Αρχείο ετικέτας επανένωση

«Άμε ‘ύρευκε» ή «άμε σιυλλοΰρευκε»

Πρόκειται για δύο εκφράσεις του κυπριακού λαού, που χρησιμοποιούνται (συνήθως παρορμητικά) όταν κάποιος απαξιοί να δώσει απάντηση σε μια ερώτηση που τίθεται εκ του πονηρού ή σαρκαστικά ή είναι απλώς ανόητη.

Παραδείγματος χάριν έρχεται ένας που ξέρεις ότι (για διάφορους λόγους) προτιμά να παραμείνει η κατάσταση στο Κυπριακό ως έχει, με ντε φάκτο ή ντε γιούρε (επισημοποιημένη δηλαδή) διχοτόμηση, παρά μια λύση που θα κάνει ξανά την Κύπρο μια χώρα μεν, αλλά συνεταιρική με τους Τουρκοκύπριους.

Ξέρεις δηλαδή ότι αυτός προτιμά: Να παραμείνει το 36% του κυπριακού εδάφους υπό τουρκική κατοχή, να παραμείνουν 40 χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες οι οποίοι μπορεί ανά πάσα στιγμή και να αυξηθούν, να παραμείνουν όλοι οι Τούρκοι έποικοι και να συνεχίσει η Τουρκία ανεξέλεγκτα να φέρνει κι άλλους, να μην επιστρέψει κανένας εκτοπισμένος στο σπίτι του, να μην πάρει κανένας εκτοπισμένος πίσω την περιουσία του κτλ κτλ.

Αυτός λοιπόν, που ξέρεις ότι έχει την πιο πάνω άποψη, αρχίζει να σε ρωτά εσένα, που θέλεις μια έντιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού, ερωτήσεις του τύπου: Γιατί δεν μας λέτε ότι ΚΑΠΟΙΟΙ εκτοπισμένοι δεν θα επιστρέψουν; Γιατί δεν μας λέτε ότι ΚΑΠΟΙΟΙ δεν θα πάρουν πίσω τα σπίτια τους; Γιατί δεν μας λέτε ότι θα μείνουν οι έποικοι μετά τη λύση; Γιατί δεν μας λέτε ότι θα μείνει αριθμός Τούρκων στρατιωτών;

«Γιατί το ένα, γιατί το άλλο», για θέματα που δεν έχουν ακόμη συμφωνηθεί ή δεν έχουν συμφωνηθεί με τον τρόπο που τα παρουσιάζει αυτός. Τη στιγμή που ξέρεις ότι όλα αυτά που τάχα τον ανησυχούν με τη λύση που θέλεις εσύ, θα είναι τρισχειρότερα με τη (μη) λύση που θέλει αυτός.

Τότε είναι πιθανόν να σου έρθει παρορμητικά στα χείλη μια από τις δύο απαντήσεις της επικεφαλίδας.

 
 
 
 

Φτάνει πια με τα τούρκικα επιχειρήματα!

kypros apo psilaΛοιπόν ακούστε ένα πράγμα! Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν διαλύεται! Σταματήστε πια μερικοί να υιοθετείτε συνέχεια τις τουρκικές θέσεις! Έχουμε ατράντακτη επιχειρηματολογία από έγκριτους συνταγματολόγους, διεθνούς κύρους ότι, με τη λύση, το νέο ομοσπονδιακό κράτος θα αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Να τελειώσει λοιπόν αυτή η εθνικά επιζήμια εμμονή σας να βλέπετε διαρκώς την Κυπριακή Δημοκρατία να διαλύεται! Ούτε στην διεθνή διάσκεψη της 12ης Ιανουαρίου υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Τι έγινε στο Μπούργκεστοκ το 2004, επί Τάσσου Παπαδόπουλου; Διαλύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία μετά την τότε διεθνή διάσκεψη; Τώρα γιατί θα διαλυθεί; Ποια είναι η διαφορά; Επειδή έτσι βολεύεται η απορριπτική καταστροφολογία;

Βαρεθήκαμε την ακατάσχετη κινδυνολογία, τον αρνητισμό και τη μιζέρια σας! Εκατό φορές το χρόνο βλέπετε την Κυπριακή Δημοκρατία να διαλύεται! ΕΥΤΥΧΩΣ δεν διαλύθηκε ποτέ κι ούτε θα διαλυθεί, σταματήστε να βλέπετε φαντάσματα!

