Αρχείο ετικέτας Ισραήλ

Απέξω απλά πυροβολούν τη μοίρα τους…

Συνεπεία μιας ύποπτης πρόθεσης του Σύμπαντος, η οποία παραμένει εισέτι μυστηριώδης, ένας εκατομμυριούχος με αδιευκρίνιστο πολιτικό, πολιτισμικό και ηθικό υπόβαθρο εξελέγη πριν από ενάμιση χρόνο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αφού αποφάσισε πρώτα ότι το φυσικό περιβάλλον δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο κι άρα μπορούμε να συνεχίσουμε να το μολύνουμε ελεύθερα, στη συνέχεια προχώρησε και σε άλλες ρηξικέλευθες αποφάσεις, όπως π.χ. να γράψει στα παπάρια του όλους τους συμμάχους της χώρας του και να εγκαταλείψει τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, να υπαναχωρήσει επίσης από τη συμφωνία της χώρας του με την Κούβα και να αναγνωρίσει ο πρωτεύουσα του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ και να μεταφέρει εκεί (από το Τελ Αβίβ) την πρωτεύουσα των ΗΠΑ.
 
Μάλιστα για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ δήλωσε ότι αυτή η πολιτική πράξη αποτελεί αποφασιστικό βήμα προς την ειρήνη. Σε μια εποχή που οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους, η «ειρήνη» του Ντόναλντ Τραμπ εκφράστηκε επί του εδάφους με ένα ιδιαίτερα …γλαφυρό τρόπο: Χτες, που επρόκειτο να ανοίξει η αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ, στην παρουσία της κόρης και του γαμπρού του Αμερικάνου προέδρου, οι Παλαιστίνιοι της Γάζας (που διεκδικούν την ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του δικού τους κράτους) ξεσηκώθηκαν σε ογκώδεις διαδηλώσεις. Ο Ισραηλινός στρατός έστρεψε εναντίον τους τα όπλα κι άρχισε να τους πυροβολεί. Σκοτώθηκαν καμιά εξηνταριά άνθρωποι, ανάμεσα στους οποίους και 8 παιδιά. Σχεδόν άλλοι 3 χιλιάδες άνθρωποι τραυματίστηκαν.
 
Ο Ισραήλ από την πλευρά του κατηγορεί την παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς, που κυβερνά τους Παλαιστίνιους στη λωρίδα της Γάζας, ότι προκαλεί τις εξεγέρσεις και τις συγκρούσεις, ώστε να έχει να καταγγέλλει τον Ισραήλ, κι ότι πρόκειται για τρομοκρατική οργάνωση που δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση ότι σκοπός της είναι να διαλύσει το κράτος του Ισραήλ.
Όποια και να είναι ωστόσο η αλήθεια, πίσω από το εδώ και 100 χρόνια άλυτο παλαιστινιακό ζήτημα, αυτό που η ανθρωπότητα βλέπει με φρίκη είναι τους Ισραηλινούς στρατιώτες να χτυπούν αδιακρίτως άοπλους ανθρώπους με αληθινές σφαίρες, σακατεύοντας ή σκοτώνοντάς τους. Ακόμη και να θέλει κανείς να βρει δίκιο στην ασύμμετρη αυτή αντίδραση, ο ίδιος ο Ισραήλ του αφαιρεί αυτό το άλοθι.
Η ατελείωτη κι ανάμεσα σε επάλληλα εμπόδια πορεία των Εβραίων, από το αχανές παρελθόν του Μωυσή μέχρι σήμερα, προς τη «Γη της Επαγγελίας», ανάμεσα σε διωγμούς, πολέμους, θρήνους και στεναγμούς, δεν μπορεί να παραμένει τυχαία ανεκπλήρωτη. Όπως ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά έτσι και οι λαοί, όταν μονίμως υποφέρουν από τις ίδιες πληγές, δεν θα πρέπει να αναζητούν τα βέλη που τους τις προκαλούν γύρω τους αλλά μέσα τους. Εκεί βρίσκεται ο πραγματικός εχθρός κι αυτός δεν είναι άλλος από την ιδιοσυγκρασία τους, από τον ίδιο τον εαυτό τους. Απέξω απλά πυροβολούν τη μοίρα τους.
 

Λαμπρόν να μας κάψει, αν τα κάνουμε πάλι μαντάρα…

Την ώρα που ο Ερντογάν εκδίδει τη μία NAVTEX πίσω από την άλλη, στέλνει στην ΑΟΖ μας το Μπαρμπαρός κι απειλεί με πόλεμο, ο Γενικός Διευθυντής Ενέργειας του Ισραήλ, Σαούλ Μέριντορ, δηλώνει ότι το Ισραήλ βλέπει θετικά τις έρευνες του Μπαρμπαρός στην Κυπριακή ΑΟΖ και ότι θα σταλεί ισραηλινό φυσικό αέριο στην Τουρκία, με αγωγό που θα περνά από την κατεχόμενη Κύπρο ή από τη θάλασσα ανατολικά της Κύπρου, ακόμη και με άλυτο το Κυπριακό (κάτι που παραπέμπει βεβαίως σε αναβάθμιση του ψευδοκράτους και υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Την ίδια ώρα ο ομόδοξος  μας πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαδίμηρος Πούτιν συναντάται με τον σουλτάνο Ερντογάν και ανακοινώνει ότι οι σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας αποκαθίστανται ομαλώς, η Κομισιόν, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιδημοκρατική διακυβέρνηση του Ερντογάν, προσπαθεί να βρει τρόπους να διατηρήσει ζωντανές τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία κι ο πρόεδρος Τραμπ επικοινωνεί με τον Ερντογάν για να συζητήσουν τρόπους διεύρυνσης της συνεργασίας ΗΠΑ – Τουρκίας, τόσο στο θέμα της συριακής κρίσης όσο και ευρύτερα. 

Κι εμείς εδώ «στην κοσμάρα μας». Έχουμε προεκλογική εκστρατεία τώρα. Βγάλαμε ταμπελίτσα έξω από την πόρτα «do not disturb». Έτσι αποφάσισε ο Νικόλας Παπαδόπουλος κι όπως πάντα ο πρόεδρος Αναστασιάδης ακολουθεί. Ότι δεν είχαμε δηλαδή άλλα προβλήματα σε τούτο τον τόπο κι έπρεπε να μπούμε στη μάχη της καρέκλας ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές (διότι πάνε ήδη και κάτι μήνες που ξεκίνησε η βαλίτσα). Έτσι κι αλλιώς, εδώ και πέντε χρόνια την πολιτική ατζέντα της ημέρας την καθορίζει ο Νικόλας Παπαδόπουλος κι οι λοιποί απλώς ακολουθούν. Μαζί τους δυστυχώς κι ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ενίοτε μάλιστα χάνοντας τη πυξίδα, με αποτέλεσμα να μοιάζει η χώρα με ανερμάτιστο καράβι σε αχαρτογράφητα νερά.

Την ώρα λοιπόν που ο Ερντογάν παίζει γύρω μας διπλωματικό παιχνίδι, με προφανέστατο στόχο:

  • να ακυρώσει τα πλεονεκτήματα που αποκτήσαμε μέσα από σωστές στρατηγικές κινήσεις και συμμαχίες και να προσεταιριστεί εκείνος τους δικούς μας συμμάχους,
  • να μας φορτώσει έπειτα την αποτυχία εξεύρεσης λύσης στο Κυπριακό για να πετύχει την αναβάθμιση του ψευδοκράτους σε αναγνωρισμένο ανεξάρτητο κράτος με παράλληλη, ως εκ τούτου, υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας,
  • να βάλει χέρι στο φυσικό πλούτο της Κύπρου, κατά τρόπο που να είναι αποδεκτός από τη διεθνή κοινότητα,

οι δικοί μας εδώ μιλάνε για «νέα στρατηγική» που θα προκαλέσει λέει «κόστος στην Τουρκία». Ανέξοδες λαϊκίστικες ανευθυνότητες, που μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον στόχο του Ερντογάν: στη διχοτόμηση.

Με την ταπεινή κι ασήμαντή μου φωνή, προειδοποιώ τον πρόεδρο Αναστασιάδη και τους λοιπούς πολιτικούς που διαχειρίζονται την τύχη μας: Αν ο Τούρκος καταφέρει να προσεταιριστεί ξανά το Ισραήλ ως οικονομικό εταίρο και κάνει μαζί του συμφωνία για αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου, χωρίς να έχει προηγουμένως λυθεί το Κυπριακό, θα είναι η χειρότερη μέχρι σήμερα ήττα και καταστροφή που έχουμε υποστεί.

Μια τέτοια συμφωνία από μόνη της θα υποβαθμίσει ντε φάκτο την Κυπριακή Δημοκρατία, θα μας φέρει σε αντιπαράθεση με τον Ισραήλ και τους Αμερικανούς, θα χάσουμε το πλεονέκτημα του φυσικού αερίου κι αμφιβάλλω αν θα προχωρήσουν οι διεθνείς κολοσσοί σε εξόρυξή του υπό τέτοιες δυσμενείς γεωπολιτικές συνθήκες, θα χάσουμε με άλλα λόγια το ισχυρό ανάχωμα των συμμαχιών που τώρα διαθέτουμε έναντι της τουρκικής πολιτικής για διχοτόμηση της Κύπρου. Κι αν συμβεί αυτό, καμία πιθανότητα δεν θα υπάρχει στο εξής για μια δίκαιη λύση του Κυπριακού. Η διχοτόμηση θα είναι η απαρχή της μετατροπής της Κύπρου (πληθυσμιακά και οικονομικά) σε τουρκικό νησί. Όποιος παραπλανά το λαό ότι το δίκαιο της υπόθεσής μας θα υπερισχύσει των συμφερόντων των ισχυρών της Γης, είτε άσχετος πρέπει να είναι είτε ψεύτης.

Έχουν σταλεί πολλά μηνύματα από πλευράς Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, ότι η χώρα αυτή βάζει και την Τουρκία μέσα στην εξίσωση της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου. Αν εμείς, εθελοτυφλώντας, αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν υπέρ του Ερντογάν, επειδή έχουμε προεκλογική εκστρατεία κι επειδή το πολιτικό μέλλον του Νικόλα ή του Αναστασιάδη ή του Λιλλήκα ή οποιουδήποτε άλλου τίθεται πάνω από το μέλλον εμάς και των παιδιών μας, τότε δεν έχω τίποτε άλλο να πω παρά την γνωστή κυπριακή έκφραση: «λαμπρόν να κάψει»!   

2

Ο αιφνιδιασμός ως συνιστώσα του εθνικού μας μαζοχισμού

ΙΣΡΑΗΛ - ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ«Παιχνίδια σε διπλό ταμπλό – Κοντά σε συμφωνία Ισραήλ και Τουρκία, ενώ το Τελ Αβίβ συνεχίζει και με Κύπρο».

Αυτός είναι ο τίτλος σημερινού πρωτοσέλιδου στον Φιλελεύθερο, που ενημερώνει τους αναγνώστες του ότι Ισραηλινοί και Τούρκοι βρίσκονται πολύ κοντά σε συμφωνία για μεταφορά ισραηλινού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας. Η διατύπωση του τίτλου σαφέστατα μαρτυρεί την απαρέσκεια της εφημερίδας για την εξέλιξη αυτή. Είναι σαν να φαίνεται δηλαδή περίεργο ο Ισραήλ να είναι εταίρος με την Τουρκία και με την Κύπρο ταυτόχρονα εκ παραλλήλου.

Τα τελευταία τρία χρόνια έγραψα αρκετά άρθρα επιχειρηματολογώντας σε σχέση με την άποψη μου ότι το Κυπριακό θα οδηγηθεί σε λύση διότι αυτό επιβάλλουν οι σχεδιασμοί των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή. Ότι ο φυσικός πλούτος στη λεκάνη της νοτιοανατολικής Μεσογείου πρέπει να ανορυχθεί υπό συνθήκες ειρήνης και ως εκ τούτου θα επιδιωχθεί ευρεία συνεργασία όλων των εμπλεκομένων και σημαντικών χωρών κι ότι συντρέχει παράλληλα μια εξαιρετικά ευνοϊκή συγκυρία για λύση του Κυπριακού, με τρόπο που να ικανοποιεί και τις δύο κοινότητες του νησιού. 

Όταν ειδικοί επί των υδρογονανθράκων, όπως ο Σόλων Κασίνης κι ο Χαράλαμπος Έλληνας, επέμεναν ότι ο Ισραήλ δεν επρόκειτο ποτέ να τα ξαναβρεί με την Τουρκία κι ότι δεν υπήρχε περίπτωση να περάσει ισραηλινό φυσικό αέριο από τη χώρα αυτή, εγώ έγραφα ότι μια τέτοια εξέλιξη θα πρέπει να θεωρείται πολύ πιθανή αν όχι βέβαιη.

Δεν είμαι ειδικός ούτε επί των αερίων ούτε επί των μεσανατολικών ζητημάτων. Επιχειρηματολογώ με βάση τη λογική μου, που δεν είναι τίποτε παραπάνω από κοινή λογική. Παρόλα αυτά η σχολή σκέψης που εδώ και 42 χρόνια επιδιώκει, μονίμως και με διάφορες αιτιάσεις, την αναβολή της λύσης του Κυπριακού επ’ αόριστον, επέμενε ότι Ισραήλ και Τουρκία δεν πρόκειται να τα βρουν, «διότι οι Ισραηλίτες δεν είναι Κυπραίοι», όπως έλεγαν χαρακτηριστικά.

Μάλιστα έφτασαν στο σημείο να πιστεύουν ότι ο Ισραήλ είναι εναντίον της λύσης του Κυπριακού διότι δεν θέλει μέσα στα πόδια του την Τουρκία. Παιδαριώδη επιχειρήματα, χωρίς το βάρος και τη σοβαρότητα που απαιτεί η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο τόπος μας. Με τέτοιες επιδερμικές και «άρπα-κόλλα» προσεγγίσεις καταφέρνουμε κάθε φορά να αιφνιδιαζόμαστε μπροστά σε εξελίξεις που ήταν πλήρως προβλέψιμες.

Σε άρθρο μου πριν από δύο χρόνια, με τίτλο «Ο Ισραηλινκός ΥΠΕΞ και οι επιλογές για εξαγωγή του φυσικού αερίου» έγραφα τα εξής: «Μπορεί μεν οι εμπειρογνώμονες που ασχολούνται με θέματα φυσικού αερίου να δηλώνουν ότι δεν τίθεται θέμα μεταφοράς αερίου μέσω Τουρκίας, αλλά φαίνεται ότι η λύση που θα επιδιώξουν σ’ αυτό το θέμα οι ΗΠΑ και ίσως η ΕΕ θα είναι όχι τεχνοκρατική αλλά πολιτική… Ας το έχει λοιπόν διαρκώς υπόψη η πολιτική μας ηγεσία, για να μην ακούσουμε ένα πρωί πάλι τη γνωστή φαρσοκωμωδία με τις εκπλήξεις και τους ολοφυρμούς, ότι τάχατες παγιδευτήκαμε. Διότι τα μηνύματα που φτάνουν στ’ αυτιά μας είναι ξεκάθαρα.»

Ενώ λοιπόν τα μηνύματα ήταν ξεκάθαρα πριν από δύο χρόνια, σήμερα κάποιοι αιφνιδιάζονται και πάλι. Και πού είσαι ακόμα… Στους επόμενους λίγους μήνες να δείτε τι θα γίνει.  Όταν η επιλογή μας θα είναι να λύσουμε το Κυπριακό ή να χάσουμε οριστικά το παιχνίδι των υδρογονανθράκων, με πιθανότερη εξέλιξη ο Ισραήλ να περάσει το δικό του φυσικό αέριο στην Τουρκία χωρίς εμάς και φυσικά από περιοχές της Κύπρου που δεν ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία, εκεί να δείτε κλάματα και οδυρμούς από τις γνωστές … πατριωτικές δυνάμεις. 

Είπαμε και γράψαμε εδώ και πολύ καιρό και πάντως έγκαιρα ότι έρχονται εξελίξεις. Ότι έπρεπε να είμαστε πλήρως προετοιμασμένοι, να ξέρουμε τι θέλουμε και, με τη στήριξη των ισχυρών (σ’ αυτή την ευνοϊκή για εμάς και δύσκολη για την Τουρκία γεωπολιτική συγκυρία) να επιτύχουμε μια βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού.  Αυτοί που απορρίπτουν τα πάντα στο Κυπριακό μιλώντας τάχα για πορεία προς την «όποια λύση» είναι αυτοί που με την χωρίς πυξίδα και έρμα πολιτική μας οδηγούν όχι απλά στην «όποια λύση» αλλά στην χειρότερη λύση από όλες, που θα είναι η διχοτόμηση και η αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως επίσημου κράτους στο σύνολο της επικράτειας της Κύπρου. 

Εύχομαι ο πρόεδρος Αναστασιάδης να είναι αρκούντως προετοιμασμένος κι αποφασιστικός. Διότι οι γνωστές πολιτικές δυνάμεις (που εξάλλου είναι στην αντιπολίτευση και δικαιούνται να λένε ό,τι θέλουν) δεν φαίνεται μέχρι στιγμής να έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως την κρισιμότητα της κατάστασης. 

Αλλά όταν δεν μπορείς να δεις πού παν τα τέσσερα, πέφτεις από λακκούβα σε λακκούβα και θα ‘σαι τυχερός αν δεν βρεθείς στο τέλος και στον πάτο του πηγαδιού. Τελικά όμως σε τούτο τον τόπο γουστάρουμε τον αιφνιδιασμό. Είναι μια από τις θανάσιμες συνιστώσες του εθνικού μας μαζοχισμού.

ΣΗΜ.: Πατώντας ΕΔΩ, μπορείτε να διαβάσετε άρθρα μου από το 2013 μέχρι σήμερα, στα οποία επιχειρηματολογώ εκτενέστερα για τη σχέση ανάμεσα στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και την ανάγκη για γρήγορη λύση του Κυπριακού.  

 

Η Χαμάς κι η θανατηφόρος βλακεία…

ΠΟΝΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑΤο άπειρο της βλακείας είναι αδιαμφισβήτητο, όπως είχε επισημάνει κάποτε ο Αϊνστάιν αλλά η επικινδυνότητά της ποικίλει. Σε αρκετές περιπτώσεις γίνεται θανατηφόρα. Είτε για τον βλάκα είτε για εκείνους που υφίστανται τις συνέπειες της βλακείας άλλων.

Σε εθνικό επίπεδο, η βλακεία είναι σίγουρα πηγή μεγάλων προβλημάτων και, κυρίως όταν παίρνει τη μορφή του φανατισμού, κατά κανόνα οδηγεί σε ήττες, που σε πολλές περιπτώσεις σέρνουν μαζί τους το θάνατο και τον αβάσταχτο πόνο.  Όπως συμβαίνει τώρα, με τα θλιβερότατα γεγονότα στη γειτονική μας Γάζα. Ο Ισραήλ χτυπά αλύπητα έχοντας σκοτώσει μέχρι στιγμής πάνω από χίλιους ανθρώπους, ανάμεσά τους εκατοντάδες παιδιά και γυναίκες. Αιτιάται όμως τα χτυπήματα της Χαμάς. Της φανατικής οργάνωσης που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει ως κράτος και μ’ αυτά τα μυαλά πολεμά για τα δίκια των Παλαιστινίων.

Η Χαμάς έχει απορρίψει όλες τις πρωτοβουλίες από τρίτους για εκεχειρία και συνομιλίες. Έχει ξεπεράσει κάθε όριο παραλογισμού, παραβιάζοντας ακόμη και την εκεχειρία που η ίδια ανακοίνωσε! Πήρε στο λαιμό της τον αθώο τον κόσμο, που πληρώνει με αίμα κι αβάστακτο πόνο το φανατισμό και τη βλακεία των ηγετών μιας εξτρεμιστικής οργάνωσης.

Θέλω να τονίσω με έμφαση ότι είμαι απόλυτα ενάντιος στη βία οποιασδήποτε μορφής και μισώ τον πόλεμο. Με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι ο Ισραήλ έχει δικαίωμα να σκοτώνει αθώο κόσμο, ούτε αν ονομάζει τις επιθέσεις του άμυνα ούτε αν πρόκειται για αντίποινα. Διότι αυτό που γίνεται στην Λωρίδα της Γάζας είναι φριχτό, ανήκουστο, ασύμμετρα παράλογο, πρόκειται για γενοκτονία.

Όμως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Ισραήλ δεν έχει καταδικαστεί από κανένα από τους ισχυρούς της γης για το θανατικό. Διότι πολύ απλά η Χαμάς τού παρέχει τα προσχήματα για να λέει στη διεθνή κοινότητα ότι απαντά στις επιθέσεις και ότι οι άμαχοι που σκοτώνονται χρησιμοποιούνται από την ακραία αυτή οργάνωση σαν ασπίδα.

Όταν έχεις απέναντί σου έναν αντίπαλο όπως είναι ο Ισραήλ, το αγαπημένο παιδί των ΗΠΑ, που τυγχάνει επίσης της εύνοιας ή της ανοχής όλων των άλλων μεγάλων δυνάμεων (ΕΕ, Ρωσίας και Κίνας) δεν πολεμάς με αυτό τον τρόπο. Δεν παραδίδεις έτσι τα παιδιά σου, σαν πρόβατα για σφαγή. Διότι σκοτώνεις άδικα το λαό σου, τον κάνεις δυστυχισμένο, του αφαιρείς κάθε ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Ό,τι πέτυχαν οι Παλαιστίνιοι όλα αυτά τα χρόνια, δεν το πέτυχαν με τον πόλεμο, αλλά με ειρηνικές συνομιλίες. Ο ένοπλος αγώνας μπορεί να είχε κάποτε, στην αρχή, κάποιο νόημα:  να δείξει στον Ισραήλ και σε όλο τον κόσμο ότι οι Παλαιστίνιοι δεν πρόκειται να δεχτούν να ζουν ως υποτελείς σε ένα άλλο κράτος, που δημιουργήθηκε ξαφνικά μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο στη γη που αυτοί ζούσαν. Μπορεί να προκάλεσε την ανάγκη η διενθής κοινότητα να μεσολαβήσει για να λυθεί αυτό το πρόβλημα με τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Όμως ως εκεί. Από ένα σημείο και μετά απλά κατέστησε τον Ισραήλ αστακό, με όπλα της πιο σύγχρονης τεχνολογίας και πολύ πιο ικανό να αντιμετωπίζει τους εχθρούς του.

