Αρχείο κατηγορίας ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

ΠΠΑ!!!

ΑΓΩΓΟΣ ΝΕΡΟΥ-Πππα!!!

-Ου Παναγία μου, ελαώθηκα!

Κάπως έτσι εξιππάστηκεν πάλι (για πολλοστή φορά) σήμερα η πολιτική μας ηγεσία, μόλις ανακάλυψε ότι ο τουρκικός αγωγός άρχισε να στέλνει νερό στα κατεχόμενα.

Τρία χρόνια που κατασκευαζόταν το έργο, τα κόμματα και οι κολαούζοι τους, επιστήμονες, ειδικοί, εμπειρογνώμονες, σχετικοί και άσχετοι τέλος πάντων, παρήλαυναν μέσα από τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίχτυα για να μας εξηγήσουν (οι πανέξυπνοι Κυπραίοι) ότι αυτό που ισχυρίζονταν ότι θα κατασκευάσουν (οι «Μόγγολοι» Τούρκοι) ήταν μπλόφα. Ότι η υποθαλάσσια γεωλογία μεταξύ Τουρκίας και Κύπρου είναι τόσο ανώμαλη που δεν μπορεί να γίνει το έργο, ότι κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει πουθενά στον πλανήτη, ότι δεν μπορεί να στέλνει νερό, δεν θα συμφέρει, δεν θα κάνει, δεν θα φτιάνει, δεν θα ράνει…

Ακόμη και πριν από ένα χρόνο, που προειδοποιούσα εδώ με τα γραφόμενά μου ότι ο αγωγός θα φέρει νερό στα κατεχόμενα και θα αποτελειώσει τη δική μας ψυχορραγούσα γεωργία, διότι θα καρπίσει όλη την Μεσαρκά και τα τουρκοκυπριακά προϊόντα θα κατακλύσουν την αγορά σε φθηνότερες τιμές από τα δικά μας, κάποιοι κλακέρ των κομμάτων έρχονταν από κάτω και με κατηγορούσαν ότι κινδυνολογώ για να σπάσω το ηθικό του αγωνιζόμενου (ναι σοβαρά τώρα του «αγωνιζόμενου») λαού!

Σήμερα λοιπόν που όλα όσα δεν μπορούσαν να γίνουν έγιναν, ΠΠΑ (!!!) εξιππαστήκαμεν!

Και τα κόμματα τι έκαναν; Βγήκαν να μας ζητήσουν συγνώμη για τη νέα ήττα;  Για το ότι δεν είναι ικανά ούτε τους λάκκους να πογυρίζουν και κάθε λίγο καιρό μας λατσίζουν όλους μέσα συλλόβροτους; Μας ζήτησαν συγνώμη οι οπαδοί του «μακροχρόνιου αγώνα» της μάσας και της καλοπέρασης, που για 41 ολόκληρα χρόνια, τρώμε μόνο φάπες κι αφήνουμε την Τουρκία να εποικίζει και να εκτουρκίζει την κατεχόμενη μας πατρίδα, να παγιώνει με κάθε τρόπο τη διχοτόμηση; Απολογήθηκαν για το ότι στη διάρκεια του ούτω καλούμενου «μακροχρόνιου αγώνα», αντί να κάνουν τα πάντα για την απελευθέρωση και την επανένωση του νησιού, μαζί με το παχύσαρκο οικονομικό κατεστημένο και τη μαφία του λευκού κολλάρου έφαγαν τον αγλέουρα και ρήμαξαν οικονομικά τον τόπο; Όχι φυσικά!

Απλώς βρήκαν το σημερινό θέμα των δηλώσεών τους! Διότι ως γνωστόν, δεν μπορεί να περάσει ούτε και μία μέρα που να μην τους δούμε στο δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ. Πρέπει οπωσδήποτε να είναι εκεί ανελλιπώς, διότι μας σκέφτονται, μας γνοιάζονται κι αγωνίζονται για το καλό μας!

ΠΠΑ!!!

Ο γάιδαρος του Χότζα κι οι δικηγόροι των πολιτικών…

γελαστός γάιδαροςΜια φορά κι ένα καιρό πήγε στο Χότζα ένας συγχωριανός και του ζήτησε το γάϊδαρό του για μια δουλειά.

