Αρχείο ετικέτας Ακιντζί

Ο Αναστασιάδης να ανταποκριθεί αμέσως στην πρόταση Ακιντζί.

Αν ο Νίκος Αναστασιάδης εξακολουθεί να θέλει λύση του Κυπριακού, στη βάση της δέσμευσης που ανέλαβε προκειμένου να επανεκλεγεί στην προεδρία της Δημοκρατίας, οφείλει να χαιρετίσει σήμερα και χωρίς περαιτέρω χρονοτριβή τη δήλωση του Μουσταφά Ακιντζί για αποδοχή του Πλαισίου Γκουτέρες, το οποίο προνοεί μεταξύ άλλων την κατάργηση των εγγυήσεων του 1960.

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης καλεί μήνες τώρα την τουρκική πλευρά να δηλώσει ότι αποδέχεται το Πλαίσιο Γκουτέρες και τη βάση λύσης που προνοούν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, δηλαδή την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Η απάντηση από τον Ακιντζί ήρθε μεν καθυστερημένα, αλλά ήρθε σε μια στιγμή που το ντενκτασικό κατεστημένο στα κατεχόμενα βρίσκει πρόσφορο έδαφος στην Τουρκία για λύση διχοτόμησης της Κύπρου.

Αν υπάρχουν ακόμη Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι που θέλουν επανένωση της Κύπρου και όχι το διαμελισμό της (που θα μετατρέψει την Κύπρο τουρκικό νησί σε βάθος χρόνου), οφείλουν τώρα να ενώσουν δυνάμεις. Για τη σωτηρία της κοινής μας πατρίδας.

 

This is Dihotomisis. Mind the gap!

Επιτρέφοντας στο προεδρικό μέγαρο, έπειτα από το δείπνο του με τον Ακιντζί, ο πρόεδρος Αναστασιάδης ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους ποια θα είναι τα επόμενα βήματα στο Κυπριακό. Με ένα ύφος ήρεμο, θα ‘λεγα αμέριμνο, ο πρόεδρος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να επαναρχίσει ο διάλογος, αν και εφόσον βέβαια επιθυμεί ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ να διορίσει ειδικό απεσταλμένο, που θα έρθει εδώ να διερευνήσει τη δυνατότητα επανέναρξης.

Αν και εφόσον επιθυμεί λοιπόν ο Γενικός Γραμματέας… Ευτυχώς που δεν ρώτησε κανένας τον κ. Αναστασιάδη τι θα γίνει αν ο Γενικός Γραμματέας δεν επιθυμεί να διορίσει ειδικό απεσταλμένο. Διότι υποψιάζομαι ότι η απάντηση του προέδρου θα ήταν η εξής: «Εν πειράζει κοπέλια! Υγείαν!»

Αλλά ας πούμε ότι διόρισε νέο ειδικό αντιπρόσωπο ο κ. Κουντέρες. Τι θα γίνει δηλαδή διαφορετικό από όλες τις προηγούμενες φορές; Ο άνθρωπος θα θέλει να μας λύσει το Κυπριακό κι εμείς θα τον βρίζουμε.  Το πολύ δύο μήνες μετά το διορισμό του οι γνωστοί αρκουδιάρηδες του πολιτικού μας πανηγυριού θα τον βγάλουν μεροληπτικό και φιλότουρκο, θα του αποδώσουν αλλότρια κίνητρα και φυσικά θα ζητήσουν από τον Αναστασιάδη να απαιτήσει την αποπομπή του.