Οι Παλαιστίνιοι αιτιώνται ότι ο Ισραήλ είναι προκλητικός απέναντί τους ακόμα και σε περιόδους ειρήνης. Ο Ισραήλ αντιτάσσει ότι δεν μπορεί να είναι ελαστικός απέναντί σε εκείνους που διακηρύσσουν ότι σκοπός τους είναι η εξαφάνιση του κράτους του Ισραήλ. Εμείς οι τρίτοι δεν βγαίνουμε εύκολα από μέσα. Η διεθνής κοινή γνώμη δεν μπορεί να κάνει το δικαστή και οι μεγάλες δυνάμεις είναι σίγουρα μεροληπτικές υπερ του Ισραήλ, πολύ περισσότερο που η Χαμάς, με τον φανατισμό της εξυπηρετεί τελικά πλήρως τα συμφέροντα του Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αθώοι άνθρωποι σκοτώνονται κάθε μέρα, θύματα του μίσους, της ασύμμετρης βίας κι οπωσδήποτε της θανατηφόρου βλακείας…

 

Ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ και οι επιλογές για εξαγωγή του φυσικού αερίου…

ΛΙΜΠΕΡΜΑΝ

Πυθικός ήταν ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν σε δηλώσεις του στην Αθήνα, όταν τον ρώτησαν αν ο Ισραήλ θα ενδιαφερόταν για συνεργασία Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου στην κατασκευή του αγωγού East Med, που θα μεταφέρει το αέριο της ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη, μέσω Κύπρου και Ελλάδας.

Είπε ότι ένας αγωγός κοστίζει πολλά λεφτά κι ότι έχουν αναλάβει αυτή τη δουλειά ιδιωτικές εταιρίες, που εξετάζουν και σχετική μελέτη για το «ποιος αγωγός θα αποτελούσε την πιο συμφέρουσα λύση». Την ίδια μέρα πάντως ο Αμερικανός πρέσβης στην Κύπρο δήλωνε ότι τυχόν λύση του Κυπριακού θα διευκόλυνε τη μεταφορά φυσικού αερίου από την ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη με αγωγό μέσω Τουρκίας. 

Η αρχική επιλογή της Κυπριακής Δημοκρατίας για κατασκευή τερματικού υγροποίησης στο Βασιλικό δεν έχει παραμεριστεί, αντίθετα η κυβέρνηση δηλώνει τακτικά ότι αυτός παραμένει ο πρώτιστος στόχος της. Ωστόσο και για «κακή μας τύχη» η ποσότητα που ανακοίνωσε η Noble από το οικόπεδο 12 είναι μόνο 4 τρις κυβικά πόδια, δηλαδή ελάχιστα πιο κάτω από τη μίνιμουμ ποσότητα που απαιτείται για να θεωρείται το τερματικό βιώσιμο και άρα να δικαιολογείτια η κατασκευή του. Ούτε ο Ισραήλ από την πλευρά του -και παρά το στενό μαρκάρισμα της κυβέρνησης μας- δεν αποφάσισε ακόμη αν θέλει να εξάγει το αέριό του μέσω ενός κυπριακού τερματικού, ενώ οι ιδιωτικές εταιρίες της χώρας συζητούν και τουρκικές προτάσεις.ύπρο δήλωσε ότι μια λύση του Κυπριακού θα διευκόλυνε την διέλευση του ισραηλινού και κυπριακού αερίου μέσω Τουρκίας.

Είναι φανερό ότι τόσο ο Ισραήλ όσο και η Κύπρος, θα δεχτούν ισχυρότατες πιέσεις για εμπλοκή της Τουρκίας στο παιγνίδι του φυσικού αερίου, αφού βεβαίως λυθεί πρώτα το Κυπριακό Ζήτημα.  Συνεπώς, μπορεί μεν οι εμπειρογνώμονες που ασχολούνται με θέματα φυσικού αερίου να δηλώνουν ότι δεν τίθεται θέμα μεταφοράς αερίου μέσω Τουρκίας, αλλά φαίνεται ότι η λύση που θα επιδιώξουν σ’ αυτό το θέμα οι ΗΠΑ και ίσως η ΕΕ θα είναι όχι τεχνοκρατική αλλά πολιτική…

Ας το έχει λοιπόν διαρκώς υπόψη η πολιτική μας ηγεσία, για να μην ακούσουμε ένα πρωί πάλι τη γνωστή φαρσοκωμωδία με τις εκπλήξεις και τους ολοφυρμούς, ότι τάχατες παγιδευτήκαμε. Διότι τα μηνύματα που φτάνουν στ’ αυτιά μας είναι ξεκάθαρα.

 

Νικητές ή νικημένοι;

ÊÕÐÑÏÓ - ÅÐÉÓÊÅØÇ ÔÏÕ ÊÕÐÑÉÏÕ ÐÑÏÅÄÑÏÕ ÄÇÌÇÔÑÇ ×ÑÉÓÔÏÖÉÁ ÓÔÇÍ ÐËÁÔÖÏÑÌÁ "ÏÌÇÑÏÓ" (EUROKINISSI // ÃÑÁÖÅÉÏ ÔÕÐÏÕ ÊÁÉ ÐËÇÑÏÖÏÑÉÙÍ ÊÕÐÑÏÕ / ×ÑÉÓÔÏÓ ÁÂÑÁÁÌÉÄÇÓ)Για τις μεγάλες δυνάμεις η λύση του Κυπριακού είναι επείγουσα προτεραιότητα, προκειμένου να υλοποιηθούν οι υψίστης γεωπολιτικής σημασίας διεθνείς ενεργειακοί σχεδιασμοί σε σχέση με την περιοχή μας. Η λύση που επιθυμούν οι ΗΠΑ δεν είναι ένα «όπως όπως κλείσιμο» όπως ισχυρίζονται κάποιοι αφελείς. Θα επιδιώξουν μια επωφελή για όλες τις πλευρές (win-win) συμφωνία, με διασφαλισμένα τα λειτουργικά της χαρακτηριστικά, ώστε να μην προκληθεί νέα ανάφλεξη που θα τινάξει στον αέρα συμφέροντα δισεκατομμυρίων.

Σ’ αυτή τη διαδικασία έχουμε δύο επιλογές: είτε να συνεργαστούμε έξυπνα. διορατικά και σαφώς διεκδικητικά, με στόχο να κερδίσουμε το μάξιμουμ στο Κυπριακό από την ευνοϊκότατη για εμάς συγκυρία, είτε να μείνουμε απέξω και να χάσουμε για πάντα, όχι μόνο τη μισή Κύπρο αλλά και κάθε πιθανότητα να βγούμε γρήγορα από τη δίνη της οικονομικής κρίσης. Διότι δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, αν θέσουμε σε κίνδυνο τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων, από μια ανεξήγητη (γι’ αυτούς) ξεροκεφαλιά μας, οι συνέπειες θα έχουν για εμάς βαρύτατο κόστος.

H Noble ανακοίνωσε ποσότητα φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12 μικρότερη από τη μίνιμουμ που χρειαζόμαστε, για να φτιάξουμε το χερσαίο μας τερματικό. Την ίδια ώρα και για πολύ καιρό τώρα, το Ισραήλ παρουσιάζεται απρόθυμο να προσθέσει δικό του φυσικό αέριο, ώστε επιτέλους να συμφέρει η κατασκευή του. Είναι προφανές λοιπόν ότι οι όποιες εξελίξεις στο κρίσιμο αυτό θέμα αναβάλλονται  -για ευνόητους λόγους- μέχρι να λυθεί το Κυπριακό.

Τονίζω ότι η πλευρά μας βρίσκεται, ίσως για πρώτη φορά, μπροστά σε μια τόσο ευνοϊκή συγκυρία, για να επιτύχει την καλύτερη δυνατή λύση. Η Τουρκία, μετά την παταγώδη αποτυχία της εξωτερικής της πολιτικής να το παίξει «αφεντικό» στις ταραγμένες αραβικές χώρες, προσπαθεί τώρα να συνέλθει από τα ηχηρά χαστούκια που εισέπραξε από το αόρατο χέρι των ΗΠΑ, που υποκίνησαν την τελευταία κρίση στη χώρα. Στην παρούσα συγκυρία η Κύπρος κατέχει μια ευνοϊκή θέση στους σχεδιασμούς των Αμερικανών και των Ισραηλινών, ενώ αντίθετα η Τουρκία κάθεται στο σκαμνί του κακού μαθητή. Θα ήταν τεράστια πολιτική ανοησία να βρεθούμε εμείς σ’ αυτή τη θέση αντί της Τουρκίας.

Δεν επιχειρώ να κινδυνολογήσω, αλλά οφείλω να κάνω μια εκτίμηση: Αν η διαδικασία των συνομιλιών εκτροχιαστεί εξ αιτίας της δικής μας πλευράς, το πιο πιθανό σενάριο που θα προκύψει είναι η διχοτόμηση, με αναβάθμιση (με ή χωρίς αναγνώριση) του ψευδοκράτους, και η μεταφορά Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Τουρκία μέσω των κατεχομένων. Στην περίπτωση αυτή, τα κυπριακά κοιτάσματα θα παραμείνουν αναξιοποίητα, με την πρόφαση ότι δεν επείγει η ανόρυξή τους και η Κυπριακή Δημοκρατία θα εξαναγκαστεί σε μεταγενέστερο στάδιο να προσυπογράψει τη διχοτόμηση, προκειμένου να ανορυχθούν οι υδρογονάνθρακες.

Το πιο πάνω σενάριο είναι σαφώς πολύ πιο ρεαλιστικό από τις νοσηρές θεωρίες συνομωσίας που διασπείρονται στο λαό, για να του δημιουργήσουν φοβία έναντι της λύσης. Διότι αποτελεί τη συνέχεια των όσων έχουμε δει μέχρι σήμερα να συμβαίνουν και όσοι έχουν την ικανότητα να το εικονοποιήσουν στο μυαλό τους, θα δουν μπροστά τους να ξετυλίγεται ένας εφιάλτης, με τον λαό αυτό να παραμένει στη μιζέρια της οικονομικής κρίσης για πολλά χρόνια ακόμη, με την κατεχόμενη Κύπρο οριστικά χαμένη και με ένα ψευδοκράτος δίπλα μας πολύ πιο ανεπτυγμένο σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εδώ και αρκετούς μήνες έχουν άρωμα υδρογονανθράκων. Τα κοιτάσματα που βρέθηκαν στη λεκάνη της Λεβαντίνης και στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας διέγειραν το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες έσπευσαν πρώτα να καθορίσουν τις ζώνες επιρροής τους και στη συνέχεια να προωθήσουν μετ’ επιτάσεως τη διευθέτηση των διενέξεων.  

Είδαμε ξαφνικά τη Δύση να υποχωρεί από την συριακή κρίση και τη Ρωσία να αναλαμβάνει πλέον πρωτοβουλίες τερματισμού του πολέμου, ενώ και πάλι με παρέμβαση της Ρωσίας επιτεύχθηκε η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που επέτρεψε στη χώρα αυτή να βελτιώσει στη συνέχεια θεαματικά τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα.

Το Ισραήλ άρχισε ήδη να πουλά αέριο στους (αντίπαλούς του) Παλαιστίνιους, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει τις σχέσεις του με την Τουρκία και οι πληροφορίες που ψιθυρίζονται φέρουν τον εμπορικό μας εταίρο να ετοιμάζεται για πώληση αερίου στη χώρα αυτή ή μεταφορά του με αγωγό μέσω αυτής. Θα πρέπει συνεπώς να θεωρούμε δεδομένο ότι οι σχεδιασμοί των δυτικών περιλαμβάνουν και την Τουρκία και θα προχωρήσουν είτε με είτε χωρίς τη δική μας συναίνεση.

Είναι λοιπόν η ώρα των ώριμων και συνετών αποφάσεων, στην πορεία της διαπραγμάτευσης για μια λύση δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη, που θα αποβεί προς το συμφέρον όχι μόνο του συνόλου του κυπριακού λαού αλλά και της περιοχής ολόκληρης.

8

Οι εξελίξεις στο φυσικό αέριο, με απλά λόγια…

ΦΛΟΓΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣΕπειδή δεν είμαι πολιτiκός θα μιλήσω ελεύθερα και χωρίς σκέφτομαι το … «πολιτικό κόστος», σχετικά με το θέμα που ανέκυψε με τις ποσόστητες του οικοπέδου Αφροδίτη, για να εξηγήσω τι συμβαίνει και να κάνω μια ανάλυση του τι μπορεί να γίνει από εδώ και μπρος.

1. Οι ποσότητα που έχει ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ επιβεβαιωθεί στο οικόπεδο Αφροδίτη είναι μικρότερη από αυτή που δικαιολογεί την κατασκευή τερματικού σταθμού στην Κύπρο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το αέριο της Κύπρου είναι λίγο. Είναι πάρα πολύ και σίγουρα ξεπερνά σε αξία τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Απλώς οι διαδικασίες, επιβεβαίωσης και πολύ περισσότερο της εξόρυξης παίρνουν χρόνια. Στην καλύτερη περίπτωση θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε για εξαγωγή αυτά τα ΠΡΩΤΑ ευρήματα του οικοπέδου Αφροδίτη μεταξύ του 2020 και του 2022.

2. Τα πρώτα όμως αυτά ευρήματα είναι – όπως είπαμε – λίγα για να συμφέρει η κατασκευή ενός τερματικού που θα στοιχίσει γύρω στα 10 δισεκατομμύρια για να κατασκευαστεί και πολλά άλλα επιπλέον εκατομμύρια για να λειτουργεί. Για να συμφέρει το τερματικό θα πρέπει να τροφοδοτείται αδιάλειπτα με φυσικό αέριο. Δεν γίνεται να σταματήσει να λειτουργεί μέχρι να εξορυχθούν οι επόμενες δόσεις αερίου από άλλα σημεία του Αφροδίτη καθώς και από τα άλλα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ.

3. Επομένως για να συμφέρει η κατασκευή του τερματικού πρέπει να συμφωνήσει το Ισραήλ να μας στέλνει εδώ και το δικό του αέριο, από την αρχή της λειτουργίας του τερματικού.

Έχοντας υπόψη λοιπόν τα πιο πάνω, περιμένω να δω την αντίδραση του Ισραήλ, μετά τις επαφές Λακκοτρύπη τον Οκτώβριο στο Τελ Αβίβ. Αν η φίλη αυτή χώρα ΔΕΝ επιδείξει προθυμία να συνεργαστεί προς την κατεύθυνση ενός κυπριακού τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου, τότε θα πρόκεται για σφέστατη ένδειξη ότι η διεθνής κοινότητα θα πιέσει για μεταφορά του κυπριακού αερίου μέσω Τουρκίας.

Η σημερινή δήλωση του κ. Κασίνη ότι όσοι υποστηρίζουν αυτή τη λύση διαπράττουν προδοσία, είναι από πολιτικής άποψης αδόκιμη και μη σοβαρή. Πολύ απλά διότι η άποψη του κ. Κασίνη, η δική μου και των Κυπρίων γενικά, δεν ενδιαφέρει και πολύ τα κέντρα διεθνών αποφάσεων, ιδιαίτερα όταν οι απόψεις των μεγάλων δυνάμεων συγκλίνουν σε συναινετικές λύσεις.

Δεν διαφωνώ με την εκτίμηση του κ. Κασίνη ότι, με την κατασκευή τερματικού, η Κύπρος θα αποκτήσει την τεράστια σημασία ενός ενεργειακού κέντρου, αλλά από την άλλη δεν μπορεί η Κύπρος να αγνοεί τη βούληση της διεθνούς κοινότητας, αν αυτή είναι διαφορετική. Διότι αν την αγνοήσει, απλά οι μεγάλες δυνάμεις θα την επιβάλουν είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο, όσο άδικο και κυνικό ακούγεται αυτό που γράφω.