– Ψόφησε ο γάιδαρος μου εχτές τη νύχτα, του λέει ο Χότζας.
– Αλήθεια Χότζα μου; Κρίμα!
Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ο γάιδαρος να γκαρίζει.
– Μα … άκου τον, λέει ο συγχωριανός!
Οπότε του απαντά ο Χότζας θιγμένος:
– Ε τώρα δεν με πιστεύεις εμένα και πιστεύεις τον γάιδαρο;

Γιατί έγραψα το πιο πάνω ανέκδοτο; Διότι κάθε φορά που βάλλεται η νοημοσύνη μου κι αναγκάζομαι να σχολιάσω ψέματα Ελληνοκυπρίων πολιτικών πάνω σε λεγόμενα του Ακιντζί, κάποιοι έρχονται από κάτω και με επικρίνουν ότι πιστεύω τον Ακιντζί αντί τους δικούς μας.

Έχω διαφωνήσει με δηλώσεις του Ακιντζί και τον έχω επικρίνει αρκετές φορές, από την επόμενη κιόλας ημέρα της εκλογής του και σίγουρα την τελευταία εβδομάδα που δήλωσε πράγματα με τα οποία διαφωνώ κάθετα. Αλλά όσα έγραψα ήταν βασισμένα στην αλήθεια και προσπάθησα να επιχειρηματολογήσω με πολιτικούς κι όχι με μικροπολιτικούς όρους. Το θεωρώ ανόητο κι αντιπαραγωγικό να διαστρεβλώνω τα λεγόμενά του για να γράφω εδώ τσάμπα μαγκιλίκια, που σε τίποτα δεν εξυπηρετούν την εθνική μας υπόθεση. Διότι τα τσάμπα μαγκιλίκια μόνοι μας τα λέμε, μόνοι μας τα ακούμε και μόνοι μας χαιρόμαστε. Η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει με το στρατό της τη μισή Κύπρο.

Βέβαια εγώ δεν είμαι πολιτικός και δεν θέλω να γίνω βουλευτής ή πρόεδρος της Δημοκρατίας, όπως θέλουν κάποιοι από εκείνους που κάνουν δηλώσεις καθημερινά – σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία που έχει η πολιτική μας ζωή: να έχουμε τους λιγότερο δημοφιλείς πολιτικούς στον πλανήτη κι ωστόσο αυτοί να επιμένουν να τους βλέπουμε και να τους ακούμε κάθε μέρα – κάθε μέρα, ανελλιπώς!

Στην προηγούμενη ανάρτησή μου επέκρινα τις δηλώσεις Σιζόπουλου, που ήταν πέρα από ξεκάθαρο ότι μας δούλευε. Μας είπε ότι το ψευδοκράτος θα πάει στο ευρώ πριν από την λύση του Κυπριακού, σύμφωνα λέει με δηλώσεις του Ακιντζί. Και έλεγε, έλεγε, έλεγε ένα σωρό πράγματα, βασισμένος σε κάτι που δεν υπάρχει παρά μόνο στο δικό του μυαλό. Διότι ο Ακιντζί δεν είπε ότι θα πάνε στο ευρώ τώρα, αλλά ένα χρόνο ΜΕΤΑ τη λύση του Κυπριακού.

Κάποιοι λοιπόν ήρθαν να με μαλώσουν πάλι! Γιατί να υποστηρίξω λέει τον Ακιντζί! Μα υποστήριξα τον Ακιντζί, καλοί μου άνθρωποι; Την νοημοσύνη μας υποστήριξα, όχι τον Ακιντζί! Την αξιοπρέπεια εμάς, των δυστυχισμένων, που μας έχουν καταστρέψει πολιτικοί και πολιτικάντηδες κι όμως κάποιοι (ευτυχώς λίγοι, διότι οι περισσότεροι βάλαμε νου) επιμένουν να τους κάνουν το συνήγορο, ακόμη και όταν ξεκάθαρα εκείνοι μας κοροϊδεύουν.

Με επικρίνουν δηλαδή διότι, αντί να πιστέψω του Χότζα ότι ο γάιδαρος του ψόφησε, πίστεψα στα αυτιά μου, την ώρα που άκουσα τον γάιδαρο να γκαρίζει…

Γιατί υποστηρίζω τον «προδότη»…

Εγραψα το πιο κάτω άρθρο πριν από ένα μήνα, κόντρα στις προβλέψεις και τις δημοσκοπήσεις. Εξηγούσα γιατί ήθελα να δω τον Αλέξη Τσίπρα να επανεκλέγεται, χωρίς τα βαρίδια του Λαφαζάνη και των άλλων πολιτικών λαφαζάνηδων, που δεν σταματούν τις ακατάσχετες κι ανεύθυνες λαφαζανιές τους ούτε κι όταν πια ο λαϊκισμός έχει αποκαλυφθεί και εξευτελιστεί πλήρως.

