Αρχείο κατηγορίας Υδρογονάνθρακες και Κυπριακό

Η μετεξέλιξη του ΔΗΚΟ σε «παιδική χαρά”…

Σε «παιδική χαρά” … μετεξελίσσεται το ΔΗΚΟ, επί προεδρίας Νικόλα Παπαδόπουλου. Ίσως θα πρέπει να αλλάξουν και το λογότυπο του κόμματος και να βάλουν στη θέση του το πορτραίτο του Πινόκιο! Αν είναι δυνατόν ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ να μην είδε χτες τίποτα το θετικό στις θετικότατες για την Κύπρο αποφάσεις  της Ε.Ε. και να είδε μόνο κάτι που δεν υπάρχει: την κατάργηση τάχα της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Κατ’ αρχάς το θετικότερο από τις χθεσινές αποφάσεις της Ε.Ε. είναι η ετοιμότητά της λάβει μέρος (to participate) στη διάσκεψη της Γενεύης και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο, με τον Γιούνγκερ και την Μογκερίνι, ενδεχομένως και με τον Τουσκ. Άρα ενεργοποιείται το μέρος εκείνο της «συμφωνίας του δείπνου” που λέει ότι, ότι εκτός από τις δύο κοινότητες και τις τρεις εγγυήτριες, θα κληθούν να λάβουν μέρος και άλλα σχετιζόμενα (relevant) μέρη.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη χθεσινή της απόφαση, ευλόγως διεκδικεί τη συμμετοχή της στη διάσκεψη, όπως φυσικά και η Κυπριακή Δημοκρατία, ως απολύτως σχετιζόμενο μέρος.  Με άλλα λόγια αποδυναμώνεται το επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι, ο Νικόλας και οι άλλοι της Αγίας Πεντάδας του ούτω καλούμενου «ενδιάμεσου χώρου”, ότι τάχα η διάσκεψη θα είναι ντε και καλά πενταμερής. 

Για κάποιο περίεργο λόγο ο Νικόλας Παπαδόπουλος βλέπει μόνο ό,τι βλέπουν οι Τούρκοι. Οτιδήποτε ερμηνεύουν οι Τούρκοι αυθαίρετα και όπως τους συμφέρει, συμφωνεί μαζί τους κι ο Νικόλας. Οι Τούρκοι έχουν κάθε λόγο να μην βλέπουν ως θετική τη χθεσινή απόφαση της Ε.Ε.  Ε λοιπόν, ούτε ο Νικόλας τη βλέπει έτσι. Μάλιστα βρήκε και στους Τούρκους έτοιμο (άτοπο και αυθαίρετο) επιχείρημα, ότι τάχα η χτεσινή απόφαση καταργεί την Κυπριακή Δημοκρατία.

Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν υπονοώ ότι ο Νικόλας παίζει συνειδητά το παιχνίδι των Τούρκων. Ούτε όμως μπορώ να δεχτώ ότι αυτή η απολύτως αρνητική και μηδενιστική προσέγγιση βοηθά έστω και στο ελάχιστο την εθνική μας υπόθεση. Ο Νικόλας ελαύνεται από μια άποψη του τι σημαίνει αντιπολίτευση εντελώς λανθασμένη κι αταίριαστη στις κρίσιμες περιστάσεις που περνά η πατρίδα μας. Η απόλυτα μηδενιστική του στάση μάλιστα δίνει την εντύπωση ότι ο ίδιος δεν θέλει λύση και προσπαθεί να πείσει το λαό από τώρα να ψηφίσει ΟΧΙ, ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η τελική συμφωνία (αν και εφόσον προκύψει φυσικά).

Σε τελική ανάλυση οι ακραίες μέχρι παραλογισμού θέσεις του Νικόλα Παπαδόπουλου πετυχαίνουν ακριβώς το αντίθετο με αυτό που προσπαθεί ο ίδιος να προβάλει ως προφίλ. Τον εκθέτουν, τον καθιστούν αναξιόπιστο, ως ένα πολιτικό που απευθύνεται σε μάζες πολιτών που ο ίδιος υποτιμά τη νοημοσύνη τους.

Η χτεσινή του ανάρτηση στο Twitter ήταν μια κραυγαλέα περίπτωση ακραίας τοποθέτησης, η οποία αγγίζει τα όρια της γελοιότητας. Σου προκαλεί την εντύπωση ότι δεν την έγραψε ο ηγέτης του τρίτου σε μέγεθος κόμματος, αλλά κάποιος Νικολάκης που πηγαίνει ακόμη στο νηπιαγωγείο. Οπότε νιώθεις κι εσύ την ανάγκη να εξηγήσεις στο μικρό αυτό παιδί τα αυτονόητα. Έγραψε λοιπόν χτες στο Twitter ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ:

«To «Republic of Cyprus” έγινε «Cyprus” στην απόφαση της ΕΕ. Μια νέα μεγάλη επιτυχία του Ν.Αναστασιάδη. Η κατάργηση του κράτους μας συνεχίζεται.”

 Όπως λοιπόν κάνουμε με τα παιδάκια του νηπιαγωγείου ας πάμε αργά και καθαρά να εξηγήσουμε στον Νικόλα τι λέει η απόφαση της Ε.Ε., που αποτελείται από όλες κι όλες τέσσερις και κάτι γραμμές:

 «Following a presentation by the President of the Republic of Cyprus on the negotiations on a Cyprus settlement, the European Council reiterated its support to the ongoing process for the reunification of Cyprus. The EU, taking into account that Cyprus is and will remain a member of our Union after the settlement, stands ready to participate at the Geneva conference on Cyprus on 12 January 2017.”