Την περασμένη Κυριακή, 15 Απριλίου, διάβαζα στα παραπολιτικά σχόλια της εφημερίδας «Ο Πολίτης» ότι ο κ. Αναστασιάδης διαβεβαίωσε κάποιους πολιτικούς αρχηγούς ότι δεν πρόκειται να επαναρχίσουν οι συνομιλίες για το Κυπριακό. Γι’ αυτό προφανώς και τους βλέπετε τόσο ήρεμους, πράους και φιλικούς προς τον Αναστασιάδη. Επειδή «εξηνέννοιασαν» που λέμε. Όχι συνομιλίες και λύση τώρα, που το τρένο της διχοτόμησης προσεγγίζει στο τερματικό. Μα τι λέω «προσεγγίζει»; Έφτασε ήδη. «This is «Dihotomisis. Mind the Gap!»

 

Ανάρτησα το πιο κάτω άρθρο χθες, 16 Απριλίου 2018, λίγες ώρες πριν το δείπνο Αναστασιάδη – Ακιντζί. Νομίζω πως και μετά το άρθρο αξίζει τον κόπο να το αναρτήσω ξανά:

Απόψε, στο …μυστικό δείπνο Αναστασιάδη – Ακιντζί θα γίνει απλά ένα ακόμη βήμα προς τη διχοτόμηση. Όσες υπογραφές κι αν μαζέψουν οι ομάδες πρωτοβουλίας για τη λύση, όσες εκδηλώσεις κι αν γίνουν στα οδοφράγματα η διχοτόμηση έχει δρομολογηθεί και οι Αναστασιάδης – Ακιντζί αντί για ηγέτες της λύσης και του Νόμπελ Ειρήνης, θα χρισθούν τελικά από την ιστορία οι ηγέτες της καταστροφής, αυτοί που οδήγησαν, ως έσχατοι και μοιραίοι μηχανοδηγοί, το τρένο της διχοτόμησης στο τέρμα. 

Της διχοτόμησης που δρομολογήθηκε από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 και, στη διάρκεια όλων των ετών που πέρασαν από τότε, μεθοδεύτηκε με συγκεκριμένες χωριστικές δράσεις σε διάφορα επίπεδα, ώστε η ζωή κι ο χρόνος να την εμπεδώσουν ως μοιραία κι αναμενόμενη κατάληξη:

  • Στα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας, στη δεκαετία του 1960, με πραξικοπηματικές ενέργειες σε πολιτικό επίπεδο αλλά και προβοκατόρικες πράξεις βίας, που προκάλεσαν επεισόδια και ένοπλες συγκρούσεις, με σκοπό να κυριαρχήσει το μίσος ανάμεσα στις δύο κοινότητες.  
  • Με το πραξικόπημα της χούντας εναντίον του Μακαρίου, στις 15 Ιουλίου 1974 και την ομιλία του Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στις 20 Ιουλίου 1974, που έδωσαν στην Τουρκία το πρόσχημα προκειμένου να εισβάλει στην Κύπρο. Διότι ο ξεριζωμός 170 χιλιάδων ανθρώπων από τα σπίτια, τις περιουσίες και τις ζωές τους, καθώς κι η συνεπακόλουθη ντε φάκτο διχοτόμηση έπρεπε γίνει με βίαιο τρόπο, ώστε να μην φανεί ότι έγινε με τη συναίνεση Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων.
  • Με το δόγμα του ούτω καλούμενου «Μακροχρόνιου Αγώνα» (της απόλυτης απραξίας), που έδωσε στην Τουρκία την απόλυτη άνεση χρόνου να παγιώσει με την κατοχή τον γεωγραφικό και ψυχολογικό διαχωρισμό Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Η απόλυτη απραξία από ελληνικής πλευράς αποδεικνείεται ως εκ του αποτελέσματος, αφού όχι μόνο δεν καταφέραμε να φύγει έστω και ένας Τούρκος στρατιώτης από τους 40 χιλιάδες, ή να αποτρέψουμε τον εποικισμό, ή να επιστρέψει έστω και ένας εκτοπισμένος στο σπίτι του, αλλά ούτε καν ένα καταδικαστικό ψήφισμα του ΟΗΕ που να κατονομάζει την Τουρκία ως ένοχη για παράνομη εισβολή και κατοχή στην Κύπρο δεν έχουμε εξασφαλίσει. Παρόλα αυτά συνεχίζουμε τον «Μακροχρόνιο Αγώνα» με τις γνωστές πολιτικές δυνάμεις να υπονομεύουν τις συνομιλίες, όποτε διεξάγονταν κάτω από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες του ΟΗΕ για λύση και να συνεχίζουν να το πράττουν, σαν να μην πέρασαν πέρασαν 43 ολόκληρα χρόνια κατοχής. Συνεχίζουν με την ίδια απατηλή ρητορική, από το 1974 μέχρι σήμερα, να διευκολύνουν την τουρκική πολιτική της διχοτόμησης.  