Δεν μπορώ παρά να εκφράσω την ευαρέσκειά μου για το γεγονός ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου από πρόεδρος της βουλής έμεινε έξω από το χορό πληρώνοντας έτσι, με την απαξίωση του ελληνικού λαού, την προκλητική της αλαζονεία.

Εξακολουθώ από την άλλη να διαφωνώ με την σύμπαρξη ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, διότι εξακολουθώ να θεωρώ το κόμμα του Καμμένου ανεύθυνο, ευκαιριακό, ακροδεξιότροπο σχήμα, αλλά έτσι εποφάσισαν με την ψήφο τους οι Έλληνες ψηφοφόροι κι εμένα δε μου πέφτει λόγος.

 

Για τον ΤσίπραΝα λοιπόν που υπάρχουν και προφητείες που βγαίνουν αληθινές. Την 1η Φεβρουαρίου 2015, ανάρτησα στο Facebook το σχόλιο που φαίνεται στη φωτογραφία. Ήταν τότε που έγραφα καυστικά σχόλια για την προπαγάνδα της κυβέρνησης Τσίπρα και πολλοί με κατηγορούσαν ότι πάω κόντρα στα αισθήματα του ελληνικού λαού.

Τώρα αυτοί οι ίδιοι γράφουν εδώ κι εκεί σχόλια του τύπου ότι ο Τσίπρας είναι περίπου προδότης! Γιατί; Επειδή δεν έριξε την Ελλάδα στα Τάρταρα οδηγώντας την στην πτώχευση με νόμισμα την υποτιμημένη δραχμή. Επειδή την τελευταία στιγμή έκανε το σωστό: παράτησε τους μικροπολιτικούς υπολογισμούς και τράβηξε τη χώρα πίσω από τη βουτιά στο κενό.

Σε αντίθεση με όλους εκείνους που φώναζαν τότε «Ωσαννα εν τοις Υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος…» εγώ υποστήριζα ότι δεν υπάρχει εύκολος δρόμος, ότι τα μεγάλα λόγια δεν έχουν κανένα απολύτως αντίκρυσμα, ότι η Ελλάδα πρέπει να στηριχθεί από τους εταίρους της και μόνο από αυτούς κι ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει η χώρα να αποδείξει ότι έχει την θέληση επιτέλους να ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΥΤΕΙ! Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ό,τι μπορούσε. Όσοι λένε ότι μπορούσε να κάνει περισσότερα, απλά λένε ψέματα, συνεχίζουν δηλαδή το ίδιο παραμύθι που αποδείχτηκε ότι παράγει ίδιον πολιτικό όφελος, εις βάρος του ελληνικού λαού.

ΤΣΙΠΡΑΣ - ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΣτις εκλογές του ερχόμενου Σεπτέμβρη (σε αντίθεση με πολλούς από εκείνους που ζητωκραύγαζαν για την εκλογή Τσίπρα τον περασμένο Ιανουάριο και τώρα άλλαξαν γνώμη), εγώ θέλω να δω τον Αλέξη Τσίπρα να κερδίζει και να φτιάχνει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Χωρίς τους Βαρουφάκηδες, τις Κωνσταντοπούλαινες και τους Λαφαζάνηδες (γενικά όλους τους «λαφαζάνηδες» με την κυπριακή έννοια της λέξης) που συνεχίζουν να πουλάνε τρέλα πιστεύοντας ότι μπορούν μια ζωή να κοροϊδεύουν τους Έλληνες, πουλώντας τους φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα χρειάζεται έναν πραγματικό ηγέτη που να μπορεί, με το λαϊκό του έρεισμα, να κυβερνήσει όχι μόνο στα εύκολα αλλά προπαντός στα δύσκολα. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι αυτή τη στιγμή ο μόνος από τους Έλληνες πολιτικούς της πρώτης γραμμής που διαθέτει ηγετικές ικανότητες κι ο μόνος που (θεωρητικά τουλάχιστον) μπορεί να κουμαντάρει το καράβι της Ελλάδας, μέσα στον τυφώνα της ντόπιας, ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Άρχισαν οι δολοφονίες χαρακτήρων;

slanderΚαθώς γράφω τις σκέψεις μου στα κοινωνικά δίκτυα για το εθνικό μας ζήτημα, όλο και πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό εκείνοι που, μη έχοντας επιχειρήματα, καταφεύγουν στη γνωστή μέθοδο της δολοφονίας χαρακτήρων.