 Στο πιο πάνω κείμενο της απόφασης γράφει «by the President of the Republic of Cyprus”. Το «Republic of Cyprus” που γράφει στην αρχή σημαίνει «Κυπριακή Δημοκρατία”. Εντάξει, Νικόλα; Αν θέλεις άνοιξε και ένα λεξικό για να σιγουρευτείς, να μην νομίζεις ότι σε κοροϊδεύουμε. Άρα, αφού γράφει ότι ο πρόεδρος μας είναι «the President of the Republic of Cyprus” γιατί λες εσύ «η κατάργηση του κράτους μας συνεχίζεται”; Πώς συνεχίζεται δηλαδή; Τι εννοείς; Μήπως έπρεπε να το γράφει greeklish; «by the president of Kypriaki Dimokratia”; Σόρι προσπαθώ να καταλάβω, Νικόλα μου, τι στην ευχή του Θεού θέλεις να πεις.

 Πιο κάτω η ανακοίνωση της Ε.Ε γράφει το εξής.: «…taking into account that Cyprus is and will is and will remain a member of our Union after the settlement…”. Αυτό είναι που εννοείς ότι λες καταργήθηκε το κράτος μας; Επειδή γράφει σκέτο Cyprus; Μα πρόσεξε όμως τι γράφει: «Cyprus IS”… «IS” σημαίνει «ΕΙΝΑΙ” τώρα. Πρόκειται για ενεστώτα. Η Κύπρος είναι ΤΩΡΑ μέλος. Κατάλαβες; Αλλά πώς είναι τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Κύπρος; Ως Κυπριακή Δημοκρατία, ναι; Το γράφει και πιο πάνω εξάλλου: «the President of the Republic of Cyprus”. Τώρα λοιπόν η Κύπρος ΕΙΝΑΙ μέσα στην Ε.Ε. ως Κυπριακή Δημοκρατία. Έτσι ήταν και τότε που ήταν πρόεδρος ο πατέρας σου. Δεν γράφει παντού Κυπριακή Δημοκρατία διότι δεν χρειάζεται. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, λέει και το ρητό. Και ναι, είναι ευκόλως εννοούμενο διότι το ξέρουν μέχρι και οι κότες της Ε.Ε. ότι η Κύπρος ΕΙΝΑΙ μέλος της Ε.Ε. ως «Κυπριακή Δημοκρατία”.

Λέει λοιπόν «Cyprus is and will remain a member of our Union”. Δηλαδή η Κύπρος (που είναι μέλος ως ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) ΕΙΝΑΙ και θα ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ μέλος της Ένωσης. Πού στην ευχή του Θεού βλέπεις εσύ κατάργησή της; Αν καταργηθεί πώς θα παραμείνει; Θα παραμείνει κατηργημένη; Αν εννοείς ότι θα γίνει καινούριο κράτος (από παρθενογένεση), πώς στην ευχή θα είναι μέλος της Ε.Ε. ως καινούριο κράτος; Τι λένε οι κανονισμοί της Ε.Ε.; Ότι ένα κανούριο κράτος γίνεται μέλος της Ε.Ε. μέσα σε μία νύχτα;  

Αυτή η αναφορά, Νικόλα, επιβεβαιώνει την ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού αυτό που είναι σήμερα (δηλαδή η Κυπριακή Δημοκρατία) «θα παραμένει μέλος της Ένωσης”. Το κατάλαβες τώρα; Ή θα συνεχίσεις να λες τα δικά σου; ‘Οπως κι αν έχει, θα ήθελα να σε παρακαλέσω να σταματήσεις να καταργείς από μόνος σου την Κυπριακή Δημοκρατία και να δίνεις συνεχώς το πάτημα στους Τούρκους να λένε τα δικά τους και να σε επικαλούνται μάλιστα κι εσένα, ότι δηλαδή συμφωνεί μαζί τους και ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Καλύτερα θα ήταν να δεις πώς θα βοηθήσεις να λυθεί το Κυπριακό όσο γίνεται καλύτερα, παρά να εκπέμπεις 24 ώρες το εικοσιτετράωρο αυτή την καταστροφική, αρνητική ενέργεια.
 

1

Το μέλλον κι οι «μωρές παρθένες”…

kypros apo psilaΈπειτα από τη συμφωνία ΗΠΑ – Ρωσίας στο Συριακό ζήτημα, ανοίγει ο δρόμος για την ειρήνη στην καταταλαιπωρημένη από τις διεκδικήσεις των μεγάλων δυνάμεων γειτονική μας χώρα. Στους επόμενους μήνες το λεγόμενο «Ισλαμικό Κράτος” θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη κι ο χάρτης της Μέσης Ανατολής θα επανακαθοριστεί στη βάση δεδηλωμένων και παρασκηνιακών συμφωνιών μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Σ’ αυτές τις τελευταίες είναι σίγουρο πια ότι διαλαμβάνεται κι η ίδρυση κουρδικού κράτους στις βόρειες περιοχές του Ιράκ και της Συρίας, στο μαλακό δηλαδή υπογάστριο της Τουρκίας. 

 Η Άγκυρα βρίσκεται αναμφίβολα σε απομόνωση και κάτω από φοβερή πίεση. Μοιάζει να είναι ο «αδύναμος κρίκος” ανάμεσα στους εν δυνάμει ισχυρούς παίκτες της περιοχής, καθώς οι εξελίξεις τρέχουν, με τις μεγάλες δυνάμεις να προσπερνούν αδιάφορα τις διαμαρτυρίες της. Τα περιθώρια του Ερντογάν για ελιγμούς και καπρίτσια στενεύουν. Η πολιτική του έχει αποτύχει οικτρά. Η Τουρκία έχει τώρα μόνο μια επιλογή: Να συνεργαστεί. Μόνο έτσι θα διασφαλίσει τη συμμετοχή της στο νέο γεωστρατηγικό σχεδιασμό, βασικός πυλώνας του οποίου θα είναι και η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της περιοχής.

 Η λύση του Κυπριακού είναι απαραίτητη στο σημερινό γεωστρατηγικό πλαίσιο και πρέπει επιτέλους όλοι σε τούτο το νησί, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, να το κατανοήσουμε, αν δε θέλουμε να γευτούμε τις απρόβλεπτες συνέπειες της αυταπάτης ότι μπορούμε εμείς να απορυθμίσουμε τους σχεδιασμούς των ισχυρών της γης.

