Αρχείο ετικέτας ΕΔΕΚ

«Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει».

Πώς μια χθεσινή δήλωση του Μ. Σιζόπουλου καταγγέλλει εμμέσως πλην σαφώς τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον Τάσσο Παπαδόπουλο και το ΔΗΚΟ ότι επιχείρησαν να οδηγήσουν την Κύπρο «στη χειρότερη μορφή διχοτόμησης», αφήνοντας τον Ν. Παπαδόπουλο εκτεθειμένο απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, στην ιστορία του κόμματός του, αλλά και του ιδίου του αειμνήστου πατέρα του.

Μια δήλωση του Μαρίνου Σιζόπουλου, ότι ο Ν. Παπαδόπουλος περίπου συμφωνεί με τη θέση της ΕΔΕΚ ότι «η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι η χειρότερη μορφή διχοτόμησης», έδωσε στον ΔΗΣΥ και στο ΑΚΕΛ την ευκαιρία να καλέσουν τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Ο ίδιος ωστόσο επέλεξε να απαντήσει εύγλωττα …διά της σιωπής του.

Αποτελεί ιστορικό γεγονός ότι ο τελευταίος που έβαλε την υπογραφή του κάτω από τη λύση της ΔΔΟ ήταν το 2006 ο πρόεδρος Παπαδόπουλος (που ήταν και πρόεδρος του ΔΗΚΟ), ο αμέσως προηγούμενος ήταν το 1979 ο πρόεδρος Κυπριανού (που ήταν επίσης πρόεδρος του ΔΗΚΟ) και ο πρώτος ήταν το 1977 ο πρόεδρος Μακάριος (ο οποίος έδωσε τις ευλογίες του για την ίδρυση του ΔΗΚΟ). Συνεπώς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι την ΔΔΟ την κληροδότησε στην ελληνοκυπριακή κοινότητα το ΔΗΚΟ, ότι με άλλα λόγια «στο ΔΗΚΟ ανήκει κι αυτή η μεγάλη νίκη» και μόνο ένας πολιτικός απατεώνας μπορεί να διαστρέψει την ιστορία κάτα τρόπο που να απαλλάσσει το ΔΗΚΟ από αυτή την ευθύνη. 

Παρόλα αυτά ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, διεκδικώντας το ρόλο του κολαούζου του κ. Ν. Παπαδόπουλου, ανακοίνωσε ότι πάνω κάτω ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ θεωρεί τη λύση που μας κληροδότησε το ΔΗΚΟ σαν τη “χειρότερη μορφή διχοτόμησης” και παρέπεμψε στην ούτω καλούμενη «Νέα Στρατηγική» του υποψήφιου προέδρου.  Είναι, ωστόσο, απορίας άξιον γιατί έκανε αυτή τη δήλωση ο κολαούζος. Για να ευχαριστήσουμε, ως κυπριακός λαός, τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ που παραδέχεται ότι το κόμμα του μας φόρτωσε τη «χειρότερη μορφή διχοτόμησης»; Αν όντως αυτό πιστεύει ο κ. Παπαδόπουλος, γιατί δεν το λέει ο ίδιος, γιατί δεν αποκηρύσσει την ΔΔΟ επίσημα και γιατί βάζει κολαούζους να μας το πούνε;

Όμως “χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει” γι΄αυτό κι ο Μ. Σιζόπουλος παρέπεψε στη «Νέα Στρατηγική» για τη Διχοτόμηση, εκεί όπου ο Ν. Παπαδόπουλος εμμέσως πλην σαφώς αποκηρύττει την ΔΔΟ ως βάση λύσης.  Όποιος διαθέτει στοιχειώδη πολιτική κρίση αντιλαμβάνεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η «Νέα Στρατηγική» αποτελεί τον ασφαλέστερο και γρηγορότερο δρόμο προς την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως ανεξάρτητης τουρκικής χώρας πάνω στην κατεχόμενη γη των προγόνων μας. Υπέρ της λύσης δύο ανεξάρτητων κρατών (διχοτόμηση) είχε εξάλλου τοποθετηθεί σε συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο, την 1η Απριλίου 2015, ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος, τον οποίο, ένα χρόνο αργότερα, κάλεσε ο Νικόλας Παπαδόπουλος να μιλήσει στο μνημόσυνο του πατέρα του, προκειμένου να αναπτύξει τις σκέψεις του.

