Αρχείο ετικέτας διαφθορά

Πάμε ξανά: Το πρόβλημα είναι συστημικό!

φαύλος κύκλοςΠέμπτη αυτοκτονία στις φυλακές. Ας το καταλάβει επιτέλους ο πρόεδρος ότι η Κύπρος έχει συστημικό πρόβλημα. Βαθιά σήψη. Αυτό τον τόπο τον διέλυσαν τα κόμματα και οι πελατειακές τους σχέσεις, που άπλωσαν τη διαπλοκή και τη διαφθορά σαν γάγγραινα σε ολόκληρο σώμα της Κύπρου.

Ό,τι θερίζουμε σήμερα είναι η σπορά που έσπειρε η ηγεσία μας με τη δική μας έγκριση. Ένα κράτος με διαβρωμένους από τη διαφθορά θεσμούς, με ανίκανους ημέτερους σε θέσεις κλειδιά και πολιτικούς, των οποίων η ιδιοτέλεια ξεπερνά τις ικανότητες τους.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης πάει να κλείσει ένα χρόνο στην εξουσία και κινδυνεύει να γίνει ψευδός (μασσός) από τα βαρύγδουπα ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ. Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έγινε καμία ουσιαστική αλλαγή, και δεν τιμωρήθηκε κανένας από τους φταίχτες για το κατάντημα μας. Μάλιστα στους διορισμούς για τους ημικρατικούς απλά έκανε, σε συνεργασία με τους κομματάρχες, ότι και οι προηγούμενοι πρόεδροι.

Ο πρόεδρος μοιάζει να μην έχει συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και προσπαθεί με …παρακλήσεις να ξορκίσει τον τυφώνα.

Ας πιάσει τα μηνύματα και τα σημάδια με αυτά που συμβαίνουν τώρα, διότι αύριο δεν θα χωράει ο νους του πώς θα είναι τα χειρότερα.

Αν είχαν λίγη τσίπα…

φυλακέςΌσα περιέγραψαν σήμερα στο ΡΙΚ για τις φυλακές δύο πρώην κατάδικοι αλλά και η Επίτροπος Διοικήσεως, αποκαλύπτουν ένα σωφρονιστικό σύστημα τριτοκοσμικής χώρας υπό διάλυση.

Ήμασταν τόσα χρόνια σε όλα μας σ’ αυτό τον τόπο μια όμορφη βιτρίνα και πίσω η διαφθορά και το χάος. Φταίμε όλοι γι’ αυτό. Άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο. ΟΛΟΙ όμως.

Μα πιο πολύ από όλους οι πολιτικοί. Αυτοί που διεκδίκησαν τις ευθύνες της εξουσίας αλλά αντιπαρήλθαν τις ευθύνες και μόνο καταχράστηκαν τα προνόμια που τους δώσαμε με την ψήφο μας.

Όλα τα κόμματα βγήκαν σήμερα με καταπελτικές ανακοινώσεις για τις φυλακές. Είναι τα ίδια κόμματα που έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις καταγγελίες που η Επίτροπος Διοικήσεως έκανε εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν ασχολήθηκαν καθόλου. Είναι τα ίδια κόμματα που διέλυσαν αυτό τον τόπο.

Αν είχαν λίγη τσίπα θα σιωπούσαν.

Θα τραβάμε στα δικαστήρια τους δικούς μας ανθρώπους;

CYPRUS AIRWAYSΓια πολλοστή φορά ο πρόεδρος των Κυπριακών Αερογραμμών καταγγέλλει τα προηγούμενα Δ.Σ. ότι με αλόγιστες πράξεις,  κακοδιαχείριση και τη διασπάθιση χρημάτων,  οδήγησαν την εταιρεία στην τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα. Μάλιστα τονίζει ότι έγιναν έρευνες, με πορίσματα που τεκμηριώνουν τις καταγγελίες του, οι οποίες στάληκαν και στην κυβέρνηση.