Πάντως η συμμετοχή της Τουρκίας είναι απαραίτητη, για να διασφαλιστεί η αξιοποίηση των κοιτασμάτων υπό συνθήκες ειρήνης. Αν δε συνεργαστεί, δε θα βρεθεί απλώς εκτός παιχνιδιού. Θα εξαναγκαστεί να συνεργαστεί, με τρόπους που δε θα είναι διόλου ευχάριστοι για τον Ερντογάν και την σημερινή κυβέρνηση της χώρας.

Αν η Τουρκία συνεργαστεί, μέρος του φυσικού αερίου του Ισραήλ και πολύ πιθανόν της Κύπρου θα διοχετευθεί στη χώρα αυτή, όχι μόνο για τους πολιτικούς λόγους που επισημαίνω σε τούτο το άρθρο, αλλά και για πολύ σημαντικούς οικονομικούς λόγους, που έχουν να κάνουν με τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων ανόρυξης και αξιοποίησης των υδρογονανθράκων.

 Η διεθνής κοινότητα θα επιδιώξει συνεπώς μια συμφωνία στο Κυπριακό που θα ικανοποιεί και τις δύο κοινότητες, διότι είναι αυτονόητο πως αν η λύση δεν ικανοποιεί και τα δύο μέρη (πολύ περισσότερο αν δεν ικανοποιεί την πλειοψηφούσα κοινότητα του νησιού), το ζητούμενο, που είναι η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων σε συνθήκες ειρήνης, δε θα έχει διασφαλιστεί.

 Η Κύπρος βρίσκεται τώρα σε σαφώς ευνοϊκότερη θέση σε σχέση με την Τουρκία. Κατ΄αρχάς μέρος των των ποσοτήτων υδρογονανθράκων βρίσκεται στη δική της ΑΟΖ. Έπειτα είναι μία χώρα που διατηρεί άριστες σχέσεις με όλους τους γείτονές της, όπως και με τις μεγάλες δυνάμεις, σε αντίθεση με την Τουρκία που έχει πρόβλημα με όλους. Αυτή τη συγκυρία πρέπει να αξιοποιήσουμε όταν θα βρεθούμε σύντομα μπροστά τις ραγδαίες, καταληκτικές εξελίξεις σε σχέση με το Κυπριακό. Η προσήλωσή μας στις διεθνείς και ευρωπαϊκές αρχές δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί αρνητικά από τη διεθνή κοινότητα. Αντίθετα αποτελούν εξ αντικειμένου την πιο λογική βάση ενός έντιμου συμβιβασμού. Αν η Τουρκία επιμένει σε παράλογους όρους, αυτό θα μεταφραστεί ως πεισμονή της στην εκνευριστική πλέον, για τις μεγάλες δυνάμεις, άρνησή της να συνεργαστεί και θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες.

 Βρισκόμαστε στην ευνοϊκότερη από ποτέ συγκυρία για να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον στις σημερινές και μελλοντικές γενιές. Οι σχεδιασμοί των μεγάλων δυνάμεων θα προχωρήσουν πάντως είτε μ’ εμάς είτε χωρίς εμάς. Ως εκ τούτου, οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου, εφόσον όντως θέλουν να συνδράμουν εποικοδομητικά στις καθοριστικές για το μέλλον αυτού του λαού εξελίξεις, οφείλουν να προσεγγίσουν την προοπτική της λύσης με λογική, σύνεση και συνέπεια. Μόνο έτσι αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο και προοπτικές επιτυχίας η έννοια της διεκδίκησης. Όταν γίνεται επί συγκεκριμένων θέσεων της πλευράς μας στις διαπραγματεύσεις κι όχι απλά αερολογώντας. Με τις αερολογίες αποπροσανατολιζόμαστε από το στόχο. Αντί να γρηγορούμε, βυθιζόμαστε στην ραθυμία της αυταπάτης και μοιραία, σαν τις «μωρές παρθένες” του ευαγγελίου, θα μείνουμε εκτός του «νυμφώνος” του νέου γεωστρατηγικού τοπίου της περιοχής. 

  Επιτέλους ας αρθούν όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Την «ώρα της κρίσεως” πρέπει να επιτύχουμε την καλύτερη δυνατή λύση του Κυπριακού. Το χρωστάμε στους εαυτούς μας και πολύ περισσότερο στα παιδιά μας, που ζουν σήμερα σε μια καταταλαιπωρημένη χώρα, με κουτσουρεμένα τα όνειρα κι αβέβαιο το μέλλον τους. Έχουμε χρέος να τους παραδώσουμε όχι τα χρέη που μαζέψαμε από τις αποτυχίες μας τόσες δεκαετίες αλλά μια πολύ καλύτερη Κύπρο.

Σχετικό με το θέμα είναι και παλαιότερο άρθρο μου (από τον περασμένο Οκτώβριο) με τίτλο «Σύντομα θα πρέπει να πάρουμε κρίσιμες αποφάσεις”
2

Μπορούμε και πρέπει να ζήσουμε ένα καλύτερο μέλλον σε τούτο τον τόπο…

ÊÕÐÑÏÓ - ÅÐÉÓÊÅØÇ ÔÏÕ ÊÕÐÑÉÏÕ ÐÑÏÅÄÑÏÕ ÄÇÌÇÔÑÇ ×ÑÉÓÔÏÖÉÁ ÓÔÇÍ ÐËÁÔÖÏÑÌÁ "ÏÌÇÑÏÓ" (EUROKINISSI // ÃÑÁÖÅÉÏ ÔÕÐÏÕ ÊÁÉ ÐËÇÑÏÖÏÑÉÙÍ ÊÕÐÑÏÕ / ×ÑÉÓÔÏÓ ÁÂÑÁÁÌÉÄÇÓ)Εδώ και πολλούς μήνες γράφω ότι οι σχεδιασμοί των μεγάλων δυνάμεων για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Ισραήλ και της Κύπρου, προνοούν συνεργασία ΟΛΩΝ των χωρών της περιοχής. Είναι κοντά στο νου δηλαδή, δεν έπρεπε καν να το συζητάμε. Διότι μόνο υπό συνθήκες σταθερότητας και ειρήνης μπορεί να γίνει απρόσκοπτα αυτή η δουλειά.