Διότι, ναι, η διχοτόμηση είναι η λύση που πρωτίστως εξυπηρετεί την Τουρκία. Γιατί; Μα διότι έτσι διασφαλίζει, χωρίς καμία απολύτως όχληση από τους Ελληνοκύπριους, τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε ένα αμιγώς τουρκικό κράτος, στο 40% του εδάφους της Κύπρου, που εκτείνεται στο βόρειο τμήμα του νησιού και θα αποτελεί ζώνη ασφαλείας στο μαλακό υπογάστριο της. Ένα κράτος προτεκτοράτο, μέσα στο οποίο μπορεί να διατηρεί στρατό και να στέλνει έποικους, αρχικά ως οικονομικούς μετανάστες και στη συνέχεια ως πολιτογραφημένους πλέον πολίτες.  Επιπλέον, με τη διεθνή αναγνώριση αυτού του κράτους, θα μπορεί να το αναπτύξει οικονομικά, σε όλους τους τομείς της οικονομίας στους οποίους δραστηριοποιείται και η Κυπριακή Δημοκρατία, με σκοπό να μας ανταγωνιστεί, διατηρώντας το συγκριτικό πλεονέκτημα της τεράστιας τουρκικής αγοράς, με την οποία θα συνδέεται το τουρκοκυπριακό κράτος. Με τον ειρηνικό αυτό τρόπο η Τουρκία θα επιδιώξει να μετατρέψει σε βάθος χρόνου την Κύπρο σε τουρκικό νησί, αφού οι Τούρκοι θα γίνουν πλειοψηφία ως προς τον αριθμό των κατοίκων αυτού του νησιού, ενώ το κράτος τους θα είναι οικονομικά ισχυρότερο.

Η διχοτόμηση βολεύει επίσης το ελληνοκυπριακό και το τουρκοκυπριακό κατεστημένο. Διότι αυτοί έστησαν τους μηχανισμούς νομής της εξουσίας και του δημόσιου χρήματος σε δύο χωριστές περιοχές, όπως περίπου χωρίζουν τις περιοχές ελέγχου τους η σικελική μαφία και τα καρτέλ των ναρκωτικών της Λατινικής Αμερικής. Στα ταράφια τους λοιπόν ο καθένας, έχουν διασφαλίσει τα κέρδη τους, σε τρέχοντα χρόνο αδιαφορώντας πλήρως για το τι θα γίνει στο μέλλον.

Το Τουρκοκυπριακό κατεστημένο ουδόλως ανησυχεί, αν σε 20 χρόνια οι Τουρκοκύπριοι θα είναι μια ισχνή μειοψηφία μέσα στην ίδια τους την πατρίδα, καθώς πλειοψηφία θα είναι πια οι εκ Τουρκίας έποικοι, οι οποίοι και θα διαμορφώσουν την πολιτική, κοινωνική, θρησκευτική και πολιτισμική κουλτούρα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Η τουρκοκυπριακή ελίτ ευελπιστεί ότι θα παραμείνει ευνοούμενη και υπό τις νέες συνθήκες.