Κάθε λίγο και λιγάκι λοιπόν όλο και κάποιος από τον συρφετό της άρνησης, της συνωμοσιολογίας, της καχυποψίας και του φόβου, θα βγει κάτω από τις αναρτήσεις μου για να μου πει, με θράσος χιλίων πιθήκων, ότι πληρώνομαι για να γράφω αυτά που γράφω.

Αυτό το πράγμα ξεπερνά τα όρια του αίσχους. Επειδή κάποιοι προφανώς είναι οι ίδιοι όπως τους «κουκουμάδες», δηλαδή πρέπει να τους βάλεις λεφτά για να λειτουργήσουν, νομίζουν ότι έτσι είμαστε όλοι. Ε λοιπόν εμείς είμαστε μιας άλλης σχολής. Δεν έχουμε σχέση με τη δική τους ιδιοτελή αντίληψη. Δεν θέλουμε τα ριάλλια κανενός για να υπηρετήσουμε τον τόπο μας και τη συνείδησή μας.

Σε μια μικρή κοινωνία όπως η δική μας, ο βίος και η πολιτεία του καθενός μας είναι γνωστά. Η έξωθεν καλή ή κακή μαρτυρία για τον καθένα μας εύκολα ή δύσκολα μπορεί τελικά να εντοπιστεί, ακόμη και μέσα στην αμμοθύελλα της κακοήθειας, του κουτσομπολιού και της απατεωνιάς.

Από την άλλη καταλαβαίνω ότι δεν μπορεί να τα βάλει κανείς εύκολα με τους φορείς της καχυποψίας, του μισανθρωπισμού, του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας. Δεν μπορεί κανείς να κρατήσει μπούσουλα μέσα στην τρικυμία του μυαλού τους.

Θα το περάσουμε κι αυτό. Αξίζει τον κόπο. Διότι πρόκειται για την πατρίδα μας που αγαπούμε, πρόκειται για εμάς τους ίδιους και κυρίως για τα παιδιά μας.

Κάποιος με παραπάνω νου από μένα ας μου εξηγήσει…

Ασιζοπουλοςκριβώς τη στιγμή που ξεκινούν οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού κι ενώ ο κάθε γνήσιος πατριώτης απαιτεί από όλες τις πολιτικές δυνάμεις να συστρατευθούν και να συγκεντρώσουν όλη τους την ενέργεια στη διαδικασία των συνομιλιών, ώστε αυτή να καταλήξει σε μια πραγματικά δίκαιη και λειτουργική λύση, που θα επιτρέψει σε τούτο τον τόπο, σ’ εμάς και στα παιδιά μας, να ξεκολλήσουμε από το βάλτο και να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο, παρακολουθώ με πραγματική απορία τις κινήσεις της ΕΔΕΚ.

Αποφάσισε πριν από μερικές εβδομάδες ότι ως Ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να εκαταλείψουμε τις συμφωνίες που υπέγραψαν οι πρόεδροι Μακάριος, Κυπριανού και Παπαδόπουλος με την Τουρκοκυπριακή πλευρά για ομοσπονδιακή λύση, να πετάξουμε στον κάλαθο τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την Κύπρο και να ζητήσουμε μετά την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας για να λύσουμε το Κυπριακό, καταγγέλλοντας την Τουρκία ότι πριν από 41 χρόνια έκανε εισβολή στην Κύπρο κι από τότε κατέχει μεγάλο μέρος του νησιού. Σημειώστε ότι δεν διευκρινίζει η ΕΔΕΚ με ποιο τρόπο η Διεθνής Κοινότητα θα τερματίσει την τουρκική κατοχή της Κύπρου ούτε και τι είδους λύση θέλει.

