Τους χρωστάμε περισσότερα από όσα μας χρωστούν;

Τις τελευταίες ημέρες έγινε σούσουρο για τις 48 χιλιάδες που ο πρώην πρόεδρος Βασλείου χρωστά στο ΥΠΕΞ για τα έξοδα ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε, όταν τον έστειλε η Δημοκρατία να κάνει στο Λονδίνο μια πολύ δύσκολη εγχείριση στο κεφάλι.

Το θέμα ξεκίνησε όταν παρέδωσε ο Γενικός Ελεγκτής στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την ετήσια έκθεσή του, στην οποία αναφερόταν ανάμεσα σ’ άλλα και σε 48 χιλιάδες που χρωστά στη Δημοκρατία πρώην πρόεδρος και 6,738 ευρώ που χρωστά πρώην αρχηγός κόμματος. Μόλις δημοσιοποιήθηκε το θέμα από ΜΜΕ, ο Γεν. Ελεγκτής έσπευσε να ανακοινώσει το όνομα του κ. Βασιλείου, για να μην διασύρεται, όπως είπε, ο κ. Χριστόφιας.

Τον πολιτικό αρχηγό πάντως δεν τον κατονόμασε. Όμως πριν από λίγες ημέρες, σύμφωνα με την εφημερίδα «Πολίτης», ο Βάσος Λυσσαρίδης δήλωσε από μόνος του άγνοια για τα 6,738 ευρώ που χρωστά στη Δημοκρατία.

Συμπτωματικά, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δαχτυλόδειξε τον κ. Βασιλείου την ημέρα που αυτός πρότεινε την υποψηφιότητα Μαλά, ωστόσο απέφυγε να κατονομάσει τον κ. Λυσσαρίδη που πρότεινε τον κ. Παπαδόπουλο.

Στην έντονη αντίδραση του κ. Βασιλείου ότι ο Γεν. Ελεγκτής τον διέσυρε, ενώ δεν γνώριζε τίποτε για τα χρωστούμενα και δεν τον είχε ενημερώσει κανείς, απάντησε όχι μόνο ο Γεν. Ελεγκτής αλλά και το επιτελείο του Ν. Παπαδόπουλου κάνοντας έναν περίεργο συσχετισμό (από αυτούς που μόνο το επιτελείο Παπαδόπουλου μπορεί να κάνει) «ο Βασιλείου, που πρότεινε τον Μαλά, βάλλει κατά του Γεν. Ελεγκτή, άρα ο Μαλάς είναι όπως τον Αναστασιάδη που πλήττει τους θεσμούς». Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα.

Ο προτείνας τον κ. Μαλά, Γιώργος Βασιλείου, σύμφωνα με το επιτελείο Παπαδόπουλου, δεν έπρεπε να διαμαρτυρηθεί που τον έκανε ρεντίκολο ο Γεν. Ελεγκτής κατονομάζοντάς τον, την ώρα που απέφυγε να κατονομάσει και τον προτείναντα τον κ. Παπαδόπουλο, Βάσο Λυσσαρίδη. Θα μου πείτε, μα είναι το ίδιο να χρωστάς 7 χιλιάδες (Λυσσαρίδης) με το να χρωστάς 48 χιλιάδες (Βασιλείου); Όχι. Αλλά… Αν πρέπει να κάνουμε μια δίκαιη σύγκριση τότε θα πρέπει να θυμιθούμε ότι ο Βασιλείου, τότε που χρειάστηκε την επέμβαση, είχε ήδη υπηρετήσει χρόνια στη θέση του επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας της Κύπρου για την ένταξή μας στην Ε.Ε., αμισθί. 

Σε αντιδιαστολή, ο κ. Λυσσαρίδης, πήρε πριν από ένα χρόνο χαριστικό δάνειο από την κυβέρνηση Αναστασιάδη, ύψους  60 χιλιάδων ευρώ, για να πληρώσει πίσω στο κράτος τον φόρο κεφαλαιουχικών κερδών που όφειλε κατά το νόμο να πληρώσει, όταν δώρισε τη γνωστή πολυκατοικία του στην ΕΔΕΚ. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση Αναστασιάδη χάρισε αυτό τον φόρο στον κ. Λυσσαρίδη, εκτιμώντας την πολιτική πολυετή πολιτική του δράση και θέλοντας να διευκολύνει αυτή τη δωρεά προς το κόμμα που ίδρυσε.  Να μην ξεχνάμε ακόμη ότι το κράτος, από το 1971 μέχρι σήμερα, παρέχει στον κ. Λυσσαρίδη κυβερνητική κατοικία με συμβολικό ενοίκιο μόλις μερικών δεκάδων ευρώ (διψήφιο αριθμό όχι τριψήφιο). Εξηγώντας το γιατί τυγχάνει αυτής της εύνοιας ο βετεράνος πολιτικός, ο  Μ. Σιζόπουλος είπε πριν από μερικούς μήνες δύο εκπληκτικά πράγματα: 