Πολύ σωστά επιμένουμε ότι μόνο με λύση του Κυπριακού θα μπορέσουν οι Τουρκοκύπριοι να επωφεληθούν από το φυσικό αέριο του νησιού. Όμως θα πρέπει να πείσουμε όχι μόνο τους ξένους αλλά και τους εαυτούς μας (κυρίως αυτούς) ότι επιτέλους είμαστε έτοιμοι. Όχι για την οποιαδήποτε λύση, όπως ανόητα λένε πάντα εκείνοι που δεν θέλουν λύση, αλλά για μια διευθέτηση που θα ανταποκρίνεται στη λογική και στο δίκαιο. Μια λύση από την οποία πραγματικά θα ωφεληθεί όλος ο λαός αυτής της χώρας, χωρίς νικητές και ηττημένους.

Ναι, οι συγκυρίες μας ευνοούν όσο ποτέ άλλοτε. Οφείλουμε να τις αξιοποιήσουμε. Άμεσα και έγκαιρα. Διότι αν τα κάνουμε κι αυτή τη φορά μαντάρα, δυστυχώς δεν θα έχουμε μέλλον σ’ αυτό τον τόπο. Αντίθετα, αν διαχειριστούμε σωστά τις εξελίξεις, αυτός ο τόπος μπορεί να γίνει ένας παράδεισος για τις μελλοντικές γενεές. Αυτό το όραμα μπορούμε και πρέπει να το διεκδικήσουμε.

 

Στέφανε, αν τα κάνουμε μαντάρα και με το αέριο θα στηθούν κρεμάλες…

ÊÕÐÑÏÓ - ÅÐÉÓÊÅØÇ ÔÏÕ ÊÕÐÑÉÏÕ ÐÑÏÅÄÑÏÕ ÄÇÌÇÔÑÇ ×ÑÉÓÔÏÖÉÁ ÓÔÇÍ ÐËÁÔÖÏÑÌÁ "ÏÌÇÑÏÓ" (EUROKINISSI // ÃÑÁÖÅÉÏ ÔÕÐÏÕ ÊÁÉ ÐËÇÑÏÖÏÑÉÙÍ ÊÕÐÑÏÕ / ×ÑÉÓÔÏÓ ÁÂÑÁÁÌÉÄÇÓ)O Στέφανος Στεφάνου είναι ένας σοβαρός πολιτικός της νέας γενιάς του ΑΚΕΛ, αλλά σήμερα έκανε μια δήλωση … περιορισμένης ευθύνης: «Αφού η κυβέρνηση λέει ότι έχουμε στο οικόπεδο 9 πολύ περισσότερο φυσικό αέριο από ό,τι αναμέναμε, γιατί την ίδια στιγμή λέει (η κυβέρνηση) ότι δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε την κατασκευή του τερματικού, λόγω του ότι δεν υπάρχει αρκετό φυσικό αέριο; Ας αποφασίσει επιτέλους! Έχουμε ή δεν έχουμε;” Εγώ πάλι, ο πολίτης, με τον απλό μου νου, κατάλαβα 3 πράγματα:

  • Ότι για να συμφέρει η κατασκευή του χερσαίου τερματικού πρέπει να έχουμε όχι μόνο συγκεκριμένη μίνιμουμ ποσότητα αερίου αλλά και πρόθυμους συνεργάτες (κράτη και εταιρείες) και φυσικά ΠΕΛΑΤΕΣ! Αλλιώς θα φάμε πολλά δισκεκατομμύρια για την κατασκευή και λειτουργία του εργοστασίου και θα μας μείνει στο τέλος μόνο η μούζη!
  • Μέχρι στιγμής, το μόνο οικόπεδο για το οποίο έχουμε ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ για ποσότητες είναι το 12 διότι μόνο σε αυτό έγιναν επιβεβαιωτικές γεωτρήσεις. Μπορεί να προβλέπουμε (βάσει ΕΝΔΕΙΞΕΩΝ) ότι στο οικόπεδο 9 θα έχουμε μεγαλύτερη ποσότητα, αλλά πριν γίνουν οι επιβεβαιωτικές γεωτρήσεις ΔΕΝ έχουμε φυσικό αέριο. Έχουμε μόνο αέριο κουπανιστό!
  • Ότι το θέμα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων δεν είναι όπως τις «κουμέρες” που παίζουν εδώ τα κόμματά μας στο καθημερινό πολιτικό κουκλουθέατρο αυτού του τόπου. Είναι ένα θέμα ύψιστης οικονομικής αλλά και ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ σημασίας. Καλώς ή κακώς εκείνοι με τους οποίους συμμαχούμε και συνεργαζόμαστε για να κάνουμε αυτή τη δουλειά έχουν λόγο και δεν μπορούμε να κάνουμε ότι κόψει ο νους μας. Πολύ περισσότερο μετά που τα κάναμε μαντάρα σε όλους τους τομείς και διαλύσαμε την Κύπρο. με τους ερασιτεχνισμούς μας και τις δουλειές του ποδαριού. Το ότι ο Ισραήλ, παρά τα παρακάλια μας, δεν έχει έρθει ακόμη κοντά να προσθέσει δικό του αέριο ώστε να είναι βιώσιμο το τερματικό και να ξεκινήσει η δουλειά, σημαίνει κάτι…