Σήμερα, δύο μέρες πριν από την έναρξη των συνομιλιών, αποφάσισε ότι θα διακόψει κάθε επαφή με τα τουρκοκυπριακά κόμματα, διότι δεν προσφέρουν τίποτα λέει αυτές οι επαφές…

Δεν θέλω να αναλύσω το γιατί η ΕΔΕΚ πήρε αυτές τις αποφάσεις, για να μην μου πει κάποιος θιγμένος Εδεκίτης ότι είμαι προκατειλημμένος κι ότι προσπαθώ να πλήξω το κίνημα. Θέλω κάποιος Εδεκίτης ή κάποιος άλλος τέλος πάντων που έχει παραπάνω νου από εμένα, να μου εξηγήσει τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις της ΕΔΕΚ παραμονές των συνομιλιών και πώς αυτές βοηθούν ώστε να φτάσει επιτέλους σε ένα αίσιο τέλος ο αγώνας μας για τερματισμό της κατοχής, με μια για δίκαιη και λειτουργική λύση και να μην διαιωνίζεται η διχοτόμηση και η τουρκοποίηση μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.

Περιμένω απαντήσεις.

Ευχαριστούμε που θέλετε να πληρώνουμε τρελά λεφτά!

σιζοπουλοςΔεν πίστευα στα αυτιά μου όταν άκουσα σήμερα τον κ. Σιζόπουλο της ΕΔΕΚ να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι φταίει διότι έπεσαν λέει τα κέρδη της Cyta από τα 120 εκατομμύρια στα 50 εκ. τα τελευταία χρόνια.

Συγνώμη, μπορώ να σας υποβάλω τρεις ερωτήσεις, κύριε Σιζόπουλε;

Τα 120 και τα 50 εκατομμυρια κέρδος από ποιων την τσέπη βγαίνουν; Από τις δικές μας μήπως; Και σας κακοφάνηκε ότι δεν έβγαλε 120 εκατομμύρια από τις τσέπες μας αλλά (μέσα στην κρίση) έβγαλε μόνο 50; Ε ψηφίστε νόμο να πληρώνουμε παραπάνω κύριε Σιζόπουλε! Κρατούμε πολλά ξέρετε. Μαδάτε μας κι άλλο!

Όταν μια κρατική εταιρία, με υπεράριθμο προσωπικό και σχετικά υψηλούς μισθούς κρατά τις τιμές σε τέτοιο επίπεδο ώστε να βγάζει κέρδος 120 εκατομμύρια, πόσα βγάζει μια ανταγωνιστική της εταιρία με λιγότερο προσωπικό και χαμηλότερους μισθούς; Τριπλάσια; Τετραπλάσια κέρδη; Με άλλα λόγια ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΑ ΑΝΑΓΚΑΖΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, για να κάνει η Cyta κι οι ανταγωνιστές της υπερκέρδη;

Αυτή είναι η αποστολή μιας κρατικής εταιρίας; Να βγάζει 120 εκατομμύρια κέρδος από την τσέπη του πολίτη;

Κάποτε κ. Σιζόπουλε, πριν απο χρόνια, άκουγα στη βουλή βουλευτές να επικρίνουν με δριμύτητα τη CYTA ότι ήταν απαράδεκτο να υπερχρεώνει τους πολίτες για να βγάζει υπερκερδη. Σήμερα εσείς, αντί να λέτε ότι η κρατική εταιρια πρέπει να βγάζει τόσο κέρδος όσο χρειάζεται για να αναβαθμίζει τις υπηρεσίες της, να επεκτείνεται και να αντιμετωπίζει τον ανταγωνισμό, μάς λέτε περίπου ότι πρέπει να μας κλέβει!

Σας ευχαριστούμε πολύ κ. Σιζόπουλε!

Τρεις κι κούκος σε μια συγκέντρωση που διοργάνωσαν 13 κόμματα και οργανώσεις!

ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥΗ Χριστιάνα Ερωτοκρίτου του ΔΗΚΟ, αναρωτήθηκε σήμερα γιατί ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ δεν έλαβαν μέρος στην χθεσινή συγκέντρωση αλληλεγγύης υπέρ του ζεύγους των Τουρκοκυπρίων, που ύψωσαν την κυπριακή σημαία στα κατεχόμενα. Πρόκειται για την εκδήλωση που εκ του (κουτο)πονηρού διοργάνωσαν όλα εκείνα τα κόμματα, που αισθάνονται άβολα όποτε διεξάγονται συνομιλίες για λύση του Κυπριακού, καθώς και ανεξάρτητοι της ίδιας σχολής σκέψης, όπως π.χ. ο αξιότιμος κύριος Κουλίας.

