Παντελίδη ότι υπήρχε συγκατάθεση του Προέδρου της Δημοκρατίας για καταστροφή του φορτίου, στερείται κάθε πειστικότητας, αν όχι σοβαρότητας. Υπενθυμίζουμε, πως ο ισχυρισμός του ήταν ότι για ένα τέτοιο ζήτημα, εξέλαβε τη σιωπή του ΠτΔ ως συγκατάθεση και ότι, έχοντας τέτοια συγκατάθεση μετέβη στη σύσκεψη της 7.2.2011, χωρίς όμως να μεταφέρει τη θέση του Προέδρου, διότι δεν είχε «οδηγίες», αλλά «συγκατάθεση».

Εάν είχε έστω και τη σιωπηρή συγκατάθεση του ΠτΔ σε μια σύσκεψη όπου ο Υπουργός Άμυνας ήταν πολύ ανήσυχος και τόνιζε ξανά και ξανά την επικινδυνότητα του φορτίου κι όπου ο Ν. Γεωργιάδης τους εξηγούσε κατά τρόπο συγκροτημένο ότι υπήρχε κίνδυνος ανάφλεξης ή ακόμα και έκρηξης, ο Παντελίδης θα είχε μεταφέρει τη συγκατάθεση του ΠτΔ και δεν θα περιοριζόταν σε έκφραση προσωπικών απόψεων, όπως το έθεσε, με αποτέλεσμα να συνεχίσει η εκκρεμότητα. Τέτοια συγκατάθεση δεν δόθηκε.

[6] Το βέβαιο, σε σχέση με τα ζητήματα αυτά, από τη μαρτυρία Παντελίδη – διότι το κατέγραψε σε ανύποπτο χρόνο- ήταν πως είχε ενημερώσει τον ΠτΔ στις 3.9.2010, ότι οι στρατιωτικοί ήθελαν την καταστροφή του φορτίου «λόγω των κάποιων κινδύνων που υπάρχουν με τις ψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσονται μέσα στα εμπορευματοκιβώτια το καλοκαίρι και … ότι η ΕΦ είναι σε θέση από τεχνικής άποψης να διεκπεραιώσει το θέμα της καταστροφής».

Παρά ταύτα και παρά τη ρητή προειδοποίηση που έφτασε στον ίδιο τον ΠτΔ σε σχέση με τις ψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού , τα πράγματα αφέθηκαν ως είχαν μέχρι το επόμενο, το τρίτο και μοιραίο, καλοκαίρι.