Πρώτον ότι δεν ενδιαφέρθηκε άλλος ενοικιαστής για τη συγκεκριμένη κατοικία. Ότι δηλαδή όλοι οι άλλοι Κύπριοι ενοικιαστές προτιμούν να δίνουν 750 ευρώ το μήνα και όχι 75 που δίνει ο κ. Λυσσαρίδης (τώρα, διότι παλιά έδινε λιγότερα από 50 ευρώ το μήνα). Άρα εφόσον κανείς άλλος δεν θέλει να πληρώνει 75 ευρώ για να νοικιάζει σπίτι, έμεινε μόνος ενδιαφερόμενος ο κ. Λυσσαρίδης.

Δεύτερον, ότι ο κ. Λυσσαρίδης μετακινήθηκε στο σπίτι εκείνο, που βρίσκεται μέσα στο δάσος του Πεδιαίου πίσω από το προεδρικό μέγαρο, το 1971, για λόγους προστασίας του προέδρου Μακαρίου. Αλλά από πού κι ως πού ο Βάσος Λυσσαρίδης, ιατρός και βουλευτής, παρείχε … προστασία στον πρόεδρο Μακάριο και με ποιο τρόπο; Διάβαζα πρόσφατα ένα άρθρο του Νίκου Παπαναστασίου, στο οποίο ο συγγραφέας ισχυριζόταν ότι οι παράνομες, γκαγκστερικές ομάδες του Βάσου Λυσσαρίδη και του Νίκου Σαμψών, που ιδρύθηκαν στις αρχές του ’60 με πρόσχημα την υπεράσπιση του νόμιμου κράτους από τους Τουρκοκύπριους αποστάτες, στην πραγματικότητα ιδρύθηκαν με προτροπή του Μακαρίου για να τη δική του προσωπική προστασία. Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια ο Παπαναστασίου ή αν υπερβάλλει ή αν ψεύδεται, πάντως ο κ. Σιζόπουλος περίπου τον επιβεβαίωσε, με τα λεγόμενά του.

Επειδή οι νεότεροι μπορεί να μην καταλαβαίνουν για ποιο πράγμα μιλώ, εξηγώ ότι στις αρχές του ’60 ο Λυσσαρίδης, ο Σαμψών και ο Γιωρκάτζης έφτιαξαν ομάδες από γκάγκστερς (πιστολάδες) με πρόσχημα την υπεράσπιση του νόμιμου κράτους. Το νόμιμο κράτος δηλαδή ήθελε παράνομους πιστολάδες για το υπερασπίσουν, δεν μπορούσε να υπερασπιστεί την ύπαρξή του με νόμιμους τρόπους.

Εν πάση περιπτώσει, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ο Βάσος Λυσσαρίδης αποτελεί κι αυτός (όπως και ο Βασιλείου και οι πλήστοι πολιτικοί) αναπόσπαστο κεφάλαιο όχι μόνο της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου αλλά και του κατεστημένου που μας κυβέρνησε όπως μας κυβέρνησε, είτε ως εξουσία είτε ως «βαθύ κράτος» τα τελευταία 60 χρόνια. Όντας λοιπόν μέλος αυτού του κατεστημένου και στην ηλικία των 97 ετών, ο Βάσος Λυσσαρίδης ήταν αυτός που διάλεξε ο Ν. Παπαδόπουλος για να προτείνει την υποψηφιότητα του. Με «τη δύναμη της γενιάς του» και με την υπόσχεση ότι θα τα πολεμήσει τα κατεστημένα…

Βεβαίως σε ό,τι αφορά τα χρωστούμενα γενικώς των πολιτικών προσώπων, υπάρχει και η άλλη άποψη, εκείνη που εξέφρασε στο δικαστήριο ως υπόδικος ο πρώην Υπουργός Οικονομικών και Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χριστόδουλος Χριστοδούλου, ότι η Κύπρος του χρωστά πολύ περισσότερα από όσα πήρε.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *