Αρχείο ετικέτας Ημικρατικοί

Νενικήκαμεν!

ΧΑΡΑΥΓΗ - ΝΙΚΗΟΧΙ στις κρατικοποιήσεις και ας τρώγωμεν πέτρες! 

Από χθες το βράδυ, η  Τρόικα ντροπιασμένη αναζητά τρόπους να βγει από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται, ούτως ώστε να μπορέσει να συνεχίσει να μας δίνει τα χρήματα που η ίδια έχει ανάγκη και υποχρέωση να μας δώσει.

Γίνονται μάλιστα σκέψεις να κατέβουν εσπευσμένα στην Κύπρο η καγκελάριος Μέρκελ, ο πρωθυπουργός Κάμερον και ο πρόεδρος Ολάντ, οι οποίοι και θα παραστούν σε έκτακτη συνεδρία της Βουλής την Τρίτη, για να ζητήσουν συγνώμη από τους βουλευτές, όχι μόνο για το θράσος της Τρόικας να ζητήσει από τους Κύπριους ιδιωτικοποιήσεις αλλά και για τους αυστηρούς όρους του Μνημονίου.

Όρους που τείνουν να ξηλώσουν την άψογη από το 1960 μέχρι σήμερα λειτουργία του κυπριακού κράτους και των θεσμών του, ενός κράτους μοντέλου, που θα έπρεπε να λειτουργεί ως παράδειγμα όχι μόνο για όλες τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει και η εφημερίδα Χαραυγή στον πρωτοσέλιδο τίτλο της, πρόκεται για μια τεράστια νίκη της κυπριακής κοινωνίας, η οποία σύσσωμη τάσσεται κατά των αποκρατικοποιήσεων. Απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ ολόκληρο το νησί, ακούς τον κόσμο αγανακτισμένο, να λέει ΟΧΙ στις αποκρατικοποιήσεις κι ας τρώγωμεν πέτρες.

Γιατί έκανα τόση φασαρία…

AnastaspanigiriΑγαπητοί μου φίλοι των social media, τις τελευταίες 3 ημέρες σας έπρηξα κυριολεκτικά με τις συνεχείς αναφορές μου στις διεργασίες για τους ημικρατικούς οργανισμούς. Πιθανόν κάποιοι από εσάς να νομίσατε ότι έχω κάποιου είδους προσωπικό ενδιαφέρον ή συμφέρον. Καμία σχέση. Ούτε εγώ ούτε κάποιο άλλο πρόσωπο του περιβάλλοντός μου ενδιαφέρθηκαν για κάτι τέτοιο.

Ο λόγος που επέμενα σε τόσο έντονο – σχεδόν ψυχωτικό – βαθμό, είναι επειδή θεωρώ το διορισμό των μελών των ημικρατικών ως ένα κομβικό σημείο στη διακυβέρνηση Αναστασιάδη, ως μία πράξη ύψιστης πολιτικής ευθύνης, που θα καταδείξει τον τρόπο που αυτός ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται το ρόλο του στην αποκατάσταση των θεσμών και την εξυγίανση του κράτους. Ιδιαίτερα μετά από το ισχυρότατο σοκ της καταστροφής της οικονομίας του τόπου, που έφερε στο φως σοβαρότατα σκάνδαλα και ατασθαλίες του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου.

Το κράτος αυτό διαβρώθηκε από ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και οι ημικρατικοί οργανισμοί υπήρξαν βασική εστία μόλυνσης. Σ’ αυτούς (όπως και στην υπόλοιπη δημόσια υπηρεσία και στους δήμους) παίχτηκε κατά κύριο λόγο το παιγνίδι της «μοιρασιάς», της μίζας, του βολέματος και της ευνοιοκρατίας, του ρουφετιού και της αναξιοκρατίας. Με άλλα λόγια εδώ έγινε το πάρτι των κομμάτων, από την τσέπη του αφελούς και καταταλαιπωρημένου αυτού κόσμου.

Ήλπιζα λοιπόν ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα είχε καταλάβει αυτό που ο Αβέρωφ κατάλαβε και διαχειρίστηκε οφείλω να πω πολύ πιο επιδέξια: ότι ο κόσμος είναι αηδιασμένος με τα κόμματα και τους πολιτικούς και ότι παρακολουθεί με εκνευρισμό την απροκάλυπτη και προκλητική παρέμβαση των κομμάτων για διαμοιρασμό των θέσεων στους ημικρατικούς. Διότι είναι σαν να λέει το πολιτικό σύστημα στον κόσμο πολύ απλά: «Κοίτα, ξέρουμε ότι είσαι νευριασμένος μαζί μας αλλά … στα τέτοια μας! Εμείς θα συνεχίσουμε το πάρτι, θα φάμε ότι τρώγεται κι εσύ κοροϊδάρα θα πληρώνεις ξανά και ξανά το λογαριασμό».

