H ευθύνη του προέδρου αυτής της διαλυμένης χώρας…

Posted by: on Μαρ 13, 2015 | No Comments

 ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣΠοιο είναι το πιο τραγικό και ταυτόχρονα εξωφρενικό απ’ όσα ανήκουστα ακούσαμε αυτές τις μέρες στη βουλή; Ότι όλα τούτα έγιναν όχι πριν αλλά ΜΕΤΑ την οικονομική καταστροφή. Καταγράφονται ιστορικά στην περίοδο Αναστασιάδη, με κάποιους μάλιστα από τους πρωταγωνιστές των …νέων επεισοδίων να αποτελούν δικές του επιλογές. 

 Υπάρχει λοιπόν πιο κραυγαλέα μαρτυρία πως ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ; Ναι, ακούστε το καλά και εμπεδώστε το: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ! Αυτό που λέμε και γράφουμε με αγωνία εδώ και πολύ καιρό είναι η πικρή, ωμή αλήθεια: ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ!

 Τι κι αν ο χρόνιος καρκίνος της διαπλοκής, της διαφθοράς και της απληστίας του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου κατέφαγε την Κύπρο; Το σύστημα συνεχίζει λες και δεν έγινε τίποτα. Διότι καμία ουσιαστική θεραπεία δεν έχει εφαρμόσει η νέα διακυβέρνηση. Μόνο κάτι γιατροσόφια για να ανακουφιστεί ο πόνος της οικονομίας.

 Αλλά το έχω γράψει πολλές φορές: το πρόβλημα της Κύπρου δεν είναι οικονομικό. Είναι πάνω απ’ όλα ΗΘΙΚΟ. Μόνο αν αποκατασταθεί το ήθος, η δεοντολογία και η πολιτική ορθότητα σε ό,τι έχει να κάνει με το δημόσιο βίο αυτής της χώρας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε εμείς, οι απλοί πολίτες, θα έχουμε ελπίδα να ζήσουμε καλύτερες μέρες.

 Ο πρόεδρος ανέλαβε τη βαριά ευθύνη να ξεκολλήσει την Κύπρο από το βάλτο. Μέχρι αυτή τη στιγμή ωστόσο κάνει ό,τι έκανε κι ο τέως πρόεδρος: Συμβιβάζεται με το κατεστημένο. Προσπαθεί να πατήσει πάνω του και να το … αξιοποιήσει. Τεράστιο σφάλμα! Όταν πατάς πάνω σε κινούμενη άμμο, σε καταπίνει και σε εξαφανίζει. Έτσι έπαθε ο κ. Χριστόφιας, έτσι θα πάθει και ο νυν πρόεδρος, αν δεν αλλάξει αμέσως νοοτροπία.

Δεν συζητώ αν ο κ. Αναστασιάδης αποτελεί μέρος αυτού του κατεστημένου. Δεν με ενδιαφέρει αυτή στιγμή το τι ήταν, φτάνει να αποφασίσει επιτέλους τώρα να αποτάξει και να πατάξει το κατεστημένο, να ξηλώσει το διεφθαρμένο σύστημα. Αναμφίβολα θα δεχτεί τη λυσαλέα αντεπίθεση του συστήματος, αλλά εφόσον λειτουργήσει με εντιμότητα κι ευθυκρισία, μπορεί να βασίζεται στην λογική και στην κρίση των πολιτών.

 Αντί να αναζητεί μάταια, ο πρόεδρος, συμμαχίες μέσα σε ένα κατεστημένο που αυτοκαταστρέφεται, ας ανταποκριθεί με αταλάντευτη αποφασιστικότητα σ’ αυτά που η κοινωνία απαιτεί εδώ και τώρα. Διότι αν δεν ανταποκριθεί επαρκώς, θα χάσει το όποιο λαϊκό έρεισμα εξακολουθεί να διαθέτει και καμία συμμαχία με το κατεστημένο δεν θα του διασφαλίσει πολιτική συνέχεια. Αντίθετα, αν προχωρήσει στις αναγκαίες εκ βάθρων αλλαγές, θα σώσει την Κύπρο με την στήριξη των πολιτών και μαζι θα διασώσει και τη δική του προσωπική υστεροφημία.

6

Leave a Reply