Αρχείο ετικέτας Αναστασιάδης

Ο Κύκλωπας Αναστασιάδης κι ο «Κανένας» που τελικά έχει όνομα…

Ο Πολύφημος είχε ήδη φάει έξι συντρόφους του Οδυσσέα, μέχρι να βρει τον τρόπο ο πολυμήχανος βασιλιάς της Ιθάκης να τον εξουδετερώσει, μπήγοντάς του στο ένα και μοναδικό μάτι που είχε στο μέτωπο ένα πυρωμένο κοντάρι. Φρόντισε όμως από πριν να τον μεθύσει, προσφέροντάς του γλυκό κρασί και τόσο ευχαριστήθηκε ο γιγαντόσωμος Κύκλωπας, που υποσχέθηκε στον Οδυσσέα ότι θα τον φάει τελευταίο. Μάλιστα, πριν τον πάρει ύπνος, τον ρώτησε πώς τον λένε κι ο Οδυσσέας του απάντησε «είμαι ο Κανένας». 

Μόλις έφαγε την κονταριά στο μάτι, ο Κύκλωπας πετάχτηκε από τον ύπνο του κι άρχισε να μουγκρίζει σφαδάζοντας από τον πόνο. Μαζεύτηκαν τότε ανήσυχοι οι άλλοι Κύκλωπες έξω από τη σπηλιά του και τον ρωτούσαν τι έπαθε. «Με τύφλωσε, με τύφλωσε», φώναζε ο Πολύφημος. «Ποιος;» τον ρωτούσαν οι άλλοι. «Ο Κανένας, ο Κανένας!» έσκουζε εκείνος, οπότε έφυγαν γελώντας, διότι νόμισαν ότι ο αδελφός τους ήταν μεθυσμένος και έλεγε ασυναρτησίες.

Στη συνέχεια ο Οδυσσέας κι οι σύντροφοί του κατάφεραν να δραπετεύσουν από τη σπηλιά, αφού δέθηκαν πρώτα κάτω από τις κοιλιές των προβάτων, ώστε να μην μπορεί να τους βρει ψαχουλεύοντας ο τυφλός Κύκλωπας. 

Κάπως έτσι, κρυφά, κάτω από τις κοιλιές των προβάτων ψηφοφόρων, φαίνεται να κινούνται αυτές τις μέρες κάποιοι στο ΔΗΚΟ, υπέρ της υποψηφιότητας Μαλά, προκειμένου να εκδικηθούν την εσωτερική τους αντιπολίτευση που, όπως ισχυρίζονται, «πριμοδότησε» τον Μαλά πριν από τον πρώτο γύρο για να μην περάσει ο Νικόλας στον δεύτερο, με σκοπό να ευνοηθεί ο Αναστασιάδης. Ενώ λοιπόν η ηγεσία του ΔΗΚΟ κάλεσε επίσημα τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν στον δεύτερο γύρο τον … «ΚΑΝΕΝΑ» φαίνεται τελικά ότι κι αυτός ο «Κανένας» έχει όνομα και λέγεται Μαλάς.

Την Κυριακή το βράδυ ωστόσο θα μάθουμε αν τα κατάφεραν τελικά να μπήξουν το πυρωμένο κοντάρι στο μάτι του Κύκλωπα Αναστασιάδη ή αν ο Κύκλωπας τους έκανε μια μπουκιά και τους κατάπιε. 

(Σημ.: Τις πληροφορίες για παρασκηνιακές κινήσεις υπέρ του κ. Μαλά γράφει σε σημερινό του δημοσίευμα ο «Φιλελεύθερος»)

 

«Ψήφος κατά συνείδηση» θα είναι η πιο αξιοπρεπής απόφαση.

Τα κόμματα που στήριξαν τις υποψηφιότητες των χαμένων του α’ γύρου των εκλογών διατηρούν κεφαλαιώδεις διαφωνίες με τους μονομάχους του β’ γύρου. Διαφωνίες που δεν μπορεί να γεφυρωθούν στο διάστημα που απομένει μέχρι την Κυριακή. 

Στη Γερμανία, προκειμένου να συσταθεί νέος κυβερνητικός συνασπισμός υπό την Άνγκελα Μέρκελ, διεξάγονται συζητήσεις εδώ και μήνες για να εκπονηθεί ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης πάνω στο οποίο να συκλίνουν όλα τα κόμματα του συνασπισμού.

Στην Κύπρο εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, σε διάστημα λίγων ημερών και με τις δεδομένες θέσεις τους, που γνωρίζουμε, οποιαδήποτε συμφωνία θα είναι και θα φαίνεται καιροσκοπική.

Στη Γερμανία το σύστημα είναι κοινοβουλευτικό και προκειμένου να συσταθεί κυβέρνηση πρέπει να διασφαλιστεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στην Κύπρο, με το προεδρικό σύστημα, δεν τίθεται τέτοιο ζητημα. Ο πρόεδρος εκλέγεται για να διορίσει κυβέρνηση και να κυβερνήσει. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που χρειάζεται η κυβέρνηση για να περνά τα νομοσχέδιά της μπορεί να διασφαλίζεται μέσα από συναίνεση για κάθε νομοσχέδιο ξεχωριστά, όπως εξάλλου έγινε και στη διάρκεια σχεδόν ολόκληρης της προηγούμενης πενταετίας.

Η μόνη ενδεδειγμένη υπό τις συνθήκες απόφαση όλων όσοι έχασαν στις εκλογές είναι να προτρέψουν το λαό να ψηφίσει κατά συνείδηση. Θα είναι, αν μη τι άλλο, ένα ελπιδοφόρο βήμα προς τα εμπρός, για να αρχίσει επιτέλους το βεβαρημένο πολιτικό σύστημα να εγκαταλείπει τις παθογένειες του παρελθόντος και τις ευκαιριακές συμμαχίες που δεν εδράζονται σε αρχές αλλά στην κατανομή του μέλιτος της εξουσίας.

Τα ιπτάμενα γαϊδούρια και η αλήθεια για το «κούρεμα» του 2013.