Από πλευράς κυβέρνησης, σιγή ιχθύος… Σαν να μην έγινε τίποτα. Σιγά τώρα. Επειδή δίναμε καμιά 50ριά εκατομμύρια το χρόνο στις ζημιές των Κ.Α. είναι λόγος τώρα αυτός να ταλαιπωρούμε τους καημένους τους ανθρώπους που φταίνε; Δηλαδή δεν φτάνει που ήταν άσχετοι και τους βόλεψαν εκεί τα κόμματα, στο πλαίσιο της ρουσφετοκρατίας που βασιλεύει σ’ αυτό τον τόπο, θα τους τραβάμε τώρα στα δικαστήρια για μερικές εκατοντάδες ψωροεκατομμύρια;

Στην Κύπρο, οι κυβερνώντες συνήθισαν ότι τα σπασμένα των ανευθυνοϋπεθύνων, σε κάθε δημόσιο πόστο, θα τα πληρώνει πάντα ο ηλίθιος ο φορολογούμενος. Αυτοί που τα έσπασαν ή τα έφαγαν ή τα κακοδιαχειρίστηκαν, συνεχίζουν τις ζωές τους ανενόχλητοι… Μακαρία νήσος Κύπρος…

Γιατί έκανα τόση φασαρία…

AnastaspanigiriΑγαπητοί μου φίλοι των social media, τις τελευταίες 3 ημέρες σας έπρηξα κυριολεκτικά με τις συνεχείς αναφορές μου στις διεργασίες για τους ημικρατικούς οργανισμούς. Πιθανόν κάποιοι από εσάς να νομίσατε ότι έχω κάποιου είδους προσωπικό ενδιαφέρον ή συμφέρον. Καμία σχέση. Ούτε εγώ ούτε κάποιο άλλο πρόσωπο του περιβάλλοντός μου ενδιαφέρθηκαν για κάτι τέτοιο.

Ο λόγος που επέμενα σε τόσο έντονο – σχεδόν ψυχωτικό – βαθμό, είναι επειδή θεωρώ το διορισμό των μελών των ημικρατικών ως ένα κομβικό σημείο στη διακυβέρνηση Αναστασιάδη, ως μία πράξη ύψιστης πολιτικής ευθύνης, που θα καταδείξει τον τρόπο που αυτός ο πρόεδρος αντιλαμβάνεται το ρόλο του στην αποκατάσταση των θεσμών και την εξυγίανση του κράτους. Ιδιαίτερα μετά από το ισχυρότατο σοκ της καταστροφής της οικονομίας του τόπου, που έφερε στο φως σοβαρότατα σκάνδαλα και ατασθαλίες του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου.

Το κράτος αυτό διαβρώθηκε από ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και οι ημικρατικοί οργανισμοί υπήρξαν βασική εστία μόλυνσης. Σ’ αυτούς (όπως και στην υπόλοιπη δημόσια υπηρεσία και στους δήμους) παίχτηκε κατά κύριο λόγο το παιγνίδι της «μοιρασιάς», της μίζας, του βολέματος και της ευνοιοκρατίας, του ρουφετιού και της αναξιοκρατίας. Με άλλα λόγια εδώ έγινε το πάρτι των κομμάτων, από την τσέπη του αφελούς και καταταλαιπωρημένου αυτού κόσμου.

Ήλπιζα λοιπόν ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα είχε καταλάβει αυτό που ο Αβέρωφ κατάλαβε και διαχειρίστηκε οφείλω να πω πολύ πιο επιδέξια: ότι ο κόσμος είναι αηδιασμένος με τα κόμματα και τους πολιτικούς και ότι παρακολουθεί με εκνευρισμό την απροκάλυπτη και προκλητική παρέμβαση των κομμάτων για διαμοιρασμό των θέσεων στους ημικρατικούς. Διότι είναι σαν να λέει το πολιτικό σύστημα στον κόσμο πολύ απλά: «Κοίτα, ξέρουμε ότι είσαι νευριασμένος μαζί μας αλλά … στα τέτοια μας! Εμείς θα συνεχίσουμε το πάρτι, θα φάμε ότι τρώγεται κι εσύ κοροϊδάρα θα πληρώνεις ξανά και ξανά το λογαριασμό».

Ο Αβέρωφ λοιπόν είπε ότι δεν θα δώσει λίστα… Βεβαίως σύμφωνα με τις πληροφορίες μας τελικά πρότεινε συγκεκριμένα ονόματα, έστω και χωρίς … λίστα. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης από την πλευρά του ωστόσο έδειξε για άλλη μια φορά την … καλοσύνη του προς τα κόμματα και τους ζήτησε κατάλογο!

