Αρχείο ετικέτας Αξιόγραφα

Μια απόφαση αυτοκτονίας και το παραμύθι του Πινόκιο.

Ο Σύνδεσμος Κατόχων Αξιογράφων αποφάσισε λέει με ψήφους 35 υπέρ και 3 εναντίον να υποστηρίξει την υποψηφιότητα του κ. Παπαδόπουλου για την προεδρία της Δημοκρατίας. Η υποστήριξη αυτή βεβαίως, αν πρόκειται να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα, θα το επηρεάσει αρνητικά για τον κ. Παπαδόπουλο, δηλαδή θα του αφαιρέσει ψήφους αντί να του προσθέσει και εξηγώ γιατί:

Ο σύνδεσμος αυτός εκπροσωπεί εκείνους που αγόρασαν αξιόγραφα της Λαϊκής και της Τράπεζας Κύπρου, με υψηλό επιτόκιο αλλά και με εξίσου υψηλό ρίσκο. Με άλλα λόγια ήταν σαν να πόνταραν τα λεφτά τους και κάηκαν. Ισχυρίζονται ότι οι τράπεζες τούς ξεγέλασαν. Προσωπική μου άποψη είναι ότι κάποιοι που δεν είχαν ιδέα από αξιόγραφα και τέτοια πράγματα όντως ξεγελάστηκαν. Εκείνοι ήταν όντως τα θύματα της υπόθεσης. Είναι όμως και πολλοί άλλοι, κρυμμένοι πίσω από αυτούς, που ήξεραν πολύ καλά ότι τζόγαραν και παριστάνουν τώρα κι αυτοί τα θύματα.

Αλλά ας πούμε (βάσιμα ή αυθαίρετα) ότι η κυπριακή οικονομία έχει τη δυνατότητα κάποια στιγμή να αποζημιώσει, σε κάποιο βαθμό, εκείνους που έχασαν τότε τα λεφτά τους από το κλείσιμο της Λαϊκής και το κούρεμα της Τρ. Κύπρου. Σ’ αυτή την περίπτωση υπάρχουν ηθικές προτεραιότητες: Πρώτα θα πρέπει να αποζημιωθούν τα ταμεία προνοίας των εργαζομένων, έπειτα οι καταθέτες που είχαν τα χρήματά τους ανύποπτοι στις δύο αυτές τράπεζες και έπειτα οι κάτοχοι αξιογράφων που ρίσκαραν.

Ο κ. Παπαδόπουλος όμως έδωσε προτεραιότητα στους κατόχους αξιογράφων, προσφέροντας τους, από την τσέπη μας, γύρω στα 400 εκατομμύρια. Πρόκειται για μια απόφαση πραγματικής αυτοθυσίας για να μην πω αυτοκτονίας διότι, για κάθε μία ψήφο που θα κερδίζει από αυτούς, θα χάνει πάνω κάτω άλλες πέντε ψήφους.

Θα χάνει από πολίτες που δεν ποντάρουν και συνεπώς δεν δικαιολογούν με τίποτα το συγκεκριμένο χουβαρνταλίκι (με τη δική μας τσέπη) του κ. Παπαδόπουλου υπέρ εκείνων που πόνταραν. Θα χάνει επίσης από καταθέτες που έχασαν αδικαιολόγητα τα λεφτά τους από κι από εργαζόμενους που έχασαν τα ταμεία προνοίας τους, οι οποίοι ξέρουν πως, αν ο κ. Παπαδόπουλος δώσει 400 εκατομμύρια στους κατόχους αξιογράφων, δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθούν ποτέ χρήματα για να αποζημιωθούν οι ίδιοι.