Ο υποψήφιος Ν. Παπαδόπουλος και οι γύρω του, συνεχίζουν να αυτοπροβάλλονται σαν οι πιο αξιόπιστοι, λέγοντας διαρκώς ψέματα και διαστρεβλώσεις. Ειδικά η τεχνική του κ. Παπαδόπουλου στο ψέμα, πρέπει να διδάσκεται πλέον σε σχολές υποκριτικής, καθώς είναι τόσο πειστικός την ώρα που ψεύδεται, που αν πει ότι ο γάϊδαρος πετάει, οι ψηφοφόροι του θα βάλουν στις στέγες τους σκιάχτρα για να διώχνουν τα ιπτάμενα γαϊδούρια που αφοδεύουν στα κεραμίδια.

Στο θέμα με το λεγόμενο «κούρεμα» του 2013, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ο Πινόκιο και ο Βαρώνος Μινχάουζεν συνεχίζουν να πουλάνε το ίδιο παραμύθι, το οποίο ομολογουμένως πιάνει τόπο, λόγω της ανεπαρκούς επικοινωνιακής πολιτικής του Αναστασιάδη. Ο Ν. Παπαδόπουλος, ο Πινόκιο και ο Βαρώνος Μινχάουζεν έχουν πείσει ότι οι διαστρεβλώσεις τους είναι αλήθεια μια μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων, που δεν διαβάζουν και δεν ακούνε ειδήσεις ή άλλα διαβάζουν και ακούνε και άλλα καταλαβαίνουν.

Ένας από τους βασικούς υπεύθυνους για το κλείσιμο της Λαϊκής και για το κούρεμα της Τράπεζας Κύπρου είναι προσωπικά ο Ν. Παπαδόπουλος. Υπήρξε ο πρωτοστάτης του «ΟΧΙ», έχοντας πλήρη συναίσθηση του γεγονότος ότι οι επιλογές ήταν μόνο δύο: είτε να μπει ειδικό τέλος σε όλες τις καταθέσεις είτε να γίνει αυτό που έγινε τελικά. Ο Ν. Παπαδόπουλος, πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών της βουλής, καθώς και όσοι βουλευτές ψήφισαν ΟΧΙ, ήξεραν πολύ καλά ότι το ΟΧΙ σήμαινε κλεισιμο της Λαϊκής και κούρεμα της Τράπεζας Κύπρου.

Θα προσπαθήσω με πολύ απλά λόγια να θυμήσω τι έγινε τότε. Επιβάλλεται η χρήση της μνήμης και της λογικής μας, μέσα σ’ αυτό τον καταιγισμό ψεμάτων, διαστρεβλώσεων και βολίδων ηλιθιότητας.

Τον Μάρτη του 2013 ο Αναστασιάδης παρέλαβε από τον Χριστόφια μια κατεστραμμένη οικονομία. Η Κύπρος ήταν εκτός αγορών, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μας δάνειζε κανείς. Τα χρήματα από το ρωσικό δάνειο, ύψους 2.5 δις ευρώ, είχαν τελειώσει και το κράτος έφτασε στο σημείο να μαζεύει λεφτά από ταμεία εργαζομένων για να μπορέσει να πληρώσει τους μισθούς των κρατικών υπαλλήλων και άλλες του υποχρεώσεις. Ο Χριστόφιας περίμενε μάταια να του δανείσει ο Πούτιν άλλα 5 δις ευρώ, με μια αφελέστατη και εκτός πραγματικότητας προσδοκία που δεν ερμηνεύεται με πολιτικούς όρους. Θυμίζω ότι το πρώτο δάνειο των 2,5 δις δεν είχε ακόμη εξοφληθεί και ότι το επιτόκιο εκείνου του δανείου ήταν 4,5% (αργότερα και επί Αναστασιάδη το επιτόκιο κατέβηκε στο 2,5%).

Ξεκινώντας για το κρίσιμο Eurogroup της 15ης Μαρτίου 2013, ο Αναστασιάδης δεσμεύθηκε ότι δεν επρόκειτο να δεχτεί κούρεμα καταθέσεων, πιστεύοντας ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι θα αντιμετώπιζαν το όλο ζήτημα με πολιτικούς και όχι οικονομικούς όρους. Ήταν μία επίσης αφελής πολιτικά προσδοκία, το να αναμένει ο Αναστασιάδης ότι θα δίνονταν χρήματα από τις τσέπες των Ευρωπαίων φορολογουμένων χωρίς όρους, για να σπονσαριστεί ένα άκρως διεφθαρμένο πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο, που ρήμαξε οικονομικά το δημόσιο χρήμα και μετέτρεψε το τραπεζικό μας σύστημα σε καζίνο, στο οποίο πόνταραν οι ανά τον πλανήτη τυχοδιώκτες.

Στο Eurogroup ο Αναστασιάδης άρχισε να αναπτύσσει πολιτικά επιχειρήματα, μιλώντας για τη σημασία της Κύπρου σε ένα ζωτικής σημασίας γεωπολιτικό χώρο και κάτι άλλες τέτοιες θεωρίες, με την αυταπάτη ότι θα ίδρωνετο αυτί των Ευρωπαίων. Αφού τελείωσε το λογύδριό του, τον ρώτησαν πολύ λογικά πώς θα καλύψει τα ελλείμματα των εκτεθειμένων τραπεζών, από τη στιγμή που το κράτος ήταν σχεδόν φαλιρισμένο και δεν είχε ούτε μία, προκειμένου να στηρίξει τις τράπεζες. Αλλά και φαλιρισμένο να μην ήταν το κράτος, πάλι ήταν αδύνατον να καλύψει την θεόρατη τρύπα των τραπεζών.

Η λύσεις που πρότειναν ήταν:

1. Για να μπορέσει το κράτος να καλύψει τις χρηματοδοτικές του ανάγκες και να σταθεί στα πόδια του, να μας δανείσουν 10 δις ευρώ, με χαμηλό τόκο 2,5%, αλλά και με πολύ αυστηρούς όρους, που προέβλεπαν μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις καθώς και μια σειρά μεταρρυθμίσεων, για νοικοκύρεμα του κράτους, κάτω από ένα πρόγραμμα (Μνημόνιο) που θα επιτηρείτο τακτικά από αντιπροσώπους των τριών θεσμών που μας δάνεισαν: δηλαδή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

2. Σε ό,τι αφορά τις τράπεζες, η θέση του Eurogroup ήταν με πρακτικούς όρους το κλείσιμο της Λαϊκής και το κούρεμα των καταθέσεων της Τράπεζας Κύπρου όσο χρειαζόταν για να καλυφθεί η τρύπα, την οποία υπολόγισαν οι εταίροι μας με πολύ μεγάλη συγκαταβατικότητα. Διότι έκαναν τα στραβά μάτια στα πολλά δισεκατομμύρια κόκκινων δανείων, επιτρέποντάς μας έτσι να τα διαχειριστούμε μακροπρόθεσμα. Αν περιλάμβαναν και αυτά τα ποσά μέσα στις ανάγκες αναχρηματοδότησης των τραπεζών, τότε θα είχαμε κυριολεκτικά διαλυθεί. Επέμεναν όμως ότι τα υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα έπρεπε άμεσα να πωληθούν, μαζί με τα κόκκινα δάνειά τους στην Ελλάδα, διότι κάτω από το βάρος της κρίσης της ελληνικής οικονομίας, υπήρχε ο κίνδυνος να φορτωθούν οι κυπριακές τράπεζες υπέρογκα ελληνικά κόκκινα δάνεια, που θα οδηγούσαν στο απόλυτο φαλίρισμα ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου και την οικονομία του τόπου μαζί.

Ο Αναστασιάδης, προκειμένου να μην κλείσει η Λαϊκή και να μην κινδυνεύσει με κλείσιμο ή κούρεμα καταθέσεων η Τράπεζα Κύπρου, αντιπρότεινε εναλλακτικά να μπει ένα ειδικό εφάπαξ τέλος σε όλες τις καταθέσεις στις τράπεζες της Κύπρου, ύψους 6.7% για τις καταθέσεις κάτω από 100 χιλιάδες και 9,9% για καταθέσεις πάνω από 100 χιλιάδες ευρώ. Το τέλος αυτό, σε ένα τραπεζικό σύστημα που είχε τα υψηλότερα επιτόκια στην Ευρώπη κι από τα υψηλότερα στον πλανήτη, θα ισοδυναμούσε με αποκοπή τόκων που εισέπραξαν οι καταθέτες τα τελευταία 1.5 με 2 χρόνια. Το Eurogroup έκανε αποδεκτή την εισήγηση.

Μόλις όμως έγινε γνωστή η συμφωνία Αναστασιάδη-Eurogroup, το ανεύθυνο πολιτικό μας σινάφι θεώρησε ότι ήταν μια κακή συμφωνία. Προφανώς διότι απαιτούσαμε να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι από την τσέπη τους τον λογαριασμό του πάρτι που έστησαν  εδώ στην Κύπρο τα λαμόγια, πάνω στην καμπούρα του απλού λαού και των ανύποπτων καταθετών. Άρχισαν λοιπόν να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους και να επικαλούνται την ευρωπαϊκή οδηγία για προστασία των καταθέσεων μέχρι 100 χιλιάδων ευρώ.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος, πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών της βουλής, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΡΙΚ το πρωί του Σαββάτου 16 Μαρτίου, το ξημέρωμα μετά το Eurogroup, διερωτήθηκε γιατί  να πληρώσουν οι καταθέτες των υγιειών τραπεζών (ποσό που ισοδυναμούσε με τους τόκους 2 ετών) για να μην κλείσουν οι δύο προβληματικές τράπεζες.  Άρα ήξερε πολύ καλά ότι, αν δεν δεχόμασταν τη συμφωνία Αναστασιάδη-Eurogroup, θα γινόταν αυτό που έγινε τελικά, δηλαδή το κλείσιμο της προβληματικής Λαϊκής και το κούρεμα σχεδόν στο μισό της Τράπεζας Κύπρου.

Μετά τη φασαρία που έκαναν οι Κύπριοι, ερμηνεύοντας την εφάπαξ φορολογία των καταθέσων σαν «κούρεμα» και μάλιστα παράνομο για τις καταθέσεις κάτω από 100 χιλιάδες ευρώ, έγινε νέο τηλεφωνικό Eurogroup τη Δευτέρα 18 Μαρτίου, στο οποίο οι Εταίροι αντιπρότειναν, αν θέλαμε, να φολολογήσουμε (εφάπαξ) μόνο τις καταθέσεις άνω των 100 χιλιάδων, με μεγαλύτερο όμως τέλος, που θα έφτανε περίπου το 13% (ώστε να καλυφθεί η διαφορά από τη μη φορολόγηση των καταθέσεων κάτω των 100 χιλιάδων).  Την αντιπρόταση αυτή και πάλι την απέρριψε το ανεύθυνο πολιτικό μας σινάφι, που προτίμησε τελικά να ψηφίσει στη Βουλή ΟΧΙ, κλείνοντας έτσι τη Λαϊκή Τράπεζα και κουρεύοντας κατά 45% τις καταθέσεις της Τράπεζας Κύπρου, αποσπώντας την και από τους μετόχους της.

Εκείνες τις ημέρες, που έπρεπε να ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις, διάφοροι ανεύθυνοι, που θύμιζαν γυρολόγους πανηγυριών, γύριζαν στα κανάλια και στα ραδιόφωνα κι έλεγαν διάφορες ανοησίες, όπως π.χ. να φύγουμε από το ευρώ και να πάμε στη λίρα ή ότι υπήρχαν και άλλοι τρόποι να βγούμε από την κρίση, αλλά χωρίς ποτέ να λένε ποιοι ήταν αυτοί οι τρόποι. Κάποιοι από εκείνους τους γυρολόγους βγήκαν ξανά σήμερα στην επιφάνεια και διεκδικούν πολιτικό ρόλο, ενόψει των προεδρικών εκλογών.

Φήμες, τις οποίες δεν υιοθετώ μεν αλλά και δεν απορρίπτω (απλά δεν ξέρω αν είναι αλήθεια ή ψέματα) λένε ότι στη φορολόγηση όλων των καταθέσεων αντέδρασε παρασκηνιακά η Ρωσία, που δεν ήθελε να πειράξουμε τη Ρωσική Εμπορική Τράπεζα. Αν αυτό ισχύει, τότε υπάρχει και πρόσθετη εξήγηση για το αγέρωχο ΟΧΙ της πατριωτικής μας βουλής. Είναι γνωστό εξάλλου ότι στη Λαϊκή Τράπεζα είχαν τις καταθέσεις τους Ρώσοι που ο Πούτιν ήθελε να τιμωρήσει, γιατί κρατούσαν ρωσικά χρήματα εκτός Ρωσίας και ήταν η εποχή τότε που ζητούσε επιτακτικά να τα επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα. Το κλείσιμο της Λαϊκής ήταν μια τιμωρία για τους «παράνομους» Ρώσους καταθέτες, που ικανοποιούσε και τη ρωσική κυβέρνηση.

Άλλη μια φήμη λέει ότι το κρίσιμο εκείνο βράδυ στο Eurogroup, όταν ο Αναστασιάδης ζητούσε το έλεος των εταίρων μας για την Κύπρο, διότι είναι πολύ μικρή για να πληρώσει τόσο μεγάλο τίμημα, κάποιοι του θύμισαν ότι στην Κύπρο έγινε το μεγαλύτερο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στην ιστορία της ανθρωπότητας και φυσικά μιλούσαν για το ξέπλυμα των χρημάτων που έκλεψε ο Μιλόσεβιτς από τον σερβικό λαό, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, στη Λαϊκή Τράπεζα, με τη συμμετοχή γνωστού δικηγορικού γραφείου…

Πολλοί,  κατά τη γνώμη μου ανόητοι, κατηγόρησαν τότε τον Αναστασιάδη ότι δεν έδωσε ανταλλάγματα στη Ρωσία, προκειμένου να μας χορηγήσει εκείνη δάνειο, ώστε να μην χρειαστούμε τους Ευρωπαίους.  Πλην όμως οι Ρώσοι μας έχουν πει πολλές φορές πως δεν επιδιώκουν ρόλο στην Κύπρο. Δεν είναι διατεθειμένοι για χάρη μας να τα βάλουν είτε με τη Δύση είτε με την Τουρκία. Ο Χριστόφιας περίμενε την απάντησή του Πούτιν για δάνειο πολλούς μήνες, καθυστερώντας τις συζητήσεις με την Τρόικα από τις αρχές του 2012, με αποτέλεσμα το οικονομικό μας πρόβλημα να μεγεθύνεται με γεωμετρική πρόοδο. Ο Πούτιν όμως δεν του έκανε τη χάρη, πολύ απλά γιατί δεν εξυπηρετούνταν με τον τρόπο εκείνο τα ρωσικά συμφέροντα. Ούτε στον Αναστασιάδη έδωσε δάνειο και δεν φταίει ο Σαρρής γι’ αυτό, όπως ισχυρίζονται οι ανόητοι. Οι Ρώσοι μάς υπέδειξαν ότι βοήθεια μόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (στην οποία ανήκουμε) θα έπρεπε να αναμένουμε. Μάλιστα ο Ρώσος πρωθυπουργός Μεντβέντεφ, όταν ρωτήθηκε εκείνες τις ημέρες από δημοσιογράφο αν η Ρωσία θα ενδιαφερόταν για το κυπριακό φυσικό αέριο, απάντησε ωμά ότι «ακόμη δεν έγιναν επιβεβαιωτικές διατρήσεις για να ξέρουμε ότι υπάρχει αέριο και πως ούτως η άλλως έχει και η Τουρκία συμφέροντα εκεί»… Παρά την ξεκάθαρη απάντηση των Ρώσων, οι ανόητοι δεν έπαψαν μέχρι και σήμερα να λένε ότι θα μπορούσαμε να ζητήσουμε τη βοήθεια των Ρώσων…

Οι πολιτικοί γυρολόγοι επικαλούνται συχνά δηλώσεις είτε του Ντράγκι είτε του Ντάσελμπουμ είτε άλλων, για να μας πείσουν ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι, ότι τάχα οι Ευρωπαίοι «κατάλαβαν» το λάθος τους και ζήτησαν συγνώμη ή άλλαξαν την απόφαση και ο Αναστασιάδης εξαπάτησε τη βουλή και άλλα τέτοια φληναφήματα. Απλά λένε ψέματα. Πιάνονται από μια φράση ή από μια λέξη μέσα στη δήλωση των Ντράγκι και Ντάισελπλουμ, που την είπαν στην προσπάθειά τους να αποφύγουν ανόητες ερωτήσεις το κυπριακό Μνημόνιο και διαστρεβλώνουν τερατωδώς τη δήλωση. Αν όμως κανείς αναλύσει προσεκτικά τις δηλώσεις Ντράγκι και Ντάισελπλουμ, θα δει ότι στην πραγματικότητα λένε αυτά που ξέρουμε, αυτά που έγραψα πιο πάνω και τίποτε άλλο.

Αυτή είναι λοιπόν η αλήθεια σε ό,τι αφορά το κούρεμα καταθέσεων του 2013 και όλα τα άλλα είναι παραμύθια, για αντιπολιτευτικούς λόγους. Η κυβέρνηση Αναστασιάδη τήρησε σχεδόν κατά γράμμα τους όρους της Τρόϊκας και κατάφερε να αναστρέψει την πορεία της κυπριακής οικονομίας, που κατευθυνόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς τη χρεοκοπία. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι τήρησε ευλαβικά μόνο όσους όρους αφορούσαν τον απλό κοσμάκη. Όρους που αφορούσαν συμφέροντα του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, η κυβέρνηση τούς έκανε στην άκρη και δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Τα λεφτά που έπρεπε να αντληθούν απ’ εκεί, αντλήθηκαν είτε από τις τσέπες και πάλι του απλού κοσμάκη είτε μπήκαν στα ταμεία του κράτους από αλλού, από ευνοϊκές συγκυρίες, όπως π.χ. η αύξηση του τουρισμού. Είναι επίσης γνωστό ότι τις ημέρες εκείνες, αμέσως μετά το Eurogroup, που οι τράπεζες παρέμειναν κλειστές για να μην μπορεί ο απλός κοσμάκης να βγάλει από εκεί μέσα τα λεφτά του, κάποιοι προνομιούχοι έβγαλαν από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μέχρι μερικά εκατομμύρια.  Σ’ αυτά είναι που ελέγχεται η κυβέρνηση Αναστασιάδη. Τα άλλα όλα που λένε οι πολιτικοί γυρολόγοι δεν αφορούν σοβαρούς ανθρώπους, αλλά μόνο εκείνους που τους πιστεύουν.

Salto mortale…

Με βουτιά στο κενό ισοδυναμεί η απόφασή του προέδρου Αναστασιάδη να τραβήξει στα άκρα την άνευ προηγουμένου κόντρα του με τα Ηνωμένα Έθνη, απειλώντας ότι θα δημοσιεύσει απόρρητα «πρακτικά» από τις συνομιλίες στο Crans-Montana.

Εύχομαι να έχει μετρήσει καλά τις δυνάμεις του. Εύχομαι να ξέρει τι κάνει και να είναι απόλυτα βέβαιος ότι το σχοινί του bungee jumping θα μας κρατήσει και δεν θα σπάσει. Γιατί, αν σπάσει, τότε μιλάμε για απονενοημένο διάβημα, για πήδημα θανάτου, που θα καταβαραθρώσει την εθνική μας υπόθεση, θα σκοτώσει το όραμά μας για ένα καλύτερο αύριο, την προοπτική μας για εθνική επιβίωση σε τούτο το νησί. 

Θα μου πείτε, «μα είναι τόσο τραγικά τα πράγματα»; Αν τα κάνουμε θάλασσα, ναι, θα είναι ακόμη πιο τραγικά απ΄ότι μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ακόμη κι  ο πιο απαισιόδοξος Ελληνοκύπριος. Διότι αν  οδηγηθούμε στη διχοτόμηση της Κύπρου, με δική μας ευθύνη, θα πρόκειται για τη χειρότερη ήττα στην ιστορία του ελληνισμού σε τούτο το νησί. Θα έχουμε χάσει οριστικά τη μισή μας πατρίδα και μάλιστα κατά τρόπο που θα παρέχει στην Τουρκία την ευχέρεια να ενεργεί ανεξέλεγκτα ως προς την αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα του νησιού, ως προς τον εκτουρκισμό και εξισλαμισμό της κατεχόμενής μας πατρίδας, ως προς τον στόχο της να καταστήσει την τουρκική χώρα στην Κύπρο στρατιωτικά και οικονομικά ισχυρότερη από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στην καλύτερη περίπτωση ίσως μπορέσουμε να επιστρέψουμε σε διαδικασία συνομιλιών για λύση, αλλά με βεβαρυμένη τη θέση μας, ή αλλιώς με την ουρά στα σκέλια.

Αν ο Αναστασιάδης βγάλει την Κύπρο κερδισμένη από αυτή την οξύτατη αντιπαράθεση, τότε μαγκιά του. Αν όμως μας κατακρημνίσει, ας μην αυταπατάται ότι τουλάχιστον θα έχει ανεβάσει το προσωπικό του πολιτικό γόητρο, απέναντι στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη, ενόψει εκλογών. Μπορεί να υπάρχει μια αφελής, φωνασκούσα μειοψηφία, που αγοράζει σαν μεταξωτές κορδέλες τα φύκια της κενής ουσιαστικού περιεχομένου «πατριωτικής» συνθηματολογίας, αλλά η πλειοψηφία αυτού του λαού έμαθε μέσα από τα πολλά παθήματά μας σε τούτο τον τόπο και διατηρεί μια εκπληκτική ευθυκρισία σε ό,τι αφορά τα κοινά. Αν αποδειχτεί στο τέλος ότι ο Αναστασιάδης έκανε salto mortale, παίρνοντας κι εμάς στο λαιμό του, αυτό θα είναι και το προσωπικό του πολιτικό βατερλώ, το δικό του Μαρί… 

Γιατί παίζουμε ξύλο με τον ΟΗΕ…

Θα προσπαθήσω να εξηγήσω με απλά λόγια για ποιο λόγο εμείς, δηλαδή η κυβέρνησή μας και η Ελλάδα, παίζουμε ξύλο με τα Ηνωμένα Έθνη για το ποιος φταίει για το ναυάγιο στο Crans-Montana, ενώ την ίδια στιγμή η Τουρκία παραμένει στο απυρόβλητο, παρόλο που συνεχίζει να κατέχει παράνομα το 36% του κυπριακού εδάφος και να παγιώνει με όλους τους τρόπους τη διχοτόμηση του νησιού.  Υπάρχουν δύο διαφορετικά αφηγήματα για το ποιος έκανε το φάουλ στο ελβετικό θέρετρο.

ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ λέει ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης έκανε τα πάντα για να φτάσουμε σε λύση, δηλαδή ότι δέχτηκε την εκ περιτροπής προεδρία με σταθμισμένη ψήφο,  την αποτελεσματική συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση καθώς και το δικαίωμα Τούρκων υπηκόων να εγκαθίστανται στην Κύπρο σε αναλογία 1 προς 4 σε σχέση με τον αριθμό  Ελλήνων υπηκόων αντιστοίχως, με τον όρο βεβαίως ότι η Τουρκία θα αποδεχόταν πλήρη και άμεση κατάργηση της συνθήκης εγγυήσεως καθώς και πλήρη αποχώρηση του τουρκικού στρατού από την Κύπρο. Λέει επίσης ότι παρόλα αυτά η Τουρκία επέμενε πεισματικά στις θέσεις της για συνέχιση των εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων και για παραμονή τουρκικών στρατευμάτων. Μάλιστα ο κ. Κοτζιάς περιέγραψε γλαφυρά το περιστατικό όταν ο Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, πήρε χαρτί και καλαμάρι για να καταγράψει πρόχειρα τις θέσεις των δύο πλευρών. Όταν πήγε, λέει, να γράψει αυτά που του έλεγε πριν ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο Τούρκος υπουργός αντέδρασε λέγοντάς του «εγώ δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο«. Έτσι λοιπόν οδηγηθήκαμε στο ναυάγιο λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας που επέμενε μέχρι τέλους στις απαράδεκτες θέσεις της. Μάλιστα εμείς επικαλούμαστε και τις δημόσιες προκλητικές δηλώσεις του Τσαβούσογλου ότι η απαίτηση για μηδέν εγγυήσεις και μηδέν στρατό είναι όνειρο απατηλό και πρέπει να ξυπνήσουμε.

ΤΟ ΑΛΛΟ ΑΦΗΓΗΜΑ αιωρείται από την επόμενη μέρα του ναυαγίου, μέσα από πληροφορίες από πηγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λέει τα εξής: Ο Τσαβούσογλου δέχτηκε προφορικά πλήρη κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων, αλλά ζήτησε την παραμονή ενός τουρκικού αγήματος στο στάτους της ΤΟΥΡΔΥΚ, με αντίστοιχο ελληνικό άγημα, όπως η ΕΛΔΥΚ (θυμίζω ότι η ΤΟΥΡΔΥΚ είχε 650 στρατιώτες και η ΕΛΔΥΚ 950). Το αφήγημα αυτό λέει ότι ο Τσαβούσογλου δήλωσε κατηγορηματικά ότι αυτές τις θέσεις δεν μπορούσε να τις δώσει γραπτώς, παρά μόνο στο τελικό κείμενο της συμφωνίας, πάνω στην οποία θα έπρεπε να μπουν οι υπογραφές. Πριν από εκείνο το στάδιο δεν μπορούσε, λέει, να δεσμεύσει την Τουρκία και ότι αν δεν φτάναμε στο τελικό κείμενο ήταν σαν μην είπε ποτέ κάτι τέτοιο. Παρόλ’ αυτά, λέει το αφήγημα, ο Αναστασιάδης επέμενε στη θέση για μηδέν εγγυήσεις και μηδέν στρατό γι’ αυτό κι όταν ο Γκουντέρες ρώτησε τον Τσαβουσογλου αν ισχύουν οι θέσεις του, για να τις γράψει πρόχειρα κάτω, ο Τσαβούσογλου του απάντησε «δεν σου είπα ποτέ κάτι τέτοιο«.  Με άλλα λόγια, το αφήγημα αυτό επιρρίπτει την ευθύνη για το ναυάγιο στον πρόεδρο Αναστασιάδη διότι ουσιαστικά απέρριψε την προφορική τουρκική πρόταση για μηδέν εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα, από τη στιγμή που επέμενε και σε μηδέν στρατό, απορρίπτοντας την παραμονή ΤΟΥΡΔΥΚ και ΕΛΔΥΚ. 

Από τη δήλωση του Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ότι «η πραγματική θέση της Τουρκίας δεν είναι αυτή που λέει η ελληνική πλευρά» συνάγεται ότι ο Ειδικός Σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ, υιοθετεί το δεύτερο αφήγημα, δεν μπορεί όμως να αναφερθεί ξεκάθαρα στο τι (κατά τη δική του άποψη) έγινε στο Crans-Montana, πρώτον διότι δεσμεύεται από το απόρρητο των συνομιλιών και δεύτερον διότι αν πει ότι η Τουρκία δέχτηκε μηδέν εγγυήσεις και μηδέν επεμβατικά δικαιώματα, ο πρώτος που θα τον διαψεύσει θα είναι ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, είτε διότι όντως η Τουρκία δεν δέχτηκε ποτέ κάτι τέτοιο (όπως λέει το δικό μας αφήγημα) είτε διότι η Τουρκία δεν θέλει να κάνει αυτή την υποχώρηση πριν την τελική συμφωνία (όπως λέει το δεύτερο αφήγημα). Κατακεραυνώνοντας κυριολεκτικά τον Άιντα, ο πρόεδρος Αναστασιάδης προειδοποίησε ότι θα δώσει στη δημοσιότητα τα πρακτικά των συνομιλιών στο Crans-Montana. Αλλά αν υπήρξε όντως προφορική και υπό όρους δέσμευση του Τσαβούσογλου, αυτή λογικά δεν πρέπει να περιλαμβάνεται στα πρακτικά…

Κατά τα άλλα, φύγαμε από το Crans-Montana με ένα τραγικό ναυάγιο που αναβάλλει ξανά επ’ αόριστον τις όποιες προσπάθειες για λύση του Κυπριακού, διατηρεί την ντε φάκτο διχοτόμηση της πατρίδας μας, με τους εκτοπισμένους που έζησαν στην κατεχόμενη γη μας να φεύγουν σιγά σιγά από τη ζωή, με τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού μας να μεταβάλλεται υπέρ των Τούρκων, με την κατεχόμενη Κύπρο να εκτουρκίζεται πολιτικά, πολιτισμικά και άλλως πως, με τους 43 χιλιάδες πάνοπλους Τούρκους στρατιώτες να συνεχίζουν να μας σημαδεύουν με τις κάννες τους. Το πιο τραγικό όμως είναι ότι φύγαμε και με την κατηγορία του φταίχτη να αιωρείται απειλητικά πάνω από τα κεφάλια μας, όπως συνάγεται από τα υπονοούμενα του εκπροσώπου του ΟΗΕ, ο οποίος θα συντάξει σε σύντομο χρονικό διάστημα την έκθεσή του για το πώς κατέληγε σε ναυάγιο η πιο ελπιδοφόρα μέχρι σήμερα προσπάθεια για λύση του Κυπριακού.

Αν οι οργισμένες εναντίον του Άιντα δηλώσεις του προέδρου Αναστασιάδη πιάνουν τόπο μέσα στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη, εκείνο που θα μετρήσει στα διεθνή κέντρα αποφάσεων είναι η άποψη του ΟΗΕ και μάλιστα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, που οι Ρώσοι είναι έτοιμοι να πουλήσουν S400 στον Ερντογάν, οι Αμερικάνοι δηλώνουν ότι θεωρούν την Τουρκία ενεργειακό σύμμαχό τους στην ανατολική Μεσόγειο κι οι Ισραηλινοί ετοιμάζονται για συμφωνίες μεταφοράς του φυσικού αερίου τους μέσω Τουρκίας… 

Λαμπρόν να μας κάψει, αν τα κάνουμε πάλι μαντάρα…

Την ώρα που ο Ερντογάν εκδίδει τη μία NAVTEX πίσω από την άλλη, στέλνει στην ΑΟΖ μας το Μπαρμπαρός κι απειλεί με πόλεμο, ο Γενικός Διευθυντής Ενέργειας του Ισραήλ, Σαούλ Μέριντορ, δηλώνει ότι το Ισραήλ βλέπει θετικά τις έρευνες του Μπαρμπαρός στην Κυπριακή ΑΟΖ και ότι θα σταλεί ισραηλινό φυσικό αέριο στην Τουρκία, με αγωγό που θα περνά από την κατεχόμενη Κύπρο ή από τη θάλασσα ανατολικά της Κύπρου, ακόμη και με άλυτο το Κυπριακό (κάτι που παραπέμπει βεβαίως σε αναβάθμιση του ψευδοκράτους και υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας).