Να μην μου πει κανείς παρακαλώ ότι μπορούμε να αρχίσουμε την κατασκευή του τερματικού πριν έχουμε επίσημα στοιχεία για νέες ποσότητες, αφού μέχρι να κατασκευαστεί θα έχουν γίνει στο μεταξύ και οι νέες γεωτρήσεις. Τέτοιες δουλειές της κουτούρας να σταματήσουν επιτέλους σε τούτο τον τόπο! Κάθε πράγμα πρέπει να γίνεται με τις ΔΕΟΥΣΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ! Γενικά τα όποια βήματα πρόκειται να γίνουν στον τομέα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων, θα πρέπει να είναι προσεκτικά, μελετημένα, στον κατάλληλο χρόνο κι οπωσδήποτε να γίνονται με διαρκή εγρήγορση ευθύνης. Αν χειριστούν οι πολιτικοί κι αυτό το ζήτημα με την παροιμιώδη πια ανευθυνότητα τους κι εξανεμίσουν την μόνη ελπίδα που απέμεινε στα παιδιά μας για ένα καλύτερο μέλλον, τότε θα πρέπει πάραυτα να επανέλθει η θανατική ποινή και να αρχίσουν οι απαγχονισμοί…

 

Ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ και οι επιλογές για εξαγωγή του φυσικού αερίου…

ΛΙΜΠΕΡΜΑΝ

Πυθικός ήταν ο Ισραηλινός Υπουργός Εξωτερικών Άβιγκντορ Λίμπερμαν σε δηλώσεις του στην Αθήνα, όταν τον ρώτησαν αν ο Ισραήλ θα ενδιαφερόταν για συνεργασία Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου στην κατασκευή του αγωγού East Med, που θα μεταφέρει το αέριο της ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη, μέσω Κύπρου και Ελλάδας.

Είπε ότι ένας αγωγός κοστίζει πολλά λεφτά κι ότι έχουν αναλάβει αυτή τη δουλειά ιδιωτικές εταιρίες, που εξετάζουν και σχετική μελέτη για το «ποιος αγωγός θα αποτελούσε την πιο συμφέρουσα λύση». Την ίδια μέρα πάντως ο Αμερικανός πρέσβης στην Κύπρο δήλωνε ότι τυχόν λύση του Κυπριακού θα διευκόλυνε τη μεταφορά φυσικού αερίου από την ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη με αγωγό μέσω Τουρκίας. 

Η αρχική επιλογή της Κυπριακής Δημοκρατίας για κατασκευή τερματικού υγροποίησης στο Βασιλικό δεν έχει παραμεριστεί, αντίθετα η κυβέρνηση δηλώνει τακτικά ότι αυτός παραμένει ο πρώτιστος στόχος της. Ωστόσο και για «κακή μας τύχη» η ποσότητα που ανακοίνωσε η Noble από το οικόπεδο 12 είναι μόνο 4 τρις κυβικά πόδια, δηλαδή ελάχιστα πιο κάτω από τη μίνιμουμ ποσότητα που απαιτείται για να θεωρείται το τερματικό βιώσιμο και άρα να δικαιολογείτια η κατασκευή του. Ούτε ο Ισραήλ από την πλευρά του -και παρά το στενό μαρκάρισμα της κυβέρνησης μας- δεν αποφάσισε ακόμη αν θέλει να εξάγει το αέριό του μέσω ενός κυπριακού τερματικού, ενώ οι ιδιωτικές εταιρίες της χώρας συζητούν και τουρκικές προτάσεις.ύπρο δήλωσε ότι μια λύση του Κυπριακού θα διευκόλυνε την διέλευση του ισραηλινού και κυπριακού αερίου μέσω Τουρκίας.

Είναι φανερό ότι τόσο ο Ισραήλ όσο και η Κύπρος, θα δεχτούν ισχυρότατες πιέσεις για εμπλοκή της Τουρκίας στο παιγνίδι του φυσικού αερίου, αφού βεβαίως λυθεί πρώτα το Κυπριακό Ζήτημα.  Συνεπώς, μπορεί μεν οι εμπειρογνώμονες που ασχολούνται με θέματα φυσικού αερίου να δηλώνουν ότι δεν τίθεται θέμα μεταφοράς αερίου μέσω Τουρκίας, αλλά φαίνεται ότι η λύση που θα επιδιώξουν σ’ αυτό το θέμα οι ΗΠΑ και ίσως η ΕΕ θα είναι όχι τεχνοκρατική αλλά πολιτική…

Ας το έχει λοιπόν διαρκώς υπόψη η πολιτική μας ηγεσία, για να μην ακούσουμε ένα πρωί πάλι τη γνωστή φαρσοκωμωδία με τις εκπλήξεις και τους ολοφυρμούς, ότι τάχατες παγιδευτήκαμε. Διότι τα μηνύματα που φτάνουν στ’ αυτιά μας είναι ξεκάθαρα.

 

Γιατί η Ουκρανία θα διχοτομηθεί και η Κύπρος θα ενωθεί…

ΟΥΚΡΑΝΙΑ - ΚΥΠΡΟΣ - ΣΗΜΑΙΕΣΗ Ουκρανία θα διχοτομηθεί. Διότι η Κριμαία δεν υπήρξε ποτέ οργανικό τμήμα της χώρας, παρά μόνο από το 1954 μέχρι το 1991, όταν η Μόσχα παραχώρησε τη χερσόνησο στην Ουκρανία, που έτσι κι αλλιώς ήταν μια από τις «σοσιαλιστικές δημοκρατίες” της ΕΣΣΔ.  Ωστόσο η ιστορία αυτή δεν μοιάζει καθόλου με την ιστορία της Κύπρου. Διότι αυτό το νησί εδώ και πολλούς αιώνες υπήρξε ενιαία κι αδιαίρετη πατρίδα για όλους τους κατοίκους του, που ζούσαν μαζί ειρηνικά, παρά τις αλλεπάλληλες καταλήψεις από διάφορους κατακτητές.

Το τι θα γίνει στην Ουκρανία είναι προδιαγεγραμμένο. Το έναυσμα δόθηκε από ένα οικονομικό ζήτημα, ωστόσο πίσω από αυτό κρύβεται νέα η μυστική συμφωνία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για επανακαθορισμό των ζωνών επιρροής, που εκκρεμούσε εδώ και 23 χρόνια, από τη διάλυση δηλαδή του κομμουνιστικού μπλοκ. Πίσω από τις δηλώσεις Πούτιν και Ομπάμα, διακρίνει κανείς από τώρα το τελικό όριο της συμφωνίας στο οποίο θα καταλήξουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές, είτε με πόλεμο είτε όχι: τη διχοτόμηση της Ουκρανίας.