Και ρωτώ: Από πού κι ως πού να ζητήσει κατάλογο από τα κόμματα; Δεν υπήρχαν άλλοι φορείς και ομάδες, δεν υπήρχαν προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους και εμπειρογνώμονες να προτείνουν αυτοί ονόματα; Έπρεπε να προτείνουν πάλι τους δικούς τους τα κόμματα; Έπρεπε δηλαδή οι λύκοι που ρήμαξαν τα πρόβατα να διορίσουν και πάλι τους φύλακες που θα φυλάνε όσα πρόβατα απέμειναν αφάγωτα;

Βεβαίως δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι ο οποιοσδήποτε πρόεδρος δεν θα διόριζε και δικούς του ανθρώπους. Αλλά δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να προκαλέσει με αυτό τον τρόπο τον απλό πολίτη, συνεχίζοντας την παράδοση της κομματοκρατίας, με όσα κακά αυτή κουβαλά στην αμαρτωλή της πλάτη.

Για λόγους αρχής αλλά και για λόγους ουσίας τα κόμματα έπρεπε να είχαν παραμείνει – δημοσίως τουλάχιστον- βουβά και αμέτοχα. Και λυπάμαι πολύ που το λέω, αλλά σε μια εξαιρετικά κρίσιμη πολιτική του πράξη ο πρόεδρος Αναστασιάδης απέτυχε να φανεί αντάξιος της εμπιστοσύνης που του έδειξαν πολλοί από εκείνους που τον ψήφισαν.

Έτσι όπως στήθηκε το όλο σκηνικό ας μην μας θεωρήσει αφελείς να πιστέψουμε στο τέλος ότι αυτοί που επιλέχθηκαν δεν επιβλήθηκαν από τα κόμματα ή ότι δεν θα εξυπηρετήσουν εκείνους που τους πρότειναν για να πάρουν τις θέσεις…

(Σημ.: Αυτή είναι και η τελευταία μου ανάρτηση γι΄ αυτό το θέμα. Ό,τι είχα να πω το είπα)

Αδιόρθωτοι!

Κι αυτοί που μας κυβερνούν κι εμείς που παρακολουθούμε σαν μουγγοί θεατές τη διάλυση της χώρας.

Αίσχος! Είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει αυτό που γίνεται με τους ημικρατικούς. Η κομματοκρατία συνεχίζει απτόητη να διαβρώνει ό,τι απέμεινε (αν απέμεινε κάτι) όρθιο σ’ αυτό τον τόπο και την ίδια στιγμή εμπαίζεται ο αφελέστατος λαός, με όμορφα λόγια, τα οποία δυστυχώς φαίνεται να πιστεύει.Nikolas - Anastasiades

Αν ο πρόεδρος Αναστασιάδης ήθελε πραγματικά να κρατήσει μακριά από τους ημικρατικούς οργανισμούς τα κόμματα, όπως … δεσμεύθηκε (!):

  • Γιατί ζήτησε από τα κόμματα να του δώσουν ονόματα;
  • Γιατί κάθισε μαζί τους και παζάρεψε πόσες και ποιες θέσεις θα πάρει ο καθένας;
  • Από πού κι ως που ο Νικόλας Παπαδόπουλος αποφάσισε ποιοι 45 θα διοριστούν στην «μερίδα» του ΔΗΚΟ;  Όταν μάλιστα η ίδια η εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ είπε στο ραδιόφωνο ότι στάληκαν στο κόμμα ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ βιογραφικά, με ποια αρμοδιότητα ο Νικόλας διάλεξε από αυτά ΜΟΝΟ 45, χωρίς να δώσει ούτε και ένα όνομα παραπάνω στον Πρόεδρο της χώρας, για να διαλέξει;  Μήπως το ΔΗΚΟ, με τον νέο του ηγέτη, επιστρεφει στον χειρότερο παλιό εαυτό του, ως το κόμμα που ενδιαφέρεται μόνο για τα θεμιτά και αθέμιτα προνόμια της εξουσίας;
  • Από πού κι ως πού άξιοι πολίτες αυτού του τόπου, ικανοί να στελεχώσουν τα διοικητικά συμβούλια των ημικρατικών πρέπει να γλείφουν τους κομματάρχες, για να έχουν ελπίδα να προταθούν ως υποψήφιοι;
  • Τι είδους κουτοπονηριά ήταν πάλι αυτή με τα 800 βιογραφικά; Πού ήξεραν αυτοί οι 800 ότι στο προεδρικό δέχονται βιογραφικά; Πότε το προεδρικό ανακοίνωσε μια τέτοια διαδικασία; Μήπως ήταν ένας κουτοπόνηρος τρόπος για να πουν ότι … «αυτά είχε μπροστά του ο πρόεδρος και διάλεξε από αυτούς που έστειλαν βιογραφικά»;
  • Γιατί δεν ζητήθηκαν ονόματα, από τους εργαζόμενους και τις διευθύνσεις των ΙΔΙΩΝ των ημικρατικών; Ονόματα ανθρώπων που οι εργαζόμενοι και οι διευθύνσεις γνωρίζουν και μπορούν να πιστοποιήσουν την εμπειρογνωμοσύνη, την αξία και το ήθος τους; Γιατί δεν ζητήθηκαν ονόματα από προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους αυτής της κοινωνίας; Από πού κι ως πού τα ΚΟΜΜΑΤΑ να είναι πάλι αρμόδια να προτείνουν;