Την ίδια ώρα ο ομόδοξος  μας πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαδίμηρος Πούτιν συναντάται με τον σουλτάνο Ερντογάν και ανακοινώνει ότι οι σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας αποκαθίστανται ομαλώς, η Κομισιόν, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιδημοκρατική διακυβέρνηση του Ερντογάν, προσπαθεί να βρει τρόπους να διατηρήσει ζωντανές τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία κι ο πρόεδρος Τραμπ επικοινωνεί με τον Ερντογάν για να συζητήσουν τρόπους διεύρυνσης της συνεργασίας ΗΠΑ – Τουρκίας, τόσο στο θέμα της συριακής κρίσης όσο και ευρύτερα. 

Κι εμείς εδώ «στην κοσμάρα μας». Έχουμε προεκλογική εκστρατεία τώρα. Βγάλαμε ταμπελίτσα έξω από την πόρτα «do not disturb». Έτσι αποφάσισε ο Νικόλας Παπαδόπουλος κι όπως πάντα ο πρόεδρος Αναστασιάδης ακολουθεί. Ότι δεν είχαμε δηλαδή άλλα προβλήματα σε τούτο τον τόπο κι έπρεπε να μπούμε στη μάχη της καρέκλας ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές (διότι πάνε ήδη και κάτι μήνες που ξεκίνησε η βαλίτσα). Έτσι κι αλλιώς, εδώ και πέντε χρόνια την πολιτική ατζέντα της ημέρας την καθορίζει ο Νικόλας Παπαδόπουλος κι οι λοιποί απλώς ακολουθούν. Μαζί τους δυστυχώς κι ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ενίοτε μάλιστα χάνοντας τη πυξίδα, με αποτέλεσμα να μοιάζει η χώρα με ανερμάτιστο καράβι σε αχαρτογράφητα νερά.

Την ώρα λοιπόν που ο Ερντογάν παίζει γύρω μας διπλωματικό παιχνίδι, με προφανέστατο στόχο:

  • να ακυρώσει τα πλεονεκτήματα που αποκτήσαμε μέσα από σωστές στρατηγικές κινήσεις και συμμαχίες και να προσεταιριστεί εκείνος τους δικούς μας συμμάχους,
  • να μας φορτώσει έπειτα την αποτυχία εξεύρεσης λύσης στο Κυπριακό για να πετύχει την αναβάθμιση του ψευδοκράτους σε αναγνωρισμένο ανεξάρτητο κράτος με παράλληλη, ως εκ τούτου, υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας,
  • να βάλει χέρι στο φυσικό πλούτο της Κύπρου, κατά τρόπο που να είναι αποδεκτός από τη διεθνή κοινότητα,

οι δικοί μας εδώ μιλάνε για «νέα στρατηγική» που θα προκαλέσει λέει «κόστος στην Τουρκία». Ανέξοδες λαϊκίστικες ανευθυνότητες, που μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον στόχο του Ερντογάν: στη διχοτόμηση.

Με την ταπεινή κι ασήμαντή μου φωνή, προειδοποιώ τον πρόεδρο Αναστασιάδη και τους λοιπούς πολιτικούς που διαχειρίζονται την τύχη μας: Αν ο Τούρκος καταφέρει να προσεταιριστεί ξανά το Ισραήλ ως οικονομικό εταίρο και κάνει μαζί του συμφωνία για αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου, χωρίς να έχει προηγουμένως λυθεί το Κυπριακό, θα είναι η χειρότερη μέχρι σήμερα ήττα και καταστροφή που έχουμε υποστεί.

Μια τέτοια συμφωνία από μόνη της θα υποβαθμίσει ντε φάκτο την Κυπριακή Δημοκρατία, θα μας φέρει σε αντιπαράθεση με τον Ισραήλ και τους Αμερικανούς, θα χάσουμε το πλεονέκτημα του φυσικού αερίου κι αμφιβάλλω αν θα προχωρήσουν οι διεθνείς κολοσσοί σε εξόρυξή του υπό τέτοιες δυσμενείς γεωπολιτικές συνθήκες, θα χάσουμε με άλλα λόγια το ισχυρό ανάχωμα των συμμαχιών που τώρα διαθέτουμε έναντι της τουρκικής πολιτικής για διχοτόμηση της Κύπρου. Κι αν συμβεί αυτό, καμία πιθανότητα δεν θα υπάρχει στο εξής για μια δίκαιη λύση του Κυπριακού. Η διχοτόμηση θα είναι η απαρχή της μετατροπής της Κύπρου (πληθυσμιακά και οικονομικά) σε τουρκικό νησί. Όποιος παραπλανά το λαό ότι το δίκαιο της υπόθεσής μας θα υπερισχύσει των συμφερόντων των ισχυρών της Γης, είτε άσχετος πρέπει να είναι είτε ψεύτης.

Έχουν σταλεί πολλά μηνύματα από πλευράς Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, ότι η χώρα αυτή βάζει και την Τουρκία μέσα στην εξίσωση της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου. Αν εμείς, εθελοτυφλώντας, αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν υπέρ του Ερντογάν, επειδή έχουμε προεκλογική εκστρατεία κι επειδή το πολιτικό μέλλον του Νικόλα ή του Αναστασιάδη ή του Λιλλήκα ή οποιουδήποτε άλλου τίθεται πάνω από το μέλλον εμάς και των παιδιών μας, τότε δεν έχω τίποτε άλλο να πω παρά την γνωστή κυπριακή έκφραση: «λαμπρόν να κάψει»!   

«Στερούνται σοβαρότητας και αξιοπιστίας»…

Συνεδρίασε σήμερα η Γραμματεία του ΔΗΚΟ και εξέδωσε ανακοίνωση για τη Διάσκεψη της Γενεύης. Αφού απαρίθμησε κάμποσα αρνητικά και ελάχιστα θετικά (σημειωμένα με αρνητικούς αστερίσκους), κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Γενεύη υπήρξε ένα φιάσκο κι ότι πρέπει να αλλάξουμε ρότα και εφαρμόσουμε την ούτω καλούμενη «νέα στρατηγική» φάντασμα, η οποία συνίσταται από τον «ενδιάμεσο χώρο» ως θεραπεία διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.

