Όταν ένας διχοτομικός μιλά στο μνημόσυνο του Τάσσου

Posted by: on Δεκ 13, 2016 | No Comments

Γιατί άραγε ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ο Κωστής Ευσταθίου και άλλοι …ανένδοτοι χειροκροτούν και προωθούν τις απόψεις εισηγητών της διχοτόμησης; 

Ένας από τους πλέον επιφανείς εισηγητές της Διχοτόμησης, ο πανεπιστημιακός Άγγελος Συρίγος, ήταν ο ομιλητής στο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου, την περασμένη Κυριακή στην Κάτω Δευτερά. Δεν ξέρω ποιος τον κάλεσε εκεί, αλλά ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ και γιος του αείμνηστου πρώην προέδρου, Νικόλας Παπαδόπουλος, προφανώς ικανοποιημένος από την εμπνευσμένη εκείνη ομιλία, ένιωσε την ανάγκη να τη μοιραστεί στα κοινωνικά δίκτυα. Μάλιστα έσπευσε να υπερασπιστεί τον διχοτομικό καθηγητή, όταν ξεσηκώθηκε σάλος από την κυνική του δήλωσή πως “αν η Τουρκία προσαρτήσει τα κατεχόμενα, θα μπορέσουμε κι εμείς να δούμε την πραγματικότητα κατάματα”. 

Όμως ο κ. Παπαδόπουλος, για μια ακόμη φορά διαστρέβλωσε την αλήθεια. Διότι οι απόψεις του κ. Συρίγου είναι γνωστές και είναι στην πραγματικότητα χειρότερες από τα όσα αρκέστηκε να πει στο Μνημόσυνο. Ο Άγγελος Συρίγος έχει εδώ και χρόνια ταχθεί υπέρ της λύσης δύο κρατών στην Κύπρο. Ενδεικτική είναι η εκτενής συνέντευξή του στον Φιλελεύθερο, την 1η Απριλίου 2014, στην οποία ανέλυσε λεπτομερώς το γιατί, κατά τη γνώμη του, θα πρέπει να παραχωρήσουμε την κατεχόμενή μας πατρίδα στην Τουρκία, ώστε να μην έχουμε τους Τούρκους μέσα στα πόδια μας. Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά την επιχειρηματολογία του κ. Συρίγου πατώντας ΕΔΩ

Η ανάλυση του κ. Συρίγου εδράζεται στη γνωστή αναμασημένη από πολλούς διχοτομικούς θεωρία ότι δεν μπορούμε να φτιάξουμε κοινό κράτος με τους Τουρκοκύπριους, διότι η Τουρκία δεν είναι για να την εμπιστευόμαστε. Κι αφού δεν είναι για να την εμπιστευόμαστε, καλύτερα θα ήταν (σύμφωνα με τη λογική του κ. Συρίγου και των άλλων) να της δώσουμε τη μισή μας πατρίδα αμαχητί, να της δώσουμε δηλαδή “Γην και Ύδωρ”, για να μας αφήσει ήσυχους στην άλλη μισή.

Ανήμερα της επετείου του απελευθερωτικού μας αγώνα ο κ. Συρίγος δεν ντράπηκε να μας πει ότι δεν θα χαλάσει δα κι ο κόσμος αν η Τουρκία προσαρτήσει την κατεχόμενη μας πατρίδα. Ίσως διαφεύγει του αξιότιμου καθηγητού η λεπτομέρεια ότι το κράτος που εισηγείται να παραχωρήσουμε στην Τουρκία, δεν θα υπερίπταται βέβαια στην στρατόσφαιρα αλλά θα βρίσκεται πάνω στην Λύση του Αυξεντίου, πάνω στο κρυσφήγετο του Μάτση στο Δίκωμο, πάνω στην Κερύνεια μας, στην Αμμόχωστό μας, στην Μόρφου μας, στην Καρπασία μας, στην Μεσαρκά μας. Δεν ντράπηκε αυτός ο κύριος να πει κατάμουτρα στους εκτοπισμένους μας που περιμένουν 43 χρόνια να πάρουν πίσω τα σπίτια και τις περιουσίες τους, αλλά και σε όλους εμάς που αγαπούμε τον τόπο μας και  νιώθουμε τεράστια ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας αλλά και στην υπερχιλιετή ιστορία μας, ότι πρέπει να τα δώσουμε την μισή μας πατρίδα στην Τουρκία για να μας αφήσει ήσυχους. 

