Όλα τα άρθρα του/της Constantinos Odysseos

Ποιος ανεμοστρόβιλος μας πήρε και μας σήκωσε κι αλλάξαμε κατεύθυνση προς το Μεσαίωνα;

Το παλιό κτίριο στη Λήδρας…

Βγήκαν πριν από λίγο κάποιοι απλοί πολίτες στην τηλεόραση να υπερασπίσουν την αστυνομία, για την γκαγκστερική της έφοδο στο κτίριο της οδού Λήδρας, όπου ανακαλύφθηκε η τεράστια ποσότητα του 1 (ενός, one, uno, une, ein) γραμμαρίου μαριχουάνας!

Θα περιμένω πάντως να ακούσω και τη συνέχεια αυτής της ιστορίας: δηλαδή κατά πόσο είχε το δικαίωμα (ένταλμα ή κάτι τέτοιο) η αστυνομία να κάνει αυτή την έφοδο, πολύ περισσότερο που στο τέλος δεν βρήκε τίποτα το κατά νόμον επιλήψιμο, παρά μόνο κατηγόρησε τους εκεί παρευρισκόμενους ότι … επιτέθηκαν εναντίον των αστυνομικών.

IMAG1472-1024x613Αυτές τις επιθέσεις εναντίον αστυνομικών τις έχουμε ξανακούσει πολλές φορές. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βίντεο με εκείνο το μπουλούκι από αστυνομικούς να «λαχτοπατούν” στο πεζοδρόμιο δύο νεαρούς, τους οποίους μετά κατηγόρησαν για … επίθεση κατά αστυνομικών οργάνων! Αν δεν υπήρχε το βίντεο, είμαι σίγουρος ότι πάλι αρκετοί καλοί και σεβαστοί συμπολίτες μας θα έβγαιναν στις τηλεοράσεις για να κατακεραυνώσουν τους δύο νεαρούς που έδερναν τα καημένα τα όργανα…

Στο μεταξύ η όντως εγκληματική δραστηριότητα στην Κύπρο ολοένα και μεγαλώνει και γιγαντώνεται, με μια αστυνομία ανίκανη να την αναχαιτίσει κι ας μην πει κανείς ότι δεν αφήνουμε την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της διότι ΔΕΝ είναι δουλειά της αστυνομίας να κάνει ντου στα στέκια ανθρώπων με διαφορετικές απόψεις από αυτές του κατεστημένου.

Η αύξηση των μεταναστών…

Το συναφές θέμα της αύξησης των ξένων μεταναστών στην Κύπρο και η συγκέντρωσή τους σε «γκέτο”, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ορθή και επιστημονική προσέγγιση από μέρους του κράτους και πάντοτε έχοντας στο μυαλό μας ότι είμαστε άνθρωποι κι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους.

Η αποτυχία της πολιτείας να διαχειριστεί τις κοινωνικές εξελίξεις των τελευταίων 10 – 15 ετών σ’ αυτό τον τόπο, την ραγδαία αύξηση των ξένων που έρχονται νόμιμα ή παράνομα στην Κύπρο καθώς και την παράλληλη αύξηση της παραβατικότητας, έχει καταστήσει την κυπριακή κοινωνία ευάλωτη στην κούφια και παραπλανητική επιχειρηματολογία ρατσιστικών και εξτρεμιστικών ομάδων και μεμονωμένων ατόμων, που διασπείρουν ιδέες και φοβίες ξένες ως προς το ήθος και τις παραδόσεις των Κυπρίων.

Η κυπριακή κοινωνία έχει κάνει ένα θλιβερό πισωγύρισμα τα τελευταία χρόνια. Είναι σαν να πέσαμε σε ανεμοστρόβιλο που στο πέρασμά του μας άλλαξε κατεύθυνση και αντί να βαδίζουμε μπροστά, να εξελισσόμαστε και να αποκτούμε ολοένα και πιο πολλές πολιτισμικές παραστάσεις και αξίες, βαδίζουμε ατάραχοι, ανύποπτοι και οπωσδήποτε αποπροσανατολισμένοι προς τον ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

 

Η δύναμη μέσα σου…

Μα αν πρώτος εσύ τον εαυτό σου δεν πιστέψεις ποιον περιμένεις να σε πιστέψει; Κι αν πρώτος εσύ δεν τον αγαπήσεις από ποιον περιμένεις αγάπη;

 

Ταξίδεψέ μας!

apoel lyon

ΟΝΕΙΡΟ!

ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΓΚΟΛ!!!