Όσο για την απαίτησή σας να αναγράφεται ρητώς η συνέχεια μέσα στο νέο σύνταγμα, εντάξει είναι λογικότατη και μακάρι να μπορέσουμε να το πετύχουμε. Αλλά οι όμοιοι σας στα κατεχόμενα, που γυρεύουν αφορμές να τα τινάξουν όλα στον αέρα και να συνεχίσουμε την πορεία προς τη διχοτόμηση, παίζουν όπως κι εσείς το παιχνίδι των λέξεων, προκειμένου να κολλάμε και να μην προχωρούμε παραπέρα. Μήπως για τον ίδιο άραγε λόγο επιμένετε κι εσείς;

Είτε είναι γραμμένο είτε όχι η ουσία είναι αυτή: Εφόσον η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, του 1960, θα συνεχίσει να ισχύει, όπως και οι διεθνείς συμβάσεις της χώρας μας κι εφόσον η ιδιότητές της ως μέλος της Ε.Ε. και του ΟΗΕ θα παραμείνουν αμετάβλητες, το νέο κράτος, που θα δημιουργηθεί ΑΝ λυθεί το Κυπριακό, θα ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ και ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Τελεία και παύλα! Σταματήστε επιτέλους να δίνετε διαρκώς επιχειρήματα στους Τούρκους!

 

Κατεβάστε τους χάρτινους δαίμονες!

DIXOTOMISI SIMAIESΌταν κόλλησαν οι συνομιλίες στο Μοντ Πελεράν, βγήκαν με κροκοδείλια δάκρυα να εκφράσουν την στεναχώρια τους. Μόλις βρέθηκε η φόρμουλα για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο, ξεκίνησαν πάλι τα ψέματα κι οι διαστρεβλώσεις. Έβγαλαν σεριάνι πλαστούς, χάρτινους δαίμονες, για να τρομάξουν τον κόσμο ότι πάμε τάχα για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για παραμονή τουρκικού στρατού και εποίκων, για έλεγχο της Τουρκίας πάνω στην Κύπρο και πολλά άλλα άκυρα ψευδοδιλήμματα. 

Σείοντας με μανία τους χάρτινους αυτούς δαίμονες μπροστά στα μάτια μας, γυρεύουν να τρομάξουν τους αφελείς, κρύβοντας πίσω από τα ευτελή μασκαραλίκια το φριχτό τέρας της κατοχής. Το φριχτό αληθινό τέρας, που είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας, μπροστά στα μάτια μας και λέγεται τούρκεμα της μισής μας πατρίδας.

Προσποιούνται ότι τάχα δεν ανέχονται να μείνει ούτε ένας Τούρκος στρατιώτης μετά τη λύση, αλλά δεν έχουν πρόβλημα να μείνουν 42 χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες χωρίς τη λύση. Μα ποιος τους είπε ότι δεχόμαστε μόνιμη παραμονή Τούρκων στρατιωτών στην Κύπρο; Πότε έγινε δεχτό κάτι τέτοιο; Λένε ψέματα.

Καμώνονται ότι δεν θέλουν να μείνει ούτε ένας έποικος μετά τη λύση, αλλά δεν έχουν πρόβλημα να συνεχίσει η Τουρκία να φέρνει εκατοντάδες χιλιάδες έποικους στον τόπο μας χωρίς τη λύση. Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν όταν τους λέμε ότι συμφωνήθηκε η αναλογία πληθυσμού 4 προς 1 κι ότι αυτό ουσιαστικά διασφαλίζει την μόνιμη συντριτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων. Σκόπιμα υποβαθμίζουν την τεράστια σημασία αυτής της σύγκλισης. Προτιμούν να μείνουμε όπως είμαστε και να συνεχίζει η Τουρκία τον ανεξέλεγκτο εποικισμό, που θα μας κάνει σε μερικά χρόνια μειοψηφία μέσα στην ίδια μας την πατρίδα. 

Καμώνονται ότι δεν θέλουν εγγυήσεις, αλλά δεν τους ενδιαφέρει ότι, χωρίς τη λύση, θα συνεχίσει η Τουρκία να είναι εγγυήτρια δύναμη, με δικαίωμα μονομερούς επέμβασης, με βάση την Συνθήκη Εγγυήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, που ισχύει τώρα. Μα ποιος τους είπε ότι δεχόμαστε μόνιμες τουρκικές εγγυήσεις μετά τη λύση και πότε έγινε δεχτό κάτι τέτοιο; Λένε ψέματα. Όπως κι αυτό που λένε ότι τάχα άλλα λέει η Ελλάδα κι άλλα η κυβέρνησή μας, πάλι ψέμα είναι. Ελλάδα και Κύπρος λέμε ακριβώς τα ίδια πράγματα. 

Τρομάζουν τους αδαείς για το κόστος της λύσης, αλλά δεν τους ενδιαφέρει το πολλαπλάσιο κόστος της μη λύσης. Δεν λένε στον Λεμεσιανό, στον Παφίτη και στον Σκαλιώτη τι θα γίνουν οι ξενοδοχειακές τους επιχειρήσεις αν αναβαθμιστεί (που θα αναβαθμιστεί) το ψευδοκράτος σαν ξεχωριστή οικονομική οντότητα με τη μη λύση και θα μπουν στο παιχνίδι Τούρκοι επιχειρηματίες με υπερδεκαπλάσιο οικονομικό έρεισμα. Δεν λένε στον γεωργό τι θα πάθει, όταν «γιωρκήσει» η Μεσαρκά με το νερό που κουβαλούν από την Τουρκία. Δεν λένε στον έμπορο και στον απλό πολίτη πώς θα είναι τα οικονομικά μας, όταν θα μας ανταγωνίζεται πάνω στο ίδιο μας το νησί η τεράστια τουρκική αγορά των 90 εκατομμυρίων ανθρώπων. 