Η θεωρία αυτή αποτελεί την επιτομή της υποταγής. Είναι θεμελιωμένη στο φόβο και την ηττοπάθεια. Ότι με τη λύση του Κυπριακού θα είμαστε χαμένοι από χέρι κι η Τουρκία θα κάνει ό,τι θέλει. Υπό το κράτος αυτού του φόβου, μηδενίζει την προοπτική και την ελπίδα μιας λύσης που θα ενώσει ξανά την Κύπρο σε μία χώρα, στην οποία η σύνθεση πληθυσμού διασφαλισμένα θα είναι 80% Ελληνοκύπριοι και 20% Τουρκοκύπριοι. Μιας λύσης που θα επιτρέπει σε όλους τους κατοίκους αυτού του νησιού να διακινούνται, να ζουν, να εργάζονται και να αποκτούν περιουσία σε οποιοδήποτε σημείο του νησιού. Που θα επιτρέψει στη συντριπτική πλειοψηφία των εκτοπισμένων να πάρουν πίσω τις περιουσίες τους και στους υπόλοιπους να αποζημιωθούν. Όχι όλα αυτά είναι λίγα, είναι ανεπαρκή, δεν θα δουλέψουν, καλύτερα είναι να τα δώσουμε όλα της Τουρκίας να τελειώνουμε. 

Την ίδια στιγμή όμως δεν ανησυχεί καθόλου ότι θα έχουμε σύνορα με την Τουρκία στην οδό Λήδρας, στον Άη Δεμέτη, στην Δερύνεια, στον Αστρομερίτη. Ότι στην κατεχόμενη γη μας η Τουρκία θα κάνει ανεγέλεγκτα ότι θέλει. Ότι, θα έχει ένα στρατό από 42 χιλιάδες πάνοπλους στρατιώτες δίπλα μας. Ότι θα μπορεί ανεξέλεγκτα να κουβαλήσει πολύ περισσότερους έποικους από εμάς. Ότι στο αναγνωρισμένο (κι από εμάς τους ίδιους, όπως εισηγείται ο Συρίγος) τουρκικό κυπριακό κράτος, θα μπορεί η Τουρκία να ρίξει επενδύσεις δισεκατομμυρίων, προκειμένου να πλήξει τη δική μας οικονομία. Δεν τον απασχολεί ότι, με την ένταξή του τουρκικού αυτού κράτους στην Ε.Ε. (όπως ο ίδιος ο κ. Συρίγος υποστηρίζει), θα έχουν δικαίωμα διακίνησης και εγκατάστασης και στη δική μας (νότια) χώρα οι εκατοντάδες χιλιάδες έποικοι που ανεξέλεγκτα θα πολιτογραφούνται στην ανεξάρτητη τουρκική χώρα. Τα ολοφάνερα, που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας τόσα χρόνια, από την εισβολή μέχρι σήμερα, δεν τα βλέπουν και βλέπουν μόνο τους χάρτινους δράκους της φαντασίας και της ηττοπάθειάς τους. 

Όμως το θέμα δεν είναι με τον Συρίγο. Στο κάτω κάτω ποιος είναι αυτός και τι ρόλο μπορεί να παίξει στο Κυπριακό; Τίποτα! Το θέμα είναι με τους πολιτικούς μας ταγούς, που προμοτάρουν τους Συρίγους και τις ιδέες τους. Διότι όχι, δεν προμοτάρει μόνο ο Νικόλας Παπαδόπουλος τις διχοτομικές εισηγήσεις. Γενικώς οι πολιτικοί και τα κόμματα της γνωστής “ανένδοτης” γραμμής διατηρούν στενή φιλία με τους γνωστούς ακαδημαϊκούς της διχοτόμησης.  Πρόκειται για σχολή σκέψης, την οποία αναλύουν, εκτός από τον Συρίγο κι άλλοι πανεπιστημιακοί και δημοσιογράφοι, περήφανοι συνεχιστές της “επικαιροποιημένης” πλέον πολιτικής της διχοτόμησης, που προϋπήρχε του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής. Πριν από τρία χρόνια, ο αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Κωστής Ευσταθίου, ένιωσε την ανάγκη να αναρτήσει στο Facebook τις ίδιες ακριβώς διχοτομικές απόψεις, του δημοσιογράφου Νίκου Σταματάκη. Διαβάστε περισσότερα για εκείνη την ανάρτηση ΕΔΩ

Όσοι σε τούτο τον τόπο διαθέτουν κρίση, ας βάλουν το νου τους να δουλέψει και να δώσει την απάντηση σ’ αυτό το κρίσιμο για το μέλλον μας ερώτημα. Αυτοί που απορρίπτουν τα πάντα σε σχέση με τη λύση κι έχουν αμέτρητα “επιχειρήματα” για να μας πείσουν γιατί δεν πρέπει να λυθεί το Κυπριακό, αυτοί που δεν έχουν καμία συγκεκριμένη, εφικτή πρόταση να διατυπώσουν για το πώς θα λυθεί το Κυπριακό, παρά μόνο μιλάνε αόριστα για “νέα στρατηγική”, αναρωτηθήκατε καμιά φορά ποια μπορεί να είναι αυτή η “αγνώστου ταυτότητας” νέα στρατηγική και πού θα μας οδηγήσει; Μήπως το γεγονός ότι προμοτάρουν τις απόψεις των διχοτομιστών σας βοηθά καθόλου να απαντήσετε το ερώτημα; 

 

 

Leave a Reply