Γράφω ότι η εκδήλωση έγινε εκ του (κουτο)πονηρού, διότι όταν βλέπεις τους κ.κ. Κουλία, Νικόλα Παπαδόπουλο, Λιλλήκα, Σιζόπουλο, Περδίκη, Σιεκέρσαββα και τους άλλους της ιδίας φιλοσοφίας, παραταγμένους να διαδηλώνουν υπέρ ενός ζεύγους Τουρκοκυπρίων, μπορεί να σου έρθει γέλιο και μη μου ζητήσετε να σας αναλύσω το γιατί. Πάντως το ότι δεν έπεισαν τον κόσμο για την ειλικρίνεια των προθέσεών τους, είναι φανερό από την παταγώδη αποτυχία του εγχειρήματος, αφού σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε από 13 κόμματα και οργανώσεις, μαζεύτηκαν πάνω κάτω 50 πλάσματα…

Παρόλα αυτά, το ΔΗΚΟ του Νικόλα, όχι μόνο δεν προβληματίστηκε από το φιάσκο, αλλά έβγαλε και ανακοίνωση για να ζητήσει και τα ρέστα…

Ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, ο Λάζαρος Μαύρος κι εγώ…

ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣΣε μια ανάρτηση της στο Facebook, η φίλη Kατερίνα Ηλιάδη έκανε αναφορά σε κάτι που διάβασε από εφημερίδα ο αγαπητός μου Λάζαρος Μαύρος​ στην εκπομπή του και που παραλλήλιζε την έναρξη των συνομιλών με την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Έγραψα κι εγώ λοιπόν κάτω από την ανάρτηση (ανάμεσα σε σχόλια άλλων) το εξής σχόλιο: «Να τερματίσουμε άμεσα τις συνομιλίες και να περιμένουμε τον μαρμαρωμένο βασιλιά». Ο Λάζαρος απάντησε με δικό του σχόλιο ότι θα μας αφιερώσει το εξαιρετικό πραγματικά έργο του Σταμάτη Σπανουδάκη «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» και πιο συγκεκριμένα το τραγούδι «Θα ‘ρθεις σαν αστραπή».

Είναι αλήθεια ότι μου αρέσουν κι εμένα πολύ τα ωραία άσματα που αναφέρονται στους αγώνες και στα εθνικά ιδεώδη των Ελλήνων. Τα τραγούδησα κι εγώ πολλές φορές σε εκδηλώσεις. Οφείλω όμως να πω ότι η αγωνία μου για το μέλλον αυτού του τόπου είναι απείρως μεγαλύτερη από την τέρψη ή και το αίσθημα εθνικής ανάτασης που μου προσφέρουν τα τραγούδια. Επανήλθα λοιπόν στην ανάρτηση και έγραψα το πιο κάτω σχόλιο:

 Η αναφορά μου στον Μαρμαρωμένο Βασιλιά είναι ένας δικαιολογημένος σαρκασμός ενός ανθρώπου που νιώθει πικραμένος και εξαπατημένος, από παιδί, από τότε που έζησε την τούρκικη εισβολή κι είδε την επικρατούσα άποψη να είναι υπέρ της … ΑΝΑΒΟΛΗΣ της οποιασδήποτε ουσιαστικής δράσης για τερματισμό της κατοχής και επιστροφής όλων (Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων) στις πατρογονικές τους εστίες. Κάτι Λυσαρίδηδες, Τάσσοι, Δούντες κλπ, έπεισαν τότε τον Μακάριο ότι θα ήταν καλύτερα να περιμένουμε τις καλύτερες συγκυρίες. Τότε που δεν υπήρχαν ακόμη έποικοι, τότε που οι εκτοπισμένοι (και στις δύο κοινότητες) ήταν ακόμη με τις βαλίτσες στο χέρι (όσοι πρόλαβαν να πάρουν βαλίτσες φεύγοντας).

Πέρασαν 41 χρόνια και οι καλύτερες συγκυρίες, σύμφωνα με την συγκεκριμένη σχολή σκέψης, δεν ήρθαν ακόμη και δεν είναι καν ορατές στον μακρινό ορίζοντα. Τα αγωνιστικά συνθήματα λοιπόν αποδείχτηκαν κάλπικα, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το άλλοθι για μια ανάξια της ιστορίας μας και του χρέους μας δειλία: αφήστε τον αγώνα να τον κάνουν τα τρισέγγονα των τρισεγγόνων μας! Προς το παρόν μπορούμε να εκτονονώμαστε στους επικήδειους, στα μνημόσυνα, στις αντικατοχικές εκδηλώσεις, με ωραία παχιά λόγια.