Απογοητεύουν τους πρόσφυγες ότι με τη λύση κάποιοι δεν θα πάρουν πίσω τις περιουσίες τους και ότι θα πρέπει να αρκεστούν σε αποζημιώσεις. Δεν τους λένε όμως ότι με τη λύση η μεγάλη πλειοψηφία των προσφύγων θα πάρουν πίσω τις περιουσίες τους, ενώ χωρίς τη λύση δεν θα πάρει κανένας τίποτα, ούτε περιουσία ούτε αποζημιώσεις. 

Λένε ότι δεν υπογράφουν λύση που είναι (στη δική τους λογική) κατώτερη δήθεν της ιστορίας μας, αλλά δεν τους νοιάζει ότι χωρίς την υπογραφή μας παραδίδουμε αμαχητί τη μισή μας πατρίδα στον Ερντογάν, να την κάνει αμιγώς και ανεξέλεγκτα δική του, να την κάνει προγεφύρωμα για να αλώσει ολόκληρη την Κύπρο, μετατρέποντάς την, με δημογραφικούς και οικονομικούς όρους, σε τουρκικό νησί.

Θεωρούν «πατριωτισμό» το να μην υπογράψουν λύση. Λες και είναι πατριωτισμός το να αφήνεις τον εχθρό να κρατά ανενόχλητος τη μισή σου πατρίδα χωρίς να κάνεις τίποτε απολύτως για να φύγει. Νομίζουν ότι επειδή δεν υπογράφουν, καθάρισαν! Μα αυτό δεν είναι πατριωτισμός, είναι δειλία και εξευμενισμός του τέρατος, για να μας αφήσει (έτσι νομίζουν αυτοί) ήσυχους στη μισή πατρίδα που μας απέμεινε. 

Προσπαθούν να φοβίσουν τους αδαείς για το μέλλον μας σε μια κοινή πατρίδα με τους Τουρκοκύπριους με τη λύση, αλλά δεν λένε στον κόσμο τι θα γίνει χωρίς τη λύση, αν η κατεχόμενη μας πατρίδα γίνει οριστικά τουρκική και μετά έρθουν μαζικά Τουρκοκύπριοι στις ελεύθερες περιοχές, λέγοντας ότι δεν αναγνωρίζουν το καθεστώς στα κατεχόμενα και διεκδικώντας τις περιουσίες και τα δικαιώματά τους στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν λένε στον κόσμο ότι χωρίς τη λύση θα γίνει η Τουρκία κυρίαρχος στο βορρά κι εμείς συγκυρίαρχοι με τους Τουρκοκύπριους στο νότο. 

Ισχυρίζονται ότι με τη λύση θα διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Φτάνουν στο σημειο δηλαδή να ταυτίζονται με τους Τούρκους, αφαιρώντας από τη δική μας πλευρά το ισχυρότατο μας νομικό όπλο, που επιβεβαιώνουν συνταγματολόγοι διεθνούς κύρους, ότι το νέο κράτος θα αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού θα συνεχίσει να ισχύει η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κ.Δ. και όλες οι διεθνείς της συμβάσεις. 

Στις λίγες εβδομάδες που έμειναν μέχρι το τέλος αυτής της διαδικασίας κάθε Κύπριος πραγματικός πατριώτης οφείλει να κάνει τα πάντα για να φτάσουμε σε μια λύση του Κυπριακού έντιμη και λειτουργική, που θα διασφαλίσει όχι μόνο την επιβίωσή μας σε τούτο τον τόπο, αλλά κι ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Ας κατεβάσουν λοιπόν τους χάρτινους δαίμονες. Δεν κάνει νόημα να παραποιούν φριχτά τις παραμέτρους της λύσης για να μας φαίνεται ομορφότερο το τέρας της καταστροφικής διχοτόμησης. Ας δουλέψουμε όλοι μαζί για τη λύση που θα απελευθερώσει και θα επανενώσει την Κύπρο σε μια χώρα, μια καλύτερη πατρίδα για όλους μας. Το ΝΑΙ σε μια τέτοια λύση θα είναι η μεγαλύτερή μας νίκη.