Ο Αβέρωφ λοιπόν είπε ότι δεν θα δώσει λίστα… Βεβαίως σύμφωνα με τις πληροφορίες μας τελικά πρότεινε συγκεκριμένα ονόματα, έστω και χωρίς … λίστα. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης από την πλευρά του ωστόσο έδειξε για άλλη μια φορά την … καλοσύνη του προς τα κόμματα και τους ζήτησε κατάλογο!

Και ρωτώ: Από πού κι ως πού να ζητήσει κατάλογο από τα κόμματα; Δεν υπήρχαν άλλοι φορείς και ομάδες, δεν υπήρχαν προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους και εμπειρογνώμονες να προτείνουν αυτοί ονόματα; Έπρεπε να προτείνουν πάλι τους δικούς τους τα κόμματα; Έπρεπε δηλαδή οι λύκοι που ρήμαξαν τα πρόβατα να διορίσουν και πάλι τους φύλακες που θα φυλάνε όσα πρόβατα απέμειναν αφάγωτα;

Βεβαίως δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι ο οποιοσδήποτε πρόεδρος δεν θα διόριζε και δικούς του ανθρώπους. Αλλά δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να προκαλέσει με αυτό τον τρόπο τον απλό πολίτη, συνεχίζοντας την παράδοση της κομματοκρατίας, με όσα κακά αυτή κουβαλά στην αμαρτωλή της πλάτη.

Για λόγους αρχής αλλά και για λόγους ουσίας τα κόμματα έπρεπε να είχαν παραμείνει – δημοσίως τουλάχιστον- βουβά και αμέτοχα. Και λυπάμαι πολύ που το λέω, αλλά σε μια εξαιρετικά κρίσιμη πολιτική του πράξη ο πρόεδρος Αναστασιάδης απέτυχε να φανεί αντάξιος της εμπιστοσύνης που του έδειξαν πολλοί από εκείνους που τον ψήφισαν.

Έτσι όπως στήθηκε το όλο σκηνικό ας μην μας θεωρήσει αφελείς να πιστέψουμε στο τέλος ότι αυτοί που επιλέχθηκαν δεν επιβλήθηκαν από τα κόμματα ή ότι δεν θα εξυπηρετήσουν εκείνους που τους πρότειναν για να πάρουν τις θέσεις…

(Σημ.: Αυτή είναι και η τελευταία μου ανάρτηση γι΄ αυτό το θέμα. Ό,τι είχα να πω το είπα)

Αδιόρθωτοι!

Κι αυτοί που μας κυβερνούν κι εμείς που παρακολουθούμε σαν μουγγοί θεατές τη διάλυση της χώρας.

Αίσχος! Είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει αυτό που γίνεται με τους ημικρατικούς. Η κομματοκρατία συνεχίζει απτόητη να διαβρώνει ό,τι απέμεινε (αν απέμεινε κάτι) όρθιο σ’ αυτό τον τόπο και την ίδια στιγμή εμπαίζεται ο αφελέστατος λαός, με όμορφα λόγια, τα οποία δυστυχώς φαίνεται να πιστεύει.Nikolas - Anastasiades

Αν ο πρόεδρος Αναστασιάδης ήθελε πραγματικά να κρατήσει μακριά από τους ημικρατικούς οργανισμούς τα κόμματα, όπως … δεσμεύθηκε (!):