Η Κριμαία, έτσι κι αλλιώς δεν υπήρξε ποτέ οργανικό τμήμα της Ουκρανίας.  Πάνω από αυτή τη χερσόνησο πέρασαν κατακτητές και κατακτητές, στο πέρασμα των αιώνων. Στον 20ο αιώνα, και συγκεκριμένα τη δεκαετία του ’30, ο δολοφόνος δικτάτορας της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν, προχώρησε σε βάναυση εθνοκάθαρση στην Κριμαία,  στη διάρκεια της οποίας διώχθηκαν οι Τάταροι και οι Έλληνες. Μάλιστα ο μισός πληθυσμός των Τατάρων αφανίστηκε από την πείνα και τις κακουχίες. Από τότε πλειοψηφία των κατοίκων της Κριμαίας έγιναν οι Ρώσοι και οι Ρωσόφωνοι, μετά κι από παράλληλες με την εθνοκάθαρση μετακινήσεις πληθυσμών.

Η Κριμαία δόθηκε στην Ουκρανία το 1954, από τον διάδοχο του Στάλιν σοβιετικό ηγέτη Νικήτα Χρουστσόφ, ένα χρόνο μετά που ανέλαβε την εξουσία. Έπειτα από την πτώση του κομμουνισμού, η Κριμαία προσπάθησε να αυτονομηθεί, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από την Ουκρανία. Προκειμένου να αποφευχθεί η κρίση, η χερσόνησος παρέμενε ημιαυτόνομη επαρχία, με δικό της κοινοβούλιο. Ωστόσο η ρήξη ανάμεσα στην Ρωσική Ομοσπονδία και την Ουκρανία, για το θέμα της Κριμαίας, σοβούσε πάντα.  

Η διελκυστίνδα ανάμεσα στην ρωσική Κριμαία και την δυτική Ουκρανία, που είχε πάντα φιλοδυτικούς προσανατολισμούς, έφτασε τον κόμπο στο χτένι πρόσφατα, επί προεδρίας του ρωσόφιλου προέδρου Γιανουκόβιτς. Επισημαίνω τα εξής σημεία, που μαρτυρούν ότι αυτά που συμβαίνουν, δεν οφείλονται σε λαϊκή παρόρμηση, αλλά γίνονται βάσει σχεδίου:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει μια απροσχημάτιστη παρέμβαση στα εσωτερικά της Ουκρανίας, με αφορμή την οικονομική βοήθεια που θα έδινε η ΕΕ ως πρώτο βήμα για τη σύνδεση της Ουκρανίας με την Ένωση. Η Μόσχα προτείνει παράλληλα τη δική της οικονομική βοήθεια κι ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς  προτιμά αυτή τη λύση. Ωστόσο ο ρωσόφιλος πρόεδρος τυγχάνει μιας χλιαρής μόνο και λεκτικής υποστήριξης από πλευράς της Μόσχας.

Αρχίζει η εξέγερση. Η Δύση με τη στάση της την ενθαρρύνει, ενώ η Μόσχα συνεχίζει να αντιδρά χλιαρά υπέρ του Γιανουκόβιτς.

Η αντιπολίτευση καθαιρεί τον Γιαννουκόβιτς. Η Δύση αναγνωρίζει αμέσως την νέα κυβέρνηση. Η Μόσχα δεν την αναγνωρίζει, αλλά συνεχίζει τη χλιαρή της αντίδραση.

Η Κριμαία αντιδρά και δηλώνει την αντίθεσή της προς τη νέα τάξη πραγμάτων στο Κίεβο. Η Μόσχα παρεμβαίνει δυναμικά, στέλοντας στρατό και παράλληλα το μήνυμα ότι η Κριμαία θα παραμείνει υπό την προστασία της. Η Δύση αντιδρά μόνο λεκτικά και απειλεί με κυρώσεις.

 Ο Ομπάμα, στις δημόσιες αναφορές του στην ουκρανική κρίση, τονίζει ότι η Μόσχα δεν νομιμοποιείται να παρέμβει στρατιωτικά, αλλά την ίδια στιγμή αναγνωρίζει στη Ρωσία ότι έχει νόμιμο συμφέρον να προστατεύσει τον ρωσικό πληθυσμό της Κριμαίας…

Η μοίρα της Ουκρανίας έχει οριστεί από τις μεγάλες δυνάμεις, όπως και η μοίρα της Κύπρου. Η διαφορά της Ουκρανίας με την Κύπρο είναι η εξής:

Η Ουκρανία έχει διχοτομηθεί στο χάρτη, από τις μεγάλες δυνάμεις, που διεκδικούν, η μεν Δύση την δυτική Ουκρανία, η δε Ρωσία την ανατολική Ουκρανία και κυρίως την Κριμαία.

Η Κύπρος ανήκει ολόκληρη στην Δύση και το συμφέρον της Δύσης είναι η Κύπρος να παραμείνει μία χώρα, στην οποία να οικοδομηθεί ξανά η εμπιστοσύνη ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους, ώστε να εμπεδωθεί η ειρήνη κι η ομαλότητα στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για συνεργασίες με σκοπό την ομαλή κι απρόσκοπτη εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Ισραήλ και της Κύπρου.

