Αρχείο κατηγορίας Λογοτεχνήματα

Περιστασιακοί…

Αν ετούτο μόνο μας άξιζε

Αρχαίων πράξεων ευκλεών η στείρα επίκληση

Χωρίς συνέπεια

Χωρίς συνέχεια

Περιστασιακοί να διαβούμε και φεύγοντας

Μέσα στο τίποτα να βυθιστούμε.

Καράβι Κερύνειας

 

 

 

 

Ιφιγένεια εν Κυρηνεία…

karaviΠολλές φορές, κάτω από τον αδυσώπητο ετούτο ήλιο του κυπριώτικου καλοκαιριού, πατώντας τα γυμνά μου πόδια στην άμμο που καίει σ’ αυτές τις άλλες θάλασσες τα μεσημέρια, ο συνειρμός με ταξιδεύει πίσω στην Αηρκώτισσα της Λαπήθου, σε εκείνη την αμέριμνη γαλάζια θάλασσα των παιδικών μου χρόνων.

Χρόνια και χρόνια μες στον ύπνο μου οδοιπορούσα, από το σπίτι μου μίλια μακρυά σε κείνο το μικρό ακρογιάλι, που δεν το πάτησα ποτέ ξανά από τότε αλλά ορκίστηκα να βαφτιστώ μες στα νερά του, όταν θα έχω την πατρίδα μου πίσω, δικιά μου πάλι.

Με πιάνει η πίκρα να θυμάμαι. Με πιάνει η οργή να σκέφτομαι. Γιατί δεν μπόρεσα το παραμύθι ετούτο ν’ αγοράσω. Ούτε τα κάλπικα τα «δεν ξεχνώ», ούτε «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα».

Δεν έχω τώρα πια καμιά αμφιβολία. Κι από τα πριν κι απ’ τα μετά, ένα μου μένει το συμπέρασμα: πως η Κερύνεια δόθηκε. Σαν Ιφιγένεια που σφάχτηκε για να σαλπάρουν τα καράβια. Για τα πιο βρώμικα λιμάνια της απάτης. Εδώ που προσαράξαμε ανώμαλα εν τέλει: στο τέλμα της απόλυτης αναλγησίας.

Ύστατο μετείκασμα

protaras

Κάποτε πνίγηκα σ’ ετούτη την ακτή.
Χιλιάδες χρόνια πέρασαν

μα τη θυμάμαι

ναι τη θυμάμαι

πάντα σ’ αυτά τα χρώματα

ξανθή αμμουδιά

το μπλε βαθύ

ένα τοπίο αλώβητο στη θερινή ραστώνη.

 

Κι αυτή τη θάλασσα

αιώρα στον πολύχρωμο βυθό

έτσι όπως λύνομαι

δέσμη φωτός

στη μεταξένια και λευκή σιγή της.

 

Ξέρω πως κάθεσαι ακόμα εκεί

πάνω στα βράχια που σε πέτρωσαν τα χρόνια.

Κι αν όλα γίνανε σαν μια αστραπή

που μόλις πρόλαβες να δεις τη λάμψη

μάταια κλαις

μάταια λες

αυτά που γράφτηκαν στ’ άπειρο πριν

εσύ αλλιώτικα θα τα ‘χες γράψει.

 

Κι όμως σε σκέφτομαι

και πολεμώ

μέσα στο φως ν’ αναδυθώ να σ’ αντικρίσω

μέσα στα μάτια σου για μια στιγμή

σαν ύστατο μετείκασμα

να ξεψυχήσω.

Χριστούγεννα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑΤα φώτα πιο πολύχρωμα
Καθώς παρατηρούσε στο κενό
Το μηδέν
Και μετρούσε το τίποτα
Σε μιαν αυτόκλητη απολογία
Μ’ αναρίθμητα λαμπιόνια
Παντού
Σε δαιδαλώδη σχήματα
Να λοιδορούν το πένθος
Που θέλησε ως προεξάρχον αίσθημα
Σ’ αυτές τις μέρες που κάποιοι τις ονόμασαν γιορτή.
Στο βάθος άνθρωποι που συνωστίζονταν
Τα γέλια τους ηχούσαν ως εκεί
Μακάβρια
Δεν είχε χρόνο να σκεφτεί
Έτσι κι αλλιώς όλα τελείωναν
Καθώς μετρούσε τον παλμό που εξασθενούσε.
Ανύποπτα γεννήθηκε
Καχύποπτα πλανήθηκε
Δεν ενστερνίστηκε ποτέ τις θεωρίες των ανθρώπων
Και δεν αγάπησε ποτέ.
Ή μάλλον έτσι νόμισε. Γιατί στα σύμβολα
που ήδη ζωγραφίζονταν
στους γύρω τοίχους και στα τζάμια
και μες στο φως που σαν χοάνη στροβιλίζονταν
από το βάθος του ορίζοντα
καθώς πλησίαζε
Είδε τα μάτια της
Και γύρω μύρισε ξανά την ευωδιά της
Του χαμογέλασε κι αφέθηκε
Κι αποκοιμήθηκε διαπαντός στην αγκαλιά της.

Ό,τι αγάπησα

Τραγούδι τίτλων της σειράς:ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ ALL
«Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ» – ΑΝΤ1 (Κύπρος)

Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Μουσικη: Χρίστος Κυριακούλης
Ερμηνεύτρια: Κίκα Γεωργίου

Έλα κι απόψε που σε θέλω
Και σ’ αγαπώ τόσο πολύ.
‘Ακου τα λόγια που στέλνω
Σαν πνοή μες στη νύχτα τη θολή.

Ό,τι αγάπησα χρώμα
Μελωδία, γλυκό κρασί
Κι η αφή που τη νιώθω ακόμα
Ό,τι αγάπησα είσαι εσύ.

ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ ALL

Η Ανάσα σου, τ’ άρωμά σου,
Στο κορμί τα σημάδια σου,
Η φωνή και τ’ άγγιγμα σου,
Το ταξίδι στα μάτια σου.

Θέλω ν’ ακούσω τη φωνή σου
Μίλα μου, πες μου «σ’ αγαπώ»,
Πάρε με στ’ όνειρο μαζί σου,
Έχω ανάγκη τόσα λόγια να σου πω…

Ό,τι αγάπησα ζωγραφίζω
Στης ζωής μου την ερημιά.
Ζω μονάχα γιατί ελπίζω,
Να ‘ρθες έστω για μια φορά…

Ό,τι αγάπησα χρώμα
Μελωδία, γλυκό κρασί
Κι η αφή που τη νιώθω ακόμα
Ό,τι αγάπησα είσαι εσύ.

Καλό ταξίδι, Μίλτο και Χρίστο…

DIDYMOI

 

Θα πλανηθούμε στο δάσος με τα άγονα λόγια. Σοβαροί θα σταθούμε για το ύστατο χαίρε και ως είθισται κάποιοι θα σας πούνε τα ίδια: «Της πατρίδος εσείς ω πανάξια τέκνα, ω λαμπρά παραδείγματα ανδρείας», κι ένα άλλο που λένε συνήθως για το πάνθεον των αθανάτων. Κι όταν φύγουν με τις λιμουζίνες και της μάνας το δάκρυ ποτίσει της αβύσσου την τέφρα, άσπρο κρίνο θα βγει απ’ το χώμα ο βολβός της καρδιάς σας.

Το πιο γλυκό χαμόγελό σου

Τραγούδι τίτλων της σειράς:ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ 2
«ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ» – ΑΝΤ1 (Κύπρος)

Μουσική: Μιχάλης Ρούσος
Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Ερμηνεύτρια: Δήμητρα Μαστορίδου

Τη νύχτα που μ’ αγάπησες
βούλιαξε το φεγγάρι
Κι έγινε μες στα μάτια σου
λευκό μαργαριτάρι.

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ 3

Σ’ αρνήθηκα και μ’ άρπαξαν
πελάγη της αβύσσου
Αιώνες στην αλμύρα τους
γυρεύω το φιλί σου.

Τη νύχτα που μ’ αγάπησες
δεν βγήκανε τ’ αστέρια
Ήταν τα μάτια μου φωτιά
τα λόγια μου μαχαίρια.

Σ΄αρνήθηκα και πέταξες                           ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ - ΜULTI
με τα φτερά σπασμένα
Και ζω μες σε χαλάσματα
και σ’ όνειρα χαμένα.

Κι απόψε την πανσέληνο
θ’ αναζητώ το πρόσωπό σου
Στη νύχτα που σκορπίστηκε
το πιο πιο γλυκό χαμόγελό σου.

Κι απόψε στην πανσέληνο
πλανιέμαι στ΄ όνειρό σου
Στην ερημιά που σβήστηκε
το πιο γλυκό χαμόγελό σου.

Για την αγάπη σου

Τραγούδι τίτλων της σειράς:ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ 2
«ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ» – ΑΝΤ1 (Κύπρος)

Στίχοι: Κωνσταντίνος Οδυσσέως
Μουσικη: Hany Kauam
Ερμηνευτής: Γιώργος Παπαδόπουλος


Σ’ αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ’ αγαπάς κι ονειρεύομαι, πετώ
Σαν πουλί στο γαλάζιο ουρανό

Μ’ αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ’ αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
Και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω
Μ’ έχεις κάνει εσύ να πιστέψω
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ
Σ’ αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ’ αγαπάς κι ονειρεύομαι, πετώ
Στο μεγάλο ταξίδι που με πας
Σ’ ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας

Μ’ αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ’ αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Σαν παιδί παίζω, τρέχω και γελώ
Μ’ αγαπάς κι είναι τόσο αληθινό
Ό,τι ζω και πιστεύω και ζητώ

Με προσέχεις, με νοιάζεσαι, με πας
Στα ταξίδια του νου και της καρδιάς
Μου χαρίζεις τα πάντα, δίχως κάτι να ζητάς

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
Και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω
Μ’ έχεις κάνει εσύ να πιστέψω

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ - ALL

Σ’ αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ
Μ’ αγαπάς κι ονειρεύομαι, πετώ
Στο μεγάλο ταξίδι που με πας
Σ’ ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας

Μ’ αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ’ αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Σ’ αγαπώ
Σ’ αγαπώ

Για την αγάπη σου εγώ θα ζήσω
Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω
Γιατί, αγάπη μου, για σένα ζω
Μόνο για σένα ζω
Αγκάλιασέ με σφιχτά

Μ’ αγαπάς κι έχω δύναμη να πω
Ότι ζω μόνο για να σ’ αγαπώ
Και παλεύω κι αντέχω και νικώ

Για την αγάπη σου θα πολεμήσω
Για πάντα μέσα σου θέλω να ζήσω