Βεβαίως η δειλία είναι η … καλή ερμηνεία αυτής της πολιτικής, διότι εμένα δεν μου το βγάζει κανείς από το νου ότι στην πραγματικότητα επιδιώχθηκε η συγκάλυψη μιας ηθελημένης πορείας προς τη μονιμοποίηση της διαίρεσης, της διχοτόμησης δίχως την υπογραφή μας. Πολιτική που βεβαίως προϋπήρχε του πραξικοπήματος, εξ’ ου και το πραξικόπημα έγινε για να εξυπηρετήσει ακριβώς αυτή την εξέλιξη.

Η σπουδή των ιδίων πάντα πολιτικών δυνάμεων να στραγγαλίζουν κάθε φορά στην κούνια της την όποια πρωτοβουλία για λύση του Κυπριακού, με παράλληλη εκτόνωσή τους σε συνθήματα κενά περιεχομένου που δεν παραπέμπουν σε οιασδήποτε μορφής εναλλακτική δράση, μοιάζει με βολικότατη αναβολή του χρέους μας για το απώτερο μέλλον, με την πεποίθησή ότι δεν χρειάζεται να κουραζόμαστε σήμερα εμείς, αφού θα έρθει κάποτε, κάποια στιγμή, ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς να καθαρίσει για πάρτη μας.

Ακολούθησε νέο σχόλιο από τον Λάζαρο Μαύρο:

Ο κ. Κωνσταντίνος (όχι ο Δραγάτσης Παλαιολόγος αλλά ο κ.) Οδυσσέως ξέχασε δύο πράγματατα για την 41ετία 1974 – 2015. ΠΡΩΤΟΝ ότι καθ’ όλην την 41ετία δύο ήσαν τα μεγαλύτερα κόμματα: ΔηΣυ-ΑΚΕΛ. ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ότι στη διάρκεια της 41ετίας είχαμε (α) Μια 5ετία Γ. Βασιλείου (β) Μια 10ετία Γλαύκου Κληρίδη (γ) Μια 5ετία Χριστόφια και (δ) Μια ήδη 2ετία Αναστασιάδη… Η υπενθύμιση όλως ιδιαιτέρως κηδόμενοι της Μνήμης του (ιδού κι η σημασία του ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ) Μιχάλη Δούντα.

Η απάντησή μου σ’ αυτό είναι η πιο κάτω:

Απλά να θυμήσω ότι οι πρωτοβουλίες για λύση του Κυπριακού εξελίχθηκαν κατά τα έτη 1978, 1983 και 1985 και τις απέρριψε ο Σπύρος Κυπριανού (στη συνέχεια και ο Ντενκτάς με την Τουρκία), το 1993 και την απέρριψε ο Γλαύκος Κληρίδης, όπως είχε δεσμευθεί στους ψηφίσαντες αυτόν ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ (μετά την απέρριψε και το Ντενκτάς με την Τουρκία) και βεβαίως το 2003 όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος ανέστησε εκ νεκρών το σχέδιο ΑΝΑΝ (με δύο επιστολές του προς τον Κόφι Ανάν), για να το οδηγήσει ενώπιον του λαού το 2004 καλώντας τον να πει ΟΧΙ.

Η ιστορική αλήθεια λοιπόν τεκμηριώνει ότι από τις 5 πρωτοβουλίες οι 4 απορρίφθηκαν από προέδρους της λεγόμενης «σκληρής γραμμής» οι οποίοι όλως τυχαίως υπέγραψαν και τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου με την άλλη πλευρά. Την μία εκ των πέντε την απέρριψε ο Γλαύκος Κληρίδης, τοις των αυτού συνεταίρων ρήμασι πειθόμενος…

Επίσης η ιστορική αλήθεια τεκμηριώνει ότι, ακόμη και οι πρόεδροι της άλλης γραμμής, ήταν δέσμιοι των κομμάτων που τους στήριξαν και επίσης ότι, μετά το 1985, λόγω και της τουρκικής αδιαλλαξίας περνούσαν πολλά χρόνια για να επαναρχίσει πρωτοβουλία. Βασικά δηλαδή υπήρξαν από τότε μέχρι και σήμερα 3 πρωτοβουλίες, με τελευταία την τρέχουσα…