Έπειτα είναι και κάτι άλλο που προκαλεί αλγεινή εντύπωση. Η συγκεκριμένη ομάδα ουσιαστικά δηλώνει ότι θα ψηφίσει εκείνον που θα εξυπηρετήσει καλύτερα την τσέπη της. Πουθενά αλλού στον πλανήτη γη δεν τίθεται δημόσια μια τέτοια ξεδιάντροπη αξίωση και μάλιστα με τέτοιο τουπέ. Σε μια χώρα με χίλια προβλήματα, με εθνικό ζήτημα ανοικτό, με οικονομική κρίση, με ανεργία κλπ. κλπ., κάποιοι να δηλώνουν ότι το μοναδικό τους κριτήριο για εκλογή προέδρου είναι η δική τους η πούγκα και τίποτε άλλο. Ο δε υποψήφιος που ισχυρίζεται ότι θα φέρει το «κανούριο» στην πολιτική ζωή του τόπου, φωτογραφίζεται μαζί τους, έχοντας υποκύψει σ’ αυτόν τον ωμό εκβιασμό, λες και τον θεωρεί μια απολύτως λογική αξίωση! 

Αλλά το πιο «κουφό» απ΄όλα είναι άλλο: Αυτοί που έχασαν τα λεφτά τους επειδή έκλεισε η Λαϊκή Τράπεζα και κουρεύτηκε η Τράπεζα Κύπρου στηρίζουν την υποψηφιότητα εκείνου που συνειδητά ψήφισε στη βουλή να χάσουν τα λεφτά τους! Διότι στην πραγματικότητα ο κ. Παπαδόπουλος είναι ο μόνος από τους 5 υποψήφιους που είχε τη δυνατότητα να αποφασίσει αν θα φορολογηθούν άπαξ όλες οι καταθέσεις σε όλες τις τράπεζες ή αν θα κλείσει η Λαϊκή και να κουρευτεί η Τρ. Κύπρου και αποφάσισε το δεύτερο.

Το πρωί του Σαββάτου 16 Μαρτίου 2013, δηλαδή το ξημέρωμα μετά το … λυπητερό εκείνο Eurogroup, μιλούσε στο «Πρωϊνό Δρομολόγιο» του ΡΙΚ με τη δημοσιογράφο Ελένη Βρεττού και της είπε: «ο κ. Αναστασιάδης συμφώνησε για φορολόγηση όλων των καταθέσεων σε όλες τις τράπεζες, για να μην κλείσει η Λαϊκή και να κινδυνεύσει η Τράπεζα Κύπρου. Λοιπόν εγώ δεν είμαι βέβαιος αν πρέπει να πληρώσουν το κόστος οι καταθέτες όλων των τραπεζών για να σωθούν αυτές οι δύο αμαρτωλές τράπεζες, ή αν είναι προτιμότερο τελικά να κλείσουν».

Συνεπώς ο κ. Παπαδόπουλος ήξερε πολύ καλά τι έκανε 5 μέρες αργότερα, όταν ψήφιζε μαζί με τους άλλους στη βουλή το περήφανο ΟΧΙ. Παρά να πληρώσουν όλοι οι καταθέτες (ανάμεσά τους και οι καταθέτες της ρωσικής τράπεζας) ποσό που ισοδυναμούσε με τους τόκους των καταθέσεών τους για 1.5 ως 2 χρόνια, ο κ. Παπαδόπουλος αποφάσισε ότι ήταν προτιμότερο να χάσουν όλα τα χρήματά τους (άνω των 100 χιλιάδων) οι καταθέτες της Λαϊκής και τα μισά χρήματά τους οι καταθέτες της Τράπεζας Κύπρου. Η απόφασή του ήταν πέρα για πέρα συνειδητή. Οι κάτοχοι χρεογράφων όμως, που έχασαν τα λεφτά τους από τη συνειδητή εκείνη απόφαση του κ. Παπαδόπουλου, τον στηρίζουν τώρα για την προεδρία της Δημοκρατίας.

Μετά λοιπόν από αυτή τους την επιλογή, το ζήτημά τους παίρνει πλέον το δρόμο της σύντομης κατάληξής του διαζευκτικά ως εξής: Αν δεν εκλεγεί ο κ. Παπαδόπουλος, ο πρόεδρος που θα εκλεγεί λογικά θα πρέπει να τους κλείσει την πόρτα κατάμουτρα και να μην τους αποζημιώσει από την τσέπη μας. Αν εκλεγεί ο κ. Παπαδόπουλος, τότε θα χρειαστεί να ανατρέξουν στο παραμύθι του Πινόκιο, για διδάγματα που δεν τα είχαν υπόψη τους…