  • Γιατί ζήτησε από τα κόμματα να του δώσουν ονόματα;
  • Γιατί κάθισε μαζί τους και παζάρεψε πόσες και ποιες θέσεις θα πάρει ο καθένας;
  • Από πού κι ως που ο Νικόλας Παπαδόπουλος αποφάσισε ποιοι 45 θα διοριστούν στην «μερίδα» του ΔΗΚΟ;  Όταν μάλιστα η ίδια η εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ είπε στο ραδιόφωνο ότι στάληκαν στο κόμμα ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ βιογραφικά, με ποια αρμοδιότητα ο Νικόλας διάλεξε από αυτά ΜΟΝΟ 45, χωρίς να δώσει ούτε και ένα όνομα παραπάνω στον Πρόεδρο της χώρας, για να διαλέξει;  Μήπως το ΔΗΚΟ, με τον νέο του ηγέτη, επιστρεφει στον χειρότερο παλιό εαυτό του, ως το κόμμα που ενδιαφέρεται μόνο για τα θεμιτά και αθέμιτα προνόμια της εξουσίας;
  • Από πού κι ως πού άξιοι πολίτες αυτού του τόπου, ικανοί να στελεχώσουν τα διοικητικά συμβούλια των ημικρατικών πρέπει να γλείφουν τους κομματάρχες, για να έχουν ελπίδα να προταθούν ως υποψήφιοι;
  • Τι είδους κουτοπονηριά ήταν πάλι αυτή με τα 800 βιογραφικά; Πού ήξεραν αυτοί οι 800 ότι στο προεδρικό δέχονται βιογραφικά; Πότε το προεδρικό ανακοίνωσε μια τέτοια διαδικασία; Μήπως ήταν ένας κουτοπόνηρος τρόπος για να πουν ότι … «αυτά είχε μπροστά του ο πρόεδρος και διάλεξε από αυτούς που έστειλαν βιογραφικά»;
  • Γιατί δεν ζητήθηκαν ονόματα, από τους εργαζόμενους και τις διευθύνσεις των ΙΔΙΩΝ των ημικρατικών; Ονόματα ανθρώπων που οι εργαζόμενοι και οι διευθύνσεις γνωρίζουν και μπορούν να πιστοποιήσουν την εμπειρογνωμοσύνη, την αξία και το ήθος τους; Γιατί δεν ζητήθηκαν ονόματα από προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους αυτής της κοινωνίας; Από πού κι ως πού τα ΚΟΜΜΑΤΑ να είναι πάλι αρμόδια να προτείνουν;

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μερικές ώρες ακόμη να ξανασκεφτεί το όλο θέμα. Να αντιληφθεί ότι αυτό που γίνεται κι αυτό που πάει να ολοκληρωθεί είναι απλά η συντήρηση και συνέχεια ενός ξοφλημένου συστήματος, που έχει ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι και να συμπεριφερθεί ως πρόεδρος και όχι σαν μαριονέτα των κομμάτων. Διότι έτσι όπως πάει, θα λουστεί στο τέλος τις ακόμη πιο οικτρές συνέπειες που θα έχει για τη χώρα η συνέχεια αυτής της αρρωστημένης κατάστασης. 

Πρόεδρος όπως τον θέλει ο λαός ή όπως τον θέλουν τα κόμματα;

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣΓιατί έχουν κεφαλαιώδη σημασία οι διορισμοί στους ημικρατικούς;  Διότι αυτοί οι οργανισμοί ήταν από τις βασικές εστίες μόλυνσης του όλου σαθρού συστήματος. Με τους διορισμούς εξαργύρωναν οι εκάστοτε κυβερνώντες την εξουσία τους. Τοποθετούσαν τους δικούς τους για να διασφαλίζουν το μερίδιό τους στις προσλήψεις και προαγωγές και φυσικά το οικονομικό τους όφελος από τις μίζες, στις οικονομικές δοσοληψίες.

Ευνοιοκρατία, αναξιοκρατία, ρουσφέτι, διαπλοκή, διαφθορά. Αυτές οι … αρετές του συστήματος μας, που οδήγησαν τον τόπο στη διάλυση, επωάστηκαν σε μεγάλο βαθμό μέσα στους ημικρατικούς οργανισμούς. 

Το τι θα πράξει ο πρόεδρος λοιπόν έχει τεράστια σημασία. Το πολιτικό και προσωπικό ήθος με το οποίο θα λειτουργήσει. Είναι προφανές ότι τα κόμματα που τον στηρίζουν δεν έχουν καμία διάθεση να εγκαταλείψουν τα … «κεκτημένα» τους. Πίσω από τις άψογες δημόσιες δηλώσεις, θα παζαρέψουν μέχρι και την τελευταία θέση διορισμού, σαν γύφτοι σε πανηγύρι. Αν εννοούσαν αυτά που διακηρύσσουν, θα άφηναν τον πρόεδρο να ασκήσει τις συνταγματικές του εξουσίες και δεν θα ανακατεύονταν με αυτό τον προκλητικό τρόπο.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης, έπειτα από μια σειρά από σοβαρότατα λάθη, έχει τώρα μπροστά του ένα τεράστιο θέμα. Αν δώσει συνέχεια στην πρακτική των προκατόχων του και ενδώσει στις απαράδεκτες αξιώσεις της κομματοκρατίας, θα απολέσει πλήρως την αξιοπιστία του απέναντι στην κοινή γνώμη κι η υπόληψή του θα ακολουθήσει ραγδαίως φθίνουσα πορεία, όπως συνέβη και  με τον προκάτοχό του.