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης έχει μερικές ώρες ακόμη να ξανασκεφτεί το όλο θέμα. Να αντιληφθεί ότι αυτό που γίνεται κι αυτό που πάει να ολοκληρωθεί είναι απλά η συντήρηση και συνέχεια ενός ξοφλημένου συστήματος, που έχει ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. Να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι και να συμπεριφερθεί ως πρόεδρος και όχι σαν μαριονέτα των κομμάτων. Διότι έτσι όπως πάει, θα λουστεί στο τέλος τις ακόμη πιο οικτρές συνέπειες που θα έχει για τη χώρα η συνέχεια αυτής της αρρωστημένης κατάστασης. 

Πρόεδρος όπως τον θέλει ο λαός ή όπως τον θέλουν τα κόμματα;

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣΓιατί έχουν κεφαλαιώδη σημασία οι διορισμοί στους ημικρατικούς;  Διότι αυτοί οι οργανισμοί ήταν από τις βασικές εστίες μόλυνσης του όλου σαθρού συστήματος. Με τους διορισμούς εξαργύρωναν οι εκάστοτε κυβερνώντες την εξουσία τους. Τοποθετούσαν τους δικούς τους για να διασφαλίζουν το μερίδιό τους στις προσλήψεις και προαγωγές και φυσικά το οικονομικό τους όφελος από τις μίζες, στις οικονομικές δοσοληψίες.

Ευνοιοκρατία, αναξιοκρατία, ρουσφέτι, διαπλοκή, διαφθορά. Αυτές οι … αρετές του συστήματος μας, που οδήγησαν τον τόπο στη διάλυση, επωάστηκαν σε μεγάλο βαθμό μέσα στους ημικρατικούς οργανισμούς. 

Το τι θα πράξει ο πρόεδρος λοιπόν έχει τεράστια σημασία. Το πολιτικό και προσωπικό ήθος με το οποίο θα λειτουργήσει. Είναι προφανές ότι τα κόμματα που τον στηρίζουν δεν έχουν καμία διάθεση να εγκαταλείψουν τα … «κεκτημένα» τους. Πίσω από τις άψογες δημόσιες δηλώσεις, θα παζαρέψουν μέχρι και την τελευταία θέση διορισμού, σαν γύφτοι σε πανηγύρι. Αν εννοούσαν αυτά που διακηρύσσουν, θα άφηναν τον πρόεδρο να ασκήσει τις συνταγματικές του εξουσίες και δεν θα ανακατεύονταν με αυτό τον προκλητικό τρόπο.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης, έπειτα από μια σειρά από σοβαρότατα λάθη, έχει τώρα μπροστά του ένα τεράστιο θέμα. Αν δώσει συνέχεια στην πρακτική των προκατόχων του και ενδώσει στις απαράδεκτες αξιώσεις της κομματοκρατίας, θα απολέσει πλήρως την αξιοπιστία του απέναντι στην κοινή γνώμη κι η υπόληψή του θα ακολουθήσει ραγδαίως φθίνουσα πορεία, όπως συνέβη και  με τον προκάτοχό του.  

Το πρόβλημα μας είναι η διαφθορά και η διαπλοκή…

syntaxiuxoiΤην προηγούμενη ανάρτησή μου, με τίτλο  «Τα γενναία ΟΧΙ που βολεύουν το κατεστημένο», την έβαλα και στο Facebook. Κάποιος φίλος έγραψε από κάτω ένα ενδιαφέρον σχόλιο. Έκρινα ότι θα είχε ενδιαφέρον να γράψω εδώ το σχόλιο και την απάντησή μου. 