ΑΠΟΕΛ – ΛΥΩΝ – 8ο λεπτό και ο Γκουστάβο Μαντούκα προδιαγράφει τη μοίρα της Λυών…

 

Η Κύπρος έχει νέο πρόεδρο…

Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς γι’ αυτόν και για την Κύπρο, χρόνος δεν υπάρχει, καθώς βρισκόμαστε στο βυθό της χειρότερης κρίσης των τελευταίων 39 ετών.

anastasiadis proedrosΗ πατρίδα πρέπει να σωθεί, να σταθεί στα πόδια της όσο πιο γρήγορα γίνεται και να προχωρήσει στο μέλλον πραγματικά περήφανη, δημιουργική και διαρκώς προοδεύουσα. Με αγάπη και στοργή για όλα τα παιδιά της και ιδιαίτερα για τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις.

Η έξοδος από την κρίση το συντομότερο είναι, εξ ανάγκης, η πλέον άμεση προτεραιότητα.

Η λύση του κυπριακού είναι επίσης κρίσιμη αναγκαιότητα, διότι αν μονιμοποιηθεί η διχοτόμηση, ό,τι πάμε να δημιουργήσουμε θα τεθεί κάτω από την ομηρία της Τουρκίας.

Αλλά και η εξυγίανση του πολιτικού μας συστήματος από τη διαφθορά είναι εξίσου αναγκαία, διότι ότι έχουμε πάθει σ’ αυτό τον τόπο οφείλεται σε τεράστιο βαθμό σ’ αυτή την νοσηρή κατάσταση.

Συγχαρητήρια πρόεδρε! Οφείλεις από τις πρώτες σου κινήσεις να αποδείξεις ότι θα μας κυβερνήσεις με φρόνηση και σοφία.

 

 

Φόρος τιμής στη Whitney…

whitneyΈφυγε η Witney Huston. Πόσο βασανίστηκε μέσα στη δόξα του αυτό το τόσο προικισμένο πλάσμα. Τα είχε όλα: δόξα, ταλέντο, χρήμα. Κι όμως βυθίστηκε μέσα στον ωκεανό του απόλυτου μηδέν. Γιατί δεν κατάφερε να διαπραγματευτεί τα αποκτήματά της με εκείνον που πιο πολύ επηρεάζει τη ζωή ενός ανθρώπου. Εκείνον που ορίζει το κάθε μας βήμα, που μας εξυψώνει ή μας ρίχνει στα τάρταρα, αυτόν που ζηλεύει κάθε δευτερόλεπτο της ευτυχίας μας και πασκίζει να την χαλάσει, αυτόν που ωστόσο όταν τα βρούμε μαζί του, μας ανεβάζει ψηλά ίσαμε το Θεό: τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!  

Στο καλό Witney. Για το ότι κατάφερες να μας έκανες τόσες φορές να ανατριχιάσουμε με τις ερμηνείες σου, θα σε θυμόμαστε για πάντα!

«I will always love you”

 

Κερύνεια μου…

keryneia2Βλέπω τον προκλητικά ερασιτεχνικό θίασο των πολιτικών μας να δίνει άλλη μια παράσταση μετά το Greentree και νιώθω μέσα μου μια απέραντη λύπη. Επειδή, ρε γαμώ το, είτε το θέλω είτε όχι βλέπω κάθε πρωί αντίκρυ τον Πενταδάκτυλο με τη σημαία του ψευδοκράτους απάνω και σκέφτομαι ότι τόσα χρόνια στέκομαι βουβός και ασάλευτος μάρτυρας του ξεπουλήματος της μισής μου πατρίδας, από μια ανάξια της ιστορίας μας πολιτική ηγεσία. Δεν ξέρουμε τι είδους λύση θέλουμε, δεν λέει κανένας την αλήθεια (ή έστω όλη την αλήθεια) στο λαό. Συναγωνίζονται ποιος θα πει τις πιο ελκυστικές πατριωτικές μαλακίες και η πατρίδα μας οδηγείται χρόνο με το χρόνο όλο και πιο κοντά στη διχοτόμηση, που ήταν στόχος της Τουρκίας (και του Ραούφ Ντενκτάς) από τη δεκαετία του 50.