Σχετικά άρθρα: 

Νικητές ή νικημένοι;

Απάντηση στο Λάζαρο Μαύρο…

Η συμφωνία για τα πυρηνικά και η επερχόμενη λύση του Κυπριακού…

Οι εξελίξεις στο φυσικό αέριο, με απλά λόγια… 

1

Θέλετε να πάμε μπροστά ή να κολλήσουμε στη μιζέρια μας;

DIXOTOMISI SIMAIESΚύριοι της ΚΕ του ΔΗΚΟ,

Σήμερα είναι τέτοια η μέρα, που ο Πενταδάκτυλος φαίνεται πεντακάθαρα. Κοιτάξτε τον καλά πριν μπείτε στην αίθουσα της συνεδρίασης. Κοιτάξτε τη σημαία του ψευδοκράτους κι αφού συζητήσετε με τη συνείδησή σας για το…

  • Πού βρισκόμαστε, έπειτα από 40 ολόκληρα χρόνια τουρκικής κατοχής,
  • Πόσο κοντά είμαστε στην οριστική διχοτόμηση και τι θα σημαίνει για τα παιδιά μας μια τέτοια εξέλιξη…

Κι αφού προβληματιστείτε:

  • Για τις συνέπειες που θα έχει για την ακρωτηριασμένη Κυπριακή Δημοκρατία τυχόν αποχώρησή μας αυτή τη στιγμή από τις συνομιλίες,
  • Για το αν θέλουμε τους Αμερικανούς, το Ισραήλ και την ΕΕ υπέρ μας (με θετικό πνεύμα) ή εναντίον μας  (με την ξεροκεφαλιά μας) στους επόμενους δύσκολους μήνες,
  • Για το αν θα μπορέσουμε να εκμεταλλευθούμε ή όχι τους υδρογονάνθρακές μας, σε περίπτωση που κοντρατιστούμε άνευ λόγου και αιτίας με όλους τους πιο πάνω…

Κι αφού ζυγίσετε κατά πόσο η λύση του Κυπριακού θα βοηθήσει ή όχι ετούτο τον τόπο να βγει από την ανυπόφορη οικονομική κρίση σχεδόν άμεσα…

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ αν συμφωνείτε με τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, που θέλει την ελληνοκυπριακή πλευρά να αποχωρήσει από τις συνομιλίες, με τις ατεκμηρίωτες δικαιολογίες που έχει προβάλει και οι οποίες δεν αντέχουν σε καμία σοβαρή ανάλυση, ούτε μπορούν να πείσουν οποιονδήποτε τρίτο για το δίκιο μας, εφόσον αποτελούν εξόφθαλμα διαστρέβλωση του κοινού ανακοινωθέντος.

Με άλλα λόγια αν θέλετε να ταυτιστείτε ουσιαστικά με εκείνους τους λίγους, που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα σε τούτο τον τόπο και βρίσκουν από την πέτρα αφορμές για να τερματιστεί η πρωτοβουλία και να μείνουμε όπως είμαστε, μέσα στο τρένο της οριστικής διχοτόμησης να πλησιάζει επικίνδυνα στο τέρμα.

Πάντως να ξέρετε κάτι. Ο κόσμος έχει πάρει τη δική του απόφασή: Θέλει συνομιλίες, απαιτεί από τους ηγέτες του να επιτύχουν μέσα από αυτές τις συνομιλίες μια έντιμη, λειτουργική και βιώσιμη λύση στο πλαίσιο του ιστορικού συμβιβασμού της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και είναι έτοιμος να πει ναι, σε μια τέτοια λύση.

Δεν θα συγχωρέσει εύκολα εκείνους που θα μείνουν έξω από αυτό τον αγώνα, πολύ περισσότερο εκείνους που θα έχουν παρεμβάλει εμπόδια.  Διότι τούτος ο κόσμος έχει ξυπνήσει. Έχει καταλάβει πόσο εξαπατήθηκε όλα αυτά τα χρόνια από εκείνους που του υπόσχονταν μια καλύτερη λύση του Κυπριακού, συντηρώντας από την άλλη ένα σύστημα διαφθοράς, που διέλυσε τελικά το κράτος και την οικονομία κι έριξε στην μιζέρια και στην ανέχεια ετούτο τον κόσμο.

Ετούτος ο κόσμος έχει την απαίτηση από τους ηγέτες του να επανορθώσουν και  να τον βγάλουν όσο πιο γρήγορα γίνεται από την μιζέρια, με μια λύση του Κυπριακού, που θα ανταποκρίνεται στο όραμα για μια καλύτερη Κύπρο του αύριο.

Αποφασίστε λοιπόν αν θα αγωνιστείτε γι’ αυτό το όραμα, ή αν θα μπείτε οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, ως ξεπερασμένοι. 

5

Νικητές ή νικημένοι;

ÊÕÐÑÏÓ - ÅÐÉÓÊÅØÇ ÔÏÕ ÊÕÐÑÉÏÕ ÐÑÏÅÄÑÏÕ ÄÇÌÇÔÑÇ ×ÑÉÓÔÏÖÉÁ ÓÔÇÍ ÐËÁÔÖÏÑÌÁ "ÏÌÇÑÏÓ" (EUROKINISSI // ÃÑÁÖÅÉÏ ÔÕÐÏÕ ÊÁÉ ÐËÇÑÏÖÏÑÉÙÍ ÊÕÐÑÏÕ / ×ÑÉÓÔÏÓ ÁÂÑÁÁÌÉÄÇÓ)Για τις μεγάλες δυνάμεις η λύση του Κυπριακού είναι επείγουσα προτεραιότητα, προκειμένου να υλοποιηθούν οι υψίστης γεωπολιτικής σημασίας διεθνείς ενεργειακοί σχεδιασμοί σε σχέση με την περιοχή μας. Η λύση που επιθυμούν οι ΗΠΑ δεν είναι ένα «όπως όπως κλείσιμο» όπως ισχυρίζονται κάποιοι αφελείς. Θα επιδιώξουν μια επωφελή για όλες τις πλευρές (win-win) συμφωνία, με διασφαλισμένα τα λειτουργικά της χαρακτηριστικά, ώστε να μην προκληθεί νέα ανάφλεξη που θα τινάξει στον αέρα συμφέροντα δισεκατομμυρίων.