Το Ελληνοκυπριακό κατεστημένο επίσης ουδόλως ανησυχεί. Διότι θα συνεχίσει να πλουτίζει, κατακλέβοντας με όλους τους δυνατούς τρόπους εμάς τους ηλίθιους, πουλώντας μας πατριωτικά φούμαρα για μια καλύτερη λύση που θα επιτύχουμε στο μακρινό μέλλον, που μάλλον χρονικά θα συμπίπτει με τη Δευτέρα Παρουσία. Ώστε με την ανάσταση των νεκρών, να επιστρέψουν και όλοι οι πρόφυγες στα σπίτια τους. Δεν τους ενδιαφέρει αν με τη διχοτόμηση η Κυπριακή Δημοκρατία θα καταντήσει σταδιακά η δεύτερη πληθυσμιακά και οικονομικά χώρα σ’ αυτό το νησί. Δεν τους ενδιαφέρει αν τα παιδιά μας θα γίνουν μισταρκοί των Τούρκων, για να επιβιώσουν. Αν και όταν φτάσουμε σε εκείνο το σημείο, αυτοί, προνομιούχοι και παραλήδες καθώς είναι, θα ανέβουν σε ένα αεροπλάνο και θα πάνε να ζήσουν αλλού. 

Εκείνοι που θα πάθουν τη μεγάλη ζημιά από τη διχοτόμηση είναι οι απλοί και μη προνομιούχοι Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Ουσιαστικά αυτή θα είναι η χειρότερη και μη αναστρέψιμη καταστροφή, στο τέλος μιας αλυσίδας εθνικών και οικονομικών καταστροφών που μας έχουν φορτώσει οι ηγεσίες μας εδώ και 58 τόσα χρόνια. Αλλά πότε τους έκοψε για το τι θα συμβεί στον απλό κόσμο και θα τους κόψει τώρα; 

 

O λιμενεργάτης κι η πατρίδα που θέλει να την αγαπήσουμε…

Mustafa_Akıncı«Η Τουρκία είναι λιμάνι για τους Τουρκοκύπριους», αναφώνησε αίφνης εχτές ο Μουσταφά Ακιντζί αποδεχόμενος, με μια συγκλονιστική παρησσία, τον τίτλο του λιμενεργάτη της Άγκυρας, που του έχουν από καιρό τώρα αποδώσει οι εδώ στην ελληνοκυπριακή κοινότητα φοβικοί και καχύποπτοι, σε σχέση με τη λύση του Κυπριακού, καθώς κι οι επιτήδειοι ψευδοπατριώτες, κρυφοί εραστές της διχοτόμησης. Έτσι μου ‘ρχεται όμως να του πω δυο κουβέντες:

Αγαπητέ κύριε Ακιντζί, η δήλωσή του ήταν ατυχέστατη κι αξιοθρήνητη και δεν με ενδιαφέρει αν επεδίωκες να εξυπηρετήσεις επικοινωνικές σκοπιμότητες μέσα στη δική σου κοινότητα.

Κάποτε οι Ελληνοκύπριοι είχαμε ως όραμα την Ένωση με την Ελλάδα. Εγκαταλείψαμε αυτό το όραμα εδώ και δεκαετίες. Από την εισβολή και μετά μάλιστα υποχωρήσαμε ακόμη πιο πέρα. Δεχτήκαμε η μικρή Κύπρος (που θα μπορούσε να ήταν απλά ένας δήμος) να πάψει πια να είναι ενιαία χώρα και να γίνει ομοσπονδία, με δύο πολιτείες, ώστε εσείς οι Τουρκοκύπριοι να έχετε τη δική σας περιοχή, για να αισθάνεστε ασφαλείς…

Δεν ξέρω σε ποια άλλη χώρα του κόσμου η μειοψηφία του 20% απολαμβάνει τόσα προνόμια, αλλά εμείς εδώ τα δεχτήκαμε, για να αφήσουμε επιτέλους πίσω μας τις έχθρες του παρελθόντος, για τις οποίες φέρουμε κι εμείς (όπως κι εσείς και πιο πολύ βέβαια η Τουρκία) μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Είπαμε να κοιτάξουμε μπροστά, να βρούμε μια λύση που να είναι όσο γίνεται πιο δίκαιη και για τις δυο κοινότητες, ώστε να μην έχουμε ποτέ ξανά στο μέλλον τα ίδια που είχαμε πριν από 40 και 50 χρόνια.

Αποτελεί λοιπόν ανυπόφορη οχληρία για τα αυτιά μας κι αβάσταχτη δοκιμασία για την υπομονή μας να ακούμε σήμερα, σ’ αυτή τη φάση των συνομιλιών, τον ηγέτη των Τουκοκυπρίων να μας μιλά για λιμάνια ξένα. Αν δεν είσαι ακόμη βέβαιος, κύριε Ακιντζί, ότι λιμάνι των Τουρκοκυπρίων είναι η Κύπρος και νομίζεις πως είναι η Τουρκία, ζήτα συγνώμη και φύγε από τις συνομιλίες, μέχρι να αποφασίσεις τι θέλεις.

Διότι αν επιμένεις ότι το λιμάνι των Τουρκοκυπρίων είναι η Τουρκία, τότε τι σκατά λύση πάμε να κάνουμε; Να «κοτσιανιάσουμε» την Κύπρο στην Τουρκία; Και ποιος θα βγει κερδισμένος, κύριε Ακιντζί; Εσείς, οι Τουρκοκύπριοι; Είμαι σίγουρος ότι δεν είσαι τόσο αφελής, ώστε να πιστεύεις αυτό το πράγμα. Αν η Κύπρος διχοτομηθεί, θα τουρκέψει. Ούτε τα δικά μας παιδιά θα έχουν μέλλον σε τούτο τον τόπο, αλλά ούτε και τα δικά σας. Μια μικρή αξιοθρήνητη μειοψηφία, θα μείνετε κι εσείς,  με παιδιά νεο-γενίτσαρους, γαλουχημένους στην ισλαμική παιδεία του Ερντογάν και των επιγόνων του.

Είμαι σίγουρος ότι δεν είναι αυτό που θέλεις. Σταμάτα λοιπόν τις ανόητες δηλώσεις και κάνε ό,τι περνά από το χέρι σου για να βρείτε λύση. Είναι τώρα η ώρα που πρέπει η Τουρκία κι εσύ να κάνετε γενναίες κινήσεις στο εδαφικό και στο θέμα των εγγυήσεων. Αν θέλεις λύση μέσα στο 2016, μην αγχώνεσαι να πείσεις τα Ηνωμένα Έθνη να καλέσουν πενταμερή και να μας πιάσουν από το λαιμό να το λύσουμε. Αν εσείς κάνετε τις δέουσες κινήσεις, σύμφωνα με τη λογική, την ηθική και το διεθνές δίκαιο (και πάντως όχι με τον ετσιθελισμό του κατακτητή) το Κυπριακό θα λυθεί, σε λίγες μέρες, πολύ πριν από το τέλος του 2016.

Επιτέλους αν πρόκειται να δει ποτέ χαϊρι αυτό το νησί κι αν πρόκειται κάποτε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας σε μια καλύτερη πατρίδα, πρέπει πρώτα να την αγαπήσουμε κι όχι μια ζωή να γυρεύουμε ξένα λιμάνια για να αράξουμε την αυτοκαταστροφική μας ιδιοσυγκρασία. Ακούς κύριε Ακιντζί; Τα λέω σε σένα όχι μόνο για να τ’ ακούσεις εσύ αλλά και κάποιοι εδώ, στη δική μας κοινότητα, που βολεύτηκαν με την ντε φάκτο διχοτόμηση, άραξαν πάνω στους μαλακούς καναπέδες των κούφιων συνθημάτων και δεν κατάλαβαν ακόμη πόσο απαίσιο τέρας θα είναι η ντε γιούρε διχοτόμηση, αν η Τουρκία καταφέρει να την επιβάλει. 

2

Δεν γίνεται να κουφαθούμε κιόλας, αγαπητέ Μουσταφά!

Αναστασιάδης - Ακιντζί στο ΝταβόςΣε παλαιότερο άρθρο μου κάκισα δηλώσεις του Μουσταφά Ακιντζί, οι οποίες διεγείρουν αρνητικούς συνειρμούς στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη. Την ίδια άποψη διατηρώ και για την πρόσφατη δήλωσή του στο Νταβός. Παρόλο που περιέλαβε και κάποια θετικά στοιχεία, η αναφορά του στο σχέδιο Ανάν ήταν άτοπη και άκομψη, πολύ περισσότερο που ο πρόεδρος Αναστασιάδης στην προηγηθείσα δήλωσή του υπήρξε συνετός και μετριοπαθής χωρίς καμία απολύτως νύξη που θα μπορούσε να ηχήσει ως προκλητική στα αυτιά των Τουρκοκυπρίων.

Προσπάθησε επίσης ο κ. Ακιντζί να προκαταλάβει μελλοντικές αποφάσεις της Ομοσπονδιακής Κυπριακής Δημοκρατίας στα ενεργειακά ζητήματα, μιλώντας για διοχεύτεση του κυπριακού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας. Με άλλα λόγια άρχισε να «σούζει τα πόθκια του πριν να καβαλλιτζέψει». Τι πέτυχε λέγοντας όλα αυτά; Συγκίνησε κανέναν ξένο; Κολάκευσε την Τουρκία; Το μόνο που κατάφερε ήταν να δώσει λαβή στους γνωστούς ελληνοκυπριακούς κύκλους που βλέπουν τη λύση όπως ο διάολος το λιβάνι, να αρχίσουν πάλι να λένε τα δικά τους.

Στην Άγκυρα, όπου πήγε για επίσκεψη ο Άντρος Κυπριανού, ο Νταβούτογλου κι ο Τσαούσογλου τού είπαν ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται μόνο για τα θέματα ασφάλειας και εγγυήσεων κι ότι για την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού αρμόδιος είναι μόνο ο Ακιντζί, στον οποίο η Τουρκία έχει αφήσει πλήρη ελευθερία επιλογών και κινήσεων. Προσωπικά δεν το πιστεύω αυτό το πράγμα. Αλλά από τη στιγμή που η Άγκυρα του ρίχνει την μπάλα, η ευθύνη είναι πάνω του.

Ακόμη κι εμείς που θέλουμε τόσο πολύ τη λύση και συμφωνούμε στην μετατροπή του κράτους μας σε ομοσπονδία, για κανένα λόγο δεν πρόκειται να δεχτούμε οτιδήποτε λιγότερο από την πλήρη εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου και τον απόλυτο σεβασμό στην εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών.

Σεβόμαστε απόλυτα την τουρκοκυπριακή μειοψηφία αλλά θα πρέπει και οι Τουρκοκύπριοι να σεβαστούν την ελληνοκυπριακή πλειοψηφία. Όπως σε κάθε δημοκρατική χώρα του κόσμου οι πολίτες είναι ίσοι μεταξύ τους, έτσι και στην Κύπρο Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι είναι ίσοι και πρέπει αυτό να διασφαλίζεται επίσης από το Σύνταγμα.

Δεν ζητούμε από τους Τουρκοκύπριους να απεμπολήσουν προνόμια που τους διασφαλίζει το ήδη υφιστάμενο σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά πρέπει τα προνόμια αυτά να αναπροσαρμοστούν στο Σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Κυπριακής Δημοκρατίας κατά τρόπο ώστε να μην παραβιάζονται κανενός πολίτη τα ανθρώπινά δικαιώματα και φυσικά να μην αποκτά αμέσως ή εμμέσως επεμβατικά ή παρεμβατικά δικαιώματα οποιαδήποτε ξένη χώρα. Η αριθμητική αναλογία θα πρέπει να αντανακλάται στην αναλογία εδάφους μεταξύ των δύο ομόσπονδων πολιτειών, καθώς επίσης και στη δομή και λειτουργία των ομοσπονδιακών εξουσιών.