Δεν θέλω να είμαι απόλυτος ακόμη και θα παρακολουθήσω τις εξελίξεις των επομένων μηνών για να εξάγω τα τελικά μου συμπεράσματα, αλλά αν οι μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ, Ε.Ε. και Ρωσία έχουν συναινέσει σε ένα πλάνο ρύθμισης των σχέσεων ανάμεσα στις χώρες της περιοχής μας, η Κύπρος δεν είναι σε θέση να ανατρέψει αυτό το πλάνο.

Μέχρι στιγμής οι ενδείξεις είναι ότι θα γίνει συμβιβασμός σε ό,τι αφορά τα συμφέροντα της Μόσχας στην περιοχή, πάνω στο Συριακό ζήτημα και ότι το Ισραήλ θα διευκολυνθεί, μαζί με την Κύπρο, να αξιοποιήσουν το φυσικό τους αέριο, περνώντας μέρος ή ολόκληρη τη ροή του μέσω Τουρκίας. ..

Τη θέση αυτή έχουν υποστηρίξει εμπειγνώμονες σε διεθνή συνέδρια ενώ και η ίδια η Τρόικα διακριτικά υποδεικνύει τη λύση Τουρκίας ως την πιο συμφέρουσα, παρόλο που αντιλαμβάνεται τις ευαισθησίες μας σχετικά με το θέμα αυτό.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, που χαρακτηρίζεται από τον αυθορμητισμό και την ειλικρίνειά του όταν κάνει δηλώσεις, είχε δηλώσει πριν από μερικούς μήνες πως, αν τεθεί θέμα να περάσει το φυσικό μας αέριο από την Τουρκία, θα εξετάσουμε αν αυτό μας συμφέρει από οικονομικής αλλά και από ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ απόψεως…

Το σίγουρο για μένα – και δεν διστάζω να το πω – είναι ότι δεν πρόκειται να ξεκινήσει η εξόρυξη του φυσικού αερίου αν δεν συμφωνηθεί πρώτα το λαβείν των Τουρκοκυπρίων. Η διεθνής κοινότητα, με έντονες πιέσεις από πλευράς Ε.Ε., ΗΠΑ και Ρωσίας, θα προσπαθήσει να λύσει το Κυπριακό. Αν παρόλα αυτά ΔΕΝ λυθεί το Κυπριακό η Τουρκία θα αξιοποιήσει το μερίδιο των Τουρκοκυπρίων, έχοντας επιτύχει και τη διχοτόμηση της Κύπρου, που είναι στόχος της από το 1955.

Αν λυθεί το Κυπριακό, τότε δεν πρέπει να αποκλείεται η συνεργασία της Τουρκίας στους ευρύτερους ενεργειακούς σχεδιασμούς Κύπρου-Ισραήλ, στο πλαίσιο μιας συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στην οποία ανήκει η Κύπρος) και Τουρκίας στο ενεργιακό επίπεδο… Το οικονομικό κίνητρο είναι ίσως ο ισχυρότερος παράγοντας για να διασφαλιστεί μια καλή συνεργασία, που θα αφήσει πίσω το παρελθόν και θα οικοδομήσει το μέλλον.

Με αυτά που έχω γράψει, δεν τοποθετούμαι υπέρ της διεύλευσης του κυπριακού αερίου μέσω Τουρκίας, αλλά λέω ότι αν στο μεταξύ έχει λυθεί το Κυπριακό, αυτή η εξέλιξη δεν πρέπει να απορρίπτεται a priori, ΑΝ το δικό μας τερματικό είναι ασύμφορο και ΑΝ η λύση Τουρκίας θα διασφαλίσει τη σταθερότητα στην Κύπρο και στην περιοχή και θα διανοίξει για όλους μας νέες προοπτικές για ένα καλύτερο αύριο. Είναι όμως κάτι που πρέπει να εξεταστεί με πολύ μεγάλη προσοχή, σοβαρότητα και ευθύνη.

1

Το φυσικό μας αέριο κι ο αέρας ο «κουπανιστός»…

αφροδιτηΔιαβάζοντας τα δημοσιεύματα ότι οι πρώτες αξιοποιήσιμες ποσότητες φυσικούμας  αερίου από το οικόπεδο Αφροδίτη δεν είναι αρκετές για να μας συμφέρει η κατασκευή τερματικού στην Κύπρο, έφεραν στο μυαλό μου σκέψεις που θα αναλύσω αργότερα σήμερα.

Μπαίνω όμως στον πειρασμό να πω το εξής: αφού έχουμε δει στην πράξη ποιες είναι οι διαδικασίες για επιβεβαίωση των ποσοτήτων και της ποιότητας των κοιτασμάτων και πόσο χρονοβόρες είναι αυτές οι διαδικασίες κατάλαβα 3 πράγματα:

1. Γιατί ο πρωθυπουργός της Ρωσίας, όταν τον ρώτησαν αν ενδιαφέρεται η χώρα του για τους κυπριακούς υδρογονάνθρακες, απάντησε ότι δεν υπάρχει τίποτα επιβεβαιωμένο αν δεν γίνουν οι κανονικές διαδικασίες…

2. Γιατί η Τρόικα δεν ήθελε να λάβει υπόψη το αέριο στην αξιολόγηση της κυπριακής οικονομίας (έβλεπε την προοπτική αυτή ασαφή και μακροπρόθεσμη)

3. Ότι ο υποψήφιος εκείνος που επέμενε σε προπώληση φυσικού αερίου, απλώς προπωλούσε -στους ψηφοφόρους και μόνο- αέρα κουπανιστό…