Όσο για την θέση του κολαούζου του κ. Παπαδόπουλου, προέδρου της ΕΔΕΚ Μαρίνου Σιζόπουλου, ότι τάχα η ΔΔΟ είναι η χειρότερη μορφή διχοτόμησης, αποτελεί τη χειρότερη μορφή πολιτικής απατεωνιάς. Διχοτόμηση με οριστική παράδοση της μισής μας πατρίδας στην Τουρκία είναι με μαθηματική ακρίβεια το τέρμα του δρόμου που επιμένουν να ακολουθήσουμε ο Ν. Παπαδόπουλος και οι κολαούζοι του. Κι η θέση αυτή δεν είναι δική μου, είναι θέση την οποία υποστήριξε με σαφέστατο και κατηγορηματικό τρόπο ο αμείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, σε συνεντεύξεις του όταν ήταν πρόεδρος αυτής της χώρας: ότι τυχόν εγκατάλειψη της ΔΔΟ θα οδηγήσει την Κύπρο στη διχοτόμηση. Τελεία και παύλα.

 

Η επιτομή του οπορτουνισμού

Τα κόμματα του ούτω καλούμενου «ενδιάμεσου χώρου» διαβουλεύονται, λέει, για κοινό υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές, καθώς τους ενώνει κοινή γραμμή στο Κυπριακό. Κοινή γραμμή δηλαδή για το πώς ΔΕΝ θα λυθεί το Κυπριακό, ώστε να διαιωνίζεται, μέχρι την οριστική νομιμοποίησή της, η διχοτόμηση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για κοινή γραμμή όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και μαζί με τους Γκρίζους Λύκους, το ντενκτασικό κατεστημένο και το βαθύ κράτος της Τουρκίας.

Όχι δεν καθόλου υπερβολικό αυτό που γράφω. Είναι απλά η αλήθεια: Μόνο στο πως ΔΕΝ θα λυθεί το Κυπριακό συμφωνούν μεταξύ τους και με τους Τούρκους. Στο πώς θα ΛΥΘΕΙ διαφωνούν και μεταξύ τους και με τους Τούρκους (ή τουλάχιστον έτσι λένε δημόσια).

Καθημερινά βγάζουν ανακοινώσεις ή κάνουν δηλώσεις μηδενίζοντας κι απορρίπτοντας τα πάντα, τις πλείστες φορές διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. Είναι η γνωστή παλιά πονεμένη ιστορία που ζούμε εδώ και 43 χρόνια. Με τη δική τους συνδρομή και τις αφορμές που της έδιναν, η Τουρκία κατάφερε να κρατά την Κύπρο μοιρασμένη από το 1974 μέχρι σήμερα και να ελπίζει στην οριστική διχοτόμηση. Ναι, λοιπόν, είναι αλήθεια ότι στο να υπονομεύουν με κάθε τρόπο τις προσπάθειες λύσης του Κυπριακού έχουν κοινή γραμμή.

Αλλά στο πιο σημαντικό ζήτημα, για την επιβίωση του ελληνισμού σε τούτο τον τόπο, που είναι το πώς θα λυθεί το Κυπριακό, διαφωνούν. Διότι ΕΔΕΚ, Συμμαχία, Αλληλεγγύη και Οικολόγοι απορρίπτουν τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως βάση λύσης ενώ το ΔΗΚΟ την υποστηρίζει. Πού είναι λοιπόν η κοινή γραμμή, όταν διαφωνούν στο πιο ουσιαστικό, που εξναιη μορφή της επιδιωκόμενης λύσης; Η απάντηση είναι πολύ απλή:

Για τους εραστές της προεδρικής καρέκλας και τους επίδοξους αυλικούς και παρακοιμώμενους, το πώς θα λυθεί το Κυπριακό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια που δεν τους απασχολεί. Αφού έτσι κι αλλιώς θα συνεχίσουν να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να μην λυθεί ποτέ. Ανεξαρτήτως κόστους. Νυν υπέρ πάντων η καρέκλα.