Σ’ αυτή τη διαδικασία έχουμε δύο επιλογές: είτε να συνεργαστούμε έξυπνα. διορατικά και σαφώς διεκδικητικά, με στόχο να κερδίσουμε το μάξιμουμ στο Κυπριακό από την ευνοϊκότατη για εμάς συγκυρία, είτε να μείνουμε απέξω και να χάσουμε για πάντα, όχι μόνο τη μισή Κύπρο αλλά και κάθε πιθανότητα να βγούμε γρήγορα από τη δίνη της οικονομικής κρίσης. Διότι δεν έχω καμία αμφιβολία ότι, αν θέσουμε σε κίνδυνο τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων, από μια ανεξήγητη (γι’ αυτούς) ξεροκεφαλιά μας, οι συνέπειες θα έχουν για εμάς βαρύτατο κόστος.

H Noble ανακοίνωσε ποσότητα φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12 μικρότερη από τη μίνιμουμ που χρειαζόμαστε, για να φτιάξουμε το χερσαίο μας τερματικό. Την ίδια ώρα και για πολύ καιρό τώρα, το Ισραήλ παρουσιάζεται απρόθυμο να προσθέσει δικό του φυσικό αέριο, ώστε επιτέλους να συμφέρει η κατασκευή του. Είναι προφανές λοιπόν ότι οι όποιες εξελίξεις στο κρίσιμο αυτό θέμα αναβάλλονται  -για ευνόητους λόγους- μέχρι να λυθεί το Κυπριακό.

Τονίζω ότι η πλευρά μας βρίσκεται, ίσως για πρώτη φορά, μπροστά σε μια τόσο ευνοϊκή συγκυρία, για να επιτύχει την καλύτερη δυνατή λύση. Η Τουρκία, μετά την παταγώδη αποτυχία της εξωτερικής της πολιτικής να το παίξει «αφεντικό» στις ταραγμένες αραβικές χώρες, προσπαθεί τώρα να συνέλθει από τα ηχηρά χαστούκια που εισέπραξε από το αόρατο χέρι των ΗΠΑ, που υποκίνησαν την τελευταία κρίση στη χώρα. Στην παρούσα συγκυρία η Κύπρος κατέχει μια ευνοϊκή θέση στους σχεδιασμούς των Αμερικανών και των Ισραηλινών, ενώ αντίθετα η Τουρκία κάθεται στο σκαμνί του κακού μαθητή. Θα ήταν τεράστια πολιτική ανοησία να βρεθούμε εμείς σ’ αυτή τη θέση αντί της Τουρκίας.

Δεν επιχειρώ να κινδυνολογήσω, αλλά οφείλω να κάνω μια εκτίμηση: Αν η διαδικασία των συνομιλιών εκτροχιαστεί εξ αιτίας της δικής μας πλευράς, το πιο πιθανό σενάριο που θα προκύψει είναι η διχοτόμηση, με αναβάθμιση (με ή χωρίς αναγνώριση) του ψευδοκράτους, και η μεταφορά Ισραηλινού φυσικού αερίου στην Τουρκία μέσω των κατεχομένων. Στην περίπτωση αυτή, τα κυπριακά κοιτάσματα θα παραμείνουν αναξιοποίητα, με την πρόφαση ότι δεν επείγει η ανόρυξή τους και η Κυπριακή Δημοκρατία θα εξαναγκαστεί σε μεταγενέστερο στάδιο να προσυπογράψει τη διχοτόμηση, προκειμένου να ανορυχθούν οι υδρογονάνθρακες.

Το πιο πάνω σενάριο είναι σαφώς πολύ πιο ρεαλιστικό από τις νοσηρές θεωρίες συνομωσίας που διασπείρονται στο λαό, για να του δημιουργήσουν φοβία έναντι της λύσης. Διότι αποτελεί τη συνέχεια των όσων έχουμε δει μέχρι σήμερα να συμβαίνουν και όσοι έχουν την ικανότητα να το εικονοποιήσουν στο μυαλό τους, θα δουν μπροστά τους να ξετυλίγεται ένας εφιάλτης, με τον λαό αυτό να παραμένει στη μιζέρια της οικονομικής κρίσης για πολλά χρόνια ακόμη, με την κατεχόμενη Κύπρο οριστικά χαμένη και με ένα ψευδοκράτος δίπλα μας πολύ πιο ανεπτυγμένο σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή εδώ και αρκετούς μήνες έχουν άρωμα υδρογονανθράκων. Τα κοιτάσματα που βρέθηκαν στη λεκάνη της Λεβαντίνης και στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας διέγειραν το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες έσπευσαν πρώτα να καθορίσουν τις ζώνες επιρροής τους και στη συνέχεια να προωθήσουν μετ’ επιτάσεως τη διευθέτηση των διενέξεων.  

Είδαμε ξαφνικά τη Δύση να υποχωρεί από την συριακή κρίση και τη Ρωσία να αναλαμβάνει πλέον πρωτοβουλίες τερματισμού του πολέμου, ενώ και πάλι με παρέμβαση της Ρωσίας επιτεύχθηκε η συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που επέτρεψε στη χώρα αυτή να βελτιώσει στη συνέχεια θεαματικά τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα.

Το Ισραήλ άρχισε ήδη να πουλά αέριο στους (αντίπαλούς του) Παλαιστίνιους, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνει τις σχέσεις του με την Τουρκία και οι πληροφορίες που ψιθυρίζονται φέρουν τον εμπορικό μας εταίρο να ετοιμάζεται για πώληση αερίου στη χώρα αυτή ή μεταφορά του με αγωγό μέσω αυτής. Θα πρέπει συνεπώς να θεωρούμε δεδομένο ότι οι σχεδιασμοί των δυτικών περιλαμβάνουν και την Τουρκία και θα προχωρήσουν είτε με είτε χωρίς τη δική μας συναίνεση.

Είναι λοιπόν η ώρα των ώριμων και συνετών αποφάσεων, στην πορεία της διαπραγμάτευσης για μια λύση δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη, που θα αποβεί προς το συμφέρον όχι μόνο του συνόλου του κυπριακού λαού αλλά και της περιοχής ολόκληρης.

8