Αφού λοιπόν έριξε στα τάρταρα τον Αναστασιάδη και την πολιτική του, το ΔΗΚΟ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει την Ελλάδα για την συνεισφορά της:

«Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στην κυβέρνηση της Ελλάδας και ιδιαίτερα στον Υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Κοτζιά, ο οποίος παρέμεινε αταλάντευτος στη θέση για κατάργηση των εγγυήσεων και πλήρη αποχώρηση του τουρκικού στρατού.

Σε χτεσινή ανακοίνωσή της ωστόσο η Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας τόνισε ότι η πολιτική της Ελλάδος είναι στην πραγματικότητα η πολιτική Αναστασιάδη: 

«Ο Έλληνας Πρωθυπουργός είναι σε διαρκή συνεννόηση και στηρίζει τις προσπάθειες του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, για δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, στη βάση των Αποφάσεων του ΟΗΕ, χωρίς εγγυήσεις και κατοχικά στρατεύματα, προς όφελος του συνόλου του Κυπριακού λαού.»

Η ανακοίνωση ήταν μάλιστα ιδιαίτερα αιχμηρή για όσους διαδίδουν ότι υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου:

«…δημοσιεύματα που παρουσιάζουν υποτιθέμενη διάσταση απόψεων ανάμεσα σε Αθήνα και Λευκωσία ή ερμηνεύουν ως ανελαστική τη στάση της ελληνικής πλευράς στερούνται σοβαρότητας και αξιοπιστίας.»

Από τη μια λοιπόν έχουμε τα δημοσιεύματα που καταφέρονται εναντίον του Κοτζιά κατηγορώντας τον για «ανελαστική στάση», ωσάν να ακολουθεί διαφορετική γραμμή από αυτήν του Αναστασιάδη.  Από την άλλη έχουμε το ΔΗΚΟ και τα λοιπά κόμματα του «ενδιάμεσου χώρου», που εδώ και εβδομάδες επιμένουν να υποδεικνύουν «διάσταση απόψεων ανάμεσα σε Αθήνα και Λευκωσία», καθώς ευχαριστούν την ελληνική κυβέρνηση για την στήριξή της, την ίδια ώρα που κακίζουν σαν καταστροφικούς τους χειρισμούς Αναστασιάδη.

Με άλλα λόγια είναι σαν να λένε στην Ελλάδα «σας ευχαριστούμε που στηρίζετε την καταστροφική πολιτική Αναστασιάδη, την οποία θέλουμε να αλλάξουμε». Πράγματι λοιπόν εκείνος που έγραψε την ανακοίνωση του πρωθυπουργικού γραφείου, πρέπει (όπως λέμε στην Κύπρο) να νήστευε σαράντα μέρες για να γράψει τη φράση «στερούνται σοβαρότητας και αξιοπιστίας»… 

Η δικαίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας κι οι πλανοδιοπώλες της μιζέριας

Ο Νίκος Αναστασιάδης κι οι συνεργάτες του, τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ κι όλοι όσοι στήριξαν την απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας να μεταβεί στη Γενεύη για τις συνομιλίες και τη Διάσκεψη για την Κύπρο, δικαιώθηκαν απόλυτα. Με εξαιρετική προεργασία και προετοιμασία για την πολύ σοβαρή δουλειά που είχαν να κάνουν εκεί, έδωσαν ένα πραγματικό ρεσιτάλ υπευθυνότητας κι επαγγελματισμού. 

Έχοντας προνοήσει για όλα τα σενάρια ως προς το χάρτη που θα παρέδιδε η τουρκική πλευρά, είχαν έτοιμη την επιστολή με τις παρατηρήσεις τους και την παρέδωσαν στον ΟΗΕ από την ίδια εκείνη στιγμή, σε αντίθεση με την τουρκική πλευρά που τρέχει ακόμη να συντάξει τη δική της επιστολή 24 ώρες μετά.

Στην ιστορική Διάσκεψη για την Ασφάλεια,  ο πρόεδρος Αναστασιάδης, δηλώνοντας ενώπιον όλων των συμμετεχόντων ότι θα μιλήσει τόσο ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και ως ηγέτης των Ελληνοκυπρίων, κατέθεσε μια σοβαρή, συγκροτημένη και παραγωγική πρόταση για το θέμα της ασφάλειας, πάνω στην οποία βασίστηκε η συζήτηση κι η συμφωνία των τριών εγγυητριών δυνάμεων για τα επόμενα βήματα, με πρώτη τη συνάντηση των τεχνοκρατών σε μία εβδομάδα. 

Στη Διάσκεψη της Γενεύης, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ήταν απλώς παρούσα, ήταν πρωταγωνίστρια και το ρόλο αυτό τον διεκδίκησε με το σπαθί της, με τη σοβαρή κι επιβλητική παρουσία του προέδρου και της αντιπροσωπείας της. Η ρητή αναφορά του Γ.Γ. σε επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και των δύο κοινοτήτων της, ήταν μια ηχηρή κι αποστομωτική απάντηση όχι μόνο προς την Τουρκία, που θεωρεί την Κ.Δ. εκλιπούσα, αλλά και προς τους κομματάρχες εκείνους που λιποτάκτησαν και μποϋκόταραν με την απουσία τους την κυπριακή συμμετοχή στη Διάσκεψη. Εκείνους που, με τη θλιβερή τους ανακοίνωση λίγο πριν από τη Διάσκεψη, από μόνοι τους κατάργησαν την Κυπριακή Δημοκρατία κι αναβάθμισαν τον τουρκοκύπριο ηγέτη.

Τους αδικαιολογήτως απόντες από την κρισιμότερη εδώ και 43 χρόνια μάχη της πατρίδας, που επέλεξαν, αντί του καθήκοντος και της ευθύνης, να παίξουν ένα φτηνό μικροπολιτικό παιχνίδι φιγούρας κι εντυπώσεων, μετατρέποντας έτσι τους εαυτούς τους σε θλιβερούς πλανοδιοπώλες μιζέριας, άρνησης κι αυτοκαταστροφικής ηττοπάθειας. Την είσπραξη όμως θα την λάβουν όταν επιστρέψουν στην Κύπρο και θα αντικρίσουν στα μάτια αυτό το λαό.