 

Νικητές και ηττημένοι…

ΒΟΥΛΗΠρώτο κόμμα λοιπόν η αποχή, που εκφράζει την απαξίωση του πολιτικού συστήματος στην συνείδηση των πολιτών.

 Το ΑΚΕΛ είναι αναμφίβολα ο μεγάλος χαμένος των εκλογών. Διότι, όχι μόνο δεν παραδέχτηκε τις τεράστιες ευθύνες του, αλλά ζήτησε και τα ρέστα, την ώρα που ο λαός υπέφερε τις συνέπειες της οικονομικής καταστροφής, που ενέσκυψε επί της διακυβέρνησής του.

 Τα μικρά, νέα ή … αναπαλαιωμένα, κόμματα που μπήκαν στη βουλή, μπορεί να χαίρονται διότι μπήκαν στη βουλή, αλλά είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι δεν κατάφερε ούτε αυτά να πείσει το 32% των δυσαρεστημένων. Απλά επωφελήθηκαν -μερικώς το καθένα τους- από τη δυσαρέσκεια όσων προσήλθαν στις κάλπες.

Μπορεί το κίνημα Οικολόγων να επαίρεται, κατά τρόπο ασύμμετρα αλαζονικό, ότι είναι ο νικητής των εκλογών επειδή αύξησε σημαντικά το ποσοστό του, αλλά το γεγονός ότι δύο νέα κόμματα προσπέρασαν τους Οικολόγους, δεν τεκμηριώνει την θριαμβολογία του.

 Από τα μικρά κόμματα αναμφίβολα ο μεγάλος χαμένος είναι η ΕΔΕΚ, η οποία έχασε σημαντικό ποσοστό ψήφων και έδρες, χωρίς εύλογη αιτία, πέραν του γεγονότος ότι αδυνατεί να πείσει. Σε αντίθεση δηλαδή με το ΑΚΕΛ και το ΔΗΣΥ, που δικαιούνται να αποδίδουν τις απώλειές τους στη “φθορά της εξουσίας”.

 Ο ΔΗΣΥ υπέστη μείωση των ποσοστών του, αλλά ήταν ίσως η λιγότερη ζημιά που θα μπορούσε να είχε υποστεί, κάτω από το βάρος της οικονομικής δυσχέρειας και της γενικότερης απαξίωσης της πολιτικής εκ μέρους των πολιτών. Δεδομένου μάλιστα ότι παραμένει με μεγάλη διαφορά η πρώτη πολιτική δύναμη του τόπου.

 Αναμφίβολα ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος, που κατάφερε να πλησιάσει (πάντοτε επί του συνόλου όσων ψήφισαν) τα ποσοστά που πήρε στις προηγούμενες βουλευτικές, παρά την εσωστρέφεια που ταλαιπωρεί το κόμμα του.

1

Η ΕΔΕΚ, η Σοσιαλιστική Διεθνής κι η καμήλα που εδρεύει στο Πεντάκωμον.

camelΗ σοσιαλιστική ΕΔΕΚ όλο για επανατοποθέτηση του Κυπριακού μιλά κι όλο χαστούκια τρώει η Κύπρος από τους σοσιαλιστές στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο.

 Eδώ και 41 χρόνια η ΕΔΕΚ αντιστέκεται σθεναρά σε κάθε προσπάθεια για λύση του εθνικού μας ζητήματος, επιμένοντας διαρκώς ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και ως εκ τούτου οφείλουμε να πείσουμε τη διεθνή κοινότητα να το αντιληφθεί στη σωστή του βάση.