Λέμε στους ξένους που ανακατεύονται στο κυπριακό ότι δεν θέλουμε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα … 48 ολόκληρα χρόνια από τα γεγονότα του 1964 που δημιούργησαν την πράσινη γραμμή και 38 ολόκληρα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή. Ασφυχτικά ήταν τα χρονοδιαγράμματα πριν από 8 χρόνια, όταν βρεθήκαμε μπροστά στο σχέδιο ΑΝΑΝ, ασφυχτικά είναι και σήμερα, ασφυχτικά θα είναι πάντα! Μάθαμε τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και τα λέμε σαν γελοία παπαγαλάκια, χωρίς κανείς να ξέρει πώς, πότε και ΑΝ ΠΟΤΕ θα ενωθεί ξανά η Κύπρος και θα σταματήσει η Αμμόχωστος, η Κερύνεια, η Μόρφου και όλα τα κατεχόμενα χωριά μας να βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο της Τουρκίας. Ποτέ δεν θα βρεθεί η λύση που θα μας ικανοποιεί από τη στιγμή που δεν ξέρουμε ποια είναι η λύση που μας ικανοποιεί και φυσικά δεν ξέρουμε ούτε πώς θα την επιδιώξουμε ούτε πώς θα την πετύχουμε.
Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι πολλοί σ’ αυτόν τον τόπο, πολιτικοί και πολίτες θέλουν τη διχοτόμηση, για να μην έχουμε τους Τ/κ ή την Τουρκία μέσα στα πόδια μας. Δικαίωμά τους να θέλουν να δώσουμε την μισή μας πατρίδα στην Τουρκία με αντάλλαγμα να μας αφήσει ήσυχους, αλλά να βγουν ανοικτά να υποστηρίξουν τη θέση τους και όχι να κοροϊδεύουν τον αφελή λαουτζίκο ότι δεν υπογράφουν ατιμωτική τάχα μου λύση. Διότι δεν υπάρχει πιο ατιμωτική λύση για τους Έλληνες της Κύπρου από τη διχοτόμηση, από του να καταλήξει δηλαδή η ελληνική κατεχόμενη γη μας οριστικά στην Τουρκία και η Τουρκία να την γεμίσει με έποικους που κάποια στιγμή θα είναι περισσότεροι από εμάς! Έτσι είναι που θα τουρκέψει η Κύπρος και όχι με μια έντιμη λύση.

Αντίθετα, αν επιτέλους αποφασίσουν οι ψεύτες να κλείσουν το στόμα και εξηγήσουν στο λαό τα καλά και κακά όλων των πιθανών λύσεων του κυπριακού (ακόμα και της διχοτόμησης), τότε μόνο θα αποφασίσουμε πραγματικά τι θέλουμε και πραγματικά θα αγωνιστούμε για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ. Μόνο έτσι θα έρθει μπροστά μας μια έντιμη λύση που να μην ντρεπόμαστε να την υπογράψουμε.

Όμως βλέποντας τον ερασιτεχνικό αυτό θίασο να επαναλαμβάνεται παίζοντας εδώ και δεκαετίες την ίδια φαρσοκωμωδία μπροστά σε ένα αποχαυνωμένο ακροατήριο, πραγματικά λυπάμαι βαθιά και δεν τολμώ, δεν θα τολμήσω ποτέ να πάω στο σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο παππούς μου. Γιατί δεν θέλω να αντικρίσω της παιδικές μου μνήμες μαγαρισμένες. Γιατί δεν θέλω να πονέσω πάλι όπως την πρώτη και μοναδική φορά που πήγα μέχρι το έμπα της Λαπήθου, αλλά δεν τόλμησα να ανέβω απάνω.

Αλήθεια νιώθω τόσο βαθιά λυπημένος γιατί δεν ήθελα ποτέ να δω και να ακούσω Έλληνες να λένε ότι είναι καλύτερα να χτίσουμε ένα τοίχο πάνω στη γραμμή Αττίλα και να αφήσουμε για πάντα την Κερύνεια μας έξω από τα τείχη της καρδιάς μας…

Εδώ, ένα υπέροχο τραγούδι για την Κερύνεια… 

 

Ύστατο μετείκασμα

protaras

Κάποτε πνίγηκα σ’ ετούτη την ακτή.
Χιλιάδες χρόνια πέρασαν

μα τη θυμάμαι

ναι τη θυμάμαι

πάντα σ’ αυτά τα χρώματα

ξανθή αμμουδιά

το μπλε βαθύ

ένα τοπίο αλώβητο στη θερινή ραστώνη.

 

Κι αυτή τη θάλασσα

αιώρα στον πολύχρωμο βυθό

έτσι όπως λύνομαι

δέσμη φωτός

στη μεταξένια και λευκή σιγή της.

 

Ξέρω πως κάθεσαι ακόμα εκεί

πάνω στα βράχια που σε πέτρωσαν τα χρόνια.

Κι αν όλα γίνανε σαν μια αστραπή

που μόλις πρόλαβες να δεις τη λάμψη

μάταια κλαις

μάταια λες

αυτά που γράφτηκαν στ’ άπειρο πριν

εσύ αλλιώτικα θα τα ‘χες γράψει.

 

Κι όμως σε σκέφτομαι

και πολεμώ

μέσα στο φως ν’ αναδυθώ να σ’ αντικρίσω

μέσα στα μάτια σου για μια στιγμή

σαν ύστατο μετείκασμα

να ξεψυχήσω.