Ύστατο μετείκασμα

protaras

Κάποτε πνίγηκα σ’ ετούτη την ακτή.
Χιλιάδες χρόνια πέρασαν

μα τη θυμάμαι

ναι τη θυμάμαι

πάντα σ’ αυτά τα χρώματα

ξανθή αμμουδιά

το μπλε βαθύ

ένα τοπίο αλώβητο στη θερινή ραστώνη.

 

Κι αυτή τη θάλασσα

αιώρα στον πολύχρωμο βυθό

έτσι όπως λύνομαι

δέσμη φωτός

στη μεταξένια και λευκή σιγή της.

 

Ξέρω πως κάθεσαι ακόμα εκεί

πάνω στα βράχια που σε πέτρωσαν τα χρόνια.

Κι αν όλα γίνανε σαν μια αστραπή

που μόλις πρόλαβες να δεις τη λάμψη

μάταια κλαις

μάταια λες

αυτά που γράφτηκαν στ’ άπειρο πριν

εσύ αλλιώτικα θα τα ‘χες γράψει.

 

Κι όμως σε σκέφτομαι

και πολεμώ

μέσα στο φως ν’ αναδυθώ να σ’ αντικρίσω

μέσα στα μάτια σου για μια στιγμή

σαν ύστατο μετείκασμα

να ξεψυχήσω.

Old story constantly updated…

Τότε και σήμερα…

to tote kai to simera

Χρόνια πολλά στην Τόνια…

Τώρα στο σπίτι, αυθόρμητα… μιας και είναι τα γενέθλια της Τόνιας. Χρόνια της πολλά!!!

genethlia tonias 2012

Ευχή για τα Χριστούγεννα του 2011…

Σήμερα θα βρω λίγο χρόνο να κοιτάξω μέσα μου. Να αγαπήσω και να συγχωρήσω, να αγαπηθώ και να συγχωρεθώ. Χρόνια πολλά με αγάπη!

EFXI XRISTOUGENNA 2011

Χριστούγεννα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑΤα φώτα πιο πολύχρωμα
Καθώς παρατηρούσε στο κενό
Το μηδέν
Και μετρούσε το τίποτα
Σε μιαν αυτόκλητη απολογία
Μ’ αναρίθμητα λαμπιόνια
Παντού
Σε δαιδαλώδη σχήματα
Να λοιδορούν το πένθος
Που θέλησε ως προεξάρχον αίσθημα
Σ’ αυτές τις μέρες που κάποιοι τις ονόμασαν γιορτή.
Στο βάθος άνθρωποι που συνωστίζονταν
Τα γέλια τους ηχούσαν ως εκεί
Μακάβρια
Δεν είχε χρόνο να σκεφτεί
Έτσι κι αλλιώς όλα τελείωναν
Καθώς μετρούσε τον παλμό που εξασθενούσε.
Ανύποπτα γεννήθηκε
Καχύποπτα πλανήθηκε
Δεν ενστερνίστηκε ποτέ τις θεωρίες των ανθρώπων
Και δεν αγάπησε ποτέ.
Ή μάλλον έτσι νόμισε. Γιατί στα σύμβολα
που ήδη ζωγραφίζονταν
στους γύρω τοίχους και στα τζάμια
και μες στο φως που σαν χοάνη στροβιλίζονταν
από το βάθος του ορίζοντα
καθώς πλησίαζε
Είδε τα μάτια της
Και γύρω μύρισε ξανά την ευωδιά της
Του χαμογέλασε κι αφέθηκε
Κι αποκοιμήθηκε διαπαντός στην αγκαλιά της.

Μετά το πόρισμα Πολυβίου για το Μαρί (2)

Πρόεδρε,

Επειδή δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι ανίκανος να καταλαβαίνεις τι γίνεται γύρω σου και επειδή δεν πιστεύω ότι είσαι τόσο ανεύθυνος και τόσο αναίσθητος όσο συνάγεται από τις πράξεις σου, είμαι σίγουρος ότι μας δουλεύεις. Εσύ αποφάσισες να φυλάξεις στην Κύπρο αυτό τον διάβολο που μας τίναξε στον αέρα, εσύ αποφάσισες να μην καταστραφεί την ώρα που έπρεπε, εσύ διόρισες τους υπουργούς που ταέκαναν θάλασσα, εσύ διόρισες τον Πολυβίου να κάνει την έρευνα, εσύ ήσουν αυτός που έλεγε «περιμένετε να βγει το πόρισμα (Πολυβίου)», εσύ είσαι τώρα αυτός που λες ότι ο Πολυβίου που διόρισες λέει πελλάρες και αποφάσισες από μόνος σου ότι είσαι αθώος! Λυπάμαι γιατί πραγματικά αλλά αυτό που κάνεις είναι ρεζιλίκι! Ντροπή σου!

meta to porisma 2

Μετά το πόρισμα Πολυβίου για το Μαρί (1)

Μέσα στο θρήνο από τον ανείπωτο πόνο, μέσα στα συντρίμια της καταστροφής στο Μαρί και κάτω από το βάρος της λαϊκης οργής, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέθεσε στον κ. Πολυβίου να ερευνήσει και να καταλογήσει ευθύνες. Είπε μάλιστα πως αν το πόρισμα της επιτροπής καταδείξει δικές του πολιτικές ευθύνες, θα τις αναλάβει. Τώρα που βγήκε το πόρισμα, αμφισβητούν αυτόν που (πάλι) ο ίδιος ο πρόεδρος διόρισε. Ψάχνω μια λέξη ή μια φράση που να ταιριάζει σ’ αυτό που βλέπουν τα μάτια μου και ακούνε τα αυτιά μου. Μπορεί να με βοηθήσει κανείς;

meta to porisma 1

Ό,τι αγάπησα

Τραγούδι τίτλων της σειράς:ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ ALL
«Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ» – ΑΝΤ1 (Κύπρος)

Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Μουσικη: Χρίστος Κυριακούλης
Ερμηνεύτρια: Κίκα Γεωργίου

Έλα κι απόψε που σε θέλω
Και σ’ αγαπώ τόσο πολύ.
‘Ακου τα λόγια που στέλνω
Σαν πνοή μες στη νύχτα τη θολή.

Ό,τι αγάπησα χρώμα
Μελωδία, γλυκό κρασί
Κι η αφή που τη νιώθω ακόμα
Ό,τι αγάπησα είσαι εσύ.

ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ ALL

Η Ανάσα σου, τ’ άρωμά σου,
Στο κορμί τα σημάδια σου,
Η φωνή και τ’ άγγιγμα σου,
Το ταξίδι στα μάτια σου.

Θέλω ν’ ακούσω τη φωνή σου
Μίλα μου, πες μου «σ’ αγαπώ»,
Πάρε με στ’ όνειρο μαζί σου,
Έχω ανάγκη τόσα λόγια να σου πω…

Ό,τι αγάπησα ζωγραφίζω
Στης ζωής μου την ερημιά.
Ζω μονάχα γιατί ελπίζω,
Να ‘ρθες έστω για μια φορά…

Ό,τι αγάπησα χρώμα
Μελωδία, γλυκό κρασί
Κι η αφή που τη νιώθω ακόμα
Ό,τι αγάπησα είσαι εσύ.