Ότι όμως αυτά είναι λόγια του αέρα και κούφια συνθήματα για να περνά ο καιρός και να διαιωνίζεται η διχοτόμηση έχει αποδειχτεί πολλές φορές από την αποτυχία της ίδιας της ΕΔΕΚ να πείσει ακόμη και τους ιδεολογικούς συγγενείς της.  Δεν είναι λίγες οι φορές που μας την έφεραν πισώπλατα το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Σοσιαλιστική Διεθνής (της οποίας μάλιστα πρόεδρος είναι Γιώργος Παπανδρέου)

Πρόσφατα η Σοσιαλιστική Διεθνής αποφάσισε να εντάξει στους κόλπους της, με την ιδιότητα του παρατηρητή, το κόμμα του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Η ΕΔΕΚ αντέδρασε με μια ανακοίνωση ότι «θα λάβει μέτρα» εναντίον της διεθνούς αυτής οργάνωσης. Προφανώς έτσι εννοεί την επανατοποθέτηση του Κυπριακού, για ευόδωση του αγώνα μας: να παίζουμε ξύλο με όλο τον κόσμο, διότι δεν καταφέρνουμε να πείσουμε για τις θέσεις μας.

 Τώρα τι θα πράξει η Σοσιαλιστική Διεθνής μετά τις αυστηρές παραστάσεις της ΕΔΕΚ; Υποψιάζομαι ότι θα στείλει τους Κύπριους σοσιαλιστές να υποβάλουν τη διαμαρτυρία τους στη γνωστή καμήλα, που εδρεύει στο Πεντάκωμον.

 

Νομίζουν ότι είμαστε η υπερδύναμη της περιοχής…

Syrian-Civil-WarΌποιος διαθέτει στοιχειώδη ικανότητα πολιτικής σκέψης, αντιλαμβάνεται ότι το δράμα του συριακού λαού, ο αιματηρός πόλεμος που σκορπά εδώ και πέντε χρόνια ατέλειωτο θανατικό ανάμεσα σε αθώους ανθρώπους, οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην αντιπαράθεση των δυτικών με τη Ρωσία για τον έλεγχο της γειτονικής μας χώρας.

 Από τη μια οι Ρώσοι διεκδικούν το μερίδιό τους στην περιοχή με τον έλεγχο της Συρίας. Ο Άσαντ υπήρξε πιστός εταίρος γι’ αυτούς, παραχωρώντας τους μάλιστα και στρατιωτικές διευκολύνσεις. Από την άλλη οι Δυτικοί, βλέποντας το ρόλο και συνάμα τη στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας στην περιοχή να αναβαθμίζονται, υποδαύλισαν κι εξόπλισαν αντικαθεστωτικές δράσεις. Μέσα σ’ αυτό το σκοτεινό παρασκήνιο, πέρα από τον συριακό επαναστατικό στρατό, γεννήθηκε κι ανδρώθηκε το τέρας του λεγόμενου «Ισλαμικού Χαλιφάτου».

 Παρ’ όλα αυτά, η ΕΔΕΚ κι οι λεγόμενοι Οικολόγοι (όπως παλαιότερα και η Συμμαχία Πολιτών) επιμένουν να παράσχει η Κύπρος στρατιωτικές διευκολύνσεις στη Ρωσία. Να πάρουμε τώρα εμείς δηλαδή τη σκυτάλη από τον Άσαντ…

 Έχουν έτσι μια περίεργη αυτοπεποίθηση ότι είμαστε περίπου η υπερδύναμη της περιοχής που αποφασίζει και πράττει κατά το δοκούν, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους διεθνείς συσχετισμούς και τις αντιπαραθέσεις των μεγάλων δυνάμεων, χωρίς να την τρομάζουν οι θανάσιμοι κίνδυνοι που ελλοχεύουν πίσω από τέτοια παιχνίδια με τη φωτιά. Προφανώς δεν αντιλαμβάνονται ούτε το γιατί γίνεται ό,τι γίνεται στη Συρία αλλά ούτε και τις φρικτές συνέπειες του πολέμου. Νομίζουν ότι πρόκειται για μια συναρπαστική πολεμική ταινία στην τηλεόραση…

 Μετά αν τους πεις άσχετους, ανεύθυνους κι επικίνδυνους, σε κατηγορούν για εμπάθεια… 

 

Σ’ αυτό τον τόπο τσίπα έχει μόνο το γιαούρτι…

σιζοπουλος«Είναι μια σκευωρία που θα καταρρεύσει, μια προσπάθεια φίμωσής μου και εκτροπής της κοινής γνώμης». Αυτή την πρωτότυπη δήλωση έκανε σήμερα στο ραδιόφωνο του ΡΙΚ ο Μαρίνος Σιζόπουλος, σε σχέση με την ποινική υπόθεση που διερευνά εναντίον του η αστυνομία, για παράνομη εισαγωγή μπότοξ και άλλων ιατρικών σκευασμάτων. 