Ο Ακιντζί ανελαβε την ηγεσία της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας μιλώντας για επανένωση της Κύπρου. Το επανέλαβε και προχτές στο Νταβός. Ας επικεντρωθεί λοιπόν παραγωγικά στη διαπραγματευτική διαδικασία κι ας εργαστεί για την Κύπρο των Κυπρίων, όπως αγωνίστηκε στη διάρκεια ολόκληρου του πρότερου πολιτικού του βίου. Αυτά που ανησυχούν τους Ελληνοκύπριους ας αποφεύγει να τα λέει, τόσο στις εντός όσο και στις εκτός Κύπρου δηλώσεις του, αν πραγματικά θέλει τη λύση.

Βεβαίως εμείς είπαμε πολλές φορές ότι θα δούμε και θα κρίνουμε το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας πριν αποφασίσουμε αν θα πούμε το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι κι ότι δεν θα λαμβάνουμε υπόψη δηλώσεις που γίνονται για εσωτερική κατανάλωση. Από την άλλη όμως δεν γίνεται να κουφαθούμε κιόλας, αγαπητέ Μουσταφά…

 

Ο Ακιντζί να συνάξει το νου και τη γλώσσα του…

Mustafa_AkıncıΟι Τουρκοκύπριοι βλέπουν την ασφάλειά τους μέσω της συνέχισης των εγγυήσεων της Τουρκίας, δήλωσε χτες ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, προσθέτοντας πως πρέπει να επιδειχθεί κατανόηση στα αιτήματά τους για τις εγγυήσεις και τα θέματα ασφάλειας. Διευκρίνισε επίσης ότι το θέμα αυτό θα συζητηθεί στο τέλος των συνομιλιών.

Η δική μας απάντηση πρέπει να είναι ότι: οι Ελληνοκύπριοι βλέπουν την ασφάλειά τους μέσω του ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΥ των τουρκικών εγγυήσεων και πρέπει να επιδειχθεί κατανόηση στα αιτήματά τους για θέματα ασφάλειας.

Και όχι, αν αυτή είναι η θέση του κ. Ακκιντζί, το θέμα δεν πρέπει να συζητηθεί στο τέλος. Διότι δεν υπάρχει λόγος να χάνουμε τον καιρό μας άδικα. Στην επόμενη συνάντησή τους ο πρόεδρος Αναστασιάδης να τον ρωτήσει αν εννοεί αυτό που δήλωσε ή αν το είπε για εσωτερική κατανάλωση. Αν το εννοεί, τότε ο κ. Αναστασιάδης πρέπει να του πει την ίδια στιγμή bye bye και να σηκωθεί να φύγει.

Έπειτα να εξηγήσει, σε όσους τρίτους ενδιαφέρονται, πώς δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσει τις συνομιλίες, αφού οι Ελληνοκύπριοι θα πουν στο τέλος ΟΧΙ. Διότι το 1974 η Τουρκία έκανε εισβολή σκοτώνοντας και ξεσπιτώνοντας κόσμο κι από τότε η κατοχή της μισής Κύπρου συνεχίζεται ακόμη, 41 χρόνια μετά. Κι όλα αυτά τα έκανε η Τουρκία με το πρόσχημα της εγγυήτριας δύναμης.

Εφόσον λοιπόν ο Ακκιντζί ζητά κατανόηση, ευχαρίστως θα δεχτούμε τη δική του κατανόηση σ’ αυτή την απλή πραγματικότητα. Και καλά κάνει να συνάξει το νου και τη γλώσσα του αν όντως θέλει λύση.