ΣΧΟΛΙΟ: Προσπαθώ να βρω τα όρια του Πολιτισμού στην «Δημοκρατία της Εταιρείας» (κατά προτίμηση Γερμανικής) που οδεύει σχεδόν όλη η Ευρώπη. Τα όρια του πολιτισμού που κατάντησαν σήμερα, σχεδόν όλη την νότια Ευρώπη επαίτες. Επίσης έχετε απόλυτο δίκαιο για τις γενικεύσεις, παραλείψατε όμως να μου δώσετε ένα ειδικό παράδειγμα της επιτυχίας εφαρμογής του εν λόγω «πολιτισμού».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ζητάτε να σας πω παράδειγμα καλής εφαρμογής του καπιταλισμού: Σκανδιναβικές χώρες, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, ΗΠΑ, Ολλανδία, Βέλγιο, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και πολλές άλλες. Χώρες με ελεύθερη αγορά (καπιταλισμός) αλλά και με αυξημένη κοινωνική ευθύνη και μέριμνα. 

Βεβαίως κανένα σύστημα δεν είναι τέλειο. Ακόμα και σ’ αυτές τις χώρες υπάρχουν άστεγοι, φτωχοί και άνθρωποι που αυτοκτονούν. Όμως από τα πολιτικοοικονομικά συστήματα που έχουν λειτουργήσει τα τελευταία 100 χρόνια, αυτό το μοντέλο υπήρξε και εξακολουθεί να είναι το πιο επιτυχημένο. 

Δυστυχώς οι κρατικές μηχανές αποδείχθηκαν σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις πηγές διαφθοράς, από τα βάθη της ιστορίας μέχρι σήμερα. Ο ιδιωτικός τομέας έχει κάθε λόγο να εφαρμόζει την αξιοκρατία και πιεζόμενος από τον ανταγωνισμό να αναβαθμίζει τις υπηρεσίες και την ποιότητα, εφόσον βέβαια λειτουργεί ορθολογικά και όχι με στρεβλώσεις, όπως συμβαίνει στην Κύπρο και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, στη λατινική Αμερική και αλλού. 

Το πρόβλημα του νότου δεν είναι ο καπιταλισμός αλλά η ΔΙΑΦΘΟΡΑ! Που είναι ριζωμένη στο DNA των ανθρώπων, πολύ περισσότερο εκείνων που βρίσκονται στην εξουσία ή σε πόστα οικονομικής διαχείρισης. Στις χώρες του ευρωπαϊκού βορρά και κυρίως στις Σκανδιναβικές χώρες, υπάρχει διαφάνεια και η λεγόμενη «πολιτική ορθότητα», που καθιστά τον κάθε πολίτη υπεύθυνο απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Αυτοί που κυβερνούν έχουν διαρκώς την έγνοια ότι το κράτος οφείλει να υπηρετεί τον πολίτη και όχι την τσέπη εκείνων που κυβερνούν. 

Στην Κύπρο και σε άλλες χώρες με προβληματικές οικονομίες, η έγνοια του πολίτη είναι να κλέψει (με φοροδιαφυγή και άλλους τρόπους) το κράτος, ενώ εκείνοι που κυβερνούν ελάχιστα ενδιαφέρονται για το αν το κράτος είναι όσο θα έπρεπε κοινωνικό. Βλέπουν τα έσοδα του κράτους σαν ένα θησαυροφυλάκιο στο οποίο πρέπει να βρουν τον τρόπο να βάλουν χέρι. Τα κόμματα έχουν κυριολεκτικά αλώσει τα πάντα όσα βρίσκονται στον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης προάγοντας το ρουσφέτι και την αναξιοκρατία ενώ, την ίδια στιγμή, η διαπλοκή τους με το οικονομικό κατεστημένο κρατά πίσω τον έλεγχο και τη μέριμνα που θα έπρεπε διαρκώς και εναργώς η πολιτική εξουσία να ασκεί προς τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να διασφαλίζονται τα κεκτημένα των εργαζομένων. 

Με λίγα λόγια στην Κύπρο και στις άλλες χώρες του νότου δεν φταίει το ότι είναι στραβός ο γιαλός αλλά το ότι στραβά αρμενίζουμε…