Σε μια αντίδρασή του που λεκτικά θύμισε ανάλογη αντίδραση του Σάββα Βέργα πριν από ένα χρόνο, ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ δεν παρέλειψε να στείλει και το ανάλογο μήνυμα: «Αν θέλουν πόλεμο θα τον έχουν… να ξέρουν πως έχω στοιχεία για πολλούς». 

Έχει λοιπόν στοιχεία για πολλούς ο Μαρίνος Σιζόπουλος και τα κρύβει, ομολογεί δηλαδή ότι συγκαλύπτει ατασθαλίες ή ακόμη και εγκλήματα. Επειδή δεν είμαι νομικός δεν ξέρω τι προβλέπει ο νόμος σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά σίγουρα κάτι θα προβλέπει.

Καλώ λοιπόν ως πολίτης της Δημοκρατίας τον Γενικό Εισαγγελέα, εκτός από την ποινική υπόθεση για τα μπότοξ, να διερευνήσει και το σοβαρότατο αυτό θέμα, που καθίσταται ακόμη πιο σοβαρό εφόσον η ομολογία προέρχεται από αρχηγό κόμματος.

Το γιατί ο Μαρίνος Σιζόπουλος, ο Σάββας Βέργας και πολλοί άλλοι φυσικά – που δεν είχαν μέχρι σήμερα το απύθμενο θράσος να βγουν δημόσια να το ομολογήσουν- «ξέρουν πολλά για πολλούς» αλλά δεν τα αποκαλύπτουν στον κόσμο που τους ψηφίζει και δεν τα καταγγέλλουν στην αστυνομία, είναι ένα ερώτημα που συνδέεται άμεσα και για ευνόητους λόγους με τη γενικότερη κατάντια αυτού του τόπου, όπου τελικά τσίπα έμεινε να έχει μόνο το γιαούρτι… 

6

Σε πόση απόσταση βρίσκονται οι τουρκικές προκλήσεις…

BARBAROSΜε συγκινεί η ευαισθησία που κρύβεται πίσω από τις δηλώσεις για τις προκλήσεις του Barbaros, των πολιτικών δυνάμεων που αντιτάχθηκαν στο Κοινό Ανακοινωθέν και στην έναρξη των Συνομιλιών.

Είναι γεγονός ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης έσφαλε όταν έσπευσε να διασυνδέσει τις παραβιάσεις του Barbaros, με τη διαδικασία των συνομιλιών. Διότι σκοπός των συνομιλιών είναι να επιλυθεί το Κυπριακό Ζήτημα, να αποφευχθεί η καταστροφική διχοτόμηση και φυσικά να σταματήσουν οι όποιες προκλήσεις.

Θα ήθελα όμως να υπενθυμίσω σε όλους και μια άλλη σκληρή πραγματικότητα. Ότι πίσω από τη γραμμή Αττίλα, βρίσκονται 40 χιλιάδες πάνοπλοι Τούρκοι στρατιώτες, μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι έποικοι και μια κατάσταση διαρκώς επιδεινούμενη, που έχει οδηγήσει την ντε φάκτο διχοτόμηση ένα βήμα πριν από τη μονιμοποίηση (αν όχι και τη νομιμοποίησή της).