2

Η Κυπριακή Δημοκρατία θα συνεχίσει το δρόμο της

anastasiadis-akinzi-eideΗ πεισματική άρνηση της τουρκικής πλευράς να δεχτεί τις εδαφικές αναπροσαρμογές που είχε δεχτεί το 2004, με το «ναι» της στο σχέδιο Ανάν, οδήγησε σε ναυάγιο τις συνομιλίες. Χρειάζεται πραγματικά μεγάλο θράσος να λένε οι Τούρκοι ότι είναι μαξιμαλιστική η θέση μας, να ζητάμε 12 χρόνια μετά τα ίδια εδάφη! Δηλαδή τι θέλουν; Να τους «κοτσιανιάζουμε» περίπου ένα χωριό κάθε χρόνο που περνά; Από το έδαφος που κατέλαβε δια της βίας και της παρανομίας η Τουρκία το 1974;

Αν ήθελαν ειλικρινά λύση του Κυπριακού, γιατί ανέπτυξαν τη Μόρφου, αφού είχαν δεχτεί το 2004 ότι αυτή θα βρίσκεται στην ΕΚ πολιτεία; Για να μας λένε μετά ότι είναι μαξιμαλισμός να τη ζητάμε; Δηλαδή, αν περάσουν άλλα 10 χρόνια, θα θεωρούν λογικό στις συνομιλίες να τους δώσουμε και τη Λεμεσό, διότι ανέπτυξαν πλήρως το βορρά και δεν έχουν τόπο για άλλες αναπτύξεις;

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης έκανε τα πάντα για να τελεσφορήσουν οι συνομιλίες και να φτάσουμε σε συμφωνία πριν από το τέλος του 2016. Αντίθετα, η Τουρκία σκότωσε μια μοναδική ευκαιρία για λύση του Κυπριακού κι ο Μουσταφά Ακιντζί -σε αντίθεση με την προτέρα ιστορία του- υπήρξε ο τραγικός συναυτουργός του εγκλήματος. Η στερνή τους συμπεριφορά μάλιστα μαρτυρεί ότι το μυαλό τους ήταν στο blame game κι όχι στην ειλικρινή διαπραγμάτευση.

Αν πρέπει από δω και πέρα να τραβήξουμε ο καθένας το δρόμο του, εμείς θα συνεχίσουμε με αξιοπρέπεια να διεκδικούμε πίσω την κατεχόμενη πατρίδα μας. Αν οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να την δώσουν της Τουρκίας και να συνεχίσουν να είναι δουλικά εξαρτημένοι από αυτήν, να μην έχουν από εμάς την ίδια απαίτηση.

Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει πολύ σύντομα να λάβει αποφάσεις και για τα κριτήρια με βάση τα οποία δικαιούται κάποιος να κατέχει την υπηκοοτητά της και να είναι Ευρωπαίος πολίτης. Αν δηλαδή θα δικαιούται να έχει κυπριακό διαβατήριο κάποιος που θεωρεί τον εαυτό του πολίτη ενός παράνομου μορφώματος, που στηρίζει την ύπαρξή του στην παράνομη κατάληψη και κατοχή της μισής Κύπρου, κατά παράβαση της ηθικής και του διεθνούς δικαίου.

1

Η Σαλαμίνα κι οι Γκρίζοι Λύκοι…

ΣΑΛΑΜΙΝΑΕίδα πρωί πρωί στο ίντερνετ φωτογραφίες των Νικόλα Παπαδόπουλου και Μαρίνου Σιζόπουλου, σε μια (οικτρά αποτυχημένη) εκδήλωση διαμαρτυρίας που συνδιοργάνωσαν μαζί με το ΕΛΑΜ εναντίον της παράστασης της «Αντιγόνης» στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας. Ξανά βέβαια (κι όπως πάντα δηλαδή) στην ίδια ακριβώς συχνότητα με το ντενκτασικό κατεστημένο και τους Γκρίζους Λύκους στα κατεχόμενα, που ήταν επίσης σφόδρα εναντίον της παράστασης.

Αναλογίστηκα πόσα χρόνια τώρα ακούω και βλέπω όλους εκείνους, τους μονίμως ανησυχούντες, να εξεγείρονται, να ολοφύρονται, να «νεκαλιούνται» κάθε φορά που υπάρχει μια υποψία, μια απειροελάχιστη πιθανότητα να φτάσουμε επιτέλους σε λύση. Πόσες αιτιάσεις έχουμε ακούσει, πόσες τερατολογίες, πόσα ψέματα και διαστρεβλώσεις για οτιδήποτε αφορά τη διαδικασία των συνομιλιών και πόσες εντέλει φορές δικαιώθηκε η ρήση του Σάμουελ Τζόνσον περί «πατριωτισμού» και μασκαράδων.  

Έπειτα θυμήθηκα τι πέτυχαν οι ίδιοι με τούτη ακριβώς την πολιτική τους όταν κυβέρνησαν αυτό τον τόπο:  Ότι, με αυτά τα μυαλά, μας οδήγησαν ακριβώς στα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που ευαγγελίζονται. Αντί δηλαδή να κινήσουν γη και ουρανό για την απελευθέρωση της Κύπρου και για να επιτευχθεί εκείνη η (πάντα αόριστη) καλύτερη λύση, που υποτίθεται ότι θέλουν, άφησαν την Τουρκία να παγιώνει ανενόχλητη τη διχοτόμηση.Δεν έπεισαν ποτέ και κανένα στη διεθνή κοινότητα ότι επεδίωκαν με ειλικρίνεια τη λύση του Κυπριακού. Αλλά το χειρότερο είναι ότι (σε αντίθεση με τα όσα διακηρύσσουν) απέτυχαν να εκθέσουν την κατοχική Τουρκία και πέτυχαν ακριβώς το αντίθετο: να απενοχοποιήσουν την Τουρκία, να αναβαθμίσουν το ψευδοκράτος της στην Κύπρο και να εκθέσουν εμάς (τα θύματα δηλαδή) σαν τους φταίχτες της όλης υπόθεσης.

Κι ύστερα αναρωτήθηκα ποια επιτέλους είναι η σοβαρή πρότασή τους για απελευθέρωση της Κύπρου. Απάντηση; ΚΑΜΙΑ! Αοριστολογίες και πολιτικάντικες αρλούμπες. «Νέα στρατηγική», «να καταγγείλουμε την Τουρκία για εισβολή και κατοχή», «να περιμένουμε την καλύτερη συγκυρία στο (ακαθόριστο) μέλλον». Ό,τι έλεγαν δηλαδή και τον καιρό που κυβερνούσαν και τα έκαναν μαντάρα. Διότι την Τουρκία έχει 42 ολόκληρα χρόνια που την καταγγέλλουμε. Την κατείγγειλαν όλοι οι πρόεδροι που μας κυβέρνησαν κι ανάμεσά τους οι Μακάριος, Κυπριανού και Παπαδόπουλος, οι οποίοι στο τέλος ήταν αυτοί που έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία…

Όχι λοιπόν, η χτεσινή τους (αποτυχημένη) διαμαρτυρία δεν ήταν μια ειλικρινής αντικατοχική εκδήλωση. Ήταν άλλη μια πολιτική παγαποντιά. Διότι, όσο κι αν προσβάλλονται όταν τους λες ότι δεν θέλουν λύση, όσο κι αν ωρύονται όταν τους λες ότι θέλουν τη διχοτόμηση (όπως και οι αντίστοιχοί τους στα κατεχόμενα και στην Τουρκία), η αλήθεια είναι μία: ότι εδώ και 42 χρόνια πολεμούν με λύσα κάθε πρωτοβουλία για λύση ενώ δεν έχουν (και δεν εφάρμοσαν όταν κυβερνούσαν) καμία απολύτως πολιτική για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου από την Τουρκία. Απλά εξυπηρετούν (άθελά τους ή όχι) την πολιτική που θέλει την Κύπρο μοιρασμένη και την Τουρκία να συνεχίζει να την τουρκεύει.

2

Το τρένο πλησιάζει στο τέρμα της διαδρομής…

DIXOTOMISI SIMAIESΤο έργο το έχουμε δει πολλές φορές. Κάθε φορά που η διεθνής κοινότητα πιέζει για λύση του Κυπριακού, η Τουρκία προβαίνει σε προκλητικές ενέργειες. Διότι ξέρει πολύ καλά ότι στο τέλος θα τη βγάλει καθαρή και θα μείνουμε εμείς εκτεθειμένοι. Η τουρκική διπλωματία ξέρει από πριν τη δική μας αντίδραση. Οι γνωστές πολιτικές δυνάμεις του κυπριακού πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, που βολεύονται με τη μη λύση, θα αρπάξουν την ευκαιρία που (τεχνηέντως) θα τους δώσει η Τουρκία, για να αρχίσουν πάλι τους λεονταρισμούς και τα εύηχα πλην κενά ουσιαστικής πρότασης συνθήματα, θα δηλητηριάσουν την ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη και θα δημιουργήσουν γενικά ένα κλίμα που θα μας εκθέσει στα μάτια της διεθνούς κοινότητας ότι εμείς είμαστε η πλευρά που δεν θέλει λύση. 

Η πρόκληση της παρουσίας του Ακκιντζί στην Κωνσταντινούπολη δεν ήρθε σε τυχαία χρονική στιγμή. Έγινε ακριβώς εκεί που όλοι περίμεναν γενναία κίνηση της Τουρκίας για λύση του Κυπριακού. Έγινε όμως και  μετά από τις βουλευτικές εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία και την είσοδο στη βουλή 6 μικρών κομμάτων, που κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα, όποτε τρέχει διαδικασία για λύση. Την ίδια ώρα στα κατεχόμενα ο γιος του Ντενκτάς, παιδί κι αυτός του τουρκοκυπριακού πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, έβαλε περιορισμούς στις λειτουργίες των εκκλησιών μας στο ψευδοκράτος. Άλλη μία πρόκληση δηλαδή. Οι Τούρκοι πασάρουν στους δικούς μας κι οι δικοί μας τρέχουν με την μπάλα στα πόδια για να βάλουν γκολ στα δικά μας γκολποστ. 

Είναι χαρακτηριστικό πάντως το εξής: Εκείνοι που ψάχνουν συνεχώς αφορμές για διακοπή των συνομιλιών κι αναβολή της λύσης, έχουν και το εξής επιχείρημα: ότι τάχα η Τουρκία δεν θέλει διχοτόμηση, αλλά λύση, ώστε να ελέγχει ολόκληρη την Κύπρο. Λυπάμαι που θα το γράφω χωρίς περιστροφές, αλλά με αυτό το επιχείρημα προφανέστατα προσπαθούν να απενοχοποιήσουν την έννοια της διχοτόμησης στη συνείδηση του κόσμου και να περάσουν το μήνυμα ότι είναι καλύτερη η διχοτόμηση από τη λύση. Αν πραγματικά όμως θέλουν αυτό, ας γυρέψουν επιτέλους τα κότσια να το πουν στο λαό καθαρά κι όχι να του πουλάνε φούμαρα και κούφιες ψευδοπατριωτικές φανφάρες. 

Η πραγματικότητα είναι πως η  Τουρκία, από τη δεκαετία του 1950, θέλει τη διχοτόμηση της Κύπρου. Διότι ξέρει ότι μόνο με αυτό τον τρόπο θα παρακάμψει την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων, που είναι Έλληνες, καθώς και το σύνταγμα ενός νόμιμου κράτους, ώστε να επιτύχει την τουρκοποίηση του νησιού: με τη δημιουργία ξεχωριστής τουρκικής χώρας στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία κάποια στιγμή, είτε αναγνωριστεί επίσημα είτε απλά τύχει της ανοχής της διεθνούς κοινότητας, θα αποκτήσει το δικαίωμα διεθνούς εμπορίου. Από τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα θα δώσει στο σημερινό ψευδοκράτος το πράσινο φως για ελεύθερο εμπόριο, η διχοτόμηση θα έχει οριστικοποιηθεί κι η Τουρκία θα μπορέσει να ξεκινήσει τη διαδικασία της τουρκοποίησης της Κύπρου με δύο κυρίως τρόπους: με τον ανεξέλεγκτο εποικισμό και με την ισχυροποίηση της οικονομίας του δικού τους κράτους, με τουρκικές και άλλες επενδύσεις, ώστε να μας ανταγωνίζεται αποτελεσματικά σε όλους τους τομείς. 

Αν η Τουρκία εμφανίζεται να υποστηρίζει τις συνομιλίες για λύση ομοσπονδίας είναι διότι οφείλει να το κάνει, υποχρεούται από τη διεθνή κοινότητα. Διότι η τουρκική κατοχή της μισής Κύπρου κι η ύπαρξη (και λειτουργία) του ψευδοκράτους παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Όσο όμως η λύση του Κυπριακού αναβάλλεται, όσο περνούν τα χρόνια κι οι δεκαετίες, με τους Ελληνοκύπριους να γενιούνται πια και να μεγαλώνουν μακριά από την κατεχόμενη πατρίδα των προγόνων τους, τόσο πιο ομαλά και σίγουρα πλησιάζει η Τουρκία προς την επιτυχία του στόχου της, δηλαδή στη διχοτόμηση της Κύπρου, με τη συνύπαρξη στο νησί δύο ανεξάρτητων κρατών. Συνεπώς η Τουρκία έχει κάθε λόγο να επιδιώκει την αναβολή της λύσης και δεν πρέπει να μας ξενίζουν οι προκλήσεις της. Το ερώτημα αφορά τους Ελληνοκύπριους εκείνους που επίσης επιδιώκουν κάθε φορά την αναβολή. Τι ακριβώς θέλουν και γιατί ξελασπώνουν με τις συμπεριφορές τους την Τουρκία; Μήπως για να φορτωνόμαστε εμείς την ευθύνη, ώστε να φτάσουμε το συντομότερο δυνατόν στη διχοτόμηση; 

Τους επόμενους μήνες η διεθνής κοινότητα θα πιέσει και τις δύο πλευρές για λύση. Όσοι νομίζουν ότι θα τη σκαπουλάρουμε πάλι ανώδυνα από τη διαδικασία και θα βρούμε στήριξη από τη Ρωσία ή τον Ισραήλ,  πλανώντα πλάνην οικτράν. Αν συνεχίσουν με τον πολιτικό βερμπαλισμό τους να δίνουν προσχήματα στην Τουρκία, για να μας εκθέτει στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη για τη μεγαλύτερη κι από εκείνη του 1974 ήττα του Ελληνισμού στην Κύπρο: τη διχοτόμηση. Είναι τώρα η ώρα να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Να στηρίξουν τη διαπραγμάτευση με συγκεκριμένες εισηγήσεις κι όχι με αερολογίες για τάχα αλλαγή στραγηγικής, χωρίς ουσιαστικά να προτείνουν κάτι συγκεκριμένο και εφικτό. 

Για λόγους που έχουν να κάνουν με την τρέχουσα (ευνοϊκή για εμάς) γεωπολιτική συγκυρία, το τρένο του Κυπριακού φτάνει πολύ σύντομα στο τέρμα μιας μακράς διαδρομής. Πρέπει να επιτύχουμε μια λύση που θα διασφαλίζει πλήρως το ευρωπαϊκό κεκτημένο, χωρίς παρεκκλίσεις,  τα συμφέροντα και την ασφάλεια ολόκληρου του Κυπριακού λαού, τόσο της ελληνοκυπριακής κοινότητας του 80% όσο και της τουρκοκυπριακής του 20%. Μια λύση που θα ανοίξει σε τούτο τον τόπο νέους ορίζοντες, προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών, που τάχθηκαν να ζήσουν σε τούτο τον όμορφο τόπο. 

 

5

Ηρεμήστε!

kypros apo psilaΜεγάλο άγχος έχει καταλάβει και καταβάλει τα κόμματα που ανησυχούν όποτε γίνονται συνομιλίες για λύση του Κυπριακού. Δεν περνά μέρα που να μην βγάλουν ανακοίνωση, ότι πάμε κατά βαρβάρων. Εντάξει βέβαια, το καταλαβαίνω απόλυτα ότι είναι όλα μέρος του πολιτικού θεάτρου, αλλά όχι και να το καταντήσουμε «θέατρο σκιών» του Ευγενίου Σπαθάρη…

Όταν από τον πολιτικό λόγο απουσιάζει η βάσιμη επιχειρηματολογία, η ανάλυση κι η σοβαρότητα, απουσιάζει εν τέλει η ευθύνη απέναντι στο μέλλον αυτού του τόπου, απέναντι στον καθένα πολίτη ξεχωριστά. Διότι η Κύπρος βρίσκεται σε ένα καθοριστικό και κομβικό σημείο της ιστορίας της. Το φλεγόμενο πολιτικό τοπίο της περιοχής από τη μια κι η ανακάλυψη των υδρογοναθράκων στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου από την άλλη, ορίζουν ένα νέο, αναβαθμισμένο ρόλο στην Κύπρο, με τεράστιες προοπτικές για το μέλλον μας. Προοπτικές που είτε θα αξιοποιηθούν είτε θα χαθούν οριστικά και θα τρέχουμε ξωπίσω το τρένο, με τις βαλίτσες στο χέρι και δεν θα το φτάνουμε.

Το Κυπριακό πρέπει να λυθεί! Όχι με την «οποιαδήποτε λύση», όπως ανόητα διατείνονται εκείνοι που συμπεριφέρονται τελικά σαν να μην θέλουν καμία λύση. Να λυθεί κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται το ζητούμενο: Ειρήνη, πολιτική σταθερότητα κι ευημερία για τις τωρινές και μέλλουσες γενιές. Συνεπώς η λύση πρέπει να κριθεί από την πλειοψηφία και στις δύο κοινότητες του νησιού δίκαιη. Διότι αν κριθεί άδικη, πρώτον δεν θα εγκριθεί αλλά και να εγκριθεί κάτω από πίεση, θα αποτελεί μόνιμα ωρολογιακή βόμβα που θα εκραγεί ανά πάσα στιγμή στο μέλλον.

Πέρα όμως από δίκαιη, η λύση πρέπει οπωσδήποτε να διασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών καθώς επίσης και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, εφόσον η Κύπρος θα εξακολουθήσει (ως συνέχεια και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας) να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μόνον εφόσον τηρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις θα ψηφίσουμε ΝΑΙ. Αν όλα τα πιο πάνω δεν διασφαλίζονται, τότε δεν θα φτάσουμε καν σε συμφωνία, διότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης ξέρει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται η συμφωνία να εκριθεί στο δημοψήφισμα.

Οι αφορισμοί, οι αυθαίρετες ερμηνείες, οι διαστρεβλώσεις, οι τερατολογίες και γενικά η δαιμονοποίηση των πάντων όσων έχουν να κάνουν με τις συνομιλίες και τις εξελίξεις σε σχέση με το Κυπριακό, δεν προσφέρουν τίποτα στην διεκδικητικότητα που οφείλει ο πρόεδρος να εξαντλήσει στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, Δεν αποτελούν παραγωγικές προτάσεις, παρά μόνο αποτελούν προσπάθεια να παραπλανηθούν και να εκφοβιστούν οι πολίτες, σε μια προφανέστατη προσπάθεια νέας αναβολής της λύσης.

Αν η λύση αναβληθεί ξανά, θα αναβληθεί για σοβαρούς λόγους: επειδή δεν έχουν τηρηθεί οι αρχές που σημείωσα πιο πάνω, για λόγους δηλαδή τους οποίους ακόμη κι εμείς που θέλουμε τόσο πολύ τη λύση θα κατανοήσουμε και θα συμμεριστούμε. Όχι πάντως για τους λόγους που με τόση ελαφρότητα πλασάρονται από τα γνωστά κόμματα σε καθημερινή βάση, σαν να πρόκειται αποσπάσματα από ονειροκρίτη σε ερμηνεία εφιάλτη.

Αρνητικές δηλώσεις που γίνονται από τουρκικής πλευράς, μας εκνευρίζουν όλους κι όχι μόνο αυτούς που «ανησυχούν». Ανησυχούμε κι εμείς όταν ακούμε τέτοια πράγματα, αλλά είμαστε πιο ψύχραιμοι. Ξέρουμε ότι η πολιτική είναι ένα θέατρο κι ότι στο πλαίσιο αυτού του θεάτρου, γίνονται και δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση.  Δεν αρπάζομαστε λοιπόν εμείς από δηλώσεις εσωτερικής κατανάλωσης της τουρκικής πλευράς και δεν μας διαφεύγει επίσης το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο μέσο μιας διαπραγμάτευσης, στη διάρκεια της οποίας και οι δύο πλευρές θα προσπαθήσουν να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το αποτέλεσμα. Εκείνο θα κρίνουμε και τότε θα αποφασίσουμε. Γιαυτό θέλω να δώσω μια συμβουλή σε όσους είναι μέρα νύχτα αγχωμένοι: Ηρεμήστε! Το άγχος καταστρέφει τον ανθρώπινο οργανισμό. Αν η λύση δεν είναι καλή, δεν θα έρθει καν μπροστά μας κι αν έρθει θα πούμε όχι. Ας ελπίζουμε όμως κι ας προσευχόμαστε να βρεθεί λύση, στο πλαίσιο των αρχών που καθορίσαμε. Διότι η κατοχή, η διχοτόμηση και η τουρκοποίηση της πατρίδας μας πρέπει να τελειώσει όσο γίνεται πιο γρήγορα, για χίλους δυο λόγους.

Τούτος ο τόπος δικαιούται να ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον κι αυτή ακριβώς την ελπίδα διεκδικούμε και θέλουμε να επαληθεύσει η λύση του Κυπριακού, που ελπίζουμε να εξευρεθεί το συντομότερο δυνατόν.

 

Δηλώσεις πανηγύρια…

σιζοπουλοςΈκανε ολόκληρες δηλώσεις σήμερα ο κ. Σιζόπουλος διότι θα υιοθετηθεί λέει το ευρώ στα κατεχόμενα πριν από τη λύση του Κυπριακού. Επεσήμανε ότι αυτό παραβιάζει την τάδε συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι ότι «είναι απορίας άξιον» πώς η κυπριακή κυβέρνηση δεν αντιδρά σε αυτό το πράγμα, κι ότι αποτελεί αναβάθμιση του ψευδοκράτους και νίκη της Τουρκίας… και έλεγε έλεγε έλεγε ο άνθρωπος διάφορες πελλάρες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ο Ακκιντζί δεν είπε ότι θα εφαρμόσει το ευρώ τώρα διότι φυσικά δεν μπορεί, δεν δικαιούται να κάνει κάτι τέτοιο. Είπε ότι θα προετοιμαστούν για να μπορέσουν να περάσουν στο ευρώ ένα χρόνο μετά τη λύση του Κυπριακού.

Περιττό να πω ότι αυτή και μόνη η πράξη επιβεβαιώνει πως το νέο ομοσπονδιακό κράτος θα είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας γιαυτό θα είναι μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Αλλά ο κ. Σιζόπουλος όχι μόνο απέφυγε να επισημάνει αυτό το γεγονός αλλά αντίθετα προτίμησε να το ρίξει στην κοροϊδία του λαού, ως συνήθως.

Επειδή όμως ο λαός δεν είναι ηλίθιος όπως νομίζει ο κ. Σιζόπουλος και κάποιοι άλλοι, κάθε δήλωση αυτού του επιπέδου την καταγράφει και θα ανοίξει τα κατάστιχά του στις επόμενες εκλογές, όποιες και όποτε γίνουν αυτές.

Το πιο τραγικό είναι το ότι, δηλώσεις όπως οι σημερινές του κ. Σιζόπουλου, αποκαλύπτουν το «επίπεδο πάτος» που έχει πιάσει η πολιτική ζωή του τόπου. Μετά που τα κόμματα κατάστρεψαν την Κύπρο, οι πολιτικοί αντί να σοβαρευτούν γίνονται όλο και χειρότεροι.