Επειδή αναφέρθηκε πολύ σωστά ότι το Barbaros βρίσκεται μόνο 43 χιλιόμετρα από την Πάφο, θα ήθελα να υπενθυμίσω επίσης ότι η απόσταση στην οποία βρίσκεται το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας είναι 850 μέτρα από τα Γραφεία της ΕΔΕΚ, 1.5 χλμ από τα γραφεία του ΔΗΚΟ, 4 χλμ από τα γραφεία των Οικολόγων και 13 χλμ από τη Στράκκα…

 

Ποιος Κύπριος υπουργός «έφκαλεν νάμιν» στην Ευρώπη και σε ποιο κόμμα ανήκει…

ΔΙΑΦΘΟΡΑΣε πρόσφατη Έκθεση για την καταπολέμηση της διαφθοράς στην ΕΕ, η Κομισιόν καταγράφει πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία, π.χ. ότι η Ελλάδα έρχεται πρώτη και η Κύπρος δεύτερη στη διαφθορά, σύμφωνα με την άποψη των ίδιων των πολιτών τους!

Βεβαίως το εκπληκτικό με την Κύπρο δεν είναι το ότι ποσοστό 78% των Κυπρίων πιστεύουν ότι σε τούτο τον τόπο βασιλεύει η διαφθορά, αλλά το ότι ποσοστό 22% πιστεύει ότι … δεν υπάρχει διαφθορά!  Έπειτα από όλα αυτά που είδαν τα μάτια μας κι ακούσανε τα αυτιά μας τον τελευταίο χρόνο, σχεδόν 1 στους  4 Κύπριους πιστεύουν ακόμη ότι η Κύπρος είναι όντως η νήσος των αγίων …κομμάτων!

Ένα από τα άγια κόμματα της Κύπρου είναι και η ΕΔΕΚ, που δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει καθαρή, αγνή και αμόλυντη και να κατηγορεί τους άλλους για πρακτικές διαφοράς. «Η ΕΔΕΚ ουδέποτε συμμετείχε … η ΕΔΕΚ ουδέποτε έκανε… η ΕΔΕΚ ουδέποτε έφτιασε…» Ωστόσο στη σελίδα 6 του παραρτήματος της έκθεσης για την Κύπρο, η Κομισιόν σημειώνει το εξής παράδειγμα διαφθοράς:

«Κατόπιν ισχυρισμών που διατυπώθηκαν το 2009 ότι ένας υπουργός είχε παρέμβει σε διορισμούς και προαγωγές, ο Γενικός Εισαγγελέας απήγγειλε κατηγορία κατά δύο υψηλόβαθμων υπαλλήλων, αλλά όχι κατά του ίδιου του υπουργού.»

Ο υπουργός που παρενέβη στους διορισμούς, αλλά αντί να λογοδοτήσει αυτός την έφαγαν τελικά οι υφιστάμενοί του – σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Κομισιόν – ήταν ο τότε υπουργός Γεωργίας κ. Μιχάλης Πολυνείκης, στέλεχος της ΕΔΕΚ…

Ωστόσο ο κύριος αυτός, όπως εξάλλου και το κόμμα που τον πρότεινε για υπουργό του κ. Χριστόφια, δεν χάνει ευκαιρία να ψέγει μετά βδελυγμίας το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της Κύπρου!  Ένα δείγμα του αγώνα που διεξάγει κατά της διαφθοράς είναι και το βίντεο που μπορείτε να δείτε εδώ. Θα τον δείτε να μιλά σε μια συγκέντρωση υποστήριξης του κ. ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ, του μεγάλου αυτού ευεργέτη, που ισχυρίζεται εδώ και χρόνια με κάθε σοβαρότητα ότι διαθέτει 600 δισεκατομμύρια για να σώσει τον Ελληνισμό από τα χρέη!

Βεβαίως ο κ. Σώρρας – με όση σοβαρότητα κι αν τον διακρίνει – δεν είχε ευτυχώς την ευκαιρία να μας κυβερνήσει και να μας σώσει. Ο οπαδός του όμως, ο κ. Πολυνείκης, ήταν ανάμεσα στους σοβαρούς εκείνους ανθρώπους που μας κυβέρνησαν και μάλιστα κατάφερε να φτάσουν τα νάμια του μέχρι και την Κομισιόν! Ωστόσο πρέπει να τονιστεί ότι στην Κύπρο, ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, έκρινε ότι ο κ. Πολυνείκης ήταν αθώος… 

Αν θέλετε να διαβάσετε ολόκληρη την έκθεση για την Κύπρο